นักเรียนควรทำอย่างไรเมื่อเห็นคำว่า ปรนัยคือ เขียนหรือกา?

หลังจากลูกชายเสียชีวิต เจียงเสวี่ยอีก็เลิกนิสัยทุกอย่างที่เผยซือเหนียนไม่ชอบ เธอไม่คอยตามเช็กเขาบ่อยๆ อีกต่อไป ต่อให้เขาไม่กลับบ้านตอนกลางคืน เธอก็ไม่ร้องไห้ฟูมฟายอีก กระทั่งตอนที่เกิดอุบัติเหตุรถชน ตอนที่หมอบอกให้เธอติดต่อญาติ เธอกลับเพียงตอบอย่างราบเรียบว่า "ฉันเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีญาติค่ะ"

[ทะลุมิติเข้าไปในนิยาย+ถูกบังคับให้เป็นตัวรับกระสุน+เป็นที่รักของทุกคน+นิยายที่อ่านแล้วฟิน+หญิงแกร่ง] ซ่งรั่วเจินทะลุมิติเข้ามาในนิยาย เข้ามาอยู่ในร่างอดีตภรรยาที่ด่วนจากไปของพระเอก ตระกูลมั่งคั่งร่ำรวยทำให้พระเอกและนางเอกใช้ชีวิตอย่างรุ่งเรืองไปชั่วนิรันดร์ แม้แต่ทุกคนในครอบครัวก็ถูกควบคุมและตายอย่างอเนจอนาถ นางทะลุมิติเข้ามาในวันแต่งงาน เกี้ยวสองหลังข้ามประตูพร้อมกัน ยังไม่ต้องพูดว่าหนังสือแต่งงานเป็นภรรยาที่ถูกต้องในมือกลายเป็นภรรยาหลวงลำดับเดียวกัน แต่ยังกลายเป็นความกรุณาต่อนางอีกด้วย? ซ่งรั่วเจิน “เฮงซวย! ใครอยากเป็นภรรยาหลวงลำดับเดียวกัน?” มีเงินทองมากมายนำไปทำอย่างอื่นไม่ดีกว่าหรือ? เหตุใดนางต้องมอบทรัพย์สินให้พระเอกกับนางเอกด้วย ตัวโง่งมเช่นนี้ใครอยากเป็นก็เป็นเถอะ! บิดาหายตัวไป? นางเป็นถึงเจ้าสำนักวิชาเต๋า ทำนายดวง คำนวณฮวงจุ้ยตามหาคน หาคนกลับมาให้ได้ก็พอ! พี่ใหญ่พิการฆ่าตัวตาย? รักษาหายแล้วก็กลับเข้ากองทัพสร้างความดีความชอบกลายเป็นแม่ทัพยิ่งใหญ่บารมีเทียมฟ้าในราชสำนัก พี่รองถอนหมั้นเพราะตาบอด? คว้าชัยชนะกลายเป็นดาวดวงใหม่ของราชสำนัก เป็นคนโปรดหน้าพระพักตร์ฮ่องเต้! ในที่สุดซ่งรั่วเจินก็มีชีวิตร่ำรวยและเวลาว่างมากมาย แต่กลับพบว่าท่านอ๋องที่นางเอกในต้นฉบับหลงรักแต่มิได้รับรักตอบถึงขั้นมาตามตอแยนาง? เนื้อเรื่องผิดเพี้ยนไปนี่นา! ฉู่จวินถิง…บิดาหายตัวไป พี่ชายพิการ มารดาร้องไห้น้ำตานองหน้า ตัวนางที่แหลกสลาย แม้มีพลังมหาศาลดุจวัว หนึ่งฝ่ามือสามารถตบชายหลายใจตายได้ แต่ก็ยังปวดใจเหลือเกิน

รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บหลากหลายแนว จบในไม่กี่ตอน เนื้อเรื่องบรรยายฉากบนเตียงแบบจัดหนักจัดเต็ม! เน้นฉาก NC เป็นหลัก เหมาะกับนักอ่านอายุ 20 ปีขึั้นไป

ความเข้าใจผิดทำให้เขามีค่ำคืนอันเร่าร้อนกับเธอ.. และเขาจะถือว่าเธอเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจก็ตาม และของที่เป็นของเขา จะไม่มีวันปล่อยให้ใครหน้าไหนได้เชยชมทั้งนั้น อย่าฝันจะเป็นอิสระ

