《Ang Asawa kong Tinitingala ng Lahat》全部章節：第 1171 章 - 第 1180 章

Umiyak si Ambrose at sumagot ng, “Kasama ni Mama ang wirdo kong Tito. Wala na po sa kaniyang sarili ang tito kong iyon. Natatakot po ako sa kaniya. Papa, namimiss ko na po si Mama…”Ang wala sa sariling tito na binabanggit ni Ambrose ay walang iba kundi ang Cult Master ng Grandmaster Heaven Cult. Wala ito sa kaniyang sarili kaya tinawag siya ni Ambrose na wirdo niyang Tito.“Wirdong Tito?” Agad na kumunot ang noo ng nagtatakang si Lord Kenny nang marinig niya iyon. “Hindi ba bumalik ang mahal ko sa World Universe para hanapin si Darryl? Bakit siya napunta sa isang wala sa sariling lalaki?”Bang!Hindi na nakapagpigil pa ang Emperor ng New World sa kaniyang sarili sa mga sandaling ito. Dito na niya hinampas nang malakas ang kaniyang mga kamao sa kinauupuan niyang trono na hugis dragon habang nakatitig na sumisigaw kay Lord Kenny ng, “Ano ang nangyayari, Lord Kenny?”Agad na inayos ni Lord Kenny ang kaniyang isipan habang napapaluhod sa sobrang takot. “Mayroon lang pong nangyari na

Napangiti sa mga sandaling iyon si Sawyer habang naglakakad palapit kay Yvette. “Kamahalan, binigyan ako ng aking kaibigan ng isang napakagandang bagay kahapon. Sinasabi nila na maaari ka raw lumipad gamit ang bagay na ito, tinatawag nila itong glider. Gusto mo ba itong subukan sa aking tahanan?”Para kay Sawyer, wala na siyang pakialam kung mabubuhay ba o mamamatay si Lord Kenny. Dahil ang pinakaimportanteng bagay sa kaniya ay ang pagpapalalim sa relasyon nila ng Prinsesa. Walang kaduda duda na papayag ang Emperor na pakasalan niya si Yvette sa sandaling hingin niya ang kamay nito.“Lumayo ka nga sa akin!” Sermon ni Yvette habang tumatalikod at agad na umaalis nang hindi tinitingnan si Sawyer.Natigilan naman si Sawyer habang nabablangkong tinitingnan ang papalayong imahe ni Yvette. Matagal tagal din siyang kinain ng kaniyang isipan habang nakatayo sa loob ng main hall.Kinagabihan, sa loob ng kulungan sa palasyo, dalawang mga Royal Guard ang makikitang nakatayo sa entrance ng isa

“Hindi ko talaga inaasahang magtatapos nang ganito ang buhay ni Lord Kenny.”“Narinig mo ba na nagkasala ng panloloko sa Emperor si Lord Kenny nang dahil sa kaladkaring Monica na iyon? Siya ang dahilan kung bakit pupugutan ngayon si Lord Kenny.”“Hindi nga, kaya pala. Sinayang niya ang buhay niya sa ganoong klase ng babae. Mukhang ginuto niya rin naman iyan.”Tumingin naman sa kaniyang ibaba si Lord Kenny habang nagkukunwari na wala siyang naririnig na kahit ano, hinayaan niya mahugasan ng tubig ulan ang buo niyang katawan.Isang maulang araw nanaman ang nagdaan. Umuulan din noong iframeup ang kaniyang asawa at iparada papunta sa pagbibitayan nito. Dito na biglang pumasok ang mga imahe ni Monica sa isipan ni Lord Kenny. Napangiti siya habang masayang inaalala ang mga ito.“Ok ka lang ba, Dear? Hindi ko nagawang protektahan si Ambrose, at wala na rin akong mukha na maihaharap sa iyo sa sandaling makita tayo.”Walang kaalam alam si Lord Kenny ang tungkol sa ginawang pagligtas ni Yv

Wala nang kahit na anong pakialam sa kasikatan at kayamanan si Lord Kenny. Mula noong makaligtas siya sa pinagdaanan niyang ito, napagdesisyunan niyang maglakbay sa iba’t ibang mga kontinente.Sa mahirap na bahagi ng Royal City sa New World, makikita sa loob ng isang sirang templo sila Yvette at Ambrose. Mula noong iligtas niya si Ambrose, walang tigil na tumakbo palayo ang dalawa hanggang sa makarating sila sa templong ito.Kasalukuyang nakaupo si Ambrose sa tuktok ng isang bulto ng tuyong dahon, sinusundan ng kaniyang mga mata si Yvette na abalang abala sa kaniyang ginagawa.Kasalukuyang nagiihaw si Yvette ng isang ligaw na rabbit gamit ang apoy!Mabilis silang umalis kaya hindi na nakapagdala pa si Yvette ng kahit ano para sa gagawin nilang pagtakas. Pero dahil sa angking galing ni Yvette sa pagluluto, mabilis na nabalot ang sirang templo ng nakakatakam na amoy.“Mukhang masarap ito! Mukhang ang mga luto mo na ang pinakamasarap na pagkain sa buong mundo!” bati ni Ambrose habang

“Matutulog na po ako, Tita. Kukuwentuhan niyo pa rin naman po ako bukas hindi ba?” Ngiti ng nagsasalitang si Ambrose. “Magaling, magaling,” Ngiti ni Yvette habang hinahawakan ang ulo ni Ambrose.Masaya namang tumango rito si Ambrose. Sa sobrang antok ay agad itong nakatulog habang humihinga nang malalim.Niyakap siya ni Yvette sa kaniyang mga braso habang pinapanood nito ang mahimbing na pagtulog ni Ambrose. Malakas nang umuulan sa labas kaya naging malamig nang husto ang hangin sa loob ng templo. Nagyakapan ang dalawa nang mahigpit para mapainit ang kanilang mga katawan. At pagkatapos ng ilang sandal, nakatulog na rin sa kaniyang puwesto si Yvette.Samantala, sa kuwarto ng Empress sa palasyo ng South Cloud World.Kalmadong lumuhod si Darryl sa harap ng Empress na nasa loob ng isang tahimik at magandang hardin. Hindi mapakali ang kaniyang puso sa mga sandaling ito.Mula noong gamitin ni Darryl ang isang langgam para ipasok ang kulay pulang sinulid, pinangakuan siya ng Empress ng