Home / Romance / Atrévete a quererme / 53. ¡Espera, déjame…!

Share

53. ¡Espera, déjame…!

Author: Andrea Paz
last update Petsa ng paglalathala: 2024-08-14 07:32:17
˗ˏˋ Flavia ˎˊ˗

Unas ganas urgentes de ir al baño me despiertan. Abro los ojos, pero me siento inmovilizada por un brazo pesado y cálido sobre mi cintura, abrazándome por la espalda. Tardo un par de segundos en procesar lo que está pasando, pero cuando finalmente giro un poco la cabeza, lo veo: Owen, está completamente dormido junto a mí.

Mi corazón se acelera y siento cómo mis mejillas se sonrojan al verlo tan guapo y relajado durmiendo a mi lado. Está tan cerca que puedo sentir su respiración t
Andrea Paz

¡Feliz martes! ¿Cuántos suspiros en un solo capítulo? Aunque me reí al final, imaginándome las caras curiosas de la nonna, Matilda y Lorenzo, ijjiji... Háganse presente todas las que esperaban que estos dos dieran un paso más, las invoco jsjsjsjs. Esperemos que logren hablar cuando la nonna libere a Flavia de la conversación. Las leo en los comentarios, no olviden dejarme sus mensajes, apoyo, palabras, pensamientos, emojis... todo lo que quieran. Nos leemos mañana, a la misma hora y por el mismo canal :P Un abrazo :*

| 5
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter
Mga Comments (20)
goodnovel comment avatar
Andrea Paz
Jajajaja ...
goodnovel comment avatar
Claudia Leonor Castillo
los espectadores de la video llamada
goodnovel comment avatar
Andrea Paz
Calmación
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • Atrévete a quererme   120. Epílogo: Hogar es donde estemos juntos

    ˗ˏˋ Flavia ˎˊ˗El bullicio del aeropuerto JFK siempre me ha parecido una sinfonía caótica. Voces mezcladas, anuncios constantes, ruedas de maletas que golpean el suelo y una energía que podría consumir a cualquiera que no esté preparado; pero hoy, entre todo ese ruido, me siento tranquila, porque sé que después de tantos años, al fin, volveré a mi tierra natal.Oliver corretea a mi alrededor, aferrado a un avión de juguete que Owen le compró esta mañana. Su risa resuena, ligera y despreocupada, mientras esquiva a los demás pasajeros como si fuera parte de un juego.—¡Mamma, mira! ¡Soy un piloto! —grita, al elevar el juguete por encima de su cabeza y hacer los sonidos de un avión.—Lo haces perfecto, piccolo. Ahora, ven aquí antes de que te pierdas —le digo, aunque no puedo evitar sonreír ante su entusiasmo.Francesca está junto a mí, seria como siempre, con su pequeña mochila de unicornio colgando de sus hombros, mientras observa todo con una concentración que a veces me hace olvidar

  • Atrévete a quererme   119. Rodeados de amor

    ˗ˏˋ Owen ˎˊ˗Justo cuando Fiorella termina de peinar a Flavia con ternura y deja su cabello arreglado en una trenza delicada, entra una enfermera con una sonrisa amable y carga un pequeño equipo para ayudarnos con los primeros cuidados de nuestros bebés.—Hora de amamantar, mamá. Vamos a intentarlo juntos —dice, dirigiéndose a Flavia con un tono alentador.Flavia asiente, aunque puedo ver un destello de incertidumbre en sus ojos. La ayudo a acomodarse y le arreglo las almohadas mientras la enfermera le explica las posiciones más cómodas para amamantar. Al primer intento, Flavia se queja con un leve gemido.—Molesta un poco… —admite, al ajustar a Oliver en su pecho.—No te preocupes, probemos otra posición —responde amable—. La del "rugbista" suele funcionar bien con mellizos —sugiere, ayudándola con el cojín de lactancia y a colocar a cada bebé debajo de sus brazos, como si sostuviera un balón de rugby.Observo atento, asegurándome de recordar cada detalle para ayudarla si lo necesita

