INICIAR SESIÓNบรรยากาศในห้องนอนของสามคนพ่อแม่ลูกที่ดูเหมือนว่า ไม่มีอะไร เกิดขึ้น แต่กลับมีหมอกบางๆ ที่มองไม่เห
รถโรงงานที่จอดรับส่งพนักงานบริเวณหน้าโรงงานเป็นประจำของทุกวัน พนักงานจำนวนมากที่เดินทางมาทำงานด้วยรถบริษัท มองดูรถเอสยูวีคันสวย ที่ขับเข้ามาจอด และเปิดท้ายรถ ให้รปภ.ตรวจตามกฎระเบียบ พนักงานในโรงงานจำนวนไม่น้อย ที่เป็นระดับซีเนียร์ หรือผู้จัดการ ที่นำรถมาเอง แต่รถราคาแพง คันหรูแบบนี้ มีเพียงคันเดียวเท่านั้นคนที่ไม่อยากจะเป็นจุดสนใจเลย ไม่อยากจะมาทำงานและกลับบ้านกับเขา แต่คนดื้อ เกเร เอาแต่ใจ กลับไม่ยอมที่จะแยกจากเธอ ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึง และมองคนที่ ยืนกรานว่าจะมาทำงานเอง ด้วยสายตางอนๆ" รถมืดขนาดนั้นใครจะมาเห็น พี่ภัชคิดมากไปเอง ไม่มีใครมาสนใจชีวิตคนอื่นขนาดนั้นหรอก "นภาภัชอยากจะบอกว่าไม่จริงเลย เรื่องแบบนี้ มีแต่คนสนใจทั้งนั้น"นะครับ ไปด้วยกัน ทางเดียวกัน ประหยัดน้ำมัน แถมยังมีแฟนกินข้าวด้วย มีกำลังใจก่อนไปทำงาน "แฟนขี้อ้อน ทำตาปริบๆ แล้วดึงเธอ มานั่งที่ตัก"พอถึงที่ทำงานแล้ว ปราบจะไม่กวนพี่ภัชอีกเลย สัญญา "คนที่หว่านล้อมเก่ง เดินออกมาจากห้องพักของตัวเอง มองเธอที่เดินตามหลังมา เว้นระยะห่าง2-3ก้าว ก่อนจะ เดินไปรอที่รถ แล้วเธอก็เป
ริมฝีปากนุ่มๆที่สัมผัสที่หน้าปากขาวมน แล้วค่อยๆขยับลงมาที่แก้ม สบตากับคนที่นอนอยูใต้ร่าง ด้วยสายตาหวานฉ่ำ"ปราบ " เสียงเรียกชื่อแผ่วเบา สั่นสะท้าน เพราะรู้ดีว่า เขากำลังจะทำอะไร"ครับ ทำไม เรียกปราบทำไม "คำขานรับแผ่วเบา ที่ตอบกลับมา เหมือนเสียงกระซิบ"ยังไม่พออีกเหรอ "ครั้งนี้ เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว เธอก็ไม่ได้นับมือหนาลูบผมของเธอเบาๆ แล้วส่ายหน้า"ไม่พอ ปราบยังไม่พอ พี่ภัช ตามใจหน่อยนะครับ ได้ไหม "เสียงอ้อนของเด็ก มันทำให้เธอใจเต้นรัว นภาภัช ไม่เคยได้ยินใครอ้อนเธอแบบนี้เลย หัวใจที่เคยหนักแน่น มาตลอด กลับสั่นไหว อย่างไม่น่าเชื่อ"นะครับ พี่ภัช ขอนะ นะครับ "กายแกร่งที่ห่มผ้าห่มอยู่ สบัดผ้าออกจากตัวแล้วลุกขึ้นนั่งคล่อมตัวเธอเอาไว้ หน้าอกขาวของเขา มีรอยจูบหลายรอย ที่มาจากปากของเธอ คนที่ไม่ประสีประสาอย่างเธอ กลายเป็นคนแบบนี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน"อีกครั้งเดียว แล้วปราบจะให้พี่ภัชนอน "เขาขยับตัวไปหยิบ ถุงยางอนามัยออกมา แล้วใช้ฟันกัดซองออก ก่อนจะขยับตัวเอง แล้วสวมครอบลงไป อย่างชำนาญ ภาพที่ทำให้เธอ ใ
