All Chapters of หลงไฟมาร: Chapter 81 - Chapter 90

ตอนที่ 82   “ก็ได้ค่ะ แต่คุณเปรมห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกคุณถังนะคะ ไม่งั้นเพลินได้ถูกย้ายไปอยู่เกาะร้างแน่” เพลินว่าก่อนจะรีบไปหาเชือกมามัดปิ่นมุกตามคำสั่งของปิ่นสุดา แม้ใจไม่อยากจะทำแต่ความกลัวก็มีมากกว่าทำให้เพลินเลือกที่จะทำตามคำสั่งของปิ่นสุดาเพื่อให้ตัวเองรอด“พี่เปรม อย่าทำอะไรปิ่นเลยนะคะ เราเป็นพี่น้องกันนะคะ” ปิ่นมุกอ้อนวอน หลังเริ่มแน่ใจแล้วว่าอาการผิดปกติทุกเช้าที่เป็นอยู่น่าจะเป็นอาการของคนแพ้ท้อง เธอห่วงอีกชีวิตที่กำลังก่อเกิด“พี่น้องเหรอ น่าขำชะมัด นั่งปิ่นแกจำใส่หัวเอาไว้เลยว่าฉันไม่เคยรับแกเป็นน้อง คุณแม่บอกฉันเองว่าแกไม่ใช่น้องฉัน ถึงแกจะเกิดหลังฉันก็เถอะ แต่แกน่ะ มันมีนิสัยเหมือนนังผู้หญิงที่เป็นเมียคุณพ่ออีกคน รู้เอาไว้ซะด้วย แล้วก็นี่แหละเหตุผลที่คุณแม่เกลียดแก ไม่รักแกไง นังโง่! โง่ๆ อย่างแกไม่น่าไปเรียนเมืองนอกเลยจริงๆ เสียเงินเปล่าๆ” คนพูดเหยียดปากยิ้มเยาะ ราวกับคนที่ตนกล่าวถึงไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน ปิ่นมุกก็ได้แต่อึ้ง“ทำไมยะ พอแกได้รู้ความจริงห

ตอนที่ 84            ภายในห้องใต้ดิน ปิ่นสุดาตะโกนสั่งให้ลูกของถังเฟ่ยหลงมาปล่อยตนออกจนเสียงแหบแห้ง จนเมื่อไม่ได้รับสัญญาณใดๆ กลับมา หญิงสาวจึงหันมาหาเพลินที่ถูกขังอยู่ด้วยกัน สาวสวยที่เดินเข้ามาหาด้วยใบหน้าโกรธเกรี้ยว แววตาก็น่ากลัวทำให้เพลินลนลานคลานหนี         “คุณเปรม อย่าทำอะไรเพลินนะคะ เพลิน...เพลินบอกไปแล้ว ว่าอย่าฆ่าผู้หญิงคนนั้น คุณก็ไม่เชื่อเพลิน” เพลินวิ่งวนรอบห้องเพื่อไม่ให้ปิ่นสุดาจับตนได้ พร้อมทั้งพร่ำโทษว่าเป็นอีกฝ่ายที่เป็นต้นเหตุให้คุณถังจับได้“นังเพลิน! แกกล้าโยนความผิดให้ฉันหรือไง” ปิ่นสุดาถลาเข้าไปจิกหัวเพลิน ก่อนตบสั่งสอนไปหลายครั้ง เพลินแม้จะพยายามหลบแค่ไหนก็ไม่หนีพ้น เพราะตอนนี้ดูเหมือนอีกคนจะบ้าไปแล้ว เสียงร้องโหยหวนของเพลินเรียกให้สามคนสนิทของถังเฟ่ยหลงรีบลงมาดูเพราะกลัวสาวใช้จะตายไปเสียก่อน“หยุด! คุณปิ่นสุดา” กู่ฉินตวาดห้ามแล้วเข้าไปจับตัวหญิงสาวเอาไว้“ไอ้พวกขี้ข้า โผล่หัวมากันแล้วหรื

ตอนที่ 86   ปิ่นมุกพ่ายแพ้ให้กับความช่ำชองของเขาและยินยอมให้ลิ้นอุ่นบุกแสวงหาน้ำหวานเนิ่นนาน กว่าเขาจะถอนปากออก เธอก็แทบขาดอากาศหายใจ หัวใจห่อเหี่ยวและขมขื่นของเธอชุ่มฉ่ำได้อย่างประหลาดล้ำ เพียงแค่ได้รับสัมผัสอ่อนโยนจากเขา“ทำแบบนี้ด้วยไหม” ฝ่ามือร้อนเคลื่อนเข้าสู่กลางร่างสาว เขาปัดป่ายปลายนิ้วอย่างชำนาญการ มันแผ่วเบาแต่ก็เร่าร้อนจนร่างกายของเธอสะท้านไหว ชุดนอนตัวยาวที่ถังเฟ่ยหลงจัดหามาให้ถูกตลบจนไปกองรวมอยู่บนเอวคอด เขาเลื่อนสายตามองต่ำเพื่อชื่นชมความงดงามที่เขาถวิลหา มันยังคงงดงามและตราตรึงไม่เสื่อมคลายและก่อตัวเป็นความกระหายใคร่“ปิ่นมุก” ถังเฟ่ยหลงพลิกตัวคร่อมหญิงสาว เขาจัดการสลัดกางเกงและเสื้อของตัวเองออกอย่างว่องไว มือใหญ่รั้งเรียวขาสวยทั้งสองให้แยกห่างแล้วแทรกกายเข้าสู่ช่องว่างดวงตาคู่คมที่เต็มไปด้วยความปรารถนาเฝ้ามองช่อดอกไม้งดงามกลางร่าง คล้ายไม่เคยพานพบมาก่อนจนเจ้าของดอกไม้สะเทิ้นอาย ผิวหน้าของเธอร้อนผะผ่าวและคงแดงซ่านไม่เว้นแม้กระทั่งใบหูนุ่มทั้งสองข้างของเธอ ถังเฟ่ยหลงคลี่ยิ้มละมุน ยามได้เห็นใบหน้าหวานแ