หรงจือจืออดทนคุกเข่าไปแล้วสามพันขั้นบันได เพื่อขอโอสถวิเศษมาช่วยชีวิตผู้เป็นสามี กลับคิดไม่ถึงว่า เมื่อสามีกลับมาพร้อมชัยชนะ จะพาองค์หญิงจากแคว้นอื่นที่กำลังตั้งครรภ์กลับมาด้วย มิหนำซ้ำยังลดขั้นหรงจือจือจากภรรยาเอกเป็นแค่อนุ!   “ม่านหวาเป็นองค์หญิง ซ้ำกำลังตั้งครรภ์บุตรของข้าอยู่ เจ้าแค่ยกตำแหน่งภรรยาเอกให้นาง จะเป็นไรไป?”   “บุตรชายข้าไม่หย่ากับเจ้า แค่ขอให้เจ้าไปเป็นอนุ นั่นก็นับว่าเมตตาเจ้าแล้ว หากเจ้าออกจากจวนโหวไป ใครที่ไหนเล่าจะไม่รังเกียจดูแคลนเจ้า?”   “แม้ท่านพี่จะลดขั้นท่านจากภรรยาเอกเป็นอนุ ทว่าตราบใดที่ท่านยอมยกสินเดิมของท่านให้ข้าใช้เป็นสินติดตัวเจ้าสาว ข้าจะยอมเรียกท่านว่าพี่สะใภ้ก็ได้!”   “ในฐานะที่เจ้าเป็นสตรี ก็ควรจะเสียสละเพื่อสามี! ก็แค่ขอให้เจ้าเป็นอนุภรรยา แค่ขอสินเดิมของเจ้าเพียงเล็กน้อยก็เท่านั้น เจ้าจะโวยวายอะไรหนักหนา?”   ต้องเผชิญหน้ากับครอบครัวพรรค์นี้ หรงจือจือทำได้เพียงแค่คิดว่า ความทุ่มเทตลอดสามปีที่ผ่านมาของตนเอง ก็ถือเสียว่าโยนให้หมามันกิน ไม่ว่าอะไรที่ติดค้างนางไว้ พวกเขาต้องชดใช้คืนให้หมด!   นางตัดสินใจหย่าขาด ทำลายครอบครัวสามีเก่าให้พังพินาศ เอาสินเดิมทั้งหมดของตนเองกลับไป และนำโอสถช่วยชีวิตอีกครึ่งที่เหลือของสามีเก่า ไปมอบให้คนอื่น…   ภายหลัง สามีเก่ากลับกลายเป็นคนพิการอีกครั้ง ต้องกลายเป็นที่ขบขันของคนทั้งเมืองหลวง ส่วนนางได้แต่งงานใหม่กับขุนนางผู้มีอำนาจ กลายเป็นฮูหยินของท่านราชเลขาธิการผู้ยิ่งใหญ่ทรงเกียรติ แม้แต่ฝ่าบาทยังต้องยกย่องนางเป็นมารดาบุญธรรม!

หลังจากน้องสาวเดินทางไปต่างประเทศ ฉันก็แต่งงานกับเจ้าพ่อมาเฟียแทนเธอ ห้าปีหลังแต่งงาน เราต่างเป็นคนที่อีกฝ่ายเกลียดชังที่สุด เขาเกลียดที่ฉันบีบให้น้องสาวต้องจากไป และใช้เล่ห์เหลี่ยมจนได้มาเป็นภรรยาของเขา ฉันเกลียดที่เขาเห็นฉันเป็นเพียงตัวแทนมาโดยตลอด และไม่เคยเปิดเผยสถานะของฉันให้คนภายนอกรับรู้เลยแม้แต่น้อย และเป็นเพราะไม่ได้รับการยอมรับ พ่อแม่ที่รักความฟุ้งเฟ้อของฉันจึงต้องแบกรับคำดูถูกเหยียดหยามสารพัด จนพาลเกลียดฉันเข้ากระดูกดำไปด้วย ในวาระสุดท้ายของชาติที่แล้ว เขาและพ่อแม่ลืมฉันไว้บนภูเขาหิมะ เพียงเพื่อจะไปฉลองวันคริสต์มาสให้น้องสาว ท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ ฉันและลูกในท้องที่ยังไม่มีโอกาสได้ลืมตาดูโลกต้องจบชีวิตลงทั้งคู่ ในขณะที่น้องสาวของฉันกลับเสพสุขอยู่กับความโปรดปรานจากทุกคน และได้ใช้ช่วงเวลาคริสต์มาสที่มีความสุขที่สุดในชีวิต เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ได้ย้อนกลับมายังวันแรกที่น้องสาวเดินทางกลับประเทศ ชาตินี้ ฉันจะไม่ร้องขอความรักจากกู้สืออี้และพ่อแม่อีกต่อไปแล้ว