มือที่อยู่ข้างตัว ขยับเลื่อนมาลูบที่แก้มของเธอเบาๆ ใบหน้าที่หม่นหมอง พร้อมกับน้ำตาที่คลออยู่ในดวงตา ทำเอาคนที่ต้องชนะ เริ่มขยับเข้าไปใกล้มากขึ้น ความรู้สึกบางอย่างที่เกิดขึ้นมา ไม่อาจจะบรรยายออกมาได้เลย ความสงสาร ความเห็นใจ หรือ ความสงสัยในตัวเธอ มันหลอมรวมกัน ทำให้เขามาอยู่ตรงนี้ คนอย่างเขามีโอกาสมากมายที่จะได้พบเจอกับสาวสวย ที่โปรไฟล์ดีพร้อม หรือแม้กระทั่ง ดารานักแสดงวัยรุ่น ก็ยังได้พบเจอผ่านตาหลายต่อหลายคน แต่ไม่รู้ เพราะอะไร ภาพของเธอ ถึงได้ติดใจ มาจนถึงตอนนี้"ถ้าพี่ภัช อยากร้องไห้ ก็ร้องออกมา ปราบสัญญาว่าจะปลอบใจพี่ภัชเอง "เธอปล่อยน้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้ ให้ไหลออกมาในที่สุด ใบหน้าของเขา มองหน้าเธอ ที่กำลังร้องไห้ แล้วค่อยๆ ใช้ปลายนิ้ว ซับน้ำตา"พี่ภัช เสียใจ หรือว่า โกรธปราบ " เขาอยากให้เธอ รู้เท่าทันอารมณ์ของตัวเอง ผู้หญิงที่เก็บกักความต้องการของตัวเองเอาไว้ ต้องการการปลดปล่อยมันออกมา ทางที่ดีที่สุด คือการถาม ถามให้รู้ใบหน้าที่มีรอยน้ำตา ส่ายหน้าออกมา เพราะ ไม่มีคำตอบที่จะมอบให้"พี่ภัช อยากอยู่กับปราบ แต่ก็กลัว "เธอไม่อยากจะยอมร
อาหารมื้อเย็นที่เข้ามาหลังเลิกงาน หมดลงอย่างรวดเร็ว เพราะ วันนี้ เธอหิวมากกว่าปกติ มื้อเช้าที่แทบจะกินไม่ลงและมื้อกลางวัน ที่กินไปนิดเดียว ทำให้มื้อเย็น กินจนอิ่มแน่น มือบางจัดการล้างจาน แล้ววางคว่ำเอาไว้ก่อนจะ จัดการเลือกเสื้อผ้า ที่จะซัก เสียงกุกกักของห้อง ตรงข้าม ทำให้เธออดใจไม่ไหว ต้องลุกไปดูชายหนุ่มที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ล็อกประตูห้องของตัวเอง แล้วรีบออกไป คืนวันศุกร์แบบนี้ เขาคงไปเที่ยวแน่นอนคนที่อยู่คนเดียวมาตลอดถอนหายใจแล้วหอบผ้าของตัวเอง ไปซัก กวาดห้องถูห้อง และอาบน้ำ เปิดดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย จนเผลอหลับไปไฟในห้องนอน ที่ยังสว่างอยู่ ทำให้ ลืมตาตื่นขึ้นมา ดูเวลา เกือบจะตีสี่แล้ว ประตูห้องนอน ยังล็อกอยู่เหมือนเดิม นั่นหมายความว่า เขาไม่กลับ มือที่เร็ว เท่าความคิด เข้าไปดู ไอจีของเขา ก็ไม่พบอะไรที่เพิ่มเติม แล้วคนที่ปากแข็ง ก็ล้มตัวนอน รอฟังเสียงเขา จนเกือบจะเช้า เขาก็ไม่กลับมาแม่บ้านที่ขึ้นมาทำความสะอาดหน้าห้องถูที่หน้าห้องของเขา เป็นพิเศษ ประตูที่เช็ดทำความสะอาดสองรอบ ก่อนจะ ถูพื้นรอบที่สาม แล้วค่อยๆ เดินลงไป วันเสาร์ ที่หลายคนย
