Share

บทที่ 654

สองคนต่างพูดพร้อมกัน ก่อนจะชะงักและหัวเราะออกมา

“พี่ชิงยู๋ พูดก่อนเลยค่ะ” หญิงสาวกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

ชายหนุ่มเม้มปากละอาย “คุณลุงกับคุณป้าเป็นยังไงบ้าง?”

“พวกท่านมากลับบ้านแล้วค่ะ แล้วก็สบายดีทั้งคู่”

“ฉันขอไปเยี่ยมพวกท่านได้ไหม?” เซียงเจิ้งถามพร้อมนัยน์ตาคมที่วูบไหวเชิงเกรงกลัวว่าอีกจะปฏิเสธคำขอ

ทว่าร่างบางยังคงส่งยิ้มกลับไปให้ “ได้สิคะ พ่อกับแม่ฉันคิดถึงพี่มากนะ”

“จริงเหรอ?” พอได้ฟังแล้วก็โล่งใจ “งั้นฉันขอไปเยี่ยมท่านตอนนี้ได้ไหม?”

อันยีพยักหน้าตอบ “ได้ค่ะ ยินดีต้อนรับเสมอนะ”

เซียงเจิ้งยิ้มตอบ พลันหันไปมอง เซิน โมเฟยที่ยังอยู่ในรถอีกครั้ง ก่อนจะผละตัวเดินเข้าไปในเขตตัวบ้าน

ซอง อันยีมองตามพี่ชายคนคุ้นเคยไปพักหนึ่ง แล้วค่อยหันเดินกลับไปยังรถคันหรูที่มีแฟนหนุ่มคนหล่อนั่งรออยู่

กระจกรถด้านที่นั่งฝั่งคันขับค่อย ๆ เลื่อนลงช้า ๆ อันยีโน้มตัวลงไปใกล้คนรักพร้อมยกยิ้มอย่างพอใจ “เยี่ยม คุณคุมอารมณ์ตัวเองได้ดีมากเลย”

ตอนแรกเธอคิดว่าโมเฟยจะโวยวายหรือแสดงที่ทีไม่พอใจบ้าง แต่พอกระจกรถเลื่อนลง ใบหน้าหล่อก็ยังนิ่งไม่เปลี่ยนแปลง

โมเฟยกันกลับมาจ้องตากลมสวย ริมฝีบางหยักกระตุกยิ้มเล็กน้อย “คุณเ
บทที่ถูกล็อก
อ่านต่อเรื่องนี้บน Application

Related chapter

Latest chapter

DMCA.com Protection Status