The CEO's Reluctant Mistress

LUMABAS si Grand mula sa banyo. Kaya pala di ko makita ang lalaki na ito ay nasa banyo pala ito at naliligo.

Kinagat niya ang ibabang labi, dahil sa nakikita. Sobrang ganda ng katawan talaga ni Grand. Di niya iniwas ang tingin. Umangat ang mga mata niya patungo sa mukha nito. Walang malisya ang bawat tingin niya kay Grand. Dahil hanggang kaibigan o kapatid lang talaga ang tingin niya sa lalaki.

Salubong ang kilay nito. Kumunot ang noo ko. Dahil sa tuwing pinapasadahan ko ng tingin ang katawan nito ay tumatawa lamang ito. Pero ngayon, ay salubong ang dalawang kilay at sobrang lamig ng tingin na ipinupukol nito sa akin.

"What are you doing here in my room?" tanong nito sa akin.

Napalunok ako, dahil nag-iba ang boses nito. Isang boses ng isang lalaki at buong-buo iyon, kay sarap pakinggan. Ang boses kasi ni Grand ay mahinhin at tila di makabasag pinggan.

"Answer me woman!" sigaw nito. Napaigtad ako, bumangon ako at nilapitan si Grand.

"What are you talking Grand? Parang ngayon mo lang ako nakikita sa kwarto mo na ito!"

"So, labas-masok ka sa kwarto ko?" tanong nitong muli.

"Of course. Ikaw nga ang nagsabi 'di ba. Teka nga muna, bakit iba na ang boses mo ngayon. Na engkanto ka ba?" tanong ko dito.

Mas lalong nagsalubong ang kilay nito. Lumamig ang tingin na ipinupukol nito sa akin.

"Get out of my room!" sigaw nito sa akin. "From now on, hindi ka na makakapasok dito."

"Ang sama mo talaga. Akala ko pa naman, mabait ka. Hindi pala."

"Si Grand ang mabait, hindi ako!" madiin nitong sambit.

"What do you mean?" tanong ko dito.

"Madami ka pang hindi alam sa pamamahay na ito. So better fuck off. Dahil hindi mo magugustuhan ang gagawin ko sa iyo."

Umatras ako, dahil naglakad ito papalapit sa akin. Napasandal ako sa pader at itinukod nito ang kamay sa aking uluhan. Inilapit nito ang mukha sa aking tainga at bumulong.

"Kaya kong pumatay, kahit babae ka pa."

Agad din naman itong umalis. "Kailangan, paglabas ko ay wala ka na sa kwarto ko na ito. Dahil pag nakita kita. Kakalat ang utak mo sa sahig."

Tinalikuran niya ako. Hinawakan ko ang aking dibdib. Bakit parang sobrang misteryoso ng lalaking iyon. Kakambal ba iyon ni Grand?

Kailangan kong makausap ang lalaki na iyon. Kailangan niyang ipaliwanag sa akin ang mga ito, naguguluhan ako.

Kahit anong hanap ko ay di ko makita si Grand. Kaya pumasok na lang ako sa loob ng bahay. Bumaba naman ang lalaking iyon. Tila ba nagmamadali.

Nilagpasan niya ako, di man lang niya ako pinansin. Agad kong sinaway ang aking sarili, dahil di tama na pag-ukulan ko ng panahon ang antipatiko na iyon.

Pumasok na lang ako sa kusina. Naabutan ko si Nanay Jossy doon. Kasalukuyan na nagluluto.

"Nay, nakita mo ba si Grand?" tanong ko s matanda.

"Aba, bumaba si Grand. Di mo ba nakasalubong?" tanong nito.

"Hindi, kasi gusto kong magtanong sa kanya. Kanina kasi, pumasok ako sa kwarto niya. Akala ko si Grand iyon. Pero hindi, masyadong arogante ang nakaharap ko kanina, samantala si Grand hindi naman," sabi ko kay Nanay Jossy.

Napalingon siya bigla sa akin. Nanlaki ang mga mata nito.

"Hindi si Grand ang nakausap mo?" tanong nito sa akin.

