MasukCHAPTER 173“Kahit naman ang doktor ni Maxene ay hindi malaman kung bakit siya nagkaganyan at nagtataka rin talaga sila kung bakit hindi pa rin siya nagigising hanggang ngayon. Kaya nga tutok na tutok sila ngayon sa kalagayan ni Maxene,” sagot naman ni Bernard sa kanyang kapatid.Saglit naman na natahimik si Jonathan at saka siya bumuntong hininga.“Sana lang ay magising na si Maxene para hindi na tayo mag alala pa ng ganito,” sabi ni Jonathan. “Ang anak ninyo… kumusta na? Napuntahan mo na ba siya?” tanong pa niya.“Oo, napuntahan ko na sya kuya. Medyo maselan pa rin ang kundisyon niya at kahit na gusto ko na sana siyang makarga at mayakap ay hindi pa pwede dahil nga sa kundisyon niya,” malungkot naman na sagot ni Bernard nang maalala naman niya ngayon ang kanyang anak.Naaawa naman na tinitigan ni Jonathan ang kanyang kapatid dahil pinagdaraanan nito ngayon at talagang nangangalumata na ito.. Naaawa rin siya kay Maxene dahil matagal na niya itong kilala at wala rin talaga siyang masa
CHAPTER 172Mapakla naman na natawa si Jonathan dahil sa sinabi na iyon ni Irish at saka nito hinawakan ng mahigpit sa braso ang dalaga habang seryoso na itong nakatingin dito.“Wag mo nga akong matawag tawag na tito dahil hindi naman kita kaano ano,” gigil na sabi ni Jonathan sa dalaga. “At sa tingin mo ba ay mabibilog mo ang ulo ko dahil sa sinasabi mong mahal mo ang kapatid ko? Tsk. Isa ka nga talagang baliw,” pagpapatuloy pa niya at hininaan lang niya ang kanyang boses dahil baka marinig siya ni Bernard.Ayaw pa naman ni Jonathan na makita ng kanyang kapatid si Irish dahil baka kung ano pa ang magawa ng kanyang kapatid sa dalaga lalo na at galit na galit ito rito ngayon.Nagulat naman si Irish sa sinabi na iyon ni Jonathan at napalunok na lang talaga siya ng sarili niyang laway.“Maniwala po kayo sa akin. Mahal na mahal ko po si Bernard at nagsisisi na po ako sa nagawa ko noon sa kanya. Gusto ko lang naman po na mabawi siya dahil alam ko rin po na mahal pa rin niya ako hanggang ng
CHAPTER 171Sa kabilang banda naman sa loob ng unit ni Irish ay hindi na mapakali ang dalaga dahil kanina pa niya hinihintay na bumalik si Joseph. Nakailang beses na niya itong tinatawagan pero hindi nga nito sinasagot ang kanyang tawag.“Nasaan ka na ba kasi, Joseph? Bakit ba hindi mo sinasagot ang tawag ko?” naiinis naman na sabi ni Irish at saka niya muling idinial ang number ng binata at nang hindi pa rin nito sinagot ang kanyang tawag ay naihagis na lang talaga niya ang kanyang cellphone sa kanyang kama dahil sa sobrang inis.“Bwiset talaga. Hindi ko talaga alam kung kakampi ko ba ang lalaki na iyon o hindi. Baka mamaya ay inilaglag na niya ako sa kanyang pamilya,” gigil pa na sabi ni Irish at saka siya pabagsak na naupo sa kanyang kama at talagang nasabunutan na lang niya ang kanyang sarili dahil sa inis.Saglit pa nga na napatulala si Irish dahil hindi na talaga niya alam kung ano ang kanyang gagawin ngayon lalo na at alam niyang galit sa kanya si Bernard at baka nga isinusump
CHAPTER 170Muli namang napatingin si Bernard kay Maxene at saka siya muling bumuntong hininga.“Max, kailangan ko ng umalis. Pakiusap gumising ka na. Marami kaming nagmamahal sa’yo at naghihintay muli na magising ka. Mahal na mahal kita, Maxene. Magpagaling ka kaagad para naman makasama ka na namin. Miss na miss na namin ang ngiti at tawa mo kaya sana ay magising ka na,” sabi ni Bernard at saka siya napangiti ng maalala niya ang matamis na ngiti na palaging nakapaskil sa labi ni Maxene.“Aalis na muna ako pero nariyan lang naman ako sa labas at hinding hindi ko kayo iiwan ng ating anak. Kaya sana magpagaling ka na kaagad at gumising ka na sa lalong madaling panahon dahil sa totoo lang ay hindi ko talaga kaya na makita ka na nasa ganyang kondisyon. At talagang nag aalala na rin kaming lahat sa’yo,,” pagpapatuloy pa ni Bernard at saka niya muling hinalikan ang kamay ni Maxene. “Mahal na mahal kita, Max. Mahal na mahal kita,” dagdag pa niya at saka niya ibinaba ang kanyang mask at saka
