กลิ่นน้ำมันเครื่องและเสียงเครื่องจักรในโรงช็อปวิศวะไม่ได้ทำให้ นิด หงุดหงิดเท่ากับการที่มีร่างยักษ์ของใครบางคนมาขวางหูขวางตาอยู่ข้างๆ ทุกวัน บิ๊ก เพื่อนร่วมรุ่นที่ดวงซวยมาอยู่กลุ่มเดียวกัน แผนกเดียวกัน แถมยังต้องนั่งดราฟต์แบบข้างกันจนแทบจะหายใจรดต้นคอ"ขยับไปดิ๊ไอ้บิ๊ก มึงตัวใหญ่เท่าควายไปยืนที่อื่นเบียดกูอยู่ได้ไม่ใช่ผู้หญิงนมโตสักหน่อยอย่ามาใกล้ขยะแขยง" นิดสบถพลางใช้ศอกกระทุ้งสีข้างคนข้างๆ อย่างแรงบิ๊กไม่ได้ขยับหนี แต่มันกลับแกล้งทิ้งน้ำหนักเบียดลงมาหนักกว่าเดิม ใบหน้าหล่อคมที่ประดับด้วยรอยยิ้มกวนประสาทโน้มลงมาจนชิดใบหูของคนขี้โมโห"โต๊ะพ่อมึงซื้อให้มหาลัยหรือไงมันก็แค่นี้ มานั่งตักกูไหมล่ะ เรื่องมากเพื่อ? ถามหาแต่นมที่นี่วิศวะเครื่องกลผู้หญิงที่ไหนจะเอานมมาเบียดมึงวะไอ้ตัวขี้เงี่ยน""กวนตีน! ไปนั่งตักแม่มึงนู่น " นิดหันไปถลึงตาใส่ แต่กลับพบว่าสายตาของบิ๊กไม่ได้มองที่แบบดราฟต์ แต่มันกลับจ้องนิ่งที่ริมฝีปากของเขาอย่างจงใจ"ปากดีเหลือเกิน หาอะไรยัดปากไหมรำคาญเสียงแว้ดๆๆ ของมึงชิบหายเป็นผู้หญิงหรือไง" บิ๊กหัวเราะในลำคอพลางเอื้อมมือหนาไปหยิบปากกาเขียนแบบของนิดขึ้นมาควงเล่น"กูอยากรู้นั
Terakhir Diperbarui : 2026-05-15 Baca selengkapnya