Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

"รันนนน! ได้ยินรึเปล่า.. ถ้าเหมียวไปหานะ ห้ามให้เข้าห้องเด็ดขาดเข้าใจมั้ย!.. ถ้าปล่อยให้เหมียวเข้าห้องได้มึงไม่รอดแน่ ได้ยินที่พูดมั้ย!"เสียงริสาที่ตะโกนใส่หูเขาผ่านโทรศัพท์กลายเป็นเพียงเสียงลมอื้ออึงที่ดังอยู่ไกลๆ เพราะตอนนี้ศรัณย์โดนสะกดด้วยร่างเปลือยทั้งตัวของเหมียวที่ยืนมองเขาตาไม่กระพริบ แม้ว่าเหมียวจะชินชากับการแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายมาแล้วหลายครั้ง แต่สายตาแทะโลมที่มองลอดแว่นตาของศรัณย์บวกกับท่าทางกล้าๆ กลัวๆ ของเขากลับทำให้เธอตื่นเต้นสุดขีด เหมียวรู้ว่าเขาลังเลและอาจจะไม่ติดบ่วงตามแผนเลยต้องหาตัวช่วยอะไรบางอย่างที่จะดึงให้เขายังอยู่กับเธอให้ได้ เธอก้มลงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าแล้วเดินเข้ามายืนตรงหน้าศรัณย์ในระยะเอื้อมมือถึง ปัดหน้าจอเปิดข้อความที่เธอคุยกับริสาก่อนมาที่นี่แล้วยื่นให้ศรัณย์รับไปอ่านเขาไล่อ่านข้อความทั้งหมดที่ริสาคุยกับเหมียวแล้วรู้สึกเหมือนโดนตบหน้าอย่างแรง ข้อความต่างๆ ที่ริสาเขียนคุยกับเหมียวทำให้เขาใจสลายจนเพ้อออกมาใส่หูโทรศัพท์"...ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ ...ไม่ได้คิดอะไรมากขนาดนั้นเหรอ""หือ? มึงพูดอะไรวะ""ถึงขนาดนี้แล้วกูยังทำอะไรไม่ชัดเจนมากพออีกเหรอวะสา..

ศรัณย์สะลึมสะลือตื่นขึ้นบนเตียงของตัวเองในตอนเช้าพร้อมกับความรู้สึกเสียวแปลกๆ ด้วยความกึ่งหลับกึ่งตื่นเหมือนกำลังอยู่ในความฝันเขาเลยหลับตานอนปล่อยตัวปล่อยใจให้ลอยไปกับห้วงความสุขอยู่แบบนั้น จนกระทั่งความเสียวตรงหน้าท้องมันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ได้ยินเสียงของตัวเองหลุดครางออกมาเบาๆ รวมถึงเสียงลามกที่ฟังดูเหมือนคนกำลังดูดลมในปากจึงเริ่มมีสติชัดเจนและมั่นใจว่ามันไม่ใช่ฝันเขาลืมตาช้าๆ เพื่อปรับสายตารับแสงเช้าที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง มองลงไปที่หว่างขาตัวเองพอพบต้นเหตุของฝันดีก็ถึงกับหลุดยิ้ม"ก็ว่าทำไมฝันดีจัง.. คุณนี่เอง""อืมมม.. จ๊วบ.. ตื่นแล้วเหรอคะรัน""เพิ่งตื่นเพราะคุณปลุกผมนี่แหละ ตั้งใจจะทำอะไรครับเนี่ย""ก็เหมียวตื่นมาแล้วเห็นเจ้านี่มันแข็งอยู่ เลยคิดว่ารันคงอยากให้ช่วย.. เป็นไงคะ โดนปลุกแบบนี้ชอบรึเปล่า.. อ้ามมม~"เหมียวที่คลานสี่ขาอยู่ด้านล่างอ้าปากอมทั้งลำเข้าไปใหม่อีกครั้งแล้วโยกหัวเบาๆ โดยที่เงยหน้ามองเขาตลอดเวลาเหมือนกำลังรอรับคำชม เขาขยับเอวรับจังหวะการดูดช้าๆ ปล่อยเสียงครางลอดออกมาแล้วเอื้อมมือไปลูบหัวเธอ"ซี้ดดด.. ชอบมากเลยเหมียว""อ่าาาา.. เมื่อคืนใช้งานหนักขนาดนั้นแ

"เหมียวรู้จักร้านนี้ด้วยเหรอ?""ไม่เคยมาหรอกค่ะ แต่เพื่อนบอกว่าร้านนี้อร่อยและอยู่ใกล้ที่พักของรันพอดีเลยอยากลองแวะมา รันไม่ชอบที่นี่เหรอคะ?""เปล่าหรอก มันก็แค่... ช่างมันเหอะ"ศรัณย์อิดออดเมื่อโดนเหมียวควงแขนคะยั้นคะยอชวนออกมาทานข้าวเย็นด้วยกัน แต่สิ่งที่ทำให้เขาแอบเป็นกังวลอยู่บ้างคือเธอลากเขามายืนอยู่หน้าร้านอาหารที่ริสาชอบมาทานเป็นประจำ เขาลังเลอยู่พักหนึ่งแต่ก็จำยอมเดินพาเหมียวเข้าไปข้างในโดยคิดว่ามันคงไม่บังเอิญขนาดนั้น แต่พอเข้าไปก็พบสาวสวยคนที่คุ้นหน้าคุ้นตานั่งอยู่ตรงนั้นแล้ว เธอพูดทักเขาก่อนด้วยน้ำเสียงเย็นชา"ว่าไง.. เหมือนไม่ได้เจอกันนานเลยนะเพื่อน""ริสา.."เขายืนนิ่งมองดูริสานั่งอยู่กับผู้ชายอีกคนที่เขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนด้วยความรู้สึกหลายอย่าง ชายคนนั้นดูเป็นผู้ใหญ่แต่งตัวดีตั้งแต่หัวจรดเท้าแถมยังหล่อเหลาเอาการทำให้เข้าใจได้ไม่ยากว่าเขาคนนั้นคงไม่ใช่แค่เพื่อนปกติ และเก้าอี้ตรงนั้นที่เขามักจะนั่งเป็นเพื่อนริสาอยู่เสมอแต่ตอนนี้มีคนอื่นนั่งแทนที่ไปแล้วนั่นทำให้เขารู้สึกเจ็บแปลบในอกอย่างช่วยไม่ได้แต่ในเมื่อเขาก็ยังยืนจับมือเหมียวอยู่ สิ่งที่ทำได้ตอนนี้ก็คือยิ้มรับกับทางท