CHAPTER 169“Kinailangan namin na kabitan siya pansamantala ng oxygen bilang suporta dahil kanina ay bumaba ang oxygen level ng kanyang katawan. Pero ngayon naman ay medyo okay na rin siya at kapag nagpatuloy naman na maging ayos ang oxygen level niya at nagising na siya ay tatanggalin na rin naman namin iyan,” pagpapaliwanag ng doktor kay Bernard nang mapansin nito na titig na titig ito sa pasyente.Nanatili naman na walang imik si Bernard at maya maya pa ay nagpakawala siya ng isang malalim na buntong hininga.“Dok, gusto ko sana na tapatin nyo ako. Sa tingin nyo ba ay malaki ang tyansa na magising siya at maging ayos ang lagay niya?” hindi na napigilan na tanong ni Bernard sa doktor.“Sa totoo lang ay ngayon lang ako nagkaroon ng ganitong klase ng kaso ng pasyente. Usually kasi kapag ganyan na nagkakaroon ng emergency CS ay umaayos naman ang kanilang lagay at nagugising din makalipas ng ilang oras. Kaya talagang nagtataka ako sa kanya kung bakit hindi pa rin siya nagigising. Pinaga
CHAPTER 168“A-Ano pong s-sabi nyo?” tanong pa ni Bernard at tila ba nabingi siya sa huling sinabi na iyon ng doktor.“Naiintindihan ko po kayo at kahit naman po ako ay gusto na maging maayos ang lagay ng aking pasyente kaya po ginawa ko ang lahat ng aking makakaya para mamonitor ko siya magdamag at ipinagpasalamat ko naman na hindi na siya muling nagseizure. Ayun nga lang ay hindi pa rin po siya nagigising hanggang ngayon kaya kailangan pa rin po talaga siyang bantayan,” sagot ng doktor.Hindi naman napigilan ni Andrea ang kanyang sarili at napahagulhol na lang talaga siya ng iyak dahil sa sinabi na iyon ng doktor kaya naman agad itong dinaluhan ng kanyang asawa na si Maximo. Ang ina naman ni Bernard ay nagulat din dahil hindi talaga niya iyon inaasahan kaya naman agad na niyang linapitan ang kanyang anak. Habang si Bernard naman ay hindi na rin napigilan ang kanyang sarili at kusa na ring pumatak ang kanyang luha.“D-Dok, please gawin nyo naman po ang lahat ng makakaya ninyo para m
CHAPTER 68Agad naman na linapitan ni Bernard si Maxene at kusa na rin naman na yumakap sa kanya ang dalaga.“Ayos ka lang ba? May masakit ba sa’yo?” sunod sunod na tanong ni Bernard kay Maxene at saka niya tiningnan ang braso ng dalaga. Hindi kasi niya kaagad napansin ang paglapit na iyon ni Josep
CHAPTER 64Nasundan na lamang naman ng tingin ni Joseph ang kanyang ama at nang hindi na niya ito natanaw pa ay naipilig na lamang talaga niya ang kanyang ulo dahil sa mga nangyare.Naaawa naman na tinitigan ni Pamela ang kanyang anak dahil kahit gusto man niya itong tulungan ay hindi niya magawa d
CHAPTER 65Mabilis naman na lumipas ang isang buwan at sa nakalipas na mga araw ay madalas na nagkikita sila Maxene at Bernard dahil gaya nga ng sinabi ng binata ay liligawan niya ito. Sa nakalipas din kasi na mga araw ay talagang hindi rin mapakali si Bernard kapag hindi niya nakikita si Maxene k
CHAPTER 66 Nang mawala na sa kabilang linya ang kausap ni Maxene ay napangiti na lamang talaga siya dahil sobrang saya ng pakiradam niya dahil sa ginagawang pag aalaga sa kanya ng binata.“Grabe naman ang ngiti na yan… mukhang inlove tayo ah,” sabi ni Bea habang may nakakalokong ngiti sa kanyang l







