《พิษรัก ประธานร้าย ( Five Hearts Falling ) 》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

ตอนที่ 21. แก้ปัญหาก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงประตูห้องดังขึ้น ทำให้แมทธิวที่กำลังนั่งจัดการกับโทรศัพท์ของตัวเองเงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะเอ่ยปากอนุญาตออกไป เขาไม่รู้ว่าใครมาหา แต่ด้วยสถานการณ์ที่ค่อนข้างยุ่งเหยิงตอนนี้ ทำให้ร่างสูงไม่มีเวลามาสนใจ ว่าใครคือคนที่อยู่ข้างนอก”ขออนุญาตค่ะท่านประธาน“ เสียงของเพ็ญพิศ เลขาของบอร์ดบริหารที่ติดต่อมัลลิกาไม่ได้ดังขึ้น เธอมาปรากฏตัวที่นี่ ก็เพราะว่าลองต่อสายหาเลขาของประธานหนุ่มแล้ว แต่ไม่มีใครรับสายเลย เพ็ญพิศจึงจำต้องขึ้นมาเรียนท่านประธานให้ทราบด้วยตนเอง “คุณเพ็ญ มีอะไร” แมทธิวถาม “ดิฉันโทรหามัลลิกาแล้วไม่มีใครรับสายค่ะ ก็เลยจะมาแจ้งท่านประธานด้วยตัวเอง“ ”ว่ามาสิ“ แมทธิวพยายามหลีกเลี่ยงที่จะไม่คิดเรื่องของมัลลิกา ตอนนี้เขามีเรื่องให้หงุดหงิดหัวใจมากพออยู่แล้ว ”บอร์ดบริหารเรียกประชุมด่วนค่ะ คุณหญิงรายามาถึงแล้ว อีกสิบนาทีจะเริ่มประชุมค่ะ“ ”คุณแม่มางั้นเหรอ“ พอรู้แบบนั้น ร่างสูงก็ทิ้งทุกอย่างตรงหน้า ลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องทำงานของตนเองเพื่อตรงดิ่งไปยังห้องประชุมใหญ่ทันที คุณแม่เล่นมาด้วยตัวเองแบบนี้ เห็นทีรอบนี้เขาคงต้องรับมือกับทางนั้นหนักๆแน่ ตึ

ตอนที่ 23. แต่งงานกับผม “ดิฉันจะออกหลังสิ้นเดือนค่ะ” เสียงหวานตอบออกไปด้วยแววตามุ่งมั่น เธอตัดสินใจไปแล้วว่าจะออก และคนอย่างมัลลิกา ไม่เคยเปลี่ยนใจอะไรง่ายๆ แม้จะรู้สึกเสียดายตำแหน่ง เงินเดือนและเพื่อนร่วมงานที่ดีแค่ไหน แต่ถ้าให้เธอต้องทนทำงานกับเจ้านายที่เอาแต่ใจอย่างแมทธิวต่อไป เธอขอลาดีกว่า นอกจากเธอจะต้องมาคอยปวดหัวเรื่องบรรดาพวกผู้หญิงของเขาแล้ว มัลลิกายังต้องมาคอยรองรับอารมณ์ของเขาอีกด้วย เมื่อคิดได้แบบนั้น หญิงสาวจึงมองว่าไม่คุ้ม หากเธอจะทำงานกับเขาต่อไป อีกอย่าง.....เธอก็ทำงานที่นี่มาหลายปีแล้ว จนมีเงินเก็บจำนวนที่เยอะมากพอในแบบที่ตัวเองพอใจ นี่อาจจะเป็นฤกษ์งามยามดี ที่หญิงสาวจะได้กางปีกโบยบิน ออกไปเริ่มต้นอะไรใหม่ๆเสียที“ฉันก็ขอโทษไปแล้วไงมัลลิกา มันยังไม่พอใจคุณอีกหรือไง?” ประธานหนุ่มขมวดคิ้วถาม คนอย่างเขาปากหนัก ใช่ว่าจะยอมขอโทษใครง่ายๆแต่กับเธอ....เขายอม เพราะไม่อยากสูญเสียพนักงานดีๆไป แต่ดูเหมือนมัลลิกาจะยังไม่พอใจและเธอยังยืนยันจะลาออกเหมือนเดิม นั่นทำให้ประธานหนุ่มเริ่มรู้สึกเสียหน้านิดๆ “ดิฉันรับคำขอโทษของท่านประธานนะคะ แต่บอกตามตรงว่าดิฉันมาถึงจุดอิ่มตัวแล้วค่ะ”

