LOGINHala! ba't kaya nagbalik si Wendy?!
Rox's POV “A-aray, ah!” daing ni Wendy habang ginagamot ko ang mga pasa niya sa katawan. Nandito na kami ngayon sa loob ng dati kong kwarto. "S-sorry, masyado bang mahapdi?” tanong ko at tumango lang siya. Kaya dinahan dahan ko na lang ang pagdampi ng cotton sa mga pasa niya. Pa-simple ko siyang pinagmamasdan at aaminin kong maganda siya. Makinis at maputi ang balat niya…medyo may pagka-pinkish pa. Malalaki rin ang mga dyögä niya at maganda ang hubog ng katawan niya. Pero wala naman akong ibang naramdaman. Talagang pusong babae na ako ngayon, kasi hindi na ako naa-attract sa babae. “Tok! Tok! Tok!" Sandali akong napahinto sa ginagawa nang may biglang kumatok at si Manang Corazon ang pumasok. “Hi, Manang Cora! Long time no see!” bati agad ni Wendy sa kanya. Teyka, kilala niya rin si manang? Sino ba talaga ang babaeng ‘to? Tahimik lang na tumango si Manang Cora at hindi siya inimikan. “Heto na ang mga damit na pinapakuha mo, hija,” aniya at nilapag na sa bedside ta
Darcos's POV "Ano bang nangyari, Wendy? Ba’t ka nila hinahabol?” Franco asked while Wendy was drinking water. Nakayuko siyang nakaupo sa sofa at nanginginig ang mga kamay. We're at the living room now here in my mansion. "M-mga tauhan ‘yon ng boyfriend ko. Tinakasan ko siya kasi lagi niya akong binubogbog," she replied at bakas ang takot sa mukha niya. We can see it naman. Marami nga siyang mga pasa at bugbog sa katawan. Wala pa ring nagbago sa mukha niya. Maganda pa rin siya at sexy, but wala naman akong ibang naramdamang kakaiba. Kung dati libog na libog ako pag nakikita ko na ang katawan niya, ngayon wala nang epekto sa 'kin. "Franco, kayo na ang bahala sa kanya." I was about to turn my back para lapitan si Rox at umalis na rito, but Wendy suddenly grabbed my hand. “Ah, Darcos, sandali! P’wede bang dito muna ako? Wala na kasi akong ibang mapuntahan, eh. Natatakot ako na baka mahuli ako ng mga tauhan ng boyfriend ko!” pakiusap niya. I glanced at Rox, and she raised he
Rox's POV Gusto ko pa sanang makasama ng mga ilang araw si nanay sa mga natitira niyang sandali, pero hindi na ako pinayagan ni Darcos. Masyado na raw delikado pag nagtagal pa ako sa labas. Baka maulit raw ‘yung pamamaril kahapon. Kaya heto…nandito kami ngayon sa isang private cemetery para ilibing na si nanay. Durog na durog ako ngayon at hindi ko pa rin matanggap ang pagkawala niya. Akala ko makakasama ko na siya matapos niyang magising mula sa coma. Nakakapagtaka talaga na bigla na lang siyang nawala. Okay na okay pa siya no’n eh, at ramdam kong may pag-asa pa siyang lumakas at gumaling. Pasimple akong lumingon sa gilid ko at hinanap ang presensya ni Darcos. Natagpuan ko siyang g’wapo pa rin kahit malungkot na ang mukha niya. Nakatingin lang siya sa kabaong ni nanay. Naka-black leather jacket siya at gano'n din ang kulay ng trouser niya. May suot rin siyang itim na shades na lalong nagpa-gwapo sa kanya. Hanggang ngayon iniisip ko pa rin kung ba’t gano'n na lang reaksiyon ni
"D-Darcos, dapa!” Nagulat na lang ako nang bigla siyang sumigaw at tinulak ako. We both fell, and she landed on the top of me. “Shit! Ahh!" daing ko, sabay napahawak sa braso ko. “D-Darcos, may tama ka.” Bumangon agad si Rox, at ni-check ako. Nakita ko sa ekspresyon niya na nag-aalala siya, kaya medyo nabawasan ang sakit na nararamdaman ko. "Shh, I'm okay, darling," sabi ko, sabay hinawakan ang pisngi niya. She saved me again from danger. "Boss!” Dumating agad sila Franco at inalalayan akong umupo. "Hanapin niyo ‘yong sniper!" kunot noo kong utos. Namimilipit pa rin ako sa sakit, at nanghihina na dahil sa nawawalang dugo sa 'kin. “Delikado na rito, darling. Umuwi na muna tayo sa mans'yon," sabi ko kay Rox. “P-pero pa'no si nanay?" “Sila Alex muna ang bahala rito. Let's go.” Nakinig naman siya at pinaakbay na nila ako ni Franco sa mga balikat nila. *** “Boss,” ani Franco nang makapasok. We're currently at the clinic here in my mansion, my doctor is treating the g
Iniwanan ko na lang muna si Rox to gave her some space. I headed to the parking lot and got into my car. Napabuntong hininga akong sumandal sa driver's seat at napahilot sa noo ko.I pulled out my phone from my pocket and dial my private investigator's number. “Hello, Greg. May pa-i-imbistigahan ako sayo,” I said…my tone was serious and devastated.Hindi naman ako nagtagal rito sa parking lot at binalikan ko agad si Rox, but I frowned when I noticed she wasn't in her seat.I asked Franco, "Where is she?" My brows still furrowed. “Nasa may garden siya, boss, magpapahangin daw muna siya.”Tumungo agad ako ro'n at natagpuan kong humahagulgol si Rox, habang hawak-hawak pa rin ang picture ng mom niya.“Darling." I tried to hug her, para damayan siya, but I was shocked when she pushed me away. Nasasaktan na ako sa mga ikinikilos niya sa 'kin, at hindi ko na ‘to kayang tiisin. I hugged her again at hinigpitan ko na para hindi siya makawala. “Darcos ano ba! Bitawan mo ‘ko!" she said tear
Darcos's POV I don't know what the hell is going on right now. I thought everything would be okay dahil gising na ang mom ni Rox, pero ano ‘tong nangyayari ngayon…the doctors are suddenly giving her mom a CPR. “Darling, si nanay.” Rox is tearful now habang yakap-yakap ko siya. We're in front of the ICU room, and waiting. “Shh, calm down, okay? Your mom will be fine,” sabi ko habang hinihimas ang likod niya. Maya-maya, napabitaw na siya sa 'kin when the doctor came out of the ICU. “Doc, ang nanay ko?" tanong niya habang bakas ang lungkot sa mukha ng doctor. “We're really sorry Miss Caballero and Mr. Ruggieri. Ginawa na namin ang lahat, per—” “Hindi! Hindi p’wede ‘yan, doc! Hindi siya p’wedeng mawala! Okay na okay pa siya kanina, eh!” mangiyak-ngiyak na sabi ni Rox at agad siyang kumaripas nang takbo papasok ng ICU. Natulala lang ako at hindi siya nagawang sundan. Rinig ko ang paghagulgol ni niya nang malakas mula sa loob ng ICU. I felt sad for her, at nasasaktan akong nakik







