Home / Romance / Atada / Capitulo 19

Share

Capitulo 19

Author: Miki F.
last update Petsa ng paglalathala: 2025-06-08 12:40:38

Pensé por un momento, mirando por la ventana. El cielo estaba pintado de tonos oscuros y la brisa era fresca, casi acariciante.

“¿Qué te parece el jardín botánico? Con suerte, las luciérnagas ya salieron.”

Darion asintió con una sonrisa.

“Me parece perfecto. Siempre he querido ver si las luciérnagas son tan románticas como dicen los libros."

Me reí suavemente, pero no supe qué responder. Solo tomé mi capa y salimos juntos, caminando sin prisa por los sender
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Atada   Capitulo 44

    El camino de regreso fue incómodo.Intenté romper el silencio preguntándole a Kael si había conseguido lo que había ido a comprar."Sí" respondió.Eso fue todo.Después le pregunté cómo le había ido con Liora. Por un instante pareció tensarse."Bien."Y otra vez, nada más.Decidí rendirme. Si Kael no quería hablar, no había mucho que pudiera hacer al respecto. Así que me limité a mirar por la ventana durante el resto del trayecto.Cuando llegamos a la mansión, escuché voces antes incluso de entrar.Lisa y Rowan estaban en la sala viendo una película con las puertas abiertas.Entré en pánico.Antes de que Lisa pudiera verme, sujeté a Kael del brazo y lo arrastré frente a mí como un escudo humano."¿Qué haces...?" empezó a decir."Camina." Le dije Afortunadamente, estaba demasiado confundido para resistirse.Nos deslizamos frente a la sala a toda velocidad. En cuanto llegamos a las escaleras, lo solté y subí corriendo hasta mi habitación.Cerré la puerta de golpe.Esperé un buen rato a

  • Atada   Capítulo 43

    Al salir del auto nos dimos cuenta de que el centro del pueblo estaba más animado de lo habitual. Había una pequeña feria instalada entre las calles empedradas: luces colgantes, música suave, puestos de comida y risas por todos lados.Caminábamos entre los puestos cuando, de pronto, una chica se lanzó prácticamente sobre Kael."¡Kael!" exclamó, tomándolo del brazo con total confianza.Era rubia, con una sonrisa enorme y una energía arrolladora. Kael parpadeó, claramente sorprendido."¿Eh…?" soltó, antes de reconocerla. "¿Liora?""¡Pensé que no eras tú!" rió ella. "Hace siglos que no te veía."Sin darle tiempo a reaccionar, lo jaló con entusiasmo."Ven, tienes que ver esto, hay un puesto nuevo, y además…" le lanzó una mirada cómplice "tengo mucho que contarte.""Oye, espera" intentó decir Kael, girándose apenas hacia mí.Yo alargué la mano instintivamente para sujetarlo. La multitud me intimidaba un poco, y la feria se sentía repentinamente demasiado grande."Kael…" murmuré.Pero ya er

  • Atada   Capítulo 42

    El desayuno transcurrió bajo un silencio extraño, casi pesado. Nadie decía nada y solo se escuchaba el choque de los cubiertos contra los platos. Sentía cada movimiento amplificado, como si todos pudieran oír el latido acelerado en mi pecho. Traté de comer sin levantar la vista, pero entonces, la voz de Edrik rompió el silencio."¿Dormiste bien?" preguntó con un tono fingido.Sentí como la sangre me subía al rostro. Sabía exactamente a qué se refería, o más bien, con quién. Me mordí la lengua, tratando de fingir normalidad, y respondí lo más bajo que pude"Sí… dormí bien."Apenas la palabra “bien” salió de mi boca, escuché la risita contenida de Edrik, y luego a Rowan soltar una carcajada abierta."Claro que sí" murmuró Rowan, con un tono burlón. "¿Verdad, Theron?""Debe haber dormido muy bien" agregó Edrik.Theron lanzo los cubiertos al plato y salió, yo no dije nada, solo quise hundir la cara en mi plato.Cuando el desayuno terminó, todos se levantaron casi al mismo tiempo, como si

  • Atada   Capítulo 41

    Muy estresados, todos comenzaron a dispersarse por la sala. Yo me sentía completamente agotada. Cada músculo de mi cuerpo pedía descanso. Theron me levantó del sofá con cuidado, sosteniéndome entre sus brazos mientras caminaba hacia las escaleras. A lo lejos, podía ver a mis hermanastros con expresiones confusas, sus murmullos llenando el aire.Ya en la habitación, lo observé en silencio. Theron estaba tan serio, tan concentrado en no dejarme caer, que por un momento olvidé todo lo demás. Sentí un impulso irresistible y me aferré a él, abrazándolo con fuerza."No te vayas…" susurré, apoyando mi cabeza contra su pecho.Él bajó la mirada, y sus ojos, llenos de ternura, me hicieron sonreír a pesar del cansancio.Me recostó sobre la cama y lentamente, inclinó su frente hacia la mía y depositó un beso suave y delicado."Dulces sueños, Agatha" murmuró, separándose apenas lo suficiente para levantarme la barbilla con cuidado.Luego, se dirigió hacia la puerta con pasos tranquilos, como si el

  • Atada   Capítulo 40

    Aún sentía el calor del beso en mis labios cuando todo comenzó a volverse confuso.El aire parecía más denso, como si el mundo se hubiera encogido. Mi respiración se volvió corta, irregular. Nyx seguía riendo dentro de mí, agitada, hasta que de repente… su voz cambió.“Agatha…” murmuró, jadeante. “No me siento bien…”Me detuve en seco.Theron, que caminaba unos pasos delante, se giró al notar que mi mano se aflojaba.“¿Agatha?” dijo, acercándose de inmediato. “¿Qué pasa?