All Chapters of ผัวเบอร์ 1: Chapter 11 - Chapter 20

“นั่งสิหนึ่ง ยืนอยู่ทำไม”เธอบอกพลางเดินไปนั่งที่โซฟาตัวยาวสีเทาและมีหมอนหนุนสีสดวางอยู่หลายใบ มือกดรีโมทเปิดทีวีจอแบนขนาดใหญ่ที่วางไว้ชิดข้างฝาอีกด้าน เอนตัวแบบสบายๆ พิงพนักโซฟา จนกระโปรงสีชมพูอ่อนของเธอร่นขึ้นมาเกือบคืบผมเผลอมองและก็กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ กระหายน้ำเหลือเกินครับ แต่ก็ยอมไปนั่งอยู่ที่โซฟาอีกตัวอย่างว่าง่าย เธอไม่ได้พูดอะไรครับตายังคงมองภาพเคลื่อนไหวบนทีวี จนผมต้องเป็นฝ่ายถาม“เอ่อ... คุณหมวยไม่ไปห้างแล้วหรือครับ”“ไปสิ แต่ขอพักแป๊บ นี่คอนโดเราเอง ม้าซื้อไว้ให้เวลาไปเรียน บางทีกลับดึกๆ ก็ขี้เกียจเข้าไปนอนบ้านน่ะ ส่วนมากจะนอนที่นี่มากกว่า”ผมพยักหน้าเข้าใจ เพราะตามประสาคนรวยก็คงจะซื้อทรัพย์สินที่เป็นอสังหาริมทรัพย์เอาไว้ เพื่อให้ลูกสะดวกสบายและยังเก็บไว้เก็งกำไรได้อีกด้วย แต่ที่ผมไม่เข้าใจก็คือ เธอพาผมมาที่นี่ทำไม นั่นสิครับ พวกพี่เข้าใจไหม“หนึ่งอยากกินอะไรล่ะ เดี๋ยวจะโทรสั่งขึ้นมา เราขี้เกียจไปกินที่ร้านอาหาร ร้อนน่ะ กินที่นี่ดีกว่าเย็นดีด้วย ว่าไงจะกินอะไรล่ะ”“อะไรก็ได้ครับ ผมกินง่าย”“อืม... รู้แล้วล่ะว่ากินง่าย ไม่อย่างนั้นคง...”เธอพูดแบบมีเลศนัยครับ ทั้งสีหน้าแล

ลางสังหรณ์บางอย่างมันเต้นเร้าอยู่ในหัวใจของผมทุกขณะ ผมกับเธอในวันนี้จะจบลงแค่การพูดคุย หรือจะจบลงบนเตียงด้านหลังผม หรือจะไปต่อกันที่ระเบียง ก่อนจะเข้าไปในห้องน้ำ อูย... ผมฟุ้งซ่านอีกแล้วครับพี่ “หมวยเห็น” “เห็นอะไรครับ” เธอพยายามเบี่ยงใบหน้าหนีจากนิ้วมือของผมที่เกลี่ยไล้อยู่ที่ริมแก้ม ทว่าขนเธอลุกชันทั้งตัวเลยครับ ผมเหมือนได้กลิ่นฟีโรโมนของเธอพวยพุ่งออกมาครับ อา... มันช่างเร้าอารมณ์ผมอย่างแรง “หมวยเห็น... หนึ่งอาบน้ำกับพี่เยาว์” ผมปล่อยให้เธอเล่าเหตุการณ์ในวันนั้นเมื่อซ้อหงส์ให้เธอไปตามน้าเยาว์มาเอารายการของที่ต้องไปซื้อในวันรุ่งขึ้น แต่เธอดันมาเห็นตอนที่ผมกับน้าเยาว์กำลังชักชวนกันเข้าไปถูหลังในห้องน้ำพอดี และความอยากรู้ของเธอก็มีมากจนต้องย่องไปแอบฟังว่าข้างในนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้างซึ่งเหตุการณ์ในห้องน้ำก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ก็แค่น้าเยาว์นั่งอยู่บนปากอ่างเก็บน้ำก่อหยาบๆ ที่กว้างเกือบคืบ ชันเข่าขึ้นให้ดอกไม้ช้ำน้ำนั้นเบ่งบานอย่างที่สุด เพื่อให้ผมทะลวงเล่นทั้งลิ้น นิ้ว และไอ้ตัวโต จนสมใจเราสองคนนั่นแหละ เราถึงจะอาบน้ำกันให้เสร็จจริงๆน้องหมวยเล่าต่

ดอกไม้ของผู้หญิงสาวๆ ของจริงที่บานอยู่ตรงหน้าของผมนี้ มันช่างสวยงามจริงๆ ครับ ไม่เหมือนของน้าเยาว์เลย เพราะดอกไม้ของน้องหมวยเป็นสีชมพูอ่อนๆ กลีบดอกยังไม่ช้ำเลยสักนิด และต้นขาที่แยกออกจากกันจนทำให้กลีบดอกเบ่งบานนั้นก็ทำให้เห็นเกสรดอกไม้ภายในที่เป็นสีชมพูสด รวมทั้งโพรงฉ่ำน้ำที่ขยันขับหยาดน้ำหวานออกมานั้น ก็มีสีชมพูสดจนผมอดไม่ไหวต้องตวัดปลายลิ้นจ้วงแทงเข้าไปด้านในอีกครั้ง “อูย... หนึ่งจ๋า... อูย... ซี้ด... หมวยเสียวเหลือเกิน หนึ่งจ๋า... โอย... ซี้ด...”ผมทนไม่ไหวแล้วครับ ขอดูดกินน้ำหวานนี้ให้ฉ่ำหัวใจอีกสักครั้งหนึ่งเถิด เพราะดอกไม้ตรงหน้ามันช่างสวยงามน่ากินจริงๆ ปลายลิ้นของผมทำหน้าที่กวาดต้อนชอนชิมและเซาะแซะไปตามรอยแยกของกลีบ ไม่ว่าจะซ้าย ขวา บน ล่าง ด้านนอกหรือว่าด้านใน ผมชอนปลายลิ้นไปถึงทุกที่ และเมื่อนิ้วมือของผมแหวกกลีบดอกสีชมพูออก เกสรภายสีชมพูสดก็เต้นระริกเรียกร้องให้ผมตวัดปลายลิ้นเข้าหา“อา... หนึ่งขา... อูย... หนึ่งขา... หมวยจะไม่ไหวอีกแล้ว หนึ่งขา... อา... ซี้ด... หนึ่งขา... ช่วยหมวยด้วย... อา... ซี้ด... หนึ่งขา... หนึ่งขา... โอว... โอว...”น้องหมวยร้องไม่หยุดจนผมรับรู้ได้ถึงอ

