A Broken Butterfly

“หนูจะถอนหมั้นงั้นเหรอ?!”

เอลิซ่า แม่ของลอเรนโซและนายหญิงแห่งตระกูลคอร์สิกาตกใจกับเรื่องนี้มาก

หลายปีมานี้ เธอรู้ดียิ่งกว่าใครว่าฉันรักลอเรนโซมากแค่ไหน

“เคียร่า หนูคิดดูดีๆ อีกทีเถอะนะ ทันทีที่แต่งงานแล้ว หนูจะได้เป็นนายหญิงคนต่อไปของคอร์สิกา แม่รับรองว่าจะไม่ยอมให้หนูต้องเจ็บช้ำน้ำใจแม้แต่นิดเดียว”

ฉันยิ้มขื่น พลางกดเปิดไฟล์เสียงในโทรศัพท์มือถือเงียบๆ

บทสนทนาระหว่างลอเรนโซกับลูกน้องคนสนิทดังออกมาอย่างชัดเจน คำพูดทั้งหมดของมาดามเอลิซ่าจุกอยู่ที่คอ สีหน้าของเธอซีดเผือดลงในทันที

“ห้าปี สามสิบสามครั้ง ทุกครั้งที่เราไปที่โบสถ์ประจำตระกูล จะต้องเกิดอุบัติเหตุขึ้นเสมอ และทั้งหมดนั่น คือสิ่งที่ลอเรนโซวางแผนกับมือเพื่อให้ฉันถอนหมั้น”

ฉันวางปึกรายงานทางการแพทย์และใบแจ้งอาการวิกฤติลงบนโต๊ะด้วยท่าทีสงบนิ่ง

“ในเมื่อเขาคิดว่าการแต่งงานคือโซ่ตรวน ฉันก็จะไม่ฝืนใจเขาอีก การถอนหมั้นคือทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเราทั้งคู่ค่ะ”

มาดามเอลิซ่าตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ เธอจำเหตุการณ์ร้ายแรงที่ฉันต้องเจอในวันแต่งงานตลอดหลายปีนี้ได้แม่นยำ

ครั้งแรก ขบวนรถของเราถูกมือสไนเปอร์ลอบยิงที่หน้าโบสถ์ ฉันถูกยิงสี่นัด เกือบต้องทิ้งชีวิตไว้บนบันไดหินเย็นเยียบ ครั้งที่สอง รถบรรทุกเสียหลักพุ่งชนรถที่ฉันนั่ง กระดูกฝ่ามือขวาแตกละเอียด ครั้งที่สาม โรงแรมที่เราจองไว้ก่อนเดินทางเกิดระเบิด ฉันติดอยู่ในกองเพลิงนานถึงสามชั่วโมง...

เอลิซ่าลูบแผลเป็นที่น่ากลัวบนแขนฉันด้วยความปวดใจ ก่อนจะพยักหน้าอย่างหนักแน่นในที่สุด

“ก่อนพ่อแม่หนูจะเสีย ท่านฝากฝังหนูไว้กับเรา... แต่ลอเรนโซกลับทำกับลูกสาวของผู้มีพระคุณได้ลงคอ”

“เป็นตระกูลคอร์สิกาของเราที่ผิดต่อหนู ผิดต่อบุญคุณของตระกูลมอร์โตจริงๆ”

ฉันรู้สึกแสบจมูกขึ้นมาทันที พยายามกลั้นก้อนสะอื้นที่จุกอยู่ในคอเอาไว้

ทันทีที่ก้าวพ้นประตูบานใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลคอร์สิกา รถมายบัคสีดำของลอเรนโซก็มาจอดเทียบตรงหน้าฉันพอดี

กระจกรถเลื่อนลง เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่ฉายแววหงุดหงิด เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

“มาฟ้องแม่อีกแล้วเหรอ? ในเมื่อเธออยากแต่งเข้าบ้านนี้นัก งั้นเราไปลงนามพันธสัญญา[1]ที่โบสถ์กันเดี๋ยวนี้เลย”

ฉันไม่ได้ตอบโต้ เพียงปรายตามองไปยังที่นั่งข้างคนขับ

โซเฟีย คาโมรา นั่งขอบตาแดงก่ำอยู่ตรงนั้น ราวกับได้รับความอยุติธรรมอันใหญ่หลวง ทันทีที่ได้ยินลอเรนโซพูดคำว่า “เซ็นชื่อ” ร่างกายของเธอก็สั่นไหวเล็กน้อย