ไม่ใช่คำขอ แต่เขาทำเลย จมูกที่สัมผัสที่แก้มของเธอ แบบแผ่วเบา แต่ทิ้งร่องรอยความร้อนผ่าวเอาไว้ และใบหน้ายิ้มแย้มของเขา มันทำให้เธอ ยิ่งโกรธ"ปราบ ทำไมทำแบบนี้ " เสียงดุ พร้อมกับมือบาง ที่ผลักตัวเขาออกไป ทำเอาคนที่เพิ่งยิ้ม ตกใจทันที"พี่ภัช ""ทำไมนิสัยแบบนี้ ""หอมคืนไหมล่ะ เอาไหม " คนที่ยังติดเล่น ย้อนถาม"ไม่หอม ไม่ได้อยากหอม ไม่ได้อยากยุ่งด้วยเลย "เธอไม่ชอบตัวเองแบบนี้เลย ไม่ชอบที่เธอ กำลังเป็นคนอารมณ์ร้ายและอาละวาด แต่การที่เขา มาหอมแก้มเธอ แบบนี้ มันเกินไป"พี่ภัช เป็นแบบนี้อีกแล้ว พี่ภัชไล่ปราบอีกแล้ว " เธอไล่เขาออกไป เป็นครั้งที่สอง เพราะกลัวหัวใจของตัวเองก่อนหน้านี้ เธออยู่ได้ โดยที่ไม่มีเขา แต่เขากลับ เข้ามาวุ่นวายกับเธอ จนชีวิตของเธอ รวนไปหมด แล้วถ้าเขากลับไป เธอจะเป็นยังไง"ไล่ครั้งที่สองแล้ว ก็อย่ามาวุ่นวายแล้วกัน ไปไหนก็ไป "เธอตะคอกใส่เขาเสียงดัง แล้วดันตัวเขาออกไป คนที่กำลังโกรธ ไม่แพ้กัน ยืนอยู่หน้าประตู แล้วเธอ ก็เขี่ยรองเท้าเขาออกมา ก่อนจะปิดประตูใส่หน้าเขา"เออดี นิสัยไม่ดีแบบนี้ ใครเขาจะอยากยุ
กระดาษสีเหลือง ถูกดึงออกจากแก้วแล้วเก็บใส่เอาไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงาน ความรู้สึก ที่อบอุ่นหัวใจถาโถมเข้ามา อย่างที่เธอ แทบจะตั้งรับเอาไว้ไม่ไหว อีกแล้ว ใบหน้าหล่อเหลา ยังไม่รวมกับความเอาใจใส่ที่เธอได้รับจากเขา มันทำให้เธอ คิดอะไรไปไกล แต่แล้ว บทเรียนขีวิตที่ผ่านมา มันก็คอยฉุดรั้งให้เธอ กลับมาจมดิ่งอยุ่กับตัวเอง ผู้ชายอย่างเขา กับผู้หญิงแบบเธอ มันจะไปด้วยกันได้จริงๆ ใช่ไหม ไอ้คำนิยาม พี่สาวกับน้องชาย มันแค่คำจำกัดความ ที่ขีดกั้นเอาไว้ ให้เธอ ต้องยอมรับ ความจริงว่าเขาคิดกับเธอ แค่ไหน แต่เป็นเธอ ที่คิดฝันไปเอง"ภัช ""คะ พี่จอย "คนที่ใจลอย ขานรับ เมื่อพี่จอยเคาะโต๊ะเบาๆ"ดูแลตัวเองนะ จะได้รีบหาย วันเสาร์นี้ ยังไงก็ต้องไปนะทะเล ไปสูดอากาศกัน ""ค่ะ "คนที่เพิ่งหายป่วยรับปาก แล้วเริ่มลงมือทำงานของตัวเอง ความจริงแล้ว การไปเที่ยว ก็เหมือนการได้พักผ่อน และ ได้ไปเปิดหูเปิดตา และเธอก็หวังว่า จะได้ลืมเรื่องของเขาไปได้บ้างเสียงกริ่งพักรับประทานอาหารดังขึ้น กลุ่มสาวๆ เดินลงไปที่โรงอาหาร และจับจองโต๊ะที่นั่ง ก่อนจะไปเลือกซื้ออาหาร กลิ่







