Share

บทที่ 529

ห้องนั่งเล่นตกอยู่ในความเงียบ

เซิน โมเฟยนั่งข้าง ซอง อันยีทั้งสองหันไปสบตากันและยิ้มออกมา

หลังจากนั้น เซิน โมเฟยก็หันไปมอง ทัง โรลชูวและตอบว่า "พี่สะใภ้ ที่พี่กังวลถูกแล้ว แต่ผมไม่มีทางเลิกกับอันยี"

“ไม่มีทางเลิกกัน?”

ทัง โรลชูวขมวดคิ้วเล็กน้อย ที่จริงแล้วยังมีเรื่องที่ค้างอยู่บางอย่างระหว่างพวกเขา ซึ่งทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ซับซ้อนกว่าการสัญญาว่าจะไม่เลิกราซะอีก

แต่เมื่อเธอเห็นสายตาที่แน่วแน่ของโมเฟย เธอก็กลืนคำพูดของเธอลงไป ก่อนที่จะมองดูพวกเขาด้วยความโกรธ “ก็ได้ ฉันรู้ว่าพวกนายรักกัน”

ซอง อันยียิ้มอย่างเขินอายก่อนจะบ่นออกมา “เรากำลังพูดเรื่องเสี่ยวเซียวกับเซียวเหยาอยู่ไม่ใช่เหรอ ทำไมจู่ ๆ ถึงคุยเรื่องของฉันกันล่ะ?”

ทัง โรลชูวอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “ใช่ ทำไมจู่ ๆ ก็มาคุยเรื่องแกนะ”

หลังจากนั้นเธอก็เลิกคิ้ว และหันไปมอง เซิน โมเฟย “โมเฟย นายต้องรับผิดเรื่องนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะนายปรากฏตัวอย่างกะทันหัน ฉันก็คงไม่เปลี่ยนเรื่องคุยหรอก”

เซิน โมเฟยกอดไหล่ของ ซอง อันยี ขณะที่รอยยิ้มสดใสผุดขึ้นบนใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา “ก็ได้ ผมจะรับผิดชอบเอง”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ทัง โรลชูว และซอง อัน
บทที่ถูกล็อก
อ่านต่อเรื่องนี้บน Application

Related chapter

Latest chapter

DMCA.com Protection Status