"Oo na hindi? Hindi po ako sure 'nay."

Lalo akong nabahala nang makita ang expresyon ni Nanay Jossy. Naging mapungay din ang mga mata nito.

"Bumalik na pala siya. Akala ko ay matatagalan pa bago siya bumalik," sambit nito.

Kumunot ang noo ko.  "Ano po ang ibig sabihin ninyo?" tanong ko.

"Wala, wag ka nang pumasok muli sa kwarto ni Brandon. Baka di ka na makalabas ng buhay doon."

"Pero si Grand po?" tanong ko sa kanya.

"Babalik din iyon."

IKINUYOM ko ang aking mga kamay. Galit na galit kong pinagsusuntok ang mukha ng taong nasa harapan ko ngayon. Ginawa kong punching bag ang lalaking ito. Alam ko din na wala na itong buhay.

Nahuli nila Marco ang lalaki ito na aaligid-aligid sa paligid.

"I am glad your back." Di ko siya nilingon. Nagpupunas ako ng dugo mula sa aking kamao.

"Yeah! I am back," ngisi ko dito.

"Akala ko magiging Grand ka na forever." Kant'yaw ni Alex sa akin.

"Hindi mangyayari iyon. Nagpapahinga lang ako. Dahil sa dami ng sugat na natamo ko noong last operasyon natin."

"How's the woman?" tanong nito sa akin. Kumunot ang noo ko, dahil sa sinabi ni Alex.

"What woman?"

"Iyong babaeng, nasa mansion mo. Kaibigan na iyon ni Grand." napahawak ako sa baba ko.

Naalala ko ang babaeng nasa kama ko kanina. Nag-iba ang atmosphere ng paligid ko kanina. Biglang nag-init ang kapaligiran ako. Akala ko talaga ay mapapalaban ako kanina sa kama. Pero biglang natupok ang apoy na bumabalot sa akin at nang magsalita ito.

Tinawag niya akong Grand. Akala niya siguro ay si Grand pa rin ako. Iba din ang nararamdaman ko sa babaeng iyon.

"Siya ang pinambayad utang ng ama niya."

Doon ay naalala ko na. Siya pala ang anak na babae ni Mr. Romolo ang may utang sa akin.

"Balita ko ay ampon lang ang babaeng iyon."

"Kung ayaw mo sa kanya. Amin na lang siya. Matagal na namin na gustong tikman ang babaeng iyon. Palagi lang na humaharang si Grand."

"Magagalit si Grand. Kaibigan niya ang babaeng iyon. Kaya wag n'yong galawin," sabi ko sa kanila.

Ngumisi si Daniel. "Ano naman kung kaibigan ni Grand iyon? Wala naman siguro kay Grand ang babaeng iyon."

Sinamaan ko siya ng tingin. "Grand, treasure her. Kaibigan niya nang tunay ang babaeng iyon. I know that. Baka di mo alam kong paano magalit si Grand. Sobrang mahinhin iyon pero wag mong galitin ang mabait."

"Paano mo naman nalaman na Grand, treasure that woman?" tanong sa akin ni Alex.

"Hinayaan niyang pumasok sa kwarto namin ang babaeng iyon, na di naman niya ginagawa talaga dati."

Umupo ako sa swivel chair ko dito sa hide out namin.

"Oo nga no! Baka talagang kaibigang tunay ni Grand ang babaeng iyon."

"Na-ahh! I know what's going on. Alam ko kung ano ang plano ni Grand."

Napalingon kami kay Daniel. Ngumisi ito.

"Ano ang plano niya?" tanong ko.

"Ayaw ipasabi! Di ko din alam," sabi nito. Sabay tawa.

Bumukas ang pinto ng opisina ko ay sumungaw ang ulo ng isa sa tauhan ko. "Boss nasa location na si Mr. Kwon." 

Tumayo ako. Inayos ko ang suot ko. Kailangan na presentable ang ayos ko, dahil kaharap ko si Mr. Kwon, ang dealer ng mga drugs and fire arms. Sila ang suki namin sa mga illegal activities namin.

