Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

"ตื่นได้แล้ว""อือ~ ขออีกห้านาที เมื่อคืนกว่านายจะปล่อยฉันนอนก็เกือบตีหนึ่งแล้วยังจะใจร้ายมาปลุกเช้าอีก" น้ำเสียงงัวเงียอู้อี้ในลำคอดังมาจากคนตัวเล็กที่ยังคงซุกตัวภายใต้ผ้าห่มผืนหนาอุ่นไม่ยอมตื่น แนบพวงแก้มใสกับแผงอกกว้างเปลือยแล้วหลับตาพริ้มสอดมือเข้าสวมกอดเอวสอบไว้ เธอรู้สึกเพลียมากจนไม่อยากลุกไปจากที่นอนเลยด้วยซ้ำพระนายอมยิ้มส่ายหน้าเบาๆ กับคำพูดของสาวเจ้า วางมือลงบนกระหม่อมน้อยลูบผมสวยประบ่าแผ่วเบาด้วยความเอ็นดู ทั้งที่เมื่อคืนก่อนจะหลับเธอยังย้ำเขานักหนาอยู่เลยว่าให้ปลุกเธอก่อนแปดโมงเพราะมีเรียนเก้าโมง กว่าจะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จอีกเธอต้องใช้เวลา แต่นี่อีกห้านาทีจะแปดโมงแล้วเธอยังซุกตัวเข้าหาไม่ยอมตื่นอยู่เลย แบบนี้ถ้าตื่นขึ้นเต็มตาแล้วจะโบ้ยความผิดว่าไม่ปลุกตัวเองมาให้เขาด้วยหรือเปล่านะ"อีกห้านาทีจะแปดโมงแล้วนะ""อือรู้แล้วขอนอนอีกแป๊บ แต่งตัวสิบนาทีทันนั่นแหละ""จะไม่เผื่อเวลากินข้าวหรือไง""ไว้กินตอนเที่ยงทีเดียวก็ได้ขอนอนก่อนอ๊ะ! ทำอะไรของนายเนี่ย"ร่างบางถูกกระชากขึ้นมาบนอกกว้างทั้งร่างด้วยความรวดเร็ว ทำคนสะลึมสะลือไม่ยอมลุกตื่นเต็มตารีบคว้าจับโน่นนี่โดยอัตโนมัติตามสัญชาตญาณ

"เมื่อกี้แกคุยอะไรกับพี่ต้นไม้ฝัน เขาคงไม่ได้มาขอโอกาสแกโน่นนี่อีกใช่ไหม""ก็ไม่ได้คุยอะไรเขาไม่ได้พูดอะไรสำคัญเลยด้วยซ้ำ""แล้วจะเรียกแกไปคุยทำไมแบบนี้มันแปลกๆ นะ""แปลกยังไง ฉันไม่เห็นมีอะไรแปลกเลย""ยัยบื้อเอ๊ยเลิกบื้อสักวันจะได้ไหมเนี่ย"ทอฝันยกมือขึ้นเกาหัวแกรกด้วยความมึนงง เธอก็ไม่เห็นว่ามันมีอะไรแปลกเลย เขาอาจจะอยากคุยกับเธอแต่เพราะเธอกำลังโมโหที่เขาแตะเนื้อตัวเธออยู่เลยทำให้เขาลืมเรื่องที่จะพูดไปด้วยหรือเปล่าดวงตากลมโตมองตามหลังเพื่อนสนิทที่เดินตรงไปยังรถของมันโดยที่ยังคงกอดอกไม่ยอมหันกลับมามองเธอเลยด้วยซ้ำแล้วขมวดคิ้วชนกัน"พลอยรอฉันด้วย""...."เท้าเล็กรีบวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าไปกอดเอวบางของเพื่อนสาวเอียงคอซบไหล่บางด้วยความออดอ้อนแล้วพากันเดินไปขึ้นรถเพื่อจะไปเดินเล่นตากแอร์เย็นๆ รอแฟนหนุ่มมารับอีกที..สองสาวพากันเดินเล่นซื้อของตามประสาผู้หญิงจนเวลาผ่านไปราวเกือบสองชั่วโมงได้จึงมาจบลงที่ร้านไอศกรีมแบรนด์ดัง ทอฝันยกโทรศัพท์มือถือในมือขึ้นมาดูข้อความจากแฟนหนุ่มที่เพิ่งส่งเข้ามาเมื่อไม่กี่วินาทีนี้ แล้วก้มหน้าลงพิมพ์ตอบกลับไปด้วยความรวดเร็ว"น้องส่งข้อความมาเหรอ""อืม ถามว่าอยู่ไห