ลอเรนโซลงจากรถมายืนบดบังสายตาของฉันที่มองไปยังโซเฟีย

เขาจ้องหน้าฉันเขม็ง คิ้วขมวดมุ่น

“ฉันยอมรับว่าฉันมีใจให้โซเฟีย แต่เธอวางใจเถอะ หน้าที่ที่ฉันต้องรับผิดชอบต่อเธอ ฉันจะทำให้มันเสร็จ”

“เธอไม่ต้องห่วงเรื่องสัญญาหมั้นหรอก”

คำว่า ‘หน้าที่’ สองคำนี้เปรียบเสมือนมีดสั้นอาบยาพิษที่ปักลึกลงกลางอก

ฉันแค่นหัวเราะในใจ ก่อนจะเอ่ยเบา ๆ ว่า “วันนี้ฉันมีธุระ เอาไว้วันหลังเถอะ ไหน ๆ ก็ยืดเยื้อมาตั้งห้าปีแล้ว รออีกไม่กี่วันคงไม่เป็นไรหรอก”

แววตาของลอเรนโซฉายความประหลาดใจวูบหนึ่ง

เพราะตลอดห้าปีมานี้ ทุกครั้งที่บาดแผลเริ่มหายดี สิ่งแรกที่ฉันทำก็คือเร่งรัดให้เขาพาไปที่โบสถ์

ฉันไม่สนใจสีหน้าสงสัยของเขา แล้วหันหลังเตรียมจะเดินจากไป

จู่ ๆ โซเฟียก็ลงจากรถมาคว้าแขนฉันไว้

“ลอเรนโซเป็นคนดีและรักษาคำพูดมากนะคะ หลายปีมานี้ฉันได้รับความดูแลจากเขาไม่น้อย หวังว่าหลังจากที่พวกคุณแต่งงานกันแล้ว คุณจะดีกับเขาหน่อยนะคะ”

น้ำเสียงของเธอดูน่าสงสารจับใจ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความริษยา เล็บยาวจิกเกร็งจนฝังเข้าไปในเนื้อแขนฉัน

ฉันเจ็บจนต้องสะบัดมือเธอออก แต่โซเฟียกลับทิ้งตัวหงายหลังล้มลงไป พร้อมกับอาศัยจังหวะนั้นตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่

จากมุมที่ลอเรนโซยืนอยู่ ภาพที่เห็นคือฉันเป็นคนลงมือตบหน้าเธอ

ลอเรนโซรีบเข้าไปประคองร่างเธอไว้ในอ้อมแขน ตรวจดูใบหน้าที่เริ่มบวมแดงด้วยความร้อนรน เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองฉัน แววตานั้นเต็มไปด้วยโทสะ

“ปากบอกว่าไม่รีบ แต่พอลับหลังกลับมาลงกับคนไม่มีทางสู้เนี่ยนะ?”

ตอนที่ลอเรนโซพาโซเฟียเดินออกไป เขาชะงักฝีเท้าแล้วหันกลับมามองฉัน พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“เคียร่า ถ้าพ่อแม่ที่ตายไปแล้วของเธอมาเห็นความอำมหิตของเธอในตอนนี้ พวกเขาคงผิดหวังน่าดู”

คำอธิบายที่จ่ออยู่ที่ริมฝีปาก ถูกฉันกลืนกลับลงไปอย่างยากลำบาก

ฉันยืนนิ่งงันอยู่ที่เดิม มองฝุ่นควันที่ตลบขึ้นมาจากล้อรถจนภาพตรงหน้าพร่ามัว

จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนข้อความในมือถือดังขึ้น ฉันถึงค่อย ๆ ดึงสติกลับมาได้

[คุณหนูเคียร่าครับ ผลซีทีสแกนสมองแบบฉีดสีรอบที่สองออกมาแล้ว สถานการณ์ไม่ค่อยสู้ดีนัก รบกวนรีบมาที่โรงพยาบาลโดยด่วนครับ]

___________________________________________

[1] ลงนามพันธสัญญา หมายถึง “การทำพันธสัญญาชีวิตต่อหน้าพระเจ้า” ในบริบทมาเฟียและศาสนาคริสต์ (คาธอลิก) มันคือการ "สาบานด้วยชีวิต" ว่าจะเป็นของกันและกันชั่วนิรันดร์ เป็นพันธะที่ฉีกทิ้งไม่ได้เหมือนใบหย่าทางกฎหมาย