Novels by Missing Valentina

Dahil sa paghihintay namin sa panibagong update tungkol sa asawa ko, um-order na lang kami ng take-out foods ni Benny for lunch. Minsan sa Canteen ng Emperio ako kumakain pero sa ngayon, dito na lang sa loob ng opisina ko. Kailangan kapag nag-update ang private investigator ni Benny ay nandito ako. At para malaman ko kaagad kung ang asawa ko nga ba talaga ang nakita nito sa Bulacan."Wala pa bang balita, Bro?" tanong ko ulit kay Benny. Halos minu-minuto akong nagtatanong sa kaibigan ko. Hindi na kasi ako makapaghintay pa. Matagal na nang nawawala ang asawa ko at ubos na ang pasensiya ko sa paghahanap. Gusto ko na siya makita. Miss na miss ko na siya. Parang awa naman. "Wala pa, Bro, e." sagot sa akin ni Benny na nawawalan na din nang pasensiya sa paghihintay. Kinuha ni Benny ang cellphone nitong nakapatong sa ibabaw ng mesa at nagtipa. Maya-maya at nag-send ito ng voice message sa private investigator niya. "Tony, within an hour dapat may full update ka na tungkol kay Mrs. Melicio.

"BRO, may nakita ang isa kong PA na kamukha ng asawa mo sa Bulacan." balita sa akin ni Benny. Humahangos pa itong pumasok sa opisina ko. Hindi na nga nito nakuhang kumatok. At hindi nito alintana na nasa gitna ako ng meeting with heads of all departments. May kailangan kasi kaming baguhin sa KPI namin per department. Dahil may mga department na hindi nila nagagawa at nakakamit ang nasa KPI namin.Ako naman, dahil sa sinabi nito ay mabilis akong tumayo. Ngunit agad ding napahinto dahil nga nasa gitna kami ng meeting. Muli akong umupo at saka sinenyasan na umupo muna sa sofa si Benny. Nang makaupo na ito ay muli akong humarap sa mga tauhan ko na nakatingin sa akin. “Lahat nang mga kailangan bagohin, bagohin na. Lahat ng Departments ay makipag-coordinate kayo sa akin after matapos ninyong i-revise ang KPI ninyo. Kailangan natin maabot ang mga KPI natin, kapag hindi natin iyon maabot, ibig sabihin may mga mali tayong ginagawa.” mahabang wika ko habang tinitingnan isa-isa ang mga mukha ng

"BEN, wala pa rin bang report tumgkol sa asawa ko?" tanong ko sa kaibigan ko. Nandito kami ngayon sa opisina ko at pinag-uusapan ang paghahanap kay Valentina. Dalawang linggo na ang nakalipas simula ng pinahanap ko ang asawa ko at hanggang ngayon wala pa ring update. Walang progress."Sorry, Bro, pero ang sabi ng private investigator wala pa siyang lead." sagot nito sa akin. "Puwede bang pagalawin mo lahat ng mga tao mo. Masyado kasing mabagal mag-trabaho. Ginagawa ba nila talaga ang trabaho nila?" galit na tanong ko habang mahigpit na naka-kuyom ang kamao. "Of course, Bro. Naka-monitor sila sa akin at ginagawa nila ang trabaho nila. Kumalma ka nga muna, Bro." wika sa akin ni Benny at tinapik ako sa balikat. "Huwag mo naman pahirapan ang mga tao ko, Bro. Tao din sila, kailangan din nila nang pahinga." "Matagal ng nawawala ang asawa ko, Bro. Matagal ko na siyang hindi nakikita. Paano ako kakalma?" "Alam ko naman, Bro, pero isipin mo din na tinago siya ng pamilya niya. Ibig sabihin

"KUMUSTA ang pagpunta mo kay Dr. Romero, Anak? May improvement ba?" tanong sa akin ni Mama Lala ng pumasok ito sa opisina ko. Hindi na ako nagulat pa na nandito si Mama. Palagi itong pumupunta simula ng may nangyari sa akin at nagka-amnesia. Umupo si Mama sa sofa at inilapag ang bitbit nitong black prada tote bag.“Okay lang naman, Ma. Walang pagbabago.” sagot ko habang nakatitig kay Mama. Medyo lumalim ang mukha nito. Nangayayat si Mama.Marami kasi akong nakalimutan at si Mama Lala lang ang nakaka-alam. Noong nakaratay pa ako sa hospital namatay din ang aking ama, isa din iyon sa dahilan kung bakit pinipili ko ang manahimik. Sobra-sobra na ang pinagdaanan nj Mama Lala at ayoko nang dagdagan pa. Hindi ko nga alam kung paano nakaya ni Mama Lala ang lahat. Kaya nga siguro masyado itong tahimik ngayon. Hindi na ito masyado nagsasalita kahit sa bahay, ito na mismo minsan ang gumagawa. Marami na ang nagbago sa bahay pati kay Mama at kasalanan ko ang lahat. Kung hindi lang sana ako nagi

