All Chapters of ขย่มรักลุงดำเอวดุ: Chapter 91 - Chapter 100

“ซี้ดดด… อ๊า… ”ใบเตยเสียวซ่านจนไม่อาจสะกดกลั้นเสียงร้องครางเอาไว้ได้ สองคนที่ประกบอยู่ข้างๆ ทั้งบีบเคล้นดูดนมหล่อนอย่างตะกละตะกลาม ราวกับไม่เคยเจอนมใหญ่ๆ แบบนี้มาก่อน“วะ… ว้าย… ”ใบเตยอุทาน เมื่อผู้ชายตัวใหญ่อีกคนขยับเข้ามานั่งคุกเข่าลงตรงหว่างขาของหล่อน เอามือใหญ่เลิกชายกระโปรงแล้วกระชากกางเกงในลายลูกไม้ตัวจิ๋วปลิวออกไปจากปลายเท้า จากนั้นอีกสองคนที่ขนาบอยู่ข้างๆ รีบเอามือง้างเข่าให้แบะอ้า ล็อกต้นขาเอาไว้ เปิดทางให้ผู้ชายตรงหว่างขางุดหน้าเข้ามาปาดลิ้นเลียกินกลีบสวาทเบียดอัดเป็นพูนูนแน่น แอ่นอ้าขึ้นมาท่ามกลางเส้นขนดกดำแผล่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆเสียงจากการเบิร์นของชายตรงหว่างขา เงยหน้าปาดลิ้นลากเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของกลีบสวาท“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”ใบเตยครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน เพราะไม่เพียงแค่เลีย แต่ชายหื่นยังกดลิ้นขยี้ย้ำๆ ที่เม็ดเสียวของหล่อนและขบกัดหน่อเนื้อเบาๆ “งืออออ… ”ใบเตยหลับตาทนได้เพียงแค่อึดใจเดียวน้ำเสียวของหล่อนก็ทะลักหลั่งออกมาอย่างน่าอาย“โอ้ว… น้ำพุ่งออกมาแล้ว… หอยสวยน่าเสียบเหลือเกินหนูจ๋า”ชายที่ลงมือเบิร์นเป็นคนแรก ขยับออกมาถอดเสื้อผ้าลนลาน ระหว่างนั้นชายร่า

เสียงอวัยวะเพศสาดเข้าหากันอย่างบ้าคลั่ง ในนาทีที่ความแตกต่างของเชื้อชาติไม่ใช่ปัญหา ไม่ว่าอวัยวะเพศไหนๆ ก็คงเหมือนกัน พอสอดใส่ได้ก็ตั้งหน้าตั้งตากระเด้าใส่กันอย่างไม่ลืมหูลืมตา“อ๊า… ใจจะขาดแล้ว… อูย… ”เสียงของใบเตยสั่นเครือ หลังจากโดนกระแทกอยู่พักใหญ่ๆ ชายสองคนที่กำลังโก่งเอวอัดลำเอ็นเข้าใส่ร่องสวาทและรูทวารก็ชักความแข็งแกร่งออกมา เพื่อเปิดทางให้อีกสองคนที่นั่งดูดนมประกบอยู่ซ้ายขวาสลับเข้ามาร่วมสนุกบ้าง“อู้ว… หอยหนูระบมหมดแล้ว… ”ใบเตยออกอาการสองจิตสองใจ… กลัวก็กลัว อยากก็อยาก “ขย่มสิจ๊ะหนูจ๋า… ”ชายคนที่นั่งเอนหลังพิงพนักโซฟา แอ่นสะโพกให้ลำเอ็นยาวใหญ่โด่ออกมารอสอดใส่ใบเตยจ้องมองท่อนเนื้อตรงหน้าด้วยสายตาแบ่งรับแบ่งสู้ และสุดท้ายก็ยอมขึ้นมาคร่อมสวม อ้ากลีบเบ่งบวมรับลำเนื้อร้อนผ่าว เส้นเลือดลายเอ็นโอบล้อมลำทำให้ดูตะปุ่มตะป่ำราวกับดุ้นมะระจีบใหญ่ๆ กดแหวกกลีบระบมแดงเข้ามาจนมิดสุดโคนไข่“อ๊า… ใหญ่เหลือเกิน… ”หญิงสาวครางกระเส่า สะโพกลอยสูงแล้วตกลงมาครอบสวมลำเอ็น กระเด้าเสยขึ้นมาเป็นจังหวะ ฟินสุดๆ กับความรู้สึกเสียดครูดดูดรัดของลำอวัยวะเพศยาวใหญ่ตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆจากนั้นใบเตยก็แทบหยุ