พี่เอกอาบน้ำสระผมท่ามกลางสายน้ำอุ่นที่สาดรดลงมา เขาฮัมเพลงในคออย่างอารมณ์ดีแล้วชำระล้างตัวเองจนสะอาด ก้มลงมองแก่นกายที่แข็งตั้งกำลังผงกตัวด้วยความหิวโหยแล้วก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ"เฮ้อ.. ดันใจอ่อนปล่อยตัวกลับไปจนได้.. ทำไงกับเจ้านี่ดีล่ะทีนี้.."...ศรัณย์ขับรถพาริสากลับถึงที่พักโดยไม่มีใครกล้าพูดอะไรกันตลอดทาง แม้ในหัวแต่ละคนจะมีสิ่งที่อยากพูดอยากถามกันมากมายแต่ก็เหมือนกำลังรอให้ถึงห้องเพื่อที่จะได้คุยกันได้อย่างเปิดเผย"ไปคุยกันที่ห้องใครดี" ศรัณย์ถามขณะกำลังรอกดลิฟท์"ห้องมึงก็ได้.. สะอาดกว่าห้องกูเยอะ" ริสาตอบแบบไม่กล้าหันไปมองหน้าเขา"อืม..."ทั้งสองคนอยู่ในลิฟท์ที่เงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน ศรัณย์ยืนเบียดริสาจนแขนแนบชิดกันด้วยความจงใจ ส่วนริสาก็ไม่มีท่าทีจะหลบหนี ได้แต่ปั้นหน้านิ่งพยายามไม่หลุดยิ้มออกมาและแอบลุ้นในใจว่าเมื่อมาอยู่ในที่แคบเพียงสองคนแบบนี้ใครจะทนไม่ไหวก่อนกันติ๊งงงง...ลิฟท์จอดถึงชั้นที่หมาย เมื่อประตูเปิดศรัณย์ก็จับมือริสาดึงให้เดินตามออกไปด้วยความรีบร้อน เธอแอบอมยิ้มอยู่ด้านหลังแล้วเดินตามไปจนถึงหน้าประตูห้องมองเขาไขกุญแจด้วยความลนลาน พอเขาพาเธอเข้าห้

ก๊อก ก๊อก..เสียงเคาะประตูห้องศรัณย์ดังขึ้น เขายิ้มกว้างแล้วรีบไปเปิดก็เจอริสายืนบิดตัวไปมารออยู่หน้าห้อง"ที่ห้องกูแป้งหมดอะ จะมาขอยืมใช้ของมึงหน่อย..""อืม เข้ามาก่อนสิ"..."ซี้ดดด.. เดี๋ยวสิ.. สาไม่ได้จะมาให้ทำแบบนี้ซะหน่อย.. แค่จะมาขอยืมแป้งนะ อ๋าๆๆ""ไม่ต้องมาอ้างเลย เมื่อวานตอนทำกันที่ห้องสา รันยังใช้แป้งของสาอยู่เลย.. แล้วใส่ชุดแบบนี้มาหามันยั่วกันชัดๆ อยากให้รันทำก็พูดตรงๆ สิครับ""อูยสส.. มะ-ไม่ใช่นะ.. เดี๋ยว.. อย่าเพิ่งล้วงแบบนั้น"พอเข้าห้องมาได้ริสาก็โดนศรัณย์ลากนั่งตรงโซฟาแล้วถลกเสื้อกล้ามบางๆ ขึ้นไปจนเปิดเห็นสองเต้ามหึมาให้เขาขยี้ขยำตามใจชอบ พอดึงกางเกงขาสั้นของเธอรูดทิ้งออกไปก็เห็นกางเกงในจีสตริงเป็นเส้นเล็กๆ ที่แทบจะปิดอะไรไม่ได้ นั่นยิ่งทำให้เขามั่นใจว่าแฟนสาวปากแข็งใส่มันมาเพื่อยั่วเขาโดยเฉพาะ เขาเลยลงมือล้วงขยี้กลีบแคมจนเปียกแบบไม่ฟังคำห้ามปลอมๆ ของเธออีกเขารีบถอดเสื้อผ้าแล้วจัดการสวมถุงยางที่วางเตรียมไว้อย่างโจ่งแจ้งเข้ากับอาวุธจนพร้อม กลับมาถอดเสื้อผ้าของริสาโยนทิ้งแล้วกอดตัวเธอพาขึ้นเตียงด้วยกัน"บอกมานะ สาหาข้ออ้างมาเอากับรันใช่รึเปล่า" เขาพูดถามย้ำขณะที่จับ