Isa-isa kaming lumabas. Papunta kami sa location na kung saan kami magkikita si Mr. Kwon.

Dumating kami sa location kung nasaan sila Mr. Kwon. Bumaba agad ako, inayos kong muli ang aking suot na damit.

Isang abandonadong pier ang napagkasunduan naming location ngayon. Kalat na din ang mga tauhan ko. Kung sakaling oonsihinn kami ng insik na iyon. Alam kong tuso si Mr. Kwon, pero mas tuso ako.

"Mr. Kwon!" tawag ko sa kanya. Nginisihan ko ito.

"Acosta," ganting tawag nito sa akin.

"The Cargament Mr. Kwon," sambit ko dito.

"Here is it." Itinuro nito ang mga kargamento na nasa likuran nito. "The money!" sigaw nito.

Ipinakita ng isa sa tauhan ko ang pera. Wala talagang kupas ang insik na ito. Mukha pa ring pera.

"The drugs and fire arms, where is it?" tanong ko dito.

Isa-isang inilapit ng mga tauhan ni Mr. Kwon ang mga armas at drugs. Ngumisi ako, dahil tiba-tiba na naman kami nito.

Ibinigay na ng isa sa tauhan ko ang pera. Malaki ang ngisi ng insik.

Umalis na kami sa doon. Dahil baka magbago ang isip ng insik na iyon. Di ko muna pinaalis ang mga nagtatago kong mga tauhan, para masiguro lamang na madadala talaga namin ang mga armas at druga.

"Kumusta ang sugat mo?" tanong ni Alex sa akin.

"Okay naman."

"Matagal ka ding di lumabas. Nag-eenjoy yata si Grand sa paglabas niya," ngumisi si Alex.

"Hayaan nyo na, minsan lang lumabas si Grand."

"Pero parang mapapadalas. Dahil sa kaibigan niya." Alex said.

"Siguro."

"Baka maging hadlang iyang si Kara, Brandon sa mga gawain natin. Lalo na't nilalapit ni Grand ang sarili sa babaeng iyon," ayon ni Daniel.

"Hindi iyan. I know Grand to well."

"Siguraduhin mo lang, Brandon. Ayaw kong masira ang pinaghirapan natin, dahil lang sa babaeng iyon."

Hanggang sa pag-uwi ay iyon ang naiisip ko. Bakit kinaibigan ni Grand ang babaeng iyon. Hindi ugali ni Grand ang makikipagkaibigan.

Ano ang plano mo Grand?

Biglang bumukas ang pinto ng aking kwarto. Kasalukuyan kong hinuhubad ang aking damit.

"Nasaan si Grand?" tanong agad ng babaeng ito.

"Grand is on vacation. Wala siya dito," malamig kong sambit sa kanya.

"Hindi aalis si Grand na hindi nagpapaalam sa akin," giit nito.

"Pwes masanay ka na. Dahil aalis at aalis si Grand na hindi nagpapaalam."

"Who are you? Kakambal ka ba ni Grand?" kalaunan at tanong nito sa akin.

Sinamaan ko ito ng tingin. "Umalis ka na, baka makalimutan ko na babae ka at mapatay kita," malamig kong sabi dito.

"Then, kill me." Hindi ko inalis ang tingin ko sa babaeng ito.

"Hinahamon mo ba ako? You don't know me."

"Oo, hinahamon kita. Patayin mo na ako. Total wala naman ding kwenta ang buhay ko. Wala na akong pamilya. Ang ama-amahan ko ay ipinambayad ako sa utang. Habang si Grand ay iniwan na ako. Sige, patayin mo na ako!" sigaw nito.

Unti-unti ay nilapitan ko siya. Umatras naman ito. Napasandal ito sa may pader. Habol-habol ang hininga nito, dahil sa sinasabi nito kanina lamang.

"Alam mo bang gusto kitang patayin? Hindi sa hirap, kundi sa sarap."

Hinalikan ko ang labi nitong nakaawang. Dahil sa gulat ay dilat na dilat ang mga mata nito na nakatingin sa akin.