ตอนนี้ในสมองของใบเตยไม่อาจจดจำได้แล้วว่าใครเป็นใคร“อูย… อูย… อูย… ”นาทีนี้ร่างกายของหล่อนรับรู้แต่ความยาวใหญ่ของลำเอ็นที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันทะลวงเข้ามาในร่างกาย แต่ละคนยาวใหญ่มาก ทำให้กลีบสวาทของหล่อนเบ่งบวม กลีบเนื้อบางๆ ปลิ้นตามลำเอ็นสไลด์เข้าออก ตอกตำเข้ามาเต็มลำเต็มรู น้ำหล่อลื่นทะลักไหลออกมาจนไม่รู้ว่าน้ำของใครเป็นของใคร“โอ้ว… ปากเซ็กซี่เหลือเกินหนูจ๋า”ผู้ชายคนหนึ่งเดินอ้อมมาทางด้านหลังพนักโซฟา กดศีรษะของหล่อนเข้ามาใกล้แก่นกาย“ดูดให้ลุงสิจ๊ะหนูจ๋า… ”เขาจับหัวเอ็นเลื่อมลื่นไปด้วยน้ำหล่อลื่นเปียกเยิ้ม ชำแรกเข้าใส่กลีบปากนุ่มละมุนค่อยๆ อ้ารับ ครอบรัดลงมาถึงรอยบากบาน กะซวกดูดลำเอ็นเป็นจังหวะ แระเล็มท่อนเนื้อร้อนผ่าวลงมาถึงโคนไข่ เขมือบดูดก้อนไข่หดเกร็งเหมือนลูกเงาะไว้ในอุ้งปากขณะแอ่นสะโพกโยกเอวอัดปะทะลำเอ็นของผู้ชายหลายคน สลับกันทะลวงเข้าทางด้านหลังอย่างต่อเนื่อง“อ๊า… มะ… ไม่ไหวแล้ว”ในนาทีเสียวซ่านสุดจะทานทน หญิงสาวส่งสัญญาณด้วยอาการบีบรัดตัวอย่างต่อเนื่องในโพรง ตอนนี้ภายในของหล่อนราวกับมีมวลคลื่นปั่นป่วนตีรวนอยู่ในนั้นและแล้วชายที่กำลังโก่งเอวกระเด้าก็ซอยดุ้นจรวดรัวๆ พร

นางชบากล่าวทั้งเสียงสะอื้น แววตาตื่นกลัว ไม่คิดว่าเจ้าหนี้จะทำรุนแรงถึงเพียงนี้“ถ้าจะผัดผ่อนงั้นคงต้องถามนาย… ”ไอ้คนที่ถือปืนอยู่ในมือเหลือบมองไปยังรถเบนซ์สีดำคันใหญ่ติดฟิล์มสีดำทึบรอบคัน จอดรออยู่ริมทาง“นาย… นายของพวกแก… ไหน”พิมพิศร์เหลือบมองไปยังถนน รีบวิ่งตรงไปยังรถเบนซ์สีดำที่จอดนิ่งอยู่ริมทาง “นายจ๋า… เมตตาด้วยเถอะ อย่าทำอะไรพ่อหนูเลยนะคะ… ”ร่างเล็กที่ยืนยกมือไหว้ปลกๆ และทรวดทรงของเด็กสาวที่ดูเอิบอิ่มไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาวสะพรั่ง ทำให้ผู้ที่ถูกเรียกว่า ‘นาย’ ต้องลดกระจกสีดำลงมาเพราะความสะสวยสะดุดตาของหล่อน“นาย… อย่าทำร้ายพ่อหนูเลยนะจ๊ะ ขอเวลาอีกเจ็ดวันนะจ๊ะ… หนูกับแม่จะหาเงินมาใช้หนี้คืนให้นายทุกบาททุกสตางค์”หญิงสาววิงวอนทั้งน้ำตา ก่อนที่ประตูรถจะถูกผลักออกมาพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของ ‘คมกริช’ ชายผู้เป็นเจ้าหนี้ที่เมื่อก่อนเป็นผู้มีอิทธิพลอยู่ทางภาคเหนือ ทำให้ได้นาม ‘พ่อเลี้ยง’ ติดมาจนถึงทุกวันนี้ แม้เขาจะสวมแว่นตาดำ หากสาวน้อยก็รับรู้ได้ถึงรัศมีของความโหดเหี้ยมในดวงหน้าที่แม้จะหล่อเหลาสะดุดตา หากก็มีประกายของความ ‘ไม่ธรรมดา’ ที่หล่อนสัมผัสได้“แล้วคิดว่าภายในเจ็ดวัน… ครอ

ลำไยพาหญิงสาวผู้มาใหม่เข้ามาในห้องพัก จัดเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นไว้ให้กับพิมพิศร์ที่มาแต่ตัวและหัวใจดวงน้อยที่ไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าจากนี้โชคชะตาจะเล่นตลกอะไรกับชีวิตของหล่อน“พี่ลำไย… ชุดแบบนี้ฉันไม่ใส่นะ… แล้วนี่ไม่มีชุดชั้นในให้บ้างหรือจ๊ะ”พิมพิศร์ยื่นชุดนอนแบบสายเดี่ยวเปิดอกกว้างคืนให้กับลำไย“ชุดชั้นใน… จะใส่ทำไมวะ เพราะว่ายังไงเอ็งก็ต้องถอดอยู่ดี และพ่อเลี้ยงคมกริชก็ไม่ชอบให้ใส่ชั้นในเสียด้วยสิ… เอ็งอย่าเรื่องมากน่ะอีหนู ไหนๆ ก็เข้ามาอยู่ในบ้านเขาแล้ว ทำตัวให้ง่ายเข้าไว้… ฉันเตือนแล้วนะ”เสียงดุๆ ของผู้ที่อยู่มาก่อนจนรู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร ทำให้สาวน้อยจำต้องยอมสวมชุดนอนบางๆ โดยปราศจากชั้นใน เป็นชุดที่ใส่แล้วทำให้หล่อนกลายเป็นนางโลมนางยั่วไปทันที เพราะว่าเนื้อผ้าซาตินพลิ้วบางๆ แนบเน้นเข้ากับผิวกายตามกระแสลมสาดเข้ามาปะทะเรือนร่าง ทำให้มองเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของความเป็นสาวชัดเจนสะดุดตา “ตัวแค่นี้… นมใหญ่เนินใหญ่เหลือเกินนะแม่คุณ”ลำไยวิจารณ์สองเต้าคัพเอฟอวบใหญ่และหนอกเนินสวาทโหนกนูนเบียดแน่นอยู่เต็มง่ามขา ทำให้ลำไยที่มีทุกอย่างด้อยกว่า มองอย่างนึกอิจฉา ‘ลูกหนี้สาว’ คนใ