67 Novel(s) Related To Inspirational Graduation Quotes

I looked all of the graduates who are here today with a smile. “The pressure to be the heiress of a successful business tycoon was absolutely beyond than I imagined, I did rebelled and did a lot of crazy things when I was in college. But this one person came into my life and absolutely changed it in an instant.” I looked at Zach who was sitting in the bleachers with our friends, Axford and their partners. He was smiling at me and even nodded at me a little. “He made me realized that running away won’t solve anything in life, that is when I started to at least fight for what I really wanted. I even experienced being engaged to someone I don’t even love and almost got married with him, my Dad even got himself in jail because of his wrong doings, got kidnapped by him, and I even run away. Twice.” Everyone laughed at my last statement. “But what is important is that we learned from all of this and turned it a stepping stone for moving forward, to leave the past behind and focus on the present. And I know to myself that I will face more challenges in the future and I won’t back down and face them head on. In life, there may be challenges that may be hard and very difficult to succeed, but as long as, you’re aware that the people you love will have your full support, you can overcome anything. As we stepped into the next chapter in our lives, we should always remember that no matter how long the journey was, we should not give up because the things that we desire and dream in life will come in the most perfect time that the God and fate created. Congratulations my fellow graduates.” Everyone stood up and clapped their hands as I finished talking. Some of them are even cheering for me and I was really glad and really appreciated the gesture.

I just stared at them, they look so happy even without me. Years later, I graduated with flying colors. Finally! I am proud to say na lahat nang pinaghirapan ko ay worth it. "I'm so proud of you my daughter!" Ani ni dad at mahigpit akong niyakap. "Thankyou dad" "May lawyer na ako!" Dad cheered in happiness. At dahil sa pag-graduate ko ay nakaroon nang grandeng salo-salo sa bahay namin. It took me a lot of years to finish my studies and I didn't allow any distraction during those days.

“Pero yung totoo, bakit hindi sinabi ni Dr. Vin kung ano ang lagay mo? May masakit ba sa’yo? Tell me.” Hindi ko pinansin ang sinabi ni Isabelle, dahan-dahan kong hinawakan ang kanyang mukha. “Kung darating man ang panahon na wala na ako, hanapin mo ang magpapasaya sa’yo ha? Ang taong bubuo sa’yo at mapapaligaya ka.” “Ano ba ‘yang sinasabi mo, ang lakas mo nga ‘di ba? A-attend ka pa ng graduation ko. Alam mo naman na ikaw at si Ace ang inspirasyon ko para matupad ang pangarap ko.”

Tiis-tiis muna sa ngayon pero pasasaan ba at magkakasama rin kami balang araw. "Anak, congrats! Galing-galing talaga. Sayang wala ako d'yan. Edi sana nasabitan kita ng medals. Pasensya ka na ah kung hindi ako nakauwi para sa graduation mo. Ang dami kasing pinapagawa ng boss ko saka ayaw akong payagang mag-leave."

Natapos ang lahat at nagbigay ng speech ang mga nakakuha ng latin honors sa bawat kurso kabilang ako. My speech was very simple though. I told everyone about my life, about my struggles, about my mother. I told everyone how I carried on with my problems just to reach my goals. I told everyone about my perception of living and my belief that money isn't the most important thing in this world, but love. Hindi ko napigilan ang sariling mapaluha matapos palakpakan ng lahat. Nang natapos ang graduation ceremony ay agad kong tinungo si nanay upang yakapin.

Graduation isn't the end, It's the beginning. Jaq Matteo WALA NA AKONG MASULAT KAYA ITO NA LANG. •• TBC.

“Ipapahatid ko kayo bukas sa bahay.” Hindi na siya kumibo o tumango man lang. Nabasa na ng luha ang pisngi niya nang masuyo rin na hinaplos ni Gideon ang kanyang buhok. Hinalikan siya nito ng mariin sa sintido bago ito tumayo at lumabas ng kwarto. **** “Congratulations, graduates. May the odds be with you all. Happy Graduation!” Pumaalinlangan sa buong quadrangle and sigawan ng mga bagong graduate kasabay ng sabay-sabay na paghagis sa ere ng mga kulay pulang toga.

“But listen… even if I’m not there, you’re not alone. I’m proud of you, and I believe in you. Always.” Sandaling natahimik si Kienna, marahang napangiti. “Thank you, Oliver.” “Get some rest,” sabi nito. “You have finals soon, and malapit na ang graduation mo. Don’t waste your energy on people who don’t matter.” “Okay,” bulong niya, bago tuluyang ibinaba ang tawag. Pagkatapos ay humiga siya, pinikit ang mga mata, at inalala ang huling sinabi ni Oliver tungkol sa graduation.

“She strives to inspire other people to live a meaningful life one that is beyond self, ladies and gentlemen to give the response on behalf of the graduating batch-“ Parang maiihi sa excitement si Nicole habang nag hihintay na tawagin ang pangalan niya ng administrator ng unibersidad na pinapasukan niya na siya ring kasalukuyang nag bibigay ng speech ngayon para sa graduation ceremony. Eto na ang araw na pinaka hihintay ni Nicole, ang araw na mag tatapos na lahat ng pag hihirap niya at pag pupursige na tapusin ang pag aaral.

Para sa kanila ang tagumpay ko na ito. Tinanggap ko ang award. Tapos ay nagsasalita ako ng speech. "Good morning to everyone. To my Teachers, faculty staff, guests, parents and to my fellow graduates. I am here in front of you to give my thank you to my parents," sabi ko. Nginitian ko ang magulang ko. "'Ma, 'pa, ang lahat ng ito ay para sa inyo. Salamat dahil, kung hindi ninyo ako pinabayaan." Gumagaralgal ang boses ko, dahil di ko mapigilan ang umiyak. "Ang pagsisikap ko na ito ay para sa inyong dalawa. Gusto ko kayong bigyan nang magandang buhay. Kaya nagsisikap akong mag-aral. Salamat, salamat sa lahat-lahat, 'ma, 'pa," sambit ko.

