ผู้เรียนควรเริ่มจำคำศัพท์ Hsk ระดับไหนก่อน?

เมื่อความซวยของฝาแฝด 'จ้าน' กับ 'จ๋าย' นักศึกษาปีสาม คณะวิศวะฯ ผลการเรียนตกฮวบ ได้เกรด D วิชาภาษาอังกฤษ จนแม่บังคับให้ไปติวกับ 'ณิชา' ยัยเจ๊ปากจัด พี่สาวข้างบ้านในวัยเด็กที่พวกเขาไม่ชอบขี้หน้า แต่ไม่คิดเลยว่าพอกลับมาเจอกันอีกที เธอเปลี่ยนไปมาก เธอไม่ใช่เด็กสาวตัวอ้วนฉุหุ่นกะละมังความจุร้อยลิตรอย่างเมื่อก่อนแล้ว แถมยังน่ารักจนสองหนุ่มหลงหัวปักหัวปำ แย่งกันจีบ หาวิธีเข้าหาด้วยข้ออ้างต่างๆ นานา มาลุ้นกันค่ะว่า คุณติวเตอร์สาวจะรอดจากเงื้อมมือของสองหนุ่มฝาแฝดตัวแสบไปได้ไหม และเจ้าแฝดจะได้จัดเธออย่างที่วางแผนกันไว้หรือเปล่า คำเตือน : นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาแบบ 3p (ชายสองหญิงหนึ่ง) โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านอย่างสูง

สองเด็กสาววัยกำลังอยากรู้อยากลอง ที่ต้อง มาใกล้ชิดกับติวเตอร์หนุ่มสุดหล่อ (และสุดหื่นด้วย) การเรียนวิชาหลักจึงกลายเป็นเรื่องรอง เพราะสองสาวเว้าวอน อยากจะให้เขา ติววิชาเสริมซะงั้น ความจริงแล้ว มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนัก สำหรับ ติวเตอร์รูปหล่อ

"ฉันมันเป็นคนที่ไม่ชอบกินไก่ซะด้วยสิ โดยเฉพาะอย่างเธอ ยัยเด็กไก่อ่อน" คำพูดที่ออกมาจากปากคนร้ายกาจแถมยังเจ้าล่ห์แสนแพรวพราวอย่างเขา จะเชื่อใจหรือไว้ใจได้มากน้อยแค่ไหนกัน เฮียเหมือง × น้องไก่ฟ้า แนะนำตัวละคร เฮียเหมือง มันตรา วิศวะปี 3 (ลุงรหัส สายรหัสเฮีย) รุ่นพี่วิศวะยานยนต์ปี 3 ตัวท็อปของคณะ หล่อ รวย เฮงซวย ที่ดีมีกรีเพียงแค่หน้าตาแถมยังปากสุนัขสุดๆ ...................................................... ไก่ฟ้า ยอดมณี รุ่นน้องบริหารปี 2 ที่ดันจับพัดจับผลู มีเรื่องที่ทำให้เธอ ต้องเจอกับคนที่ไม่ควรเจอ ตั้งแต่แรกพบ 'ในสายตาของเธอ เขาคงเป็นได้แค่คนลามก ที่เอาแต่เมียงมองทรวงอกของผู้หญิงเท่านั้น'

"ขิม" เด็กสาว ม.6 ที่แอบรัก "ไนท์" กัปตันทีมบาสสุดฮอตของโรงเรียนมาตั้งแต่ ม.4 แต่ไม่เคยกล้าเปิดเผยความรู้สึก เพราะกลัวว่าจะสูญเสียแม้แต่สถานะคำว่า "เพื่อน" ไป ทว่า เมื่อก้าวเข้าสู่ปีสุดท้ายของชีวิตมัธยม โชคชะตากลับเปิดทางให้ทั้งคู่ได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น ผ่านเรื่องราวและกิจกรรมมากมาย ทั้งงานกีฬาสี ช่วงเวลาติวหนังสือสุดเข้มข้น และความทรงจำอันล้ำค่าที่กำลังจะเลือนหายไปตามกาลเวลา ทำให้หัวใจของทั้งสองคนเริ่มสั่นไหวและเปลี่ยนไปทีละน้อย ทว่ายิ่งวันจบการศึกษาคืบคลานเข้ามาใกล้เท่าไร เวลาก็ยิ่งเหลือน้อยลงทุกที ขิมจึงต้องเผชิญกับบททดสอบหัวใจครั้งสำคัญ... ระหว่างการเก็บงำความรู้สึกนี้ไว้ตลอดกาล หรือยอมเสี่ยงเปิดใจบอกความในใจกับคนที่แอบรัก ก่อนที่ต่างฝ่ายจะต้องแยกย้ายไปตามเส้นทางของตัวเอง

