Alle Kapitel von ฉ่ำรัก ฟ้า ยัยลูกน้องตัวแสบ: Kapitel 21 – Kapitel 30

ตอนที่ 21 คิดถึงเมียเก่าคืนแรกอรรถกับฟ้านอนโรงแรมสบายๆในย่านเมือง ห้องพักเล็กๆมีที่นอนแบบญี่ปุ่นที่นอนราบบนพื้นสองที่วางเรียงกันอยู่อรรถเก็บของเข้าที่อยู่อีกมุม“ขอโทษนะครับเล็กกว่าที่ผมคิด”“ไม่เป็นไรค่ะสบายๆค่ะ”“หัวหน้า”“ว่า”ยัยฟ้าเรียกแปลกๆทีไรอรรถพลเดาว่าอยากแน่นอนและจริง“เรามาทำอะไรให้นอนหลับสบายดีกว่า”ยัยฟ้าลุกขึ้นถอดกางเกงออกใส่เสื้อตัวเดียวและเดินมานั่งบนตักอรรถพลที่ตอนนี้เป็นที่นอนแบบราบกับพื้นฟ้านั่งครอมและจูบอรรถแบบเว้าวอนและโหยหาว่าละนี่คือจะทุกวันเลยจริงๆใช่ไหม“เมื่อเช้าเองนะฟ้า..จะให้ทำอะไรดีครับ”ฟ้าหันหลังนั่งบนตักอรรถและกางขาออกและเอนพิงไปที่ตัวอรรถ ยัยฟ้าเอามือเล็กๆจับมืออรรถมาจับนมตัวเองและอีกมือให้จับตรงหว่างขาชอบแบบนี้หรอ!! อรรถตามใจค่อยๆทำให้เงียบๆ เสียงยัยฟ้าครางเบาๆช้าๆ ใช่สิไม่ต้องรีบนี่นา อรรถเชยคางฟ้าให้เอนตัวลงมาจูบและเร่งมือไปด้วยคอยถูไถจุดอ่อนนุ่มชื้นแฉะนั้นเบาๆตอนนี้ยัยฟ้ามีอารมณ์ขั้นสุดและพร้อมสุดๆอรรถก็ไม่ต่างกันบรรยากาศเย็นๆในห้องที่สลัวๆอรรถนอนกอดคนตัวเล็กนิ่งๆหลับสบายเลยสิยัยฟ้า!!…กิจกรรมในลิสที่อรรถจะทำคือวิ่งออกกำลังกาย!!ในเช้าที่

ตอนที่ 23 ให้ผมดูแลนะครับอรรถพลเดินเล่นในเมือง เหมือนที่ยัยฟ้าว่าเลย สวยทุกมุม เดินไปตรงไหนก็สวย พอนึกถึงฟ้า “มองความพิเศษให้พิเศษ ไม่ให้เป็นเรื่องปกติธรรมดา หรอ!!” ยัยเด็กนี่ท่าทางจะอ่านหนังสือเยอะเกินไปอรรถพลพึมพำเดินถ่ายรูปไปเรื่อยๆช่วงเย็นๆ ตอนนี้อรรถใส่เสื้อกันหนาวสีน้ำตาลกางเกงขายาวสีเข้ากัน สะพายกล้องตัวเล็กๆ เซ็ตผมเข้าเนี๊ยบ อรรถพลพอใจตัวเองในวัย45มาก ยิ้มๆและถ่ายรูปตัวเองจากกระจกในร่านกาแฟเล็กๆใจกลางเมืองอรรถพลใช้ภาษามือสั่งชาเขียว แล้วเอามาจัดวางถ่ายรูปและส่งให้ลูกชายดูลูกชายเจ้าก้อนส่งหัวใจกลับมา 💕“นี่กลัวโดนดุหรอ”อรรถพลจึงส่งข้อความกลับไปว่า“พ่อรักลูกนะ ขอบคุณที่เป็นเด็กดี” 💕อรรถพลบอกรักลูกเป็นประจำแต่ข้อความนี้คงทำให้เจ้าก้อนคลายกังวลที่รับรองเท้าคู่สองหมื่นจากน้าคนนั้นมาได้อรรถพลเดินเล่นในเมืองอย่างสบายใจพลางแวะถ่ายรูปตามจุดต่างๆ จนพลบค่ำ“ผมซื้อนมมาฝาก”“ขอบคุณค่ะ”อรรถพลมองฟ้าที่พูดขอบคุณแต่ไม่ได้หันมามองตัวเอง พลางปอกเบบี้แครอทแตงกว่าสดๆใส่จาน จัดให้น่าทานและหยิบช้อนเล็กๆมาวางไว้อดที่จะแกะนมให้ยัยฟ้าไม่ได้เพราะมันไม่เพออ..เฟค!!“ฟ้ามากินก่อน”“ฟ้าเดินมา