He's really thoughtful. "Congratulations on your graduation day, Victoria." Trevor pinched my cheeks, just enough not to hurt. I don't know what will be the next step in my life but as long as I have Trevor, I will face it with courage. The next step doesn't need to be sophisticated as long as I can feel the satisfaction and the happiness that I want.

Nakangiti habang paakyat pero alam kong kinakabahan siya dahil ang mga daliri niya ay hindi mapakali sa kakagalaw. "May we face the new challenges that are waiting ahead of us with full courage and perseverance. Continue to become an inspiration to the next generation. Congratulations, graduates." Huling pahayag nito. Agad akong natutop sa inuupuan ko nang tumingin ito sa akin bago bumaba ng stage. Dahil doon ay tinuon ko nalang ang atensyon ko sa ibang estudyante habang papalapit siya sa upuang nasa harapan ko. Maya-maya lang din ay isa-isa na kaming tinawag para tanggapin ang mga awards at diploma namin sa entablado.

Yaya ni Rain at pumunta na sila sa harapan ng stage para umupo at sinimulan na ang graduation. Right after of some things did in our graduation. They called me in front of them to give a short inspiring message. Kaya umakyat na ako ng stage. I felt my heart pumping so loud but I need to be calm in front of them. "Honestly. I still can't believe that this moment will come." I began. "The day I was still dreaming. But now. My dream came true. We should never give up on our dream even the obstacles and struggles in life weaken us." I said slowly.

Unti-unti nang lumalawak ang mundo niya… Sa buong tatlong oras na program, napuno ng mga inspirational speech ang buong graduation ceremony. Ramdam ng bawat isang magsisipagtapos ang magkahalong lungkot at saya. Sa wakas… Naisara na ang kabanata ng libro kung saan itinuturing silang ‘bata’ ng lipunan. Pagkatapos ng araw na iyon, kailangan nilang doblehin ang kasipagan para maabot ang kanilang mga pangarap. Hindi na lang ito basta isang laro, nakasalalay na roon ang kanilang mga pangarap.

Sinong hindi matutuwa kapag alam mong nasuklian ang mga pinaghirapan mo? Hindi lang ikaw na estudyante ang magiging masaya at proud sa graduation niyo. Pati rin ang mga magulang mo syempre. Hindi mawala sa isip ko iyong mga ngiti ni mama at papa habang naghahanda kami para pumunta sa school. Buti na lang n*****i na sila. Ang akala ko ay magtatagal ang away nila pero nakakatuwa na naresolba nila iyon kaagad.

Hindi ako mahina kaya hinding-hindi ako sumuko. My fellow graduates, naipanalo na natin ang ating kahirapan. Nagtagumpay na tayo sa akala natin ay hindi natin makakaya pa. I have overcome the obstacles. We have overcome the obstacles because of the help of the government and the help of our countrymen. As most of you who are graduating today, I would not be in UP without my scholarship and free tuition fee. Pero hindi naman sapat lang iyon pero malaking bagay ang naitutulong nito para maging posible ang sa akala natin ay imposible. Malaking bagay para matulungan tayong maging kapaki-pakinanang na mamamayan ng bansa.

"Kuddos to all great leaders and educators of St. Claire Academy. Congratulations to all awardees tonight. May you continue your dedication and optimum service for the good of our academy and student's welfare," pagtatapos ko pa sa aking talumpati. I am the man of the hour giving my inspirational message to almost a hundred of community members of my empire. Pakiramdam ko ay ako na ang pinakamakapangyarihang nilalang ngayong gabi lalo na ay nasa harapan ko ang babaeng magpapatuloy sa aking nasimulan at magpapalago pa nito.

Pagbungad nila naroon na ang lahat, sabay-sabay ang mga itong nagsitayuan na tila inaabangan na talaga ang kanilang pagdating. Saglit s'yang namangha at natigilan. Namalayan na lang niya ang malakas na palakpak at hiyawan ng lahat. And in one word their all said... "CONGRATULATION!" Kagaya rin ng nakalagay sa isang malaking banner sa gitna ng quadrangle mula sa malalaking letra... HAPPY GRADUATION DAY AND CONGRATULATION... CHEF MARY ANGELINE "ANGELA" ALQUIZA.

“Alam kong nagiging sobrang masaya ka kapag nayuyurakan mo ang pagkatao ko pero pwede ba, pakiusap lang tumigil ka na.” Nilingon niya itong muli. Nakita niyang nakatitig ito sa kaniya ngunit hindi nagsalita. Napalunok siya. Siguro ay ito na ang tamang oras para sabihin na rito ang lahat ng mga naisip niya nitong mga nakaraang araw. “Gusto kong sabihin sayo na pagkatapos na pagkatapos ng graduation ay tuluyan na akong aalis sa puder ninyo dahil iyon naman ang gusto mo noon.” tuloy-tuloy na sabi niya rito.

Kung tutuusin, mukha nga lang kaming magkapatid e. “Lian, ang ganda-ganda mo. Congrats on your graduation,” she said before hugging me. Nangilid ang luha sa mga mata ko pero pinigilan kong umiyak. Ayaw kong mamaga ang mata ko mamaya. At mas lalong ayaw kong sipunin. “Salamat, mama. Para sa ‘yo po ito. Sa inyo ni papa. Salamat po sa lahat ng sakripisyo ninyo para sa akin,” sambit ko.