นักเล่นเกมควรเริ่มเล่น Persona3 ภาคไหนก่อน?

เมื่อเธอดันเผลอไปมีเซ็กซ์กับคุณหมอหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาโดยหารู้ไม่ว่า…นั่นน่ะ คือ หมอประจำตระกูลของครอบครัว “ทำไมไม่เก่งเหมือนคืนนั้นที่ขย่มฉันหน่อยล่ะ” “คะ…คืนนั้นฉันไม่ได้ตั้งใจ” “แต่คืนนี้…ฉันตั้งใจ”

“ฉันแต่งงานกับเธอเพื่อมาเป็นผัวไม่ใช่พี่ อย่าโง่!” ___________________________________ ทามไท อายุ22ปี เขาหล่อ เขารวย แต่เขาเย็นชากับทุกคน หนุ่มวิศวะเครื่องกลชั้นปีที่สามพ่วงด้วยตำแหน่งหนุ่มสุดฮอตแห่งวิศวะที่สาวๆไฝ่ฝันอยากครอบครองและอยากได้เขาเป็นแฟน แต่จู่ๆเขาก็ถูกบังคับให้แต่งงานกับเธอลูกสาวของเพื่อนแม่!!เพื่อดูแลเธอระหว่างที่เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน น้ำพิ้งค์ อายุ20ปี เธอสวย เธอน่ารัก และเธอสดใสแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์แสบซ่าชนิดที่ว่าพาราก็เอาไม่อยู่ สาวสวยสอบติดคณะแพทย์ในเมืองกรุงกำลังจะได้ใช้ชีวิตอิสระตามที่ใฝ่ฝัน แต่อยู่ๆแม่ก็สกัดดาวรุ่งเธอด้วยการให้แต่งงานกับลูกชายเพื่อนแม่!! “แม่อยากให้พิ้งค์แต่งงานกับพี่ทาม ถ้าลูกจะไปเรียนกรุงเทพ ลูกต้องแต่งงานกับพี่ทาม” “แม่!!”

ในวันครบรอบแต่งงานห้าปีของเจี่ยนจือและเวินถิงเยี่ยน รักแรกของเวินถิงเยี่ยนดันเดินทางกลับมจากต่างประเทศ ในคืนนั้น เจี่ยนจือพบว่าเวินถิงเยี่ยนพร่ำเพ้อถึงรักแรกขณะกำลังสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองอยู่ในห้องน้ำ ที่แท้ นี่ก็คือเหตุผลที่เวินถิงเยี่ยนไม่เคยแตะต้องเธอเลยนับตั้งแต่แต่งงานกันมาห้าปี "เจี่ยนจือ เฉิงเฉิงกลับมาคนเดียว น่าสงสารมาก ฉันแค่ช่วยเธอในฐานะเพื่อน" เวินถิงเยี่ยนว่า "เข้าใจแล้ว" เธอขานรับ "เจี่ยนจือ ฉันเคยรับปากเฉิงเฉิงว่าจะไปฉลองวันเกิดเป็นเพื่อนเธอที่เกาะ ฉันแค่ทำตามคำสัญญาที่เคยให้ไว้" "ดี" เธอตอบ "เจี่ยนจือ งานเลี้ยงนี้ต้องการผู้ช่วยที่ออกหน้าออกตาได้ เฉิงเฉิงเหมาะสมกว่าเธอ" "อืม ไปเถอะ" เธอตอบ ตอนที่เธอไม่โกรธ ไม่ร้องไห้และไม่โวยวายอีกต่อไป เขากลับรู้สึกแปลกใจขึ้นมา จึงย้อนถาม "เจี่ยนจือ ทำไมเธอถึงไม่โกรธล่ะ" เธอก็ต้องไม่โกรธอยู่แล้วน่ะสิ เพราะเธอเองก็กำลังจะจากไปแล้วเหมือนกัน เธอเบื่อหน่ายกับชีวิตแต่งงานที่นิ่งสนิทเหมือนน้ำตายมานานแล้ว จึงแอบเรียนภาษาอังกฤษ สอบไอเอล และแอบยื่นใบสมัครเรียนต่อต่างประเทศเงียบ ๆ ในวันที่วีซ่าอนุมัติ เธอก็โยนใบหย่าให้เขา "เลิกล้อเล่นได้แล้ว ไม่มีฉันแล้วเธอจะใช้ชีวิตต่อไปได้ยังไง" เวินถิงเยี่ยนถาม ไม่นานเธอก็ซื้อตั๋วเครื่องบิน บินไปทวีปยุโรป นับแต่นั้นมาก็ไม่มีข่าวคราวอีกเลย ตอนที่เขาเห็นข่าวเธออีกครั้ง ก็คือวิดีโอที่เธอสวมชุดสีแดงร่ายรำสไตล์จีนอยู่กลางอากาศในต่างประเทศ วิดีโอนั้นโด่งดังไปทั่วอินเทอร์เน็ต... "เจี่ยนจือ ต่อให้ไปไกลสุดขอบฟ้า ฉันก็จะจับตัวเธอกลับมาให้ได้!" เขากัดฟันพูด

