ออฟฟิศ อังกฤษ ต่างจากออฟฟิศ อเมริกัน อย่างไร

สิ่งที่ผมสังเกตสั้น ๆ คือรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตประจำวันสะท้อนความต่างได้ดี เช่น การคุยทักทายก่อนประชุม ในออฟฟิศอังกฤษมักเริ่มด้วยเรื่องทั่วไปเล็กน้อยและมีมารยาทเงียบ ๆ แต่ในอเมริกันมักจะเริ่มด้วยไฮไลต์งานหรือเป้าหมายของการประชุมทันที

อีกประเด็นคือสภาพแวดล้อมในออฟฟิศ—ที่อเมริกันมักเน้นพื้นที่เปิด โปรไฟล์กิจกรรมและสิทธิประโยชน์ เช่น ตู้เย็นของว่างหรือห้องออกกำลังกาย ในขณะที่ที่อังกฤษอาจให้ความสำคัญกับมุมสงบสำหรับคิดงานและห้องประชุมเล็ก ๆ ที่พูดคุยอย่างเงียบ ๆ ได้ ผมยังเห็นความแตกต่างเรื่องการเฉลิมฉลองความสำเร็จ อเมริกันมักทำเป็นงานเล็ก ๆ หรือประกาศใน all-hands ส่วนอังกฤษอาจเลือกฉลองอย่างเรียบง่ายในทีมเล็ก ๆ

สรุปแบบไม่เป็นทางการก็คือ ทั้งสองแบบมีข้อดีต่างกัน—ขึ้นอยู่กับว่าคุณต้องการพื้นที่ให้แสดงออกหรือความเป็นส่วนตัวในการทำงาน ฉันมักชอบเอาจุดดีของทั้งสองมาผสมกันให้เหมาะกับทีม เพราะสุดท้ายแล้วบรรยากาศที่ทำให้คนอยากมาทำงานต่างหากที่สำคัญกว่า

ความแตกต่างระหว่างออฟฟิศอังกฤษและอเมริกันมีหลายชั้นที่ชัดเจนกว่าที่หลายคนคิด และผมมักจะใช้มุมมองจากการทำงานข้ามวัฒนธรรมมาช่วยอธิบายให้เพื่อนร่วมงานใหม่เข้าใจง่าย ๆ

สิ่งแรกที่เห็นชัดคือโทนการสื่อสาร — ออฟฟิศอังกฤษมักใช้ความสุภาพแบบอ้อม ๆ และอารมณ์ขันที่เป็นการเสียดสีเบา ๆ ในขณะที่ออฟฟิศอเมริกันตรงไปตรงมาและเน้นการยกย่องชัดเจน ตัวอย่างเช่น ถ้าผลงานยังไม่โอเค ผู้จัดการอังกฤษอาจพูดแบบเบา ๆ เพื่อไม่ให้กระทบความรู้สึกมากเกินไป ส่วนผู้จัดการอเมริกันมักชี้จุดอย่างชัดและตามด้วยคำแนะนำเชิงปฏิบัติเพื่อแก้ไขทันที ผมพบว่าการปรับตัวสำคัญมาก เพราะถ้าคาดหวังว่าจะได้ฟีดแบ็กแบบเดียวกันทั้งสองฝั่ง มักจะเกิดความเข้าใจผิดได้ง่าย

นอกจากสไตล์การพูดแล้ว วัฒนธรรมการทำงานประจำวันที่เห็นได้ชัดคือเรื่องเวลาพักและวันหยุด ออฟฟิศอังกฤษให้ความสำคัญกับวันหยุดตามปฏิทิน เช่น bank holidays และสวัสดิการลาพักร้อนที่กฎหมายค่อนข้างชัดเจน ในขณะที่ระบบการลาทำงานในสหรัฐมีข้อแตกต่างตามนายจ้างและรัฐเป็นหลัก จึงพบว่าพนักงานอเมริกันมักใช้วันลาน้อยกว่าและมีแนวโน้มกินข้าวตรงโต๊ะหรือทานระหว่างทำงานเพื่อประหยัดเวลา อีกข้อต่างที่สะดุดตาคือเรื่องการแต่งกาย—ในลอนดอนบรรยากาศองค์กรแบบดั้งเดิมหรือธนาคารยังคงเป็นทางการ ในขณะที่บริษัทเทคในซานฟรานซิสโกจะเน้นสบายและ casual มากกว่า

สุดท้ายมีเรื่องกฎหมายแรงงานและโครงสร้างความมั่นคงการงานที่ต้องคำนึง—ระบบการจ้างงานแบบ 'at-will' ในสหรัฐอเมริกาทำให้การแยกจากกันบางครั้งเกิดได้รวดเร็วกว่า ในขณะที่ระบบของอังกฤษมีข้อคุ้มครองพนักงานบางประการชัดกว่า เช่น การลาป่วยและสวัสดิการบางอย่าง ผมคิดว่าข้อดีของแต่ละฝั่งขึ้นอยู่กับความคาดหวังส่วนบุคคล บางคนชอบความชัดเจนและบรรยากาศที่กระตุ้นให้แสดงผลงานที่อเมริกา ขณะที่บางคนชอบวัฒนธรรมรักษาน้ำใจกับความสมดุลชีวิตที่อังกฤษให้มา นี่แหละคือเสน่ห์ของการได้ลองทำงานระหว่างสองวัฒนธรรมนี้