Todos los capítulos de Divorcing The Billionaire: The Ex-Wife’s Redemption: Capítulo 11 - Capítulo 20

Narinig ni Inez ang boses sa kabilang linya, at para bang bigla siyang naihatid pabalik sa nakaraan.Nang iksal si Inez ay iniwan niya lahat, ang umaangat niyang karera at trabaho. Galit na galit sa kanya ang senior co-worker niya na si Aziel, dahil doon ay naging malala ang tampuhan nilang dalawa."Inez, seryoso ka na ba? Isusuko mo ang lahat ng pinaghirapan mo para sa kasal na hindi mo alam kung tatagal ba o hindi?” Hindi makapaniwalang bulaslas ni Aziel, umiling-iling ito. “Para sa isang kinabukasang hindi mo sigurado?""Na-isip mo na ba kung ano ang mangyayari kung hindi ka mahalin ni Leon? Kapag naghiwalay kayo balang araw at pinilit kang umalis nang wala kahit ano, anong gagawin mo? Saan ka na lang pupulutin, Inez? Ang kasal, hindi ‘yan minamadali – pinag-iisipan ‘yan ng mabuti. Marami kang dapat na ikonsidera."Hindi umimik si Inez, nanatiling tikom ang bibig niya."Inez, sigurado akong magsisisi ka sa desisyon mong ito. Hindi ko sinasabi ’to para saktan ka, pero ayokong makita

Sa katahimikan ng gabi, nang marinig ang pag-ring ng cellphone, hindi man lang iminulat ni Inez ang mga mata. Awtomatiko niyang hinanap ang telepono sa tabi ng kama, parang likas na galaw na sanay nang gawin ng katawan niya kahit tulog pa ang isip.At nang maunawaan niyang si Leon ang tumatawag pero huli na. Nakasagot na siya. Nainis siya sa sarili sa bilis ng kanyang paggalaw, sa reflex na hindi niya pa rin matanggal-tanggal.Sa mga taon na inilagi niya sa pamilya Ongpauco, isang beses lang siyang hindi sumagot at agad siyang pinuntahan ni Emelia para “kausapin.” Mula noon, natuto siyang huwag magpabaya. Dapat laging available, laging handa, laging nakabantay sa tawag niya.At may mga panahon pa na nasa ibang bansa si Leon upang alagaan si Aria — mga gabing tumatawag ito kahit dis-oras na. Hindi para sa kaniya, kundi para magtanong tungkol sa mga simpleng bagay, paano mapapaginhawa ang pananakit ng tiyan ng babae kapag may regla, anong brand ng napkin ang mas maganda, paano pahihinain

Sa loob ng silid-aklatan, nakatayo nang tuwid si Diefo, ang espesyal na katulong, at maayos na nag-uulat ng lahat kay Leon."Sir Leon, gaya ng sinabi ninyo, nabigo ang estratehiya ng Demitri Group sa kumpetisyon, at opisyal na nilang inihayag ang pagkalugi. Isang oras ang nakalipas, iniharap ko na sa kanila ang ating estratehiya sa pagbili, ayon sa inyong utos." Inilapag ni Diego ang folder na naglalaman ng papeles, bilang full report patungkol sa inutos nito."Ngunit sinabi ng kanilang pangulo na gusto nilang dagdagan pa ng isang bilyon ang presyo."Nakaupo nang payapa si Leon, nakatingin sa mga dokumento sa kanyang kamay. Para bang hindi siya nagmamadali, tila hinihintay ang kahilingang iyon."Walang dagdag," mahinang sambit niya. "Hayaan natin silang maghintay ng dalawang araw. Sa huli, sila mismo ang lalapit at magmamakaawa sa atin."Tumango si Diego. "Opo, boss."Tiningnan ni Diego si Leon, magkapareho ang edad nila ngunit laging kalmado at estratehiko sa bawat kilos, na parang w

Hinugot ni Inez ang kanyang telepono, at agad na bumungad ang pangalan: “Leon.” Kumikislap iyon sa screen, paulit-ulit, parang tibok ng pusong matagal na niyang pinipilit patigilin.Sandali siyang natigilan. Nang lumalapit na ang daliri niya para pindutin ang sagot at biglang tumigil ang pag-ring. Kasabay noon ang pag-usbong ng kyuryusidad niya.Mabilis niyang pinindot ang “call back.” Ngunit hindi pa man lumalampas ng dalawang segundo, pinatay na ang tawag sa kabilang linya. Diretso at walang paliwanag.Kasunod noon, may pumasok na mensahe. “Pasensya na, Inez, ito si Aria. Kanina ako ang tumawag.”May sumunod pang mensahe na dumating, “Gusto ko sanang hiramin ang nightgown mo, pero hindi na kailangan. Pinahiram na ako ni Leon ng pantulog niya.”Nakatingin lang si Inez sa screen. Sa unang tingin, parang simpleng mensahe. Pero sa ilalim nito, ay isa itong panghahamon sa kanya. Humigpit ang hawak ni Inez sa telepono. Pagkatapos ay dahan-dahan itong binitawan, kasabay ng isang maikli, na

Hindi inasahan ni Isabella ang sagot ni Inez. Bigla siyang nagulat, at ang mukha niya’y namula sa galit. “Sino ang may kaparehong dugo sa iyo?” sigaw niya, halos kumalabit ang boses sa inis.Tumango si Inez, mahinahon ngunit matatag, habang nag-iisip saglit bago binitiwan ang mga salita. “Tama ka. Iba nga tayo. Ngunit may mga ugat na dumadaloy ang dugo ng ama at ng kabit,” malinaw niyang sinabi, walang takot sa galit ng kapatid.Lalong sumiklab ang inis ni Isabella. “Ikaw… Inez, nangahas kang banggitin ang tungkol sa nanay ko? Nababaliw ka na!”Iniangat niya ang kamay, handang sampalin si Inez.Ngunit mabilis na nahawakan ni Inez ang braso nito, matatag at hindi nagpapatalo. “Ano ba ang sinabi ko? Sinabi ko bang kabit ang nanay mo? Kung sa paningin mo mababa ang dugo ko, paano ka pa? Nagmula ka sa isang kabit at manloloko,” sagot ni Inez, malinaw ang paninindigan.“Hindi ba’t ikaw ang kumikilala sa sarili mo?” dagdag pa niya, mahinahon ngunit puno ng lakas at determinasyon, na para ban