UMALIS si Mama Lala pagkatapos namin kumain. Lihim na pinasundan ko sa Mama Lala sa na-hire na Benny na Private Investigator. Mabuti na lang isa iyon sa mga negosyo ng pamilya nito. Pamilya kasi nito ang may-ari ng The Trackers Services. Hindi man ito nangunguna sa bansa, at least kasama sila sa Top five. At ako naman ay pumunta sa aking doctor. Kailangan kong pakiramdaman ang doctor ko kung talagang nagta-trabaho ba ito para kay Mama Lily. Pagdating ko sa clinic ni doctor Romero kaagad nito ang hinarap. Hind na ako pumila pa dahil ako naman ang una sa listahan nito. Naka-base daw ito sa kung sino ang unang nag-book. “Good morning, Doc.” bati ko dito pagka- pasok ko sa loob ng clinic nito. “Good morning, Mr. Melicio. Please sit down.” wika nito saka tinuro ang upuan na nasa harap nito. Umupo ako sa upuan at tumingin nang diretso sa mga mata nito. “I am here for follow-up checkup, Doc.” “Yes, I know. May pagbabago ba sa’yo? Sumasakit ba ang ulo mo lately?” tanong nito

ALAS onse na ng gabi ng makarating ako sa bahay. Walang sumalubong sa akin ni isa, dahil hindi naman ako nagsabi na uuwi ako ngayon. Patay ang lahat nang ilaw mula sa garahe, gazebo, hallway pati sa loob ng bahay. Tulog na ang lahat, ngunit ako pagod. Masama ang loob, masakit ang katawan at puso. Pagod ang katawan biyahe at utak ko, hindi sa kaiisip kundi sa natuklasan ko. Hanggang ngayon masama pa rin ang loob na ko. Hanggang ngayon hindi ma-process ng utak ko ang lahat. Sari-sari ang emosyon na umakyat ako ng hagdan. Napagod ako sa lahat na nangyayari. Parang bibigay ulit ang katawan ko sa lahat nang ito. Sa tuwing naiisip ko ang lahat sumisikip ang dibdib ko at gusto ko na lang matulog. Matulog nang matulog hanggang sa wala na akong maramdaman. ‘Kung puwede lang sana ang gano’n. wika ko sa isip ko.Umakyat na ako sa aking silid saka nagpahinga nang kaunti bago pumasok sa banyo para mag-half bath. Sa pagmamadali kong umuwi hindi ko na, natawagan si Benny. Hindi ko na nasabihan na

"Asawa lang naman kita sa papel." wika ko kay Romane saka sinulyapan ito. Mabilis na tumayo si Romane saka tumingin sa akin ng masama. "Anong asawa lang sa papel, Gianna? Kinasal tayo sa simbahan, nangako tayo sa isa't-isa tapos 'yan ang sasabihin mo sa akin?" halos pa sigaw na wika nito sa akin. "Parang hindi ka nag-iisip bago magsalita." dugtong pa nito at galit.Tumingala ako para tingan si Romane sa mga mata nito. "Bakit? Hindi ba totoo?" tanong ko sa kaniya."Nag- I do ka sa kasal natin, Gianna. Baka nakalimutan mo? Ibig sabihin no'n, magsasama at magmamahalan tayo habang buhay." sagot ni Romane na hindi nagbabago ang ekspresyon ng mukha. Galit. "Ah. Gano'n pala 'yon. Ako kasi napikot lang." pang-aasar kong wika kay Romane. At dahil sa sinabi niyang iyon, nagpupuyos sa galit na hinatak ni Romane ang upuan na inu-upuan ko. Pagkatapos, mabilis ang galaw na binuhat ako ni Romane at halos takbohin ang hagdan paakyat, pabalik sa kuwarto namin. Habang ako naman ay natataranta baka ma

"BAKIT ang tagal niyo bumaba?" salubong na tanong sa amin ni Tita Mommy. Halata ang inis sa boses nito. Siguro hinintay kami nitong kumain kaya nagka-ganito ito ngayon. "Sorry, Mom, nalasing kasi ako kagabi kaya hindi kaagad ako nagising." si Romane. "At ikaw naman, Gianna?" tanong ni tita mommy sa akin saka tinitigan ako nang mabuti. "Masama ba ang pakiramdam mo at parang pagod ang mukha mo? Sabog ang hitsura mo." wika pa ni tita mommy. Biglang uminit ang mukha ko dahil sa sinabi nito habang unti-unting bumabalik sa isip ko ang ginawa namin ni Romane. 'Anak ng patis! Kasalanan talaga ito ng anak niya.' Nahihiya na tumingin ako kay tita mommy saka nagkamot sa ulo. "Nalasing din ako kagabi, Tita Mommy. Hehe. Akala ko kasi juice iyong nasa pitsel. Alak pala 'yon." paliwanag ko dahil totoo naman iyon. Parang totoo na hindi? Basta! Hindi ko kasi alam kung ano ang tawag sa nararamdaman ko kagabi. Bigla na lang uminit ang ulo ko kay Romane dahil sa babaeng iyon. Sarap talaga bigwasan

