Share

Capítulo 5. «¿Existe el destino?»

Author: maracaballero
last update Petsa ng paglalathala: 2021-07-18 11:30:36

William

 

 

 

Mmmm, ¿Acaso era una maldita broma del destino? ¿Ahora crees en el destino y esas cosas William?

 

¡Claro que no! debe ser producto de mi imaginación. Solo he quedado impresionado por la belleza natural de Morgana. ¡Si debe ser eso!

 

La barra está llena con muchos invitados esperando ser atendidos, creo que Franco debió contratar más personal para este tipo de evento, sin duda se lo haré saber al final. Luego de esperar alrededor de cinco minutos más, el grito de una mujer con melodiosa voz muy familiar alza su mano para señalar la cantidad de bebidas y dice algo sobre unos shots de tequila, desvío un poco mi mirada pero solo alcanzo a ver un brazo femenino hacia el frente de la barra.

 

— ¡Vamos, que necesito el pedido con urgencia! —exige, me inclino hacia adelante para mirar quien es, ella se encuentra a tres personas de distancia a mi lado izquierdo, al verla de perfil, con los rizos caer debajo de sus hombros y sin el antifaz, me incorporo como un resorte.

 

¡Mierda, m****a, m****a! Cierro los ojos luego los aprieto con fuerza. La imagen de Morgana aparece fugaz en mi mente, al abrirlos, me vuelvo a inclinar para observar detenidamente a la mujer de rizos exigiendo su pedido.

 

—No puede ser…— murmuro sorprendido. ¿Esto es una muestra de que el destino existe? es mi turno para que el bartender tome mi pedido—Una charola con todos los shots de tequila para la mujer de rizos.

 

Morgana se inclina hacia adelante buscando a la persona que hace el pedido y nuestras miradas se encuentran. Pude notar la sorpresa en su rostro en el momento que me quito el antifaz para ella. Viste un traje negro completo de encaje, con unas zapatillas de tacón muy altas. Mi mente navega sin perder el tiempo, imagina a Morgana sin ropa usando solo esas zapatillas puestas, tirada en el centro de mi cama y yo sobre ella dándole el mejor placer de su vida, ella agita su mano atrayendo mi atención.

 

— ¿William? —cruza a las tres personas que nos separan y extiende su mano para tocarme, su sonrisa se expande por todo su rostro y eso provoca algo dentro de mi estómago, su mano acaricia mi brazo como si eso confirmara que realmente soy yo.

 

—Soy yo, William, hace días nos conocimos en un bar en New York.

 

Ella sonríe aún más.

 

— ¡Eres realmente tú! Es solo que el traje de esmoquin y tu peinado hace verte…— se queda callada como si estuviese buscando la palabra correcta.

 

— ¿Decente? —le pregunto haciendo que una risa tímida se escape de sus labios y niegue con la cabeza

 

—Más atractivo es lo que iba a decir…—su sonrojo provoca que sonría como un tonto.

 

El bartender entrega una charola con todos los shots e intento ayudarle pero se niega.

 

—Son para las chicas, ¿Cuánto te debo? — dice mientras nos alejamos de la multitud, niego y le contesto que no es nada, la acompaño cerca de una puerta que la lleva directamente a los vestidores.

 

— ¿Y van a estar mucho tiempo en la ciudad? —su mirada es de confusión. —Me refiero si se regresarán a New York pronto— Morgana hace un mohín.

 

—Salimos mañana al mediodía, muchas trabajan y si Kailey no llega en el tiempo acordado, me mata— ¿Kailey? ¿Su amiga también baila?

 

— ¿Has dicho “Kailey”? — Ella asiente extrañada. ¡Oh, que sorpresa!

 

—Ella también baila, es una larga historia, hace dos años que no…— una mujer se asoma por la puerta e interrumpe la conversación.

 

—Te llaman Morgana— ella asiente y tuerce los labios.

 

—No puedo quedarme más tiempo a platicar, en el siguiente número le toca bailar a las chicas de nuevo y tengo que revisar que todo esté bien. Cuídate y gracias—le entrega la charola a la mujer y antes de entrar con cuidado tomo su brazo para detenerla.

 

—Has dicho algo sobre el destino esa noche que nos conocimos, dijiste que si nos volvíamos a encontrar, me darías tu número de teléfono— ¿De dónde salió eso? y una sonrisa se forma en sus labios.

 

—Antes de que termine el espectáculo tendrás mi número— dice guiñando el ojo divertida. Abre la puerta y me observa por última vez antes de cerrar. Sonrío y meto ambas manos en mis bolsillos del pantalón, sigo mi camino pero me detengo un momento, me giro hacia donde ha desaparecido la mujer de los rizos. — ¿Qué mierdas me está pasando?—digo para mí mismo mientras retomo el regreso a la mesa. ¿Desde cuándo me causa emoción conseguir el número de una chica?

