ฟ้าใสกล่าว จากนั้นก็เล่าให้นางยุพินฟังว่าเป็นงานที่หล่อนติดต่อผ่านผู้ชายคนหนึ่งที่รู้จักกันทางเฟสบุ๊คเมื่อเดือนก่อน เมื่อเช้าเขาชักชวนให้หล่อนไปทำงานที่ร้านนวด“เอ่อ… นวด… นวดแบบไหนวะ ฟังดูแปลกๆ”ยุพินนึกห่วงลูกสาว“นวดแผนโบราณจ้ะแม่”ฟ้าใสตอบ“แน่ใจนะว่ามันจะไม่หลอกเอ็งไปขายตัว แล้วเอ็งก็ยังไม่มีประสบการณ์ทำงาน ทำไมมันไว้ใจให้เอ็งไปดูแลร้านนวด”หัวคิ้วของยุพินชิดเข้าหากันด้วยความสงสัย“โถ… อย่ามองโลกในแง่ร้ายสิจ๊ะ… ลุงพงษ์แกมีธุรกิจหลายอย่างอยู่ทางใต้จ้ะ… มีทั้งบาร์ ทั้งร้านสนุ๊กเกอร์ มีร้านอาหาร แล้วก็ยังทำธุรกิจเรือเช่าด้วยนะแม่”ฟ้าใสเผลอเอ่ยชื่อชายที่แอบคุยกันทางเฟสมาพักใหญ่ๆ“เสี่ยพงษ์… ใครวะ… อย่าบอกนะว่าแฟนมึง”“จ้ะ… จะเรียกว่าแฟนก็ได้ ก็คุยกันมาพักนึกแล้ว… เค้าขอหนูแต่งงานด้วยนะ… ”ฟ้าใสเปิดภาพของ ‘เสี่ยพงษ์’ ให้มารดาดู“โห… นี่มันแก่คราวพ่อเอ็งเลยนะ… ”ยุพินมองภาพของผู้ชายในมือถือด้วยสายตาเพ่งพิศ“ไม่แก่หรอกจ้ะแม่… แบบนี้แหละที่เค้าหากันนัก เค้าเรียกว่าหุ๋นป๋าฐานะดี แก่แต่รวยนะ”ฟ้าใสกล่าว“อย่ามองคนแค่เปลือก จะคบใครเอ็งต้องระวังนะ… อย่าเชื่อใจคนง่ายๆ แม่เป็นห่วง… ใจจริงแม่ไ
閱讀更多