สรุปคือ ผมขับรถไปห้าง โดยปล่อยให้น้องหมวยนอนพักอยู่ในรถ ส่วนผมก็ไปซื้อข้าวของตามรายการที่เธอจดให้ ก็ซื้อถูกบ้างไม่ถูกบ้างครับ ต้องให้พนักงานขายเขาแนะนำเอา ดีที่น้องหมวยจดยี่ห้อไว้ให้อย่างเสร็จสรรพก็เลยไม่ยากเท่าไร เรากลับมาถึงโรงงานเกือบเย็น สภาพน้องหมวยนั้นก็สะโหลสะเหลเต็มที โดยเธอบอกกับซ้อหงส์ว่าเจ็บข้อเท้ามากเลยเดินไม่ค่อยถนัดพี่ๆ คงอยากรู้ใช่ไหมครับ ว่าเรื่องราวของผมกับน้องหมวยจากนั้นเป็นยังไง ก็ดราม่าสิ้นดีครับ เพราะเป็นธรรมดาครับ ความใคร่ไม่เคยปรานีใคร โดยเฉพาะน้องหมวย ซึ่งถูกผมจัดหนักให้เป็นคนแรกแม้เธอจะมีภาคทฤษฎีที่แน่นไม่แพ้ผมก็ตาม อันนี้เธอบอกผมครับ เพราะนับจากวันนั้นผมกับเธอก็หาโอกาสออกไปข้างนอกกันบ่อยขึ้น และทุกครั้งนั้นไม่พ้นจะแวะไปที่คอนโดฯ ของเธอก่อนจนน้องหมวยขอซ้อหงส์ไปอยู่ที่คอนโดฯ อย่างถาวร ด้วยเหตุผลว่าเพื่อนมีงานพิเศษให้ทำไม่อยากเสียเวลาขับรถไปกลับบ่อยๆ ส่วนผมน่ะเหรอครับก็ทำทีไปหาเพื่อนข้างนอก และก็แวบมานอนกกกับน้องหมวยที่คอนโดฯ ครับ และผมก็ได้รู้ว่าน้องหมวยก็สะสมแผ่นหนังโป๊ไว้ไม่น้อยกว่าพวกผมเชียวล่ะ เพียงแต่เธอไม่เคยถูกสอดใส่จริงๆ เท่านั้น เพราะอย่างนี้เธอจึงก

เมื่อ ‘ไอ้โจ’ เพื่อนของผมที่มหาลัยฯ มีอาชีพเสริมตอนเย็นคือ ขับมอเตอร์ไซค์รับจ้างครับ ฟังไม่ผิดหรอกครับ ตอนแรกผมก็คิดว่าผมฟังผิดเหมือนกัน เพราะไอ้โจมันทำงานเป็นแมสเซ็นเจอร์ส่งเอกสารให้กับบริษัทหลักทรัพย์ที่หนึ่งนะครับ แต่มันใช้เวลาหลัง 5 โมงเย็นไปขับวินเสริมมันบอกว่ารายได้ต่อวันนั้นหักค่าใช้จ่ายอื่นๆ แล้วก็ยังเหลือถึงวันละ 300 – 400 บาท แต่ถ้าเป็นช่วงวันหยุดแล้วมันขับเต็มเวลาวันนั้นจะมีรายได้ตั้งแต่ 600 – 1,000 บาทเลยครับ หรือหากโชคดีมีคนว่าจ้างไปไกลๆ หรือมีคนจ้างไปซื้อของ วันนั้นก็อาจมีรายได้เสริมเพิ่มขึ้นมาอีก รวมๆ เงินเดือนของมันบวกรายได้จากพี่วิน ก็ตกประมาณเดือนละ 25,000 – 30,000 บาทเลยครับ ผมคิดใคร่ครวญแล้วงานถ่ายแบบของผมมีไม่แน่นอนและไม่มีกำหนดวันตายตัวด้วย ถ้าโมเดลลิ่งติดต่อมาวันไหนผมก็ต้องไปวันนั้น ผมคงไปทำงานประจำอย่างอื่นไม่ได้ ผมต้องหางานพาร์ทไทม์ที่ทำให้ผมมีเวลาและมีรายได้ที่ต้องมากกว่า 25,000 บาทต่อเดือนด้วย ผมจึงจะใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพฯ ได้อย่างสบาย มีเงินกินใช้ เรียนหนังสือ และก็ยังส่งเสียทางบ้านได้อีกด้วย ลูกชาวนาอย่างผมไม่อายอยู่แล้วเรื่องการทำกินค