หลังจากแต่งงานกันมาได้สามปี เขาก็ทอดทิ้งเธอราวกับรองเท้าที่ขาดๆคู่หนึ่ง แต่กลับไปพะเน้าพะนออยู่กับยอดดวงใจราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า เขาละเลยเธอ ปฏิบัติต่อเธออย่างรุนแรง และการแต่งงานของพวกเขาก็เป็นเหมือนดั่งกรงขัง เฉียวซุนอดทนต่อทุกอย่าง เพราะเธอรักลู่เจ๋ออย่างสุดซึ้ง! จนกระทั่งในคืนที่ฝนตกหนัก เขาทอดทิ้งเธอที่กำลังตั้งครรภ์ให้อยู่เพียงลำพัง แต่กลับบินไปต่างประเทศเพื่อคลอเคลียอยู่กับยอดดวงใจ ในขณะที่ขาของเฉียวซุนมีเลือดออก และเธอก็ต้องคลานออกไปเพื่อเรียกรถพยาบาล... ในที่สุดเธอก็เข้าใจในทุกสิ่งแล้วว่า หัวใจของใครบางคนไม่ได้อยู่กับเธอเลยตั้งแต่ต้น เฉียวซุนเขียนข้อตกลงการหย่าร้างและจากไปอย่างเงียบ ๆ ... สองปีผ่านไป เฉียวซุนก็กลับมา โดยที่มีคนวิ่งไล่ตามจีบเธอจำนวนนับไม่ถ้วน แต่ไอ้สารเลวสามีเก่าของเธอกลับดันเธอแนบกับประตู แล้วกดดันเธอแรงขึ้นเรื่อยๆ "คุณนายลู่ ผมยังไม่ได้เซ็นชื่อในสัญญาเลยนะ! คุณอย่าฝันไปเลยที่จะไปดีกับคนอื่น!" เฉียวซุนยิ้มเบา ๆ "คุณลู่ ไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างเราอีกต่อไปแล้วนะ!" ดวงตาของชายคนนั้นแดงระเรื่อ และเขาก็กล่าวคำสาบานในงานแต่งงานด้วยเสียงที่สั่นเครือว่า "ลู่เจ๋อ เฉียวซุน จะไม่มีวันทอดทิ้งกันไปตลอดชีวิต ห้ามหย่าร้าง!"

“ขอบใจมากที่ไม่รังเกียจลุง” เธอหยิบขนมปังปิ้งขึ้นมาแล้วทาแยมสีแดงลงไปอย่างใจเย็น แต่หัวใจเต้นรัวระส่ำอย่างห้ามไม่อยู่ “หนูจะรังเกียจลุงทำไมคะ ในเมื่อลุงทำให้แม่มีความสุข และดูแลแม่อย่างดี” ดูแลดีมากจนแม่ของเธอร้องครวญครางเหมือนจะขาดใจแทบทุกคืน ร้องโหยหวนอย่างสุขสมในรสปรารถนาจนดังลั่นไปทั้งบ้าน แถมยังสดชื่นแจ่มใสเหมือนสาวน้อยวัยแรกแย้มที่เพิ่งจะแตกเนื้อสาว อารมณ์ดีมีความหวานในชีวิตขึ้นเป็นกอง “แต่เมื่อคืนแม่หนูเจ็บหนักเพราะลุงเลย” ก็เห็นเจ็บทุกคืน...เธอเถียงในใจ แต่คำว่าเจ็บหนักของพ่อเลี้ยง ไม่ได้มีความรู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น สายตาของเขาบ่งบอกถึงความภาคภูมิใจ เขากำลังอวดว่าตัวเองเจ๋งในด้านเซ็กซ์สินะ

แฟนหนุ่มของฉันเป็นคุณชายแห่งวงการ มีทรัพย์สินมากกว่าแสนล้านบาท เพื่อทดสอบฉัน เขาไม่ซื้อของขวัญอะไรให้ฉันเลยตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมา และไม่เคยออกเงินอะไรให้ฉันแม้แต่แดงเดียว แม้แต่การซื้อร่มที่ร้านสะดวกซื้อเพียงคันเดียว เขาก็ต้องให้ฉันหารด้วย ต่อจากนั้นมาแม่ป่วยหนัก ฉันไล่ยืมเงินเพื่อนรอบตัวมากมาย จนขาดอีกเพียง 1 หมื่นบาท ก็จะได้ค่าผ่าตัดให้กับแม่แล้ว แต่ไม่ว่าฉันจะอ้อนวอนขอร้องแฟนหนุ่มยังไง เขาก็ไม่ยอมให้ฉันยืมเงินเลย หลังจากที่ฉันจัดงานศพของคุณแม่เสร็จด้วยตัวคนเดียว แล้วกลับบ้านไปเพื่อเก็บของมากมาย กลับเจอลิสต์ของขวัญที่เขาซื้อให้กับน้องสาวข้างบ้าน เพชรนิลจินดา เครื่องประดับของเหล่าคุณหญิงคุณนายมากมาย หรือแม้แต่ไข่มุกมูลค่ากว่าร้อยล้าน... แถมยังเจอข้อความที่คุยกับเพื่อนพ้องของตัวเองอีก “พี่เผย ได้ยินว่าหลินจือสวี่คุกเข่าอ้อนวอนขอยืมเงิน 1 หมื่นจากพี่เลยเหรอ เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า” เผยซูเฉินถอนหายใจอย่างติดตลก ก่อนจะได้ยินเสียงดังขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ “เนี่ยนเนี่ยนพูดถูก คนที่ยอมคุกเข่าเพื่อขอยืมเงินหมื่นเดียว ไม่ใช่ผู้หญิงที่เลิศเลออะไรนักหรอก” “คบกันแค่ 7 ปีเอง เธอก็อยากจะเอาเงินของฉันใจจะขาดแล้ว” ที่แท้ การทดสอบ 7 ปีนี้ มันเป็นแค่การยุแยงจากน้องสาวข้างบ้านงั้นเหรอ แต่เอาเถอะ ถึงยังไง ฉันก็ตัดสินใจจะเลิกกับเขา ตั้งแต่วันที่แม่จากไปแล้ว