Share

CAPÍTULO 19

Author: Aymara
last update Petsa ng paglalathala: 2026-10-03 00:03:44

CAPÍTULO 19

A Karla estava sentada num dos sofás de couro branco, a segurar uma taça de champanhe que mal tinha provado.

Desde o momento em que tinham posto os pés no Club Velvet horas antes, a Karla tinha querido ir-se embora. Aquele primeiro antro parecera-lhe lúgubre, turvo, um cenário indigno para executivos do seu nível. Quando finalmente conseguiram sair de lá e os primos decidiram mudar de cenário, a Karla tin

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Você escolheu ela, ele me escolheu   CAPÍTULO 58

    CAPÍTULO 58O Mateo conduzia com a vista fixa na estrada, as mãos a apertar o volante com uma força que denunciava a tempestade que se travava no seu interior. Ao seu lado, no assento do passageiro, a Samanta ia envolvida no blusão do fato dele.Tinham estado em silêncio durante os primeiros quilómetros. Não era um silêncio incómodo, mas sim um carregado de palavras não ditas, de desculpas silenciosas e de um anseio que ameaçava transbordar a qualquer momento.Quando as primeiras luzes dos subúrbios iluminaram o interior do carro, o Mateo quebrou finalmente a quietude. A sua voz, grave e suave, cortou o ar condicionado.— Onde é que te levo, Samanta? —perguntou ele, sem olhar diretamente para ela, temendo quebrar o frágil feitiço da noite.A Samanta olhou para as luzes da rua a passar como estrelas cadentes. Pensou no seu pequeno e húmido apartamento na zona sul. Pensou na porta pintada a desbotar, na cama afundada e na constante paranoia de encontrar o Héctor a esperá-la deitado na s

  • Você escolheu ela, ele me escolheu   CAPÍTULO 57

    CAPÍTULO 57O Esteban continuava exatamente onde a Sofía o tinha deixado, apoiado contra a cerca da box da nova mãe, acariciando distraidamente a madeira gasta enquanto observava o potro recém-nascido tentar pôr-se de pé.O Benício De la Vega apareceu pelo corredor central das cavalariças, arrastando os pés e com o blusão do fato pendurado num dedo sobre o ombro.— Com que aqui te tinhas metido, querida prima —disse o Benício, detendo-se a um par de metros deles, com uma voz que soava estranhamente plana. Olhou para a Sofía e depois avaliou o Esteban de cima a baixo, franzindo o sobrolho perante a sujidade que os cobria a ambos—. O que é que se passou aqui?A Sofía soltou uma gargalhada suave, aproximando-se do primo para lhe dar um pequeno empurrão amigável, embora cuidando de não o manchar demasiado.— Passou-se um milagre da natureza, Beni. Tivimos uma emergência com uma das éguas.A Sofía contou-lhe rapidamente os detalhes do novo nascimento da égua alazã e, com um gesto da mão pa

  • Você escolheu ela, ele me escolheu   CAPÍTULO 56

    CAPÍTULO 56«Gajas-me muito, Sofía».O êxtase do nascimento do potro, a adrenalina de ter atuado como parteira improvisada sob o olhar atento da mãe, a confissão inesperada do Esteban e o beijo tinham apagado da sua mente o outro grande evento da noite.A Samanta.A recordação do envelope de papel pardo, oculto no porta-luvas do seu Jeep, assaltou-a de golpe. A Sofía arregalou os olhos desmedidamente, levando uma mão à testa manchada de suor e pó.Tinha-se esquecido por completo da bailarina.Pior ainda: tinha-se esquecido do acordo que tinha fechado com o seu representante.— Maldição! —exclamou a Sofía, quebrando a bolha de intimidade que se tinha criado junto ao Esteban.O Esteban deu um passo atrás, confuso e algo desiludido, a pensar que a sua confesão tinha sido o motivo da exclamação.— Sofía? Disse alguma coisa mal?— Não, não, tu não —apressou-se a esclarecer ela, agarrando-lhe o braço por um segundo para o tranquilizar—. Tu estiveste perfeito. Mas acabo de me lembrar de algo

  • Você escolheu ela, ele me escolheu   CAPÍTULO 55

    CAPÍTULO 55A Lucía deixou-se cair sentada na palha, apoiando as costas contra a madeira da box. Olhou para as suas mãos, os seus braços cobertos de fluidos, e depois baixou a vista para a sua roupa. O seu vestido de seda azul-noite, escolhido cuidadosamente pelo seu estilista, estava completamente arruinado. Tinha manchas de sangue, lama e líquido amniótico.Virou a cabeça e viu o aspeto da filha. A Sofía estava igualzinha, com o cabelo colado à cara pelo suor e um sorriso de triunfo absoluto.Inclusive o Esteban, tinha os joelhos das calças desfeitos e a t-shirt branca manchada de terra e suor de cavalo.A Lucía soltou uma gargalhada rouca, libertando a tensão.— Bem... —disse a ex-presidente da VegaCorp, olhando para a roupa—, espero que o teu pai não se zangue, Sofía, mas definitivamente não vou poder voltar à festa nestas condições.A Sofía desatou a rir-se, deixando-se cair ao lado da mãe.— Por sorte está a tia Elisa, mamã —brincou a jovem cavaleira, com os olhos a brilhar de d

  • Você escolheu ela, ele me escolheu   CAPÍTULO 54

    CAPÍTULO 54A Sofía e o Esteban levavam quase uma hora a conversar apoiados na cerca das cavalariças.Até que a tranquilidade se rompeu com um som baixo, gutural e prolongado.A égua alazã, que até esse momento tinha estado a caminhar em círculos lentos e preguiçosos, deteve-se de repente. As suas patas traseiras tremeram levemente e um relincho agudo, carregado de urgência, rasgou o silêncio do estábulo.A Sofía endireitou-se de golpe. Toda a sua atitude relaxada evaporou-se num milissegundo. Os seus olhos cor de mel cravaram-se no animal.— Ela deitou-se —sussurrou a Sofía, o alarme evidente na sua voz—. O Ramón disse que faltavam dias, mas... acho que está a romper a bolsa.O Esteban, cuja experiência com animais se limitava a ver documentais na televisão, sentiu que o pulso se acelerava.— Tens a certeza? —perguntou, dando um passo atrás por instinto.— Muito certa —confirmou ela, abrindo o fecho de madeira da box e entrando com cautela—. A respiração é demasiado rápida. O Ramón e

  • Você escolheu ela, ele me escolheu   CAPÍTULO 53

    CAPÍTULO 53Pouco tempo depois, o Mateo regressou com dois pratos repletos de carne assada, salada rústica e duas cervejas frias.— Pronto, já nos podemos sentar a jantar à luz da lua —disse ele, com um sorriso triunfal, deixando a comida sobre a mesa de ferro.A Samanta não pôde evitar sorrir.— Obrigada —disse ela, pegando numa das cervejas—. Parece delicioso.Comeram num silêncio cómodo durante os primeiros minutos, desfrutando da comida quente e da cerveja fria.O Mateo largou o seu garfo e olhou para ela, a luz da lua a delinear o perfil dela.— Estive a pensar no que me disseste no corredor, lá em cima —começou ele, com um tom suave e cauteloso, não querendo quebrar o encanto—. Sobre a tua lesão no pé.O rosto da Samanta obscureceu-se levemente, mas não se fechou.— Não há muito que pensar, Mateo. É uma tendinite crónica mal curada. Coisas do ofício.— Acho que deves consultar um médico especialista que reveja a tua lesão —sugeriu ele, inclinando-se para a frente com fervor—. A

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status