  • Atrévete a quererme   118. Ya están aquí

    ˗ˏˋ Owen ˎˊ˗Ya es abril y el invierno, al fin, ha quedado atrás. La ciudad parece revivir bajo el cálido sol y le da paso a mi estación favorita: la primavera. Nuestro apartamento, que apenas hace unas semanas inauguramos oficialmente, ya se siente como un verdadero hogar. Ese día fue especial: nuestros amigos y familia llenaron nuestro espacio de risas y buenos deseos. La nonna, por supuesto, se encargó de supervisar que todo estuviera perfecto, con su carácter mandón pero entrañable y Flavia, aunque radiante, ya se veía más agotada de lo habitual, pero su alegría nunca decayó.En estas últimas semanas, he trabajado desde casa para estar siempre cerca de Flavia, quien, con sus casi treinta y siete semanas, me mantiene en un estado de alerta constante cada vez que me llama y, a pesar de su cansancio evidente, su energía para buscarme y conectar conmigo no disminuye. Su libido está por las nubes y siempre encuentra un momento para mirarme con esa chispa que me desarma. Me hace sentir c

  • Atrévete a quererme   117. Un amor que pronto se multiplicará por dos

    ˗ˏˋ Flavia ˎˊ˗El sonido de la puerta al cerrarse a mis espaldas se mezcla con el eco de las palabras de Owen: "Bienvenida a casa, Flavia". Mis ojos recorren el espacio frente a mí, pero mi mente aún procesa lo que acaba de suceder, ya que todo esto parece sacado de un sueño.—¿Esto es… nuestro? —susurro la pregunta, mientras asiente con sus ojos fijos en los míos, llenos de una mezcla entre orgullo y nerviosismo.—Es nuestro hogar, cielo —responde con calma—. Donde empezaremos esta nueva etapa juntos, como familia. —Su expresión es tan sincera que siento un nudo en la garganta.Recorro con la mirada el vacío apartamento que acaba de llamar "nuestro hogar". Espacio que parece un lienzo en blanco, con las paredes de un blanco inmaculado que contrasta con las ventanas del piso al cielo y dejan entrar la luz de la ciudad que parpadea como un millón de estrellas. El suelo de madera clara está impecable y el espacio abierto parece interminable. No hay muebles ni decoración, solo posibilidad

  • Atrévete a quererme   116. Solo confía en mí

    ˗ˏˋ Owen ˎˊ˗Han pasado unos días desde la boda y apenas hemos tenido tiempo para procesarlo todo. Entre los mensajes de felicitación, el trabajo en ZeroRisk, las responsabilidades que heredé con BSmart y la atención que requiere el embarazo de Flavia, siento que el reloj no tiene suficientes horas; pero no me importa. Si algo tengo claro es que cada cambio reciente en mi vida tiene un propósito y todos me llevan a ella.Con tanto qué hacer en el trabajo antes de que nazcan nuestros hijos y con el riesgo que supone salir con Flavia en un estado tan avanzado de su embarazo, decidimos posponer la luna de miel. Preferimos esperar unos meses hasta que los mellizos no dependan tanto de su madre para poder disfrutar a solas y a lo grande, algo que nos ilusiona especialmente al considerar que nuestra boda fue pequeña y sencilla.Mientras tanto, otros eventos importantes llenan nuestra agenda. Hoy, por ejemplo, tengo marcado un evento importante en el calendario: la gala de BSmart Capital. La

  • Atrévete a quererme   115. Siempre seremos tú y yo

    ˗ˏˋ Flavia ˎˊ˗ Me miro una última vez en el espejo y ajusto el velo sobre mi cabello recogido. El vestido blanco se ciñe a mi cuerpo de manera perfecta, ya que su confección realza mis nuevas curvas y realza mi vientre de veinticinco semanas. Mis manos acarician la tela con cuidado y repasan cada detalle, como si quisiera grabarlo en mi memoria. Nunca pensé verme así: demasiado embarazada, emocionada y preparada para dar este gran paso; pero aquí estoy, con los nervios de punta y el corazón desbocado, más nerviosa con cada minuto que pasa. Tomo una bocanada de aire y hago mi mejor esfuerzo por calmar las mariposas en mi estómago. De repente, la puerta se abre con suavidad y Maya entra con una sonrisa radiante. Lleva su vestido de madrina en tono oro rosa que le sienta de maravilla, pero es su expresión la que ilumina la habitación. —Estás impresionante, Fla —dice, mientras sus ojos recorren cada detalle del vestido—. Owen se va a quedar sin aliento —bromea en tono travieso, lo que

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status