All Chapters of เด็กมันโคตรดุ: Chapter 51 - Chapter 59

"ทำไมนายไม่บอกเรื่องนี้กับฉันล่ะ ฉันจะได้เลี่ยงเขาได้""เพราะความบื้อของเธอฉันเลยกลัวเธอจะเผลอพูดมันออกไปตอนที่เจอมันไงเลยไม่ได้บอก และไม่เคยคิดจะบอกด้วย" ว่าพลางยกมือขึ้นบีบจมูกเล็กแรงๆ ด้วยความมันเขี้ยวทำเจ้าของต้องมุดหน้าหลบเป็นพัลวัน แต่ก็ไม่สามารถหนีเงื้อมมือใหญ่ไปได้อยู่ดี พระนายเลื่อนฝ่ามือใหญ่ขึ้นมากุมใบหน้าหวานไว้ทั้งสองข้างจับล็อกไว้แน่นโดยที่ท่อนขาแกร่งทั้งสองข้างก็ทำหน้าที่หนีบร่างบางไว้กลางหว่างขาไปด้วย ดวงตาคมเรียวจดจ้องยังกลีบปากอวบอิ่มไม่วางตาค่อยๆ โน้มตัวลงมากดจูบลงบนริมฝีปากนุ่มแล้วบดคลึงเบาๆ หลอกล่อให้คนตัวเล็กคล้อยตามได้สำเร็จสองแขนยกขึ้นคล้องลำคอหนาหยัดกายขึ้นเล็กน้อยจูบตอบเขาอย่างดูดดื่ม ลมหายใจหอบกระชั้นแนบชิดบ่งบอกอารมณ์ที่เริ่มร้อน เรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดรัดรึงกันแน่นสลับดูดดึงยามอารมณ์กระสันเริ่มลุกโหม ลืมแม้กระทั่งความตึงเครียดก่อนหน้า ลืมแม้กระทั่งความเจ็บปวดและบาดแผลบนใบหน้าหล่อเหล่าไปจนหมดสิ้น มีเพียงความต้องการของร่างกายที่ดึงดูดสองร่างให้บดเบียดแนบชิดเท่านั้น"อืม~" เสียงครางหวานหูเหมือนเชื้อเพลิงสวาทชั้นดี พระนายเลื่อนมือมากอบกุมเต้าสวยภายใต้เสื้อยืดต

"สวัสดีครับคุณอาผมชื่อพระนายครับ เธอลืมโทรศัพท์ฉันเลยเอาขึ้นมาให้"อึก!แค่ก แค่ก!ทอฝันไอหน้าดำหน้าแดงเพราะข้าวร้อนที่เผลอกลืนลงไปทำพิษติดคอไม่พอยังส่งไอร้อนไปทั่วลำคอลามไปถึงกระเพาะอีก มือบางยกขึ้นมาปิดปากไอจนน้ำตาเล็ดใบหน้าแดงก่ำไปหมด เหลือบสายตามองยังคนตัวโตที่ยังคงยืนยิ้มยื่นโทรศัพท์ของเธอส่งให้อย่างไม่ทุกข์ร้อนแล้วอยากวิ่งเข้าไปกระโจนใส่ใจแทบบ้าหันกลับมายกแก้วน้ำข้างกันขึ้นดื่มดับความร้อนจนหมดแก้ว ก่อนที่จะค่อยๆ วางแก้วน้ำลงกลับตามเดิมเงยหน้าขึ้นมองบุพการีทั้งสองที่กำลังจ้องมายังเธอเหมือนกำลังจับผิดอะไรบางอย่างอยู่"พระนายเป็นน้องที่คณะเป็นน้องรหัสยัยพลอยค่ะ""ผมเรียนวิศวะคอมครับ ปีนี้อยู่ปีสอง""เป็นน้องชายพี่ที่สนิทค่ะ...""พี่สาวผมเรียนบริหารครับส่วนมากคบแต่คนอายุมากกว่าหรือเท่ากัน ไม่ชอบคบคนอายุน้อยกว่าสักเท่าไหร่""พระนายเป็น เป็น..."ทำไมต้องพูดขัดกับเธอตลอดเลยเนี่ย ตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะรอก่อนสองสามวันแล้วค่อยบอก เขานี่มัน....ชลเทพวางช้อนส้อมในมือข้างจานข้าวสวยที่เพิ่งตักขึ้นทานเพียงคำเดียว ปรายตามองลูกสาวคนเดียวและเด็กหนุ่มที่เพิ่งเข้ามานิ่งๆ คราแรกก็ไม่ได้สงสัยอะไ

