All Chapters of แต่งแทนสลับรัก ให้เขาคู่กับน้องสาว: Chapter 1 - Chapter 10

คบกับกู้จืออวี้มาสามปี เขาไม่เคยแตะต้องฟู่เหยียนเลยตอนที่ฟู่เหยียนไปสังสรรค์กับเพื่อนสนิทแล้วพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา เธอจึงท้าพนันด้วยการส่งข้อความหาเขา[พวก ผู้หญิงระดับพรีเมียมแบบฟู่เหยียนอยู่ข้างกายแกนี่โคตรเสียของเลยว่ะ เอางี้ แกเลิกกับเธอแล้วยกให้ฉันดีกว่าไหม? ตัวเธอหอมมากนะ]แทบจะในวินาทีต่อมา โทรศัพท์ของกู้จืออวี้ก็โทรเข้ามา“เหยียนเหยียน คุณอยู่ไหน?”"สองวันนี้ผมยุ่งอยู่กับการติดต่อผู้เชี่ยวชาญด้านการฟื้นฟูที่ต่างประเทศให้คุณ ก็เลยไม่ได้ดูแลคุณ ส่งโลเคชั่นมาสิ เดี๋ยวผมไปรับ ดีไหม?"น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยการพะเน้าพะนอดังเล็ดลอดออกมาจากหูฟังฟู่เหยียนยกมุมปากขึ้น ส่งสายตาอย่างภาคภูมิใจไปให้เพื่อนสนิทสองคนที่อยู่ตรงหน้า "ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันอยู่กับเจียงหลิน เดี๋ยวค่อยกลับเองก็ได้"หลังจากวางสาย เธอก็ช้อนตามองพร้อมพูดขึ้น "มีอะไรจะพูดอีกไหม？""ฟังดูก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรนะ..."เจียงหลินกอดอก "แต่ฉันก็ยังรู้สึกแปลกๆ อยู่ดี ผู้ชายปกติที่ไหนจะอดทนกับแกมาได้ตั้งสามปี?" เธอหันไปดุนแขนหยางเว่ยเฉินที่อยู่ข้างๆ "แกล่ะทนได้ไหม?"หยางเว่ยเฉินไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่

ฟู่อันหนิงส่ายหน้าด้วยสีหน้าหดหู่ "ไม่ต้องหรอกค่ะพี่เขย ฉันมีเงินของตัวเองค่ะ"ฟู่เหยียนขี้เกียจฟังพวกเขาร้องงิ้วเล่นละครตบตา คบกับกู้จืออวี้มาสามปี เธอไม่เคยใช้เงินของเขาเลยสักบาท ในเมื่อรู้ฐานะคุณชายใหญ่แห่งเป่ยเฉิงของเขาแล้ว ก็ต้องฉวยโอกาสสุดท้ายนี้ถลุงเงินเขาสักหน่อยสิกู้จืออวี้เองก็ถือว่ารู้หน้าที่ดีเธอเดินเลือกของอยู่ข้างหน้า เขาก็เป็นฝ่ายเดินตามไปจ่ายเงินให้อย่างรู้ตื่นจนกระทั่งเดินเข้ามาในช็อปแอร์เมส ฟู่อันหนิงก็กัดริมฝีปากแล้วเอ่ยขึ้น "พี่คะ... หมอกู้จ่ายเงินไปตั้งเยอะแล้ว พวกเราลองไปดูร้านอื่นกันดีไหมคะ?""ทำไม ฉันใช้เงินเขาแล้วเธอปวดใจหรือไง""..."ฟู่เหยียนปรายตามองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปหาผู้ชายที่อยู่ข้างๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า "วางใจเถอะ หมอกู้ไม่เดือดร้อนเรื่องเงินหรอก จริงไหมคะหมอกู้?"กู้จืออวี้ตอบรับในลำคอด้วยสีหน้าเรียบเฉยเป็นการตอบคำถามฟู่เหยียน ทว่าสายตากลับจดจ่ออยู่ที่ฟู่อันหนิงตลอดเวลา"ถ้าอันหนิงชอบใบไหน ก็บอกให้เขาห่อให้เลยก็ได้นะ"ฟู่อันหนิงรู้สึกปลื้มปริ่มจนแทบตั้งตัวไม่ติด "จริงเหรอคะหมอกู้?""จริงสิ"ฟู่เหยียนขี้เกียจทนดูพวกเขาส่งสายต

ฟู่เหยียนมองแฟนหนุ่มตรงหน้า เวลาเพียงไม่กี่วัน นอกจากเขาจะเลือกปกป้องฟู่อันหนิงในยามคับขันแล้ว ยังมาหาว่าเธอชอบบีบคั้น หาว่าเธอเป็นฝ่ายได้เปรียบแล้วไล่ต้อนไม่เลิกอีกเธอกำมือแน่น จู่ๆ ก็หลุดหัวเราะออกมา"ฉันหมั่นไส้หล่อนมาตั้งนานแล้ว ขนาดไม่มีเหตุผลฉันยังหาเรื่องได้เลย แล้วพอฉันเป็นฝ่ายถูก ทำไมฉันจะต้องยอมปล่อยผ่านด้วยล่ะ?"กู้จืออวี้ขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อยๆ เผยให้เห็นถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจนแววตาของฟู่เหยียนฉายแววเย้ยหยัน เธอเอื้อมมือไปหยิบไม้เท้าที่อยู่ข้างๆ มา"ถ้าไม่อยากฟังคำพูดระคายหู มันก็ง่ายนิดเดียว" เธอใช้ไม้เท้าค้ำยัน ผมดัดลอนใหญ่ทิ้งตัวสยายลงบนบ่าอย่างเป็นธรรมชาติ ขับเน้นสีหน้าท่าทางที่ดูไม่แยแสของเธอให้ยิ่งงดงามสะกดสายตา "เธอก็ย้ายออกไปซะสิ ยังไงซะ พ่อของเธอก็คงยินดีทุ่มเงินให้เธออยู่แล้ว จริงไหม?"ไม่ใช่แค่ยินดีทุ่มเงินหรอกตั้งแต่รับฟู่อันหนิงกลับมา ฟู่เต๋อหมิงก็แทบจะประเคนให้หล่อนทุกอย่างตามที่ร้องขอ ต่อให้หล่อนอยากได้ดาวบนฟ้า เขาก็คงหาวิธีสอยลงมาให้ลูกสาวสุดที่รักจนได้นั่นแหละแล้วตอนนี้ดีเสียอีก ยังมีกู้จืออวี้เพิ่มมาอีกคนกู้จืออวี้เพิ่งจะอ้าปากพูด ฟู่อันห

