《Ang Munting Asawa ni Mr. Tremont》全部章節：第 1141 章 - 第 1150 章

Pagkatapos ng meeting ni Mark ay bumalik na siya sa kanyang opisina, ngunit laking gulat niya nang makitang nakatulog si Arianne sa sopa. Kahit nakabukas ang radiator sa opisina, malamig pa rin para matulog nang walang kumot. Dahil dito ay lumapit siya para gisingin siya. "Tapos na ako sa trabaho ko, kumain na tayo."Iminulat ni Arianne ang kanyang mga mata at tulala siya nang bigla siyang napaupo. Medyo nahihilo siya at namumula pa ang kanyang ilong. Hindi niya inasahan na magkakaroon siya ng sipon kahit na nakaidlip lang siya ng sandali. Pakiramdam niya ay nanghihina na siya at magkakaroon na siya ng sipon. “Anong… Anong oras na?”Ipinakita ni Mark ang kanyang pulso sa kanyang harapan at itinuro ang oras sa kanyang relo. "Anong oras na? Taos na ang office hours. Sinisipon ka na ba?"Suminghal si Arianne. “Oo yata, pero hindi naman ito big deal. Tara na.”Sa sandaling lumabas sila sa kumpanya, si Arianne ay tinamaan ng malamig na hangin at bigla siyang nanginig. Kusa siyang napunt

May makahulugang tingin sa kanila ang mga mata ni Mark. Dahil doon, nagkaroon ng malabong ideya si Arianne sa nilalaman ng kahon. Naramdaman niyang uminit ang mukha niya. Kinuha niya ang kahon sa banyo at binuksan ito. Tama ang hula niya. Isa itong napakaespesyal na set ng mga pajama. Upang maging mas tumpak, ito ay itim na silk lingerie. Habang tinitignan niya ito, mas lalong umiinit ang mukha niya.Natural, hindi siya matapang na mag-walk out na naka-lingerie lang. Nakasuot siya ng bathrobe sa ibabaw nito, nakaramdam siya ng hindi komportable. Nagtagal siya sa banyo, nag-aksaya ng apatnapung minuto doon, bago siya tuluyang lumabas sa banyo. Kung hindi siya natatakot na magalit si Mark, mas matagal pa siya doon.Sa sandaling bumukas ang pinto ng banyo, sinalubong niya ang tingin ni Mark. Nakita niyang kumislap ang mga mata nito sa pag-asa bago ito naglaho kaagad nang makita siyang nakasuot ng bathrobe."Tanggalin mo ang iyong bathrobe."Umiling siya at tumanggi, “Ayoko... Hindi pa

Kinakain ni Tiffany ang mga dessert habang kinakanta niya ang mga papuri ni Arianne. “Ari, ang sarap naman ng mga dessert mo. Napakasarap maging matalino, mas mabilis mong natutunan ang lahat. Hindi nagtagal para matuto kang gumawa ng mga dessert noon."Napangiti si Arianne habang binuhusan si Tiffany ng isang baso ng mainit na juice. "Magdahan-dahan. Walang sinuman ang mag-aalis nito sa iyo. Magpapagawa pa ako ng iba para iuwi mo mamaya."Napatingin si Jackson sa gilid, walang magawa. "Huwag kang kumain ng masyadong maraming dessert, o hindi ka makakain ng iyong mga pagkain mamaya. Ang mga dessert ay magpapataba sa iyo.”“Tataba daw ang mga buntis,” bulong ni Tiffany, “Hindi pa ako tumaba, at hinahamak mo na ako? Si Ari ay hindi gumagawa ng mga panghimagas araw-araw. Syempre, kakainin ko pa."Napansin ni Arianne na naging mahilig si Tiffany sa pagkain ng prutas sa ibabaw ng mga dessert. Ang mga prutas ay para lamang sa mga layuning pampalamuti, at ang mga strawberry at kiwi ay hal

Hindi pinapansin ni Mark ang sinasabi ni Arianne. Sa halip, tumingin siya sa kanyang mga tenga at sinabing, "Bakit hindi mo suot ang hikaw?"Hikaw? Mukhang nataranta si Arianne. "Anong hikaw?"“Yung mga hikaw na binigay ko sayo bago ako pumunta sa business trip ko,” nakakunot ang noo niyang sagot.Lalong naguguluhan si Arianne. Hinugot niya ang kwintas sa ilalim ng kanyang kwelyo. "Binigyan mo ako ng kwintas na ito."Nanigas ang katawan ni Mark. "Sigurado ka ba?"Kumpiyansa na tumango si Arianne. “Oo. Ang regalo mo ay kuwintas, hindi hikaw.” Gusto niyang malaman kung saan napunta ang mga hikaw na iyon. Kanino niya ibinigay ang mga ito?Hindi sumagot si Mark sa kanya. Maingat niyang sinuri ang bawat detalye ng kanyang business trip nitong mga nakaraang araw. Ang kuwintas ay para sa isang kliyente. Ang kliyente ay isang babae, isang babaeng Singaporean. Para kay Arianne ang hikaw. Nagkamali talaga siya. Sa kabila ng malaking pagkakaiba ng kahulugan sa likod ng dalawang regalo, nagk

Hindi siya nagtimpi sa kanyang mga salita na para bang ipinaparating niyang walang espesyal kay Arianne maliban sa kanyang magandang hitsura. Nagalit si Arianne sa kanyang isip ngunit may ngiti pa rin sa kanyang labi habang sinasabi sa kanya, “Nasa atin na kung hahanapan natin ang isa't isa na bagay o hindi. Ito ay hindi kasing babaw ng paghusga batay sa mga hitsura, ngunit sa halip, kung ang parehong partido ay gusto ang isa't isa, hindi ba tama? Kaya Jessica, kailan natin pag-uusapan ang damit?"Tiningnan siya ni Jessica nang tahimik bago sinabing, “Mrs. Tremont, aaminin ko na ang iyong mga disenyo ay nagawang mailathala sa mga fashion magazine at ikaw ay lubos na nakaranas sa larangan. Gayunpaman, hindi ito naaayon sa aking mga pamantayan. Ang bawat isa sa aking mga personal designers ay mas kilala kaysa sa iyo. Tatapusin natin ang talakayang ito dito ngayon. Hanggang sa muli."Gusto ni Arianne na murahin ang babae, ngunit pinigilan niya ang sarili habang iniisip ang walang humpay