เพลงเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา เป็นแนวเพลงอะไร?

เพลง 'เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา' เป็นผลงานของวงดนตรีสัญชาติไทยชื่อดังอย่าง 'Bodyslam' ที่ปล่อยออกมาเมื่อปี 2008 ในอัลบั้ม 'Chiang Mai 106' มันเป็นเพลงที่เต็มไปด้วยพลังและความหมายซ่อนเร้นเกี่ยวกับความรักที่ไม่สมหวัง เนื้อเพลงพูดถึงความรู้สึกของคนที่ถูกทิ้งให้ฟังคำโกหกซ้ำๆ จนชิน สิ่งที่ทำให้เพลงนี้โดดเด่นคือการใช้เมโลディกีตาร์หนักๆ ผสมกับเสียงร้องอันทรงพลังของ ปอนด์ ออกัส ราวกับถ่ายทอดความเจ็บปวดออกมาได้อย่างชัดเจน ทุกครั้งที่ฟังมันรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านร่างกาย แรงบันดาลใจในการแต่งอาจมาจากประสบการณ์จริงของวง ทำให้ผู้ฟังสัมผัสถึงความจริงใจในทุกตัวโน้ต

แนวเพลงที่มาแรงที่สุดในปี 2565 ส่วนใหญ่ผสมผสานกันระหว่างป็อปกว้างๆ กับองค์ประกอบฮิพฮอพและอาร์แอนด์บี ในมุมมองของผมจะเห็นว่าเพลงป็อปยังคงครองชาร์ต แต่สัดส่วนของเสียงร้องแบบ R&B เสียงแร็พที่มีท่อนฮุกติดหู และการใช้บีตทราปเพิ่มขึ้นมาก ทำให้เพลงฟังง่ายขึ้นและเข้าถึงคนฟ้ังหลายวัย การทำเพลงในลักษณะนี้ไม่จำกัดแค่ศิลปินต่างประเทศ ยกตัวอย่างศิลปินไทยที่ผสมผสานแนวเหล่านี้จนได้เพลงที่ทั้งติดหูและมีตัวตน อีกจุดที่เด่นคืออิทธิพลจากเคป็อปและเพลงแดนซ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ทำให้การโปรดิวซ์เพลงมีความเคลื่อนไหว เช่น การใช้เสียงสังเคราะห์และเบสหนักตามรอยวงระดับโลก จังหวะสั้นและฮุกเด่นทำให้เพลงแพร่บนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นได้ดี ซึ่งผมมองว่าเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้แนวป็อปผสมฮิพฮอพครองตลาดในปีนั้น

เพลง 'เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา' เป็นผลงานที่ขับร้องโดยศิลปินมากฝีมืออย่าง ลุลา ครับ เพลงนี้โดดเด่นด้วยทำนองที่ catchy และเนื้อเพลงที่สะท้อนความรู้สึกของคนรักเสียงเพลงได้อย่างลึกซึ้ง ผมเองฟังครั้งแรกก็รู้สึกเหมือนถูกสะกดใจด้วยจังหวะที่มันส์และน้ำเสียงของลุลาที่มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร หลายคนอาจไม่รู้ว่าเพลงนี้ถูกแต่งขึ้นจากประสบการณ์จริงของเธอ ที่เคยผ่านช่วงเวลากดดันในวงการเพลง แต่สุดท้ายก็เลือกจะทำสิ่งที่รักต่อไป ไม่ว่าจะมีใครฟังหรือไม่ก็ตาม

ภาพแรกที่ผุดขึ้นในหัวเมื่อคิดถึง 'xxx หมี' คือท่วงทำนองอุ่น ๆ แบบโฟล์กอะคูสติกที่ทำให้ฉากกลางวันในสวนหรือมุมห้องเล็ก ๆ ดูอบอุ่นขึ้นทันที ฉันชอบคิดภาพกีตาร์อะคูสติกคอร์ดง่าย ๆ ผสมกับเปียโนเบา ๆ แล้วมีเสียงไวบริงของเชลโลหรือไวโอลินแทรกเป็นเมโลดี้เล็ก ๆ เพื่อเน้นความละมุนของตัวละคร การใช้เพอร์คัชชั่นไม้หรือแซมเปิลเสียงแวดล้อมอย่างเสียงใบไม้ เสียงฝีเท้า จะช่วยสร้างบรรยากาศใกล้ชิดแบบบ้าน ๆ ที่ทำให้อารมณ์ของฉากไม่หนักจนเกินไป การใส่คอรัสเด็กเบา ๆ ในโค้งสุดท้ายของเพลงหรือเมโลดี้ที่วนกลับซ้ำ ๆ จะให้ความรู้สึกปลอดภัยและอบอุ่น แบบเดียวกับความทรงจำวัยเด็กใน 'My Neighbor Totoro' ที่ทำให้ภาพนิ่งของฉากกลายเป็นความรู้สึกได้ เพลงแนวนี้เหมาะกับฉากพบปะในสวน ฉากเล็ก ๆ ของการค้นพบ และช่วงเวลาที่ตัวละครหันมามองสิ่งเล็ก ๆ รอบตัว มันไม่จำเป็นต้องหวือหวา แต่ต้องทำให้ผู้ฟังอยากอยู่ในโลกนั้นไปพร้อมกับตัวละคร

ที่งานเทศกาลใหญ่ๆ แนวเพลงที่ดีเจเลือกมักผสมกันระหว่างความเป็นสากลกับรสนิยมของผู้ฟังในพื้นที่ ฉันชอบดูดีเจเปิดด้วยจังหวะกลางๆ เช่น deep house หรือ melodic house เพื่อให้คนเริ่มอุ่นเครื่อง แล้วค่อยไต่พลังไปสู่ progressive house หรือ big room ในช่วงไพร์มไทม์ เมื่อถึงช่วงหัวค่ำ เซ็ตมักมีการใส่อีลีเมนต์ที่คุ้นหูคนดู เช่น รีมิกซ์เพลงป๊อปฮิตในสไตล์อิเล็กทรอนิกส์ หรือการตัดต่อแทร็กฮิปฮอปกับแจ็กซ์ในแบบ trap เพื่อสร้างจังหวะให้คนกระโดด ตอนท้ายเซ็ตบางคนชอบผ่อนจังหวะลงมาด้วย lo-fi หรือ nu-disco ทำให้คนค่อยๆ กลับสู่โลกจริงไม่รู้สึกสะดุด ในฐานะคนดู ฉันมักจะสังเกตการอ่านคนของดีเจ การเลือกเพลงที่เข้ากับแสงและเวลาของคืนจะทำให้อารมณ์ของคนดูไหลไปตามเพลงได้อย่างราบรื่น นี่แหละเสน่ห์ของเซ็ตเทศกาลที่ทำให้คืนหนึ่งกลายเป็นความทรงจำที่ลงตัว