ก่อนถึงเวลายื่นคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย สาวสวยประจำห้องผู้มีฐานะเป็นถึงลูกสาวมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่า เธอสามารถทำให้เพื่อนทั้งห้องสอบติดจุฬาฯได้ “พ่อแม่ฉันบริจาคตึกให้มหาลัยไปตั้งหลายหลัง แค่ฝากพวกนายเข้าเรียนน่ะเรื่องจิ๊บจ้อย” คะแนนของเพื่อนส่วนใหญ่ในห้องห่างไกลจากมหาวิทยาลัยจุฬาฯอยู่มากโข แต่พวกเขากลับเชื่อคำพูดของสาวสวยประจำห้องอย่างสนิทใจ ยอมสละสิทธิ์การยื่นคะแนน แล้วรอพึ่งเส้นสายของสาวสวยประจำห้องเพื่อเข้ามหาลัย ชาติที่แล้ว ฉันรู้ว่าคำพูดของสาวสวยประจำห้องเชื่อถือไม่ได้ จึงรีบเกลี้ยกล่อมไม่ให้พวกเขาทิ้งสิทธิ์ยื่นคะแนน ให้เตรียมแผนสำรองเอาไว้ แถมยังไล่โทรศัพท์ไปแจ้งผู้ปกครองของพวกเขาเรียงคน แต่เรื่องนี้กลับทำให้สาวสวยประจำห้องโกรธจัด เธอเยาะเย้ยว่าฉันมันพวกยาจกที่ไม่เข้าใจกฎเกณฑ์ของสังคมชั้นสูง และกำลังทำลายอนาคตของเพื่อนทั้งห้อง แฟนหนุ่มก็ด่าทอฉันด้วยความโกรธว่าขี้อิจฉาเกินไป “ฉันว่าเธอมันก็แค่อิจฉาที่บ้านซาซารวย ทนไม่ได้ที่พวกเราจะได้ไปเรียนจุฬาฯกันหมด เธอก็แค่เรียนเก่งแล้วไง พยายามให้ตายทั้งชาติก็เทียบไม่ได้กับสมบัติที่บ้านเขาสั่งสมมาตั้งสามชั่วโคตรหรอก!” เห็นแก่ความเป็นเพื่อนร่วมชั้นมาสามปี ฉันเลยไม่อยากถือสาหาความ ก่อนถึงเส้นตายพอเห็นว่าพวกเขายังคงไม่ยื่นคะแนน ฉันก็รีบแจ้งตำรวจทันที และได้กระชากหน้ากากเปิดโปงตัวตนจอมปลอมของสาวสวยประจำห้อง สาวสวยประจำห้องถูกสังคมรุมประณามด่าทออย่างหนัก จนสิ้นหวังกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย เพื่อนร่วมชั้นต่างก็พากันบอกว่าเธอสมควรตายแล้ว และขอบคุณที่ฉันช่วยกอบกู้อนาคตของพวกเขาเอาไว้ แต่ในงานเลี้ยงรุ่นอำลาของห้อง แฟนหนุ่มกลับวางยาพิษในเครื่องดื่มของฉัน เพื่อนทั้งห้องต่างก็ยืนมองฉันดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดด้วยสายตาเย็นชา “พวกเราอย่างมากก็แค่ไม่ได้เรียนมหาลัย แต่สิ่งที่ซาซาเสียไปคือชีวิตเลยนะ!” เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ได้กลับมาในวันที่สาวสวยประจำห้องโอ้อวดว่าตัวเองสามารถใช้เส้นสายได้

“มายืนทำอะไรตรงนี้ปัณณลักษณ์” “นะ หนูมารอ เอ่ออ หนูจะเอาการบ้านมาให้อาจารย์ตรวจค่ะ” ธันวามองปัณณลักษณ์ตั้งแต่หัวจรดเท้าไม่เห็นมีการบ้านให้เขาตรวจเลยสักนิดยัยเด็กขี้โกหก!