ตอนที่ 25 ทริปเดินป่าฟ้ากับออรถพลนั่งกินข้าวกล่องอยู่สักพัก อรรถมองฟ้าที่พยายามกินข้าวให้หมดนึกสงสาร“อันนี้เก็บก่อนก็ได้”อรรถพลเก็บผลไม้ ฟ้าไม่ตอบอรรพพลมองฟ้าที่กินข้าวเงียบๆต่อพลางเก็บของไปด้วย สองคนกินข้าวจนหมดยังคงเงียบและไม่ได้คุยกันฟ้าหยิบน้ำดื่มจิบนิดเดียว อรรถพลเก็บกล่องเปล่าทุกอย่างแพ็กใส่กระเป๋าอย่างดี พลางหยิบแผนที่มาดูและมองนาฬิกา“เรามาได้ครึ่งทางละนะทำเวลาดีมาก ที่เหลือมีเดินยากนิดหน่อย นอกนั้นดูสบายๆ”อรรถพลยื่นแผนที่ให้ฟ้าดู“ตอนนี้เราอยู่ตรงไหนคะ”“ตรงนี้”อรรถพลบอกและชี้ให้ดู“สามารถเดินได้สองทางนะ แบบตัดกลับและไปต่อจนจบ”อรรถพลพูดพลางมองฟ้าที่เงยหน้ามาสบตา“ไปทางปกติค่ะ”“แน่ใจ (อรรถพลทำเสียงสูง)”“แน่ใจ โหบรรยากาศดีแบบนี้ทิ้งไปเสียด้ายแย่เลย”ฟ้ากับอรรถพลคุยกันอยู่ใต้ต้นไม้ที่อากาศเย็นสบาย“เย็นสบายมากฟ้าง่วงแล้วเนี่ย”อรรถพลมองยิ้มๆ ในตอนนั้นมีคู่สามีภรรยาชาวญี่ปุ่นที่ใส่ชุดเดินป่าน่ารักๆเดินเข้ามาทักและชวนคุยอะไรสักอย่าง ยัยฟ้ารีบลุกและไปถ่ายรูปให้สองคนนั้น ฟ้าจัดท่าทางและหามุมให้เสร็จสรรพพลางทำหน้าที่เป็นตากล้องแล้วเดินกลับมาอรรถพลแซว “เก่งภาษาญี่ปุ่นใหญ่

