Lahat ng Kabanata ng Hafıza Yargısı: Beni Zorladı, Kendi Çöktü: Kabanata 1 - Kabanata 10

Evsiz kalan ben, Karabaş'ı da yanıma alıp dağların derinliklerine kaçtım.Ama köylüler yine peşimi bırakmadı. Gözlerimin önünde, hayattaki tek yoldaşım olan Karabaş'ı acımasızca katlettiler.Sonra da cesedini ateşe atıp yaktılar. Ben ise küllerine sarılıp ciğerim sökülürcesine ağladım.O yıl henüz on altı yaşındaydım. Ne annem vardı ne de babam.Selin, dev ekranda gözyaşlarına boğulmuş hâlimi görünce alaycı bir kahkaha attı."Damla, böyle bir sonu hak etmedin mi sen zaten?""O tecavüzcüyü korumasaydın insanlar sana böyle davranır mıydı? Bir de haksızlığa uğramış gibi mi hissediyorsun?""Bu dünyada kendine acımaya en son hakkı olan kişi sensin! Suçluyu korumanın bedelini ödüyorsun. Bunların hepsi kendi eserinin sonucu!"Diğerleri de ona katıldı:"Hadi oradan be, yüzsüz! Bir de kalkmış kendini mi savunuyor?""Bu acıklı anılarla acındırmaya mı çalışıyor kendini? Ne kadar da komik! Suçluyu saklamak suça ortak olmaktır! Cehennemin dibine kadar yolu var!""Nereden buluyor bu yüzü de mağdur e

"Selin Hanım... O... O sisteme direniyor gibi görünüyor...""O anının çıkarılmasına izin vermiyor.""Ne? İzin vermiyor mu?"Selin şaşkınlık içinde kaldı, karanlık bakışlarını bana dikti.Masaya sertçe vurdu, sesini yükseltti:"Damla! Bu raddeye gelmişken hâlâ direniyor musun?""Her şeyi göze alıp, canın pahasına korumaya değecek kim var orada? O sadece bir tecavüzcü!"On yıl önce de Selin bana tıpkı böyle bağırıp hesap sormuştu.Masal'ın mektubu ortaya çıktığında herkes beni hedef tahtasına koymuştu.Herkes tepeme dikilmiş katilin kim olduğunu söyletmeye çalışıyordu.Selin'in katili koruduğuma inanmamasından şüpheye düşmesine ve beni sorgulamasına kadar bir gün bile geçmemişti.Karabaş'la birlikte mağaraya saklandığımı bilen tek kişi oydu.Karabaş acımasızca katledilken ben yalvarıp yakardım, o ise elindeki sopayı kaldırıp kafama sertçe indirdi.Alnımdan akan kan görüşümü bulanıklaştırdı.Bana öyle bir baktı ki gözlerinden ateş fışkırıyordu."Damla, biz birlikte büyüdük, seni arkadaşım

"Damla, ne söylemeye çalışıyorsun?""Babamın ölümünü bana izleterek yarama tuz basabileceğini, böylece benden intikam alabileceğini mi sanıyorsun?""Asla başaramayacaksın!""Benim babam bu dünyadaki en iyi babaydı. Bütün ilçenin takdir ettiği harika bir öğretmendi, sayısız öğrenci yetiştirdi! Ya seninki?""Senin baban bir hırsız, annen bir deli, sense bencil ve vicdansız bir sürtükten başka bir şey değilsin!"Selin, aklına gelen en ağır, en aşağılık küfürleri savurarak hakaretlerine aralıksız devam ediyordu.Orada öylece otururken yüreğim burkuldu.Gözyaşlarım sessizce yanaklarımdan süzüldü.Tam o sırada dev ekranda yeni bir anı belirdi.Kalabalıktan şaşkınlık dolu çığlıklar yükseldi."Ah! O da ne öyle!""Bu... Bu o tecavüzcünün giydiği kıyafet değil mi!"Selin daha ilk bakışta az kalsın oracıkta bayılacaktı!Ekranda, Selin'in annesi Leyla, rahmetli eşinin hayattayken giydiği kıyafetleri çıkarıp yakıyordu.Selin babasının kıyafetlerini görünce gözleri buğulandı."Anne... Babamın kıyafe

O an ne soğukkanlılığı kalmıştı ne de başarılı bir iş insanına yakışan o güçlü duruşu."Nasıl olabilir?! Nasıl?!""Babam... Masal'ın ölümünün ertesi günü kaza geçirip uçurumdan yuvarlanarak ölmüştü hani!""Masal'a neden kıydı ki?""Onun benim en yakın arkadaşım olduğunu bile bile..."Leyla gözlerini kapattı, yaşlar yanaklarından süzüldü; sesinde tarif edilemez bir acı vardı:"Babanın ölümü kaza değildi... Vicdan azabından ve korkudan intihar etti!"Etrafta yeniden büyük bir uğultu koptu."O gün arkadaşlarıyla içki içmiş. Çok sarhoşmuş.""Eve dönerken, Damla'yı aramaya çıkan Masal ile karşılaşmış.""Eve doğru aynı yolda birlikte yürümüşler. Sonra nasıl olduysa bir anlık şeytana uymuş, gözü kararmış ve Masal'a..."Sözün burasında Leyla utancından devam edemedi.Bir anda dizlerinin üzerine çöktü ve Masal'ın anne babasının önünde hıçkıra hıçkıra ağladı."Lütfen bizi affedin!""Size karşı mahcubuz!""O günden sonra Ahmet vicdan azabından mahvoldu. Öyle bir korku ve panik içindeydi ki, yüzün

Selin'in şirketinin hisseleri büyük değer kaybetti, insanlar onu ağır şekilde suçlamaya başladılar.Ama Selin'in bunlarla ilgilenecek hâli bile yoktu.Vicdan azabı ruhunu kemirip duruyordu.Masal'ın anne babasının önünde defalarca özür diledi.Ancak öfkelerini kontrol edemeyen çift, Selin'e saldırdı. Kanlar içinde kalana kadar onu dövdüler ve sonunda evden kovdular.Günlerce gözyaşı döktü, tek istediği bu hatayı telafi edebilmekti.Basın toplantısında babasının işlediği suçu herkesin önünde açıkladı. Ardından ailesine ait tüm mal varlığını Masal'ın anne babasına devretti.Sonra hastaneye gelip doktorlara beni ne pahasına olursa olsun kurtarmaları için yalvardı.Ancak doktor çaresizce, çoklu organ yetmezliği yaşadığımı, üzerine bir de hafıza tarayıcısının bana geri dönüşü olmayan zararlar verdiğini ve bir saatten fazla yaşayamayacağımı söyledi.Bunu duyar duymaz tamamen yıkıldı ve olduğu yere çöktü."Damla... Özür dilerim... Çok özür dilerim!""Hiçbir şey bilmiyordum! Sana haksızlık ett