"ฮ ฮึก! อ๊า อื้อ!"ปึก ปึก!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังหยาบโลนลั่นห้องนอนภายในคอนโดของพระนาย แสงแดดยามบ่ายแก่สาดส่องลอดผ่านบานกระจกใสบานใหญ่กระทบเข้ากับสองร่างเปลือยบนเตียงกว้างสีเทาอ่อนที่กำลังเคลื่อนไหวเข้าหากันอย่างหนักหน่วงมือหนายกขึ้นมารั้งจับเอวคอดกิ่วไว้มั่น อัดกระแทกกายสวนขึ้นมาโดยที่ริมฝีปากก็ยังคงตะโบมโลมเลียยอดถันสีทับทิมอย่างหนักหน่วงไม่แพ้กัน"อ๊า อ๊า ใกล้แล้วจะ.. จะเสร็จแล้ว""ซี๊ด~ ตอดแน่ฉิบ!""อื้อ จูบหน่อยสิ"เสียงหวานกระเส่าเรียกร้องหาจูบดูดดื่มจากเรือนกายหนา และแน่นอนว่าเขาย่อมไม่ขัดเธออยู่แล้ว พระนายกดจูบลงบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างดูดดื่มสอดลิ้นเข้าไปทำหน้าที่เกี่ยวรัดลิ้นเล็ก เลื่อนมือขึ้นมาบีบเคล้นหน้าอกใหญ่เต็มมือแรงๆ โดยที่ยังคงไม่ได้ลดแรงกระแทกกายสอดประสานกันเลยสักนิดจังหวะเนื้อกระทบกันเริ่มถี่รัวหนักหน่วงมากขึ้นเมื่อสองคนเริ่มเห็นทางสว่างปลายอุโมงค์วาบหวิว ช่วยกันนำขับเรือสวาทร้อนแรงเข้าชนเป้าหมายพร้อมกัน เปลี่ยนบทเพลงสวาทเร่าร้อนเป็นสายธารน้ำรักสาดเข้าหากันอย่างไม่มีใครยอมใครทอฝันเกร็งกระตุกตอดรัดลำกายท่อนเอ็นใหญ่ที่ยังคงฝังตัวอยู่ในช่องทางรักคับแคบของตัวเองแน่น

"เย้! ในที่สุดก็สอบเสร็จสักที" เสียงหวานของทอฝันตะโกนออกมาด้วยความโล่งใจที่ท้ายสุดแล้วสัปดาห์แห่งการสอบที่แสนจะตึงเครียดก็จบลงสักที มือเรียวทั้งสองข้างยกขึ้นเหนือหัวเพื่อบิดขี้เกียจโดยมีเพื่อนสนิทเดินตามมาด้านข้าง"สอบเสร็จแต่ก็ยังเหลือส่งงานค้างนะอย่าเพิ่งดีใจไป""อย่างน้อยก็สอบเสร็จแล้วไง ส่วนงานค้างเหลือแค่ส่งไม่ได้มีอะไรเพิ่มแล้วนี่ จากนี้จะได้มีเวลาอยู่กับพระนายสักที ตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมาแทบจะไม่ได้คุยกันมากเลย""เหอะ! หมั่นไส้คนมีแฟนอ่ะ แล้วนี่แกจะกลับเชียงใหม่วันไหนอ่ะ""น่าจะอีกสองสามวันแหละ เดี๋ยวไปหาซื้อของฝากก่อนแล้วค่อยกลับ""อือ แล้วแฟนเด็กแกอ่ะจะกลับด้วยป่ะ เอาไปไหว้ญาติพี่น้องฝากตัวเป็นลูกเขยก่อนอะไรทำนองนั้นอ่ะ""รายนั้นน่ะต้องไปอยู่แล้ว นี่ขนาดตอนพ่อแม่ฉันมาหาห่างแค่ไม่กี่วันยังงอแงจะลงแดงตายอยู่แล้ว แล้วนี่ถ้าอยู่ห่างกันขนาดนั้นไม่ต้องหามส่งโรงบาลเลยหรือไง" ว่าพลางยิ้มเขินเดินลงบันไดมา เธอไม่ได้พูดเกินจริงเลยสักนิดเดียว เขาเป็นแบบนั้นจริงๆ และดูเหมือนเธอเองก็จะติดโรคขาดเขาไม่ได้มาจากเขาแล้วด้วยสิ ขนาดตอนอ่านหนังสือสอบที่แม้จะแทบไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาเลยแต่ก็ต้องมีเขานั่