"อ๊ะ!" ทอฝันสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ สติหลุดออกจากภวังค์ความคิดหลังจากฟันคมขบกัดลงมายังยอดถันด้านซ้ายผ่านเนื้อผ้าเสื้อนักศึกษาแรงๆ มือบางทุบลงกลางหลังกว้างเป็นการลงโทษที่เขาทำให้เธอตกใจแล้วเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นกลีบปากอวบอิ่มเผยอเล็กน้อยยามริมฝีปากร้อนชื้นลากไล้ขึ้นมายังต้นคอขาวขบกัดผิวเนื้อเนียนเบาๆ ด้วยความหยอกเย้าเคลื่อนมือขึ้นตามมาบีบเคล้นหน้าอกเธอไปด้วย"อืม~" เสียงหวานครางแผ่วในลำคอสอดมือขึ้นกอดรัดร่างหนาไว้พอหลวมแอ่นอกเข้าหาพระนายยกตัวขึ้นมาเสมอคนตัวเล็กใต้ร่างจรดริมฝีปากร้อนชื้นลงบนกลีบปากอวบอิ่มนุ่มนิ่มแล้วบดคลึงริมฝีปากอิ่มอย่างดูดดื่ม สอดแทรกปลายลิ้นสากเข้าไปเกี่ยวกระหวัดพันรัดลิ้นเล็กกวาดควานหาชิมความหวานในโพรงปากเล็กอย่างหื่นกระหาย ดูดกลืนน้ำลายหวานลงคออย่างไม่นึกรังเกียจในขณะเดียวกันแรงหอบหายใจก็ถี่กระชั้นหนักหน่วงเพิ่มขึ้นตามแรงอารมณ์กระสันที่ถูกกระตุ้นให้ลุกโชนไฟร้อนแผดเผาสองร่างให้หลอมละลายรวมกันท่ามกลางไฟสวาทที่กำลังลุกโชน มือหนาถลกกระโปรงนักศึกษาตัวบางขึ้นเหนือเอวคอดแล้วสอดนิ้วเรียวยาวเข้าไปลูบไล้กลีบกุหลาบสวยชุ่มไปด้วยหยาดน้ำหวานประปราย ดันนิ้วร้อนแทรกเข้าไปใ

"นายจะพาไปไหนอ่ะ" เสียงหวานเอ่ยถามคนตัวโตที่เดินนำหน้าไปยังรถบิ๊กไบค์ของเขาที่จอดอยู่ในโซนของลานจอดรถ มือเรียวยกขึ้นมาติดกระดุมเสื้อคลุมผ้าชีฟองสีน้ำตาลอ่อนไปด้วยพระนายชำเลืองตามองยังคนตัวเล็กด้านหลังที่กำลังเร่งฝีเท้าเดินให้ตามตัวเองทันแล้วหัวเราะเบาๆ ในลำคอหมุนตัวกลับมาดันลิ้นดุนกระพุ้งแก้มทำคนมองต้องเอียงคอด้วยความสงสัย"อะไร นายหัวเราะทำไม""คนหรือหลักกิโลกันแน่ถึงสั้นได้ขนาดนี้""นะ.. นี่ นายว่าฉันเตี้ยเหรอพระนาย""เปล่า แค่สงสัยเฉยๆ"กวนประสาท! เขาจงใจหาว่าเธอเตี้ยแท้ๆ เธอไม่ได้เตี้ยขนาดนั้นสักหน่อย เธอสูงมาตรฐานหญิงไทยเลยนะมาหาว่าเธอเตี้ยได้ยังไงเขานั่นแหละที่สูงเกินไปไม่รู้ไปเขมือบเสาไฟฟ้าเข้าไปหรือเปล่าก็ไม่รู้ถึงได้สูงแบบนี้ทอฝันปั้นหน้าบึ้งยกมือขึ้นกอดอกแล้วหยุดเดินเบือนหน้าหนีคนตัวโตที่ยังยืนเท้าเอวหัวเราะเธออยู่ ร่างสูงของเด็กหนุ่มอายุน้อยกว่าหมุนตัวเดินไปยังรถบิ๊กไบค์คันใหญ่หยิบหมวกกันน็อคขึ้นมาสวมใส่แล้วเหลือบมองคนขี้งอนที่ทำหน้าบึ้งตึงก่อนจะส่ายหัวด้วยความเอ็นดู ยกขาขึ้นคร่อมรถคันใหญ่เสียบกุญแจรถแล้วบิดเร่งเครื่องเสียงดังลั่นกระตุ้นคนตัวเล็ก"เดินมาเร็วๆ เดี๋ยวจะสา

"มึงแน่ใจนะว่าจะไม่บอกเมียมึงเรื่องนี้""อืม กูคิดดูแล้ว ฝันเป็นคนชอบกังวลเก็บสีหน้าไม่ค่อยเก่งกลัวมันจะไหวตัวทัน""แต่มันอันตรายมากเลยนะเว้ย""กูจะดูแลฝันเอง เดี๋ยวจะลองหาตัวช่วยอีกคน""เออ แต่ยังไงก็แล้วแต่มึงต้องระวังให้มาก พวกมันมีใครบ้างก็ไม่รู้""เออขอบใจที่เตือน"พระนายเบือนสายตาออกจากเพื่อนสนิทมองกลับไปยังแฟนสาวที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับพี่สาวและแม่ของตัวเอง เขาชอบรอยยิ้มของเธอในตอนนี้ รอยยิ้มที่ไม่เป็นการฝืน มันดูสดใสมากจนเขาไม่อยากให้มันหายไปหากว่าเขาบอกเรื่องนี้กับเธอแล้วเมื่อวันก่อนหลังจากเขาส่งข้อความหาเธอหลังจากเรียนเสร็จแล้ว พอลงมาถึงด้านล่างตึกก็เจอกับฮันเตอร์กำลังนั่งรออยู่และก็ต้องได้ฟังข่าวที่มันทำให้เขาแทบจะอยากเข้าไปจัดการกับไอ้สวะสารเลวนั่นแต่ก็ถือว่ายังโชคดีที่สติไม่ได้มืดบอดจนเกินไปเลยควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ไม่รู้พวกมันทำไปได้ยังไง แอบถ่าย มอมยาและข่มขืนแม่งโคตรเลวเลย"อยากกลับยัง" เสียงทุ้มเอ่ยถามแฟนสาวตัวเล็กขึ้นหลังจากที่เธอเดินเข้ามาหย่อนตัวลงข้างๆ พระพายก็ทิ้งตัวลงบนพนักวางมือเก้าอี้ของแฟนหนุ่ม ส่วนสร้อยม่วงเข้าไปเก็บผักกะเพราที่เพิ่งเก็บจากหลังบ้านเข้าไปเ