 

 

 

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Libro 1. ATRAPASueños: Una noche. Un tatuaje. Una obsesión   Capítulo 14. «Un talismán»  

    Matthew Estoy desde aquí observando a Kailey arrastrar su maleta detrás de William y de Morgana. Taylor intenta ayudarle con la maleta pero ella se niega al mismo tiempo que mira a su alrededor. ¿Acaso será que me está buscando? William los dirige hasta mí, cuando aparezco frente a ellos, se acerca mi amigo y me da un fuerte abrazo, después Taylor, Morgana extiende su mano para saludar y algunas palabras de «Tenías preocupados a tus amigos» solo sonrío y digo algo parecido a unas disculpas. Antes de llegar al aeropuerto, he pasado a casa de mis padres a dejar mis cosas con la promesa de hablar a mi regreso este fin de semana y una nota a Ireny donde le digo que luego que se calmen las cosas hablaremos con calma, pero que necesitamos el tiempo. ¿Por qué

  • Libro 1. ATRAPASueños: Una noche. Un tatuaje. Una obsesión   Capítulo 13. « ¿Dónde estás?»

    Kailey Morgana sigue hablando por teléfono a las afueras del bar, se nota la vena en medio de su frente donde se refleja que está preocupada. Doy un último trago a mi cerveza, me levanto, camino hasta ella y espero a una distancia prudente. Ella se gira hacia mí al mismo tiempo que termina la llamada. —Discúlpame, Kailey—me toma del brazo para entrar de nuevo al bar, pero la detengo de un tirón. — ¿Qué pasa? ¿Has discutido con William?—ella niega, pero puedo notar la chispa de preocupación. — ¿Qué pasa?—insisto. Ella mira a nuestro alrededor luego se concentra en mí. —Me ha contado William que están buscando a su amigo, a Matt. 

  • Libro 1. ATRAPASueños: Una noche. Un tatuaje. Una obsesión   Capítulo 12. «Y la venda de los ojos cae»

    Matthew Es viernes por la noche y hace días me he cruzado con Kailey, estoy sorprendido, el destino se empeña en cruzarnos, pero recuerdo en el momento ese que Ireny estaba con mi madre y no sé qué me pasó, quise tirar todo por la borda y perseguir a Kailey, sé que suena tonto, pero algo está empezando a rebelarse dentro de mí, lo que si estoy empezando era a dudar en si quería seguir con la boda, inclusive con mi relación con Ireny. Estoy hastiado de sus berrinches de niña rica y la forma en que trata a las personas a mí alrededor. Después es cuando me pregunto ¿Por qué no veía eso antes? No lo sé. Esta noche cada quien saldrá por su cuenta, Ireny dice que tiene una cena muy importante con un agente del modelaje que viene del extranjero, así que,

  • Libro 1. ATRAPASueños: Una noche. Un tatuaje. Una obsesión   Capítulo 11. «De nuevo tú»

    Kailey Estoy acostada en el interior del gran armario que compartí con Max, estoy hecha un ovillo sobre la alfombra. Lo que ha pasado hace un mes en el baño de un hotel de Las Vegas me persigue de noche, las pesadillas han cesado desde entonces y son reemplazadas por los sueños húmedos, a media noche me despierta con los restos de un orgasmo. ¿Cómo es eso posible? Me reincorporo y después se escucha mi móvil, miro la pantalla y es el número de Morgana. — ¿Si?—lo primero que digo al contestar. — ¿Estás lista? Llevo las cajas. —Si. Bueno, creo que estoy lista. Sé que no podré hacerlo sin tu ayuda…—el nudo atraviesa mi garganta. &m

  • Libro 1. ATRAPASueños: Una noche. Un tatuaje. Una obsesión   Capítulo 10. «Pruebas en contra»

    William — ¿Hablaste con el tipo?—Taylor pregunta ansioso mientras yo tecleo rápido en mi portátil. Repaso una y otra vez lo que hemos hecho Taylor y yo. Sé que no es la manera pero de algún modo tenemos que salvar a nuestro amigo de casarse con Ireny Salvatore. Me detengo y me dejo caer en el respaldo de mi silla, me giro hacia Tay que está sentado en el sofá que ha llegado de Italia ésta mañana. Puedo notar su ansiedad, da un trago a su bebida y luego me mira. — ¿Sabes que no bastará si le confieso «aquello» no?—afirmo. —Esperemos que llegue el investigador privado, ha dicho que tiene pruebas, solo necesitamos armar el plan. —Es

  • Libro 1. ATRAPASueños: Una noche. Un tatuaje. Una obsesión   Capítulo 9. « ¿Qué es lo que me pasa?»

    Matthew Ha pasado un mes desde el viaje a Las Vegas, un maldito mes que no puedo dejar de pensar en Kailey, la mujer del tatuaje de ATRAPASueños, la bailarina apasionada. Muy bien lo dijo William: “No digas que de ésta agua no beberás” Aun no entiendo por qué no siento culpa por lo sucedido, ¿Será por qué lo deseaba tanto? ¿Por qué el momento fue genuino? he intentado buscar una respuesta a esto, ¿Cómo puedes pensar tanto en una mujer que no es tu prometida, Matt? ¿Dónde quedaba el hombre que la fidelidad era un punto muy importante en una relación? ¡Por Dios, me voy a casar en cinco meses con Ireny! ¿Qué es lo que me pasa? —Calma, Matt. —me dije a mi mismo e intento borr

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status