ตอนที่ 88 ตอนที่ 88          กว่าถังเฟ่ยหลงจะเดินออกจากห้องพักมาได้ก็ล่วงเลยมาถึงเที่ยงวันพอดี เขาเดินไปยังห้องคุมขังสาวใช้เพราะอยากเค้นความจริงว่าปิ่นสุดาพูดอะไรและทำอะไรน้องสาวของตัวเองบ้าง พร้อมกับสั่งให้ป้าเหม่ยยกอาหารกลางวันขึ้นไปบนห้องพัก ก่อนที่ถังเฟ่ยหลงจะมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องเก็บของ ขณะที่จินเหลียงกำลังปลดโซ่หน้าประตูห้องขัง ส่วนคนด้านในก็ลนลานคลานหนี ถังเฟ่ยหลงก้าวเท้าเข้าไปหยุดกลางห้องเก็บของ ก่อนหันไปสั่งให้กู่ฉินเปิดไฟ สภาพอิดโรยของสาวใช้ ไม่ได้ทำให้ถังเฟ่ยหลงนึกสงสารเลยแม้แต่น้อย“พูดความจริงออกมา” น้ำเสียงเด็ดขาดจากเจ้านายหนุ่ม ทำให้เพลินยกมือไหว้อ้อนวอนเพราะไม่อยากถูกเฆี่ยน ก่อนที่เจ้าตัวจะเปิดปากบอกเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่ได้บอกปิ่นสุดาไป นับตั้งแต่ปิ่นสุดาสงสัยเรื่องที่คุณถังหายไปไหนบ่อยๆ รวมถึงเรื่องที่ปิ่นสุดาประกาศต่อหน้าน้องสาวตัวเองว่าเป็นเมียของคุณถัง และสั่งให้ตนมัดปิ่นมุกและให้ไปโยนทิ้งกลางทะเล“ระยำ!” เจ้าของคำสบถ บดกรามเข้าหากันแน่น เมื่อพี่สาวแท้ๆ คิดฆ่าได้แม

ตอนที่ 90  เจ้าของจูบเร่าร้อนจำใจถอนจูบจากกลีบปากสวย ลากไล้มาตามลำคอขาวผ่อง กดจูบสลับดูดเม้ม ต่ำลงผ่านเนินอกอวบอิ่มทั้งสอง เขาใช้เวลาเนิ่นนานพอควร ก่อนละมือจากขอบกางเกงรัดรูป มาเคล้นคลึงสองเต้าอวบอิ่มเต็มมือด้วยความสิเน่หา สลับกับให้อุ้งปากร้อนดูดดื่มอย่างมีชั้นเชิง“คุณถัง...ฉะ...ฉัน...อื้อ!” เสียงขาดหายเมื่อถูกฟันขาวสะอาดขบกัดยอดทรวงสีสวยทั้งสองสลับกันไปมา แข้งขาของปิ่นมุกพานสั่นเทาแทบยืนหยัดไม่อยู่ สองมือของเธอรีบไขว่คว้าบ่ากว้างเอาไว้เป็นหลักยึด ขณะที่คนสร้างความซาบซ่านแก่ร่างกายของเธอกลับยิ้มพรายด้วยความพึงพอใจถังเฟ่ยหลงดื่มด่ำกับยอดทรวงจนพอใจก็เคลื่อนปากร้อนๆ พร้อมย่อตัวลงต่ำ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดหน้าท้องนูนเล็กน้อย เขาตวัดปลายลิ้นฉกชิมหลุมสะดื้อเล็ก จนเจ้าของกายสั่นเทิ้มหนักขึ้น นิ้วเล็กน่ารักทั้งสิบสอดเสยพันม้วนอยู่กับกลุ่มผมดกดำของเขา บางจังหวะเธอก็กดให้แนบสนิทกับเนินหน้าท้อง เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าแค่เพียงปลายลิ้นร้อนตวัดปัดผ่านหลุมสะดือเล็กๆ จะทำให้ร่างกายของเธอร้อนผ่าว จนนึกอยากให้เขาเคลื่อนปากต่