Lahat ng Kabanata ng NTR รวมเรื่องสั้นสุดมันส์: Kabanata 61 - Kabanata 66

พี่อาร์มโก่งเอวกระเด้า อัดแทงเอ็นลำใหญ่ยาวเข้ามาสุดโคนไข่“งืออออ… ”ฉันแอ่นสู้ แต่เป็นการตอบสนองของร่างกายที่ฉันเองก็ควบคุมไม่ได้ร่างกายจึงโต้ตอบไปตามปฏิกิริยาของอารมณ์ใคร่ที่พลุ่งพล่าน ยิ่งทำให้ผู้ชายที่กำลังโยกร่างกำยำอยู่เหนือกายน้อยๆ ของฉันมีอารมณ์มาก“อู้ว… เต็มรูเลยครับน้องดาจ๋า… รูปลิ้นเลยครับ… ”พี่อาร์มบรรยายภาพที่สายตาตัวเองกำลังจ้องมองอย่างตื่นเต้นคำพูดที่ได้ยินทำให้ฉันรู้สึกระทึกในอารมณ์ไม่ต่างกัน แม้ว่าจะมองไม่เห็นภาพ เพราะว่าตัวเองเป็นฝ่ายโดนกระทำ แต่ก็รับรู้ได้ด้วยความรู้สึกหนึบแน่นในทุกจังหวะที่ลำเนื้อกระแทกเข้ามา“อู้ววว… เสียวมากค่ะพี่อาร์ม”เสียงของฉันสั่นเครือ ใบหน้าบูดเบี้ยว หายใจกระเส่าเพราะเสียวจัด แรงอัดกระแทกจากบั้นท้ายทรงพลังของชายคนนี้ ทำเอาฉันแทบขาดใจตาย“อูยยยย… ดาไม่ไหวแล้ว… ”ฉันร้องครางอย่างน่าอาย…“เอาดาแรงๆ… แทงดาหนักๆ… ”ฉันแทบไม่เชื่อหูตัวเองว่าจะเอ่ยประโยคน่าอายนี้ออกมา ตอนนี้ราวกับว่ามีวิญญาณหญิงร่านสวาทกำลังสิงสู่อยู่ในร่างทำให้ฉันต้องเอื้อมมือที่ปะป่ายไปมากอดรัดแผ่นหลังบึกบึน ค่อยๆ ไล้ลูบลงมาโอบก้นที่กำลังสอบเกร็งเป็นริ้วกล้าม รั้งเข้ามาตามแ

สองมือของฉันโอบเอวพี่อาร์มเอาไว้แน่น แอ่นนมให้เขาดูดกิน ตูดบดโม่วนคลึงกับที่นอนยุบยวบลงมาตามแรงกระแทกตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… “อีกนิด… อูย… เกือบแล้วค่ะ… ”เสียงของฉันกระเส่าสั่น สองขาเรียวยาวเกี่ยวรัดรอบเอวหนาของพี่อาร์ม รั้งให้เขากระหน่ำแทงแท่งเอ็นเข้าใส่จนก้นของพี่อาร์มสอบเกร็งเป็นริ้วกล้าม กระแทกได้หน่วงหนัก สม่ำเสมอราวกับบั้นเอวถูกควบคุมไว้ด้วยระบบไฮดรอลิกอัตโนมัติ ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ในระลอกสุดท้ายของความอึด พี่อาร์มยังขยับเอวอัดลำเอ็นลงมาไม่หยุด กระเด้าเข้าสุดออกสุด ในทุกจังหวะบั้นท้ายบึนหนา บดนาบเข้าหาเป้าหมายอย่างหน่วงหนัก ก่อนที่ฉันกรีดร้อง พร้อมกับความรู้สึกเสียวร้าว แล่นริ้วเข้ามาพลุ่งพล่านในโพรงสวาท บีบรัดตัวและกระตุกอย่างแรง“อู้ว… อ๊ายยยย… ”ฉันกรีดร้อง… แผ่นหลังแอ่นระแน้ขึ้นจากที่นอน สองเต้าแอ่นหยัดเข้าหาใบหน้าของพี่อาร์ม ก้มลงมาจูบไซ้ซอกคอ ดูดนมฉันอย่างลุ่มหลง ปลดปล่อยน้ำกามสีขาวข้น ฉีดพุ่งเข้ามาในโพรงสวาทของฉันมากมายพร้อมเสียงครางเครือในลำคอร่างกำยำทรุดฮวบลงมากอดรัดจูบไซ้เต้านม ฉันโอบกอดเขาด้วยสองแขน มือเรียวลูบไล้แผ่นหลังชุ่มเหงื่อ กล้ามเนื้อพี

คราวที่แล้วที่โรงแรมม่านรูด พี่อาร์มขอเบอร์ แต่ฉันแกล้งลืม ก็เลยไม่ได้ให้ไว้“ขอมาจากเพื่อนของดา… แต้วไงล่ะ… ”พี่อาร์มหมายถึง ‘แต้ว’ เพื่อนสนิทของฉัน“บ้าไปแล้ว… ”ฉันตกใจ เพราะไม่อยากให้ใครสงสัยเรื่องนี้“อย่าคิดมากนะครับ… แต้วคงไม่สงสัยอะไร พี่ไม่ได้เจอดาหลายวันแล้วนะ… วันนี้ได้เจอที่โรงอาหาร ได้เห็นหน้าแล้วยิ่งคิดถึง… ทำไมดาต้องหลบหน้าพี่ด้วยล่ะ… ”คงเป็นเพราะความสัมพันธ์สุดลึกซึ้งเมื่อคราวก่อน ทำให้พี่อาร์มกล้าที่จะพูดกับฉันอย่างตรงไปตรงมา ต่างจากตอนที่ยังไม่มีอะไรกัน ตอนนั้นเขาไว้ท่าทีกว่านี้“เอ่อ… ดาไม่ได้หลบหน้าพี่อาร์มนะคะ”ฉันปากแข็ง… เพราะรู้ดีว่าตัวเองหลบหน้าเขาจริงๆ วันนี้ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะว่าพี่ชัยสามีฉันบอกให้มากินข้าวด้วยกันที่แผนกของเขาเพราะต้องการคุยกันเรื่องไปเที่ยว ฉันก็คงยังไม่ได้เจอพี่อาร์ม“แล้วทำไมตอนเย็นดาไม่มารอรถที่เดิมล่ะ… พี่ขับรถผ่าน จอดมองตลอด… แต่ก็ไม่เห็นดา… ”พี่อาร์มกล่าว ฉันคิดอยู่แล้วเชียวว่าเขาต้องมองหาฉันตอนเลิกงาน“คือ… ดาอยากกลับเองค่ะ”“งั้นวันนี้เดี๋ยวพี่ขอไปส่งนะ… ตอนเย็นเจอกันที่เดิมนะ… ”“ไม่ได้นะคะ… เดี๋ยวพี่ชัยสงสัย”“วันนี้ไอ้ชัยทำโอจ