ตอนที่ 27 ผมอยากกอดคุณจังเลยฟ้าอรรถพลขับรถพาฟ้าตรงไปที่โรงแรมในช่วงบ่ายๆหลังจากแวะร้านกาแฟกินเค้กและเดินดูบรรยากาศในเมืองมาตลอดทั้งเช้า บรรยากาศสองข้าทางเป็นทุ่งนามีภูเขาต้นไม้และบ้านเรือนอยู่ประปราย บรรยากาศที่มีคลองน้ำใสบ่อน้ำธรรมชาติ สะพานไม้เล็กๆ ฟีลญี่ปุ่นดั้งเดิมสวยงาม บรรยากาศดีและโรแมนติก “หัวหน้าเรียนจบอะไรมาคะ” ดูเหมือนฟ้าจะชวนคุยทำลายความเงียบ“ผมจบวิศวะครับ”ผมเคยคิดแล้ว ผมน่าจะจบตอนคุณ 3 ขวบอ่ะ“ฮ่าๆๆ” ฟ้าหัวเราะอ้าปากกว้าง“จะสะใจเกินไปแล้วนะ”“ก็ตลกอ่ะ” ฟ้ายังใส่กางเกงเองไม่เป็นนะตอนนั้นอ่ะ“พอแล้ว!!”อรรถพลหันมามองและยิ้มให้คนที่ขำร่าอยู่ใกล้ๆ“แล้วทำอะไรต่อคะหลังจากจบแล้ว”ฟ้าประสานมือเข้ากับมือใหญ่ตอนกำลังเดิน คนตัวโตหันมามองหน่อยๆและจับมือตอบกลับเบาๆ สองคนไม่ได้พูดอะไรถึงสิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้ ฟ้ายังคงถามเรื่องอื่นที่สนใจ“ผมทำงานเริ่มต้นผมเป็นวิศวกรสมัยนั้นเท่ห์มากเลยนะทำได้สักพักก็แต่งงาน กับแม่เจ้าก้อน ตอนเริ่มมันดีนะเอาจริงผมสนุกมากตอนนั้น ราวๆ 25”อรรถพลยิ้มๆ“ก็ประมาณฟ้าตอนนี้สินะคะ”คนตัวโตหันมามอง อดยิ้มในใจกับความน่ารักของฟ้าไม่ได้“ช่าย มันดีมากจนวั

ตอนที่ 29 ตกหลุมรักรึเปล่า(18+)บรรยากาศในห้องออนเซ็นต์ของญี่ปุ่น โรงแรมนี้ทำดีมากและค่อนข้างใหญ่ เป็นส่วนตัวแยกชายหญิงและเป็นการแช่ออนเซ็นแบบตามวัฒนธรรมญี่ปุ่นที่ค่อนข้างเคร่งครัดอรรถพลมองบรรยากาศไออุ่นที่ลอยเอื่อยๆอยู่เหนือผิวน้ำร้อนใสในห้องออนเซ็น เสียงบานประตูไม้เลื่อนปิดเบาๆ ท่ามกลางกลิ่นหอมจางของไม้ฮิโนกิที่ซึมลึกอยู่ในผนังและพื้นกระดานเขาก้าวไปข้างในหลังจากอาบน้ำชำระร่างกายด้านนอกแล้วเลยเข้ามาด้านใน พับผ้าผืนเล็กไว้ข้างบ่อ น้ำจากขันไม้ไผ่ถูกตักราดช้า ๆ อุ่นๆ และชำระร่างกายอีกครั้งตามธรรมเนียมที่มองเห็นคำแนะนำสำหรับชาวต่างชาติอยู่เป็นจุดๆอรรถนั่งเหยียดขาออกและหายใจเข้าออกช้าๆค่อยๆสงบจิตใจลง ตอนนี้ร่างกายของเขาเปลือยเปล่า แช่อยู่ในน้ำร้อน นึกพอใจในชีวิตของตัวเองที่ผ่านมาความภูมิใจสูงสุดคือเจ้าก้อนที่เลี้ยงมากับมือ และหน้าที่การงานเพื่อนฝูงที่ทำให้ตัวเองมีกินมีใช้อยู่ทุกวันนี้ แล้วอยู่ๆชีวิตก็เล่นตลกมาเจอยัยฟ้าตัวแสบอรรถพลมาสะดุดเมื่อนึกถึงฟ้าที่อยู่ๆก็โผล่มาสร้างสีสันต์ให้กับชีวิต ยอมรับว่าช่วงสามสัปดาห์ที่ผ่านมายัยฟ้าทำให้ตัวเองมีความสุข ไม่ใช่จูบหอมๆ ผิมนุ่มๆหน้าตาสวยๆหรือร