"Babe, answer me." he pushes high and grind firmly. "Don't hold out on me." he added and thrust. "I had the right to remain silent." I answered. Bahala ka diyan manigas ka. Pinilit mo ako kagabi kaya, gaganti ako ngayon. "Ang tigas talaga ng ulo mo na tomboy, dahil diyan, kailangan mo ng parusa ko. Ilang araw na hindi ka makakalabas ng kwarto. Three days is that okay?" Romane said and put my legs down at saka pumatong sa akin. Inayos niya ang sarili sa ibabaw ko and start to pound me. There's another perfect grind and my internal miscles start to spasms. Tremors itching their way into nerves and my legs stiffen. "Damn it, Gianna, answer me." He hits me with a full hard strike of his hips and I open my open my because of his almost yell voice. "I love you." He shouts reinforcing his voice with slow withdraw and hard. Fast attack of his hips. "I'm coming, Gianna. Let's c*um together." "Yes." I gasp, feeling him expand and throb for preparing for his release. "Now." Ro

KINAUMAGAHAN. "Good morning." nakangiting bati sa akin ni Romane. Pagmulat ko ng aking mata mukha kaagad ni Romane ang sumalubong sa akin. Bigla ko naman naalala ang nangyari kagabi. Anga gagong Romane ginahasa ako. Bigla tuloy ako nahiya sa mga pinagagawa niya sa akin. ‘Abnormal talaga ang lalaking ‘to. Nakuha pa niya akong bantayan sa paggising ko. Buwisit! Hindi ko tuloy alam kung ano ano gagawin.’ Nahihiya na hinatak ko ang kumot pataas at saka tinalukbong. Shit! I remember what happened last night. Nakakahiya. Gano’n pala ang pakiramdam ng s€x. Kinuha ni Romane ang kumot na tinalukbong ko at tumambad sa akin ang nakangiti nitong mukha. Ang gago, ang lapad ng ngiti. Nagmumukha na talaga itong kulang sa buwan. Sa ininis, sinampal ko si Romane sa mukha, ngunit balewala lang ito sa kan’ya. Ngumiti pa siya sa akin ng nakakaloko. Ang manyak ng ngiti niya. Help! "I need to do this." he whispers, clasping my hand and pulling me in a sitting position. Tinulak ko si Romane nguni

"Babe, okay ka lang ba?" tanong ko kay Gianna habang inaalalayan siya paakyat ng hagdan. Tahimik lang ito kaya muli akong nagtanong. "Bakit ka kasi nagpakalasing?" tanong ko at tulad kanina, hindi niya sinagot ang tanong ko. Tumingin ako kay Gianna, nakapikit ang mga mata nito."Nagseselos ka ba?" wala sa isip kong tanong. Bigla akong huminto sa paglalakad at saka tumingin kay Gianna. Nakalimutan ko lasing pala ito, tulog dahil sa kalasingan. Napatawa ako sa sarili kong katangahan. Inakala ko pang nagseselos na si Gianna. Ako lang naman itong umaasa habang itong asawa ko walang balak ma-fall sa akin. Ano pa nga ba ang aasahan ko sa isang Tomboy? In real life naman talaga kapag tomboy ka ayaw na ayaw mong makasal sa lalaki. Dahil pareho lang kayo ng nararamdaman, ng puso at parehong babae ang gusto. Dahil hindi kayo talo. Para sa akin ang reaksiyon ni Gianna ay hindi OA. Pinagkasundo lang siya sa akin, nawala ang kalayaan at nagpakasal sa isang lalaki na hindi niya gusto. Inayos ko

PARTY."Hi, sweetie, how are you?" malanding bati sa akin ni Stefanie San Diego. Si Stefanie and siyang paka-kasalan ko sana, ngunit pinili kong pakasalan si Gianna at siyang asawa ko na ngayon. Humawak sa aking balikat si Stefanie saka nilaro-laro ang kuwelyo ng suot kong white long-sleeves. Pahaplos na nilandas ng kamay ni Stefanie ang aking balikat pababa sa aking dibdib habang kagat-kagat ang ibabang labi nito. Sobrang landi talag."Romane. Oh my, Romane.” bigkas nito ng pangalan ko na puno nang pang-aakit. “I missed you, Romane.” ani nito saka dumukwang at binigyan ako ng wet kiss sa pisngi. Eww! Gusto ko siyang itulak kaso hindi ko magawa dahil kay Mayor. Isa pa, oyoko nang eskandalo sa ika-23rd year anniversary nina mommy at daddy. Ninong sa kasal ni Mommy at Daddy si Mayor, respected person, pero itong anak niya walang respeto.Bisita nina Mommy si Mayor San Diego at ang pamilya nito, kaya tiis muna ako. Hahanap na lang ako ng paraan para makalayo sa babaeng ito. Umatras ako