ตอนที่ 25. ลงเรือลำเดียวกัน "แล้ววางแผนมีลูกกันไว้บ้างหรือยัง“ “อะแค่กๆ” เสียงมัลลิกาสำลักอาหารขึ้นมาทันควัน หลังจากได้ยินคำถามนั้น จู่ๆคุณหญิงรายาก็ถามจี้จุดขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ขนาดแมทธิวยังชะงักไปกับคำถามของมารดา เขาไม่ได้เตรียมคำตอบนี้มาเสียด้วย “ขะขอโทษค่ะ” มือแกร่งยื่ยแก้วน้ำไปให้เลขาสาวก่อนจะหันไปตอบมารดา “พวกเรายังไม่ได้คิดเรื่องนั้นครับคุณแม่” “เหรอ คิดๆไว้หน่อยก็ดีนะ อีกหน่อยก็แต่งแล้ว รีบมีเลยก็ดีจะได้ทันใช้ แล้วนี่ถ้าแต่งแล้วจะยังทำงานอยู่หรือเปล่าล่ะ?” คุณหญิงรายายิงคำถามออกมาเป็นชุดราวกับรัวกลอง ทำเอามัลลิกาหันไปมองหน้าแมทธิว อย่างไม่รู้จะตอบอย่างไรดี เพราะเรื่องพวกนี้เธอกับเขาคาดไม่ถึงว่าจะโดนถาม “เรื่องนั้นผมกับมุขจะเอาไว้ตัดสินใจทีหลังครับคุณแม่ ส่วนเรื่องงานก็คงต้องแล้วแต่มุขว่าจะอยากทำต่อหรือเปล่า“ แมทธิวเลือกตอบกลับแบบกลางๆ ซึ่งคุณหญิงรายาได้ยินแบบนั้นก็ไม่ได้จี้ถามอะไรต่อ “แล้วแต่พวกแกก็แล้วกัน” ตลอดเวลาที่รับประทานอาหารเย็น แมกซ์เวลล์ได้แต่นั่งมองพี่ชายของตัวเองไปอย่างเงียบๆ สำหรับเขามันดูแปลกมากๆที่จู่ๆแมทธิวก็มีแฟน เขารู้จักพี่ชายของตัวเองดี

ตอนที่ 27. ลูกปืน ทันทีที่ร่างสูงพูดประโยคนั้นออกไป ทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบ สิตาหันไปมองหน้าสามีด้วยความรู้สึกงุนงงเล็กน้อย ถึงสิ่งที่ร่างสูงตรงหน้าพูด แต่งงานอาทิตย์หน้างั้นหรือ.....นี่นางฟังไม่ผิดไปใช่ไหม “เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ ไหนลองพูดใหม่ อีกทีซิ” นี่เป็นครั้งแรกที่แมทธิวได้ยินเสียงของบิดาของมัลลิกาดังขึ้นมา“ผมเป็นแฟนของมุขครับ ที่ผมมาวันนี้เพราะอยากจะมาสู่ขอเธอ เราสองคนจะแต่งงานกันอาทิตย์หน้า“ แมทธิวเอ่ยประโยคนั้นซ้ำออกไป มานะได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่ยิ่งอย่างครุ่นคิด ในขณะที่มัลลิกาก็ได้แต่ลุ้นคำตอบของบิดาจนตัวเกร็ง สีหน้าของมานะตอนนี้ ไม่มีใครรู้เลยว่าเขากำลังรู้สึกยังไง ”นี่มันอะไรกันน่ะแม่“ มาร์คกระซิบถามมารดาท่ามกลางความเงียบ ”แม่ก็รู้พร้อมกันกับแกนะมาร์ค ยังจะมาถามแม่อีก” ตึก ตึกจู่ๆมานะก็ลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องนั่งเล่นโดยไม่พูดอะไรต่อ ทำเอาทุกคนที่นั่งมองหน้ากันอยู่ งุนงงไปกันใหญ่กับการกระทำของพ่อหญิงสาว “พ่อคุณเดินไปไหน ผมพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า?” ประธานหนุ่มหันมาถามคนข้างๆ “ไม่นะคะ ฉันว่าพ่อแค่.....”แกร๊ก แกร๊ก~ ไม่ทันที่มัลลิกาจะพูดจบประโยค พ่อของเธอก็เดินก

ตอนที่ 29. งานแต่งสายฟ้าแลบ หลายนาทีผ่านไป “เอ่อ ท่านประธานนอนสบายไหมคะ” เสียงหวานเอ่ยถามขึ้นมา หลังจากที่ขึ้นมานอนเบียดกันบนเตียงเล็กของเธอได้สักพัก หญิงสาวจึงเอ่ยทำลายความเงียบนั้นลงไป ท่ามกลางความมืดและความใกล้ชิด แมทธิวพยายามอย่างหนักที่จะหักห้ามร่างกายของตัวเองเอาไว้ คนที่ถูกไฟราคะถูกจุดติดง่ายอย่างเขา มันไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย การต้องมาอยู่ใกล้ชิดกับผู้หญิงสองต่อสอง โดยที่ห้ามมีอะไรเกินเลยนั้น มันแทบจะไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ในชีวิตของเขา “คุณคิดว่ายังไง ขยับนิดเดียวผมก็ตกเตียงแล้ว” คำตอบของร่างสูงทำให้คนตัวเล็กหัวเราะแห้งๆ เพราะปกติเธอนอนคนเดียวมาโดยตลอด เตียงเล็กแค่นี้ จึงไม่เคยมีปัญหา ”ถ้าจะตกเตียง ขยับมาใกล้ฉันอีกก็ได้นะคะ“ หญิงสาวกล่าวเชื้อเชิญ แม้ตอนนี้ทั้งสองจะนอนเบียดกันจนแขนแนบชิดติดกันแล้วก็ตาม แมทธิวที่ได้ยินแบบนั้นก็กระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะขยับตัวหันข้างเอื้อมมือไปพาดผ่านเอวเล็กเอาไว้หลวมๆด้วยความจงใจส่งผลให้มัลลิกานอนตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับไปไหน เมื่อโดนกอดแบบไม่ทันตั้งตัว “เห็นทีคืนนี้ผมคงต้องนอนท่านี้ทั้งคืน หวังว่าคุณจะโอเคนะ” เขาแสร้งว่า ซ้ำยังกอดร่างเล็ก