เมื่อเห็นฟู่เต๋อหมิงมีสีหน้าเหลือเชื่อ ฟู่เหยียนก็เอ่ยอย่างจริงจังว่า "พ่อคะ ยังไงฉันก็เป็นลูกสาวพ่อนะคะ จะทนดูพ่อทำงานหนักได้ยังไง ก็แค่หมุนเงินนิดหน่อยเอง ฉันไม่มีปัญหาหรอกค่ะ"สายตาของเธอลึกล้ำ เอ่ยทีละคำ"อย่างที่พ่อบอกไงคะ พ่อไม่มีทางทำร้ายฉันอยู่แล้ว จริงไหมคะ?"อาจจะเป็นเพราะประโยคสุดท้ายไปสะกิดโดนเส้นประสาทที่ตึงเครียดเส้นไหนเข้า ฟู่เต๋อหมิงจึงพยักหน้าหงึกหงักรับคำติดๆ กัน "งั้นก็ดี งั้นเรื่องนี้มอบหมายให้แกไปจัดการก็แล้วกัน ระหว่างพ่อลูกอย่างพวกเราก็ควรจะมีความเชื่อใจกันให้มากหน่อย... เหยียนเหยียน แกอย่าทำให้พ่อผิดหวังเด็ดขาดเลยนะ"ฟู่เหยียนยิ้มบางๆ "ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเถอะค่ะ พ่อวางใจได้เลย"ฉันจะทำให้พ่อต้องมานั่งเสียใจทีหลังแน่นอน--วันรุ่งขึ้น ฟู่เหยียนเข้าไปที่บริษัทตั้งแต่เช้าตรู่จ้าวฮวนเอาเอกสารที่บริษัทฝั่งตระกูลฟู่ส่งมาเข้ามาในห้องทำงาน "คุณหนูคะ นี่คือเอกสารที่ท่านประธานให้คนส่งมาค่ะ รอคุณหนูเซ็นเสร็จแล้วเขาจะนำกลับไปค่ะ""คนยังอยู่ข้างนอกเหรอ?""ใช่ค่ะ"ฟู่เหยียนเลิกคิ้ว เปิดเอกสารดูอย่างไม่รีบร้อนข้างในเป็นสัญญาโอนสินทรัพย์ที่ทำเกินไปมาก นอกจากจะต

ฟู่เหยียนเลิกคิ้ว กอดอกด้วยท่าทีไม่แยแส "ไม่ใช่คุณหรือไงที่บอกให้ฉันมา?"กู้จืออวี้มองฟู่อันหนิงด้วยสายตาเป็นกังวล กลัวเหลือเกินว่าคำพูดของฟู่เหยียนจะไปกระทบกระเทือนจิตใจหล่อน "อันหนิง คุณพักผ่อนไปก่อนนะ ผมมีเรื่องจะคุยกับพี่สาวคุณหน่อย"ฟู่อันหนิงกัดริมฝีปาก พยักหน้ารับท่าทางบอบบางน่าสงสารราวกับหลินไต้อวี้แบบนั้น ทำเอาฟู่เหยียนเห็นแล้วหมั่นไส้จนคันฟันยิบๆเธอพ่นลมหายใจหนักๆ ถูกชายหนุ่มคว้าข้อมือแล้วกึ่งลากกึ่งจูงเดินลิ่วๆ ออกไปจากห้องพักผู้ป่วย"คุณต้องการจะทำอะไรกันแน่?" กู้จืออวี้เปิดฉากด้วยคำถามเสียงเย็นชา พอรู้ตัวว่าใช้น้ำเสียงหนักเกินไป เขาก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามปรับน้ำเสียงให้ดูเป็นการปรึกษาหารือ "เหยียนเหยียน เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ คุณมาขอโทษอันหนิง พอเธออารมณ์ดีขึ้นก็จะได้รีบออกจากโรงพยาบาลไง""ใครตกลงกับคุณ?""..."ฟู่เหยียนแค่นเสียงในลำคอ รอยยิ้มหยันที่มุมปากนั้นไม่คิดจะปิดบังเลยแม้แต่น้อย "อีกอย่าง ใครบอกคุณว่าแค่ฉันขอโทษแล้วหล่อนจะหาย?"ขอแค่ฟู่อันหนิงต้องการ โรคหัวใจของหล่อนก็สามารถทรุดหนักลงไปได้เรื่อยๆ นั่นแหละฟู่เหยียนเคยเห็นกับตาว่าหล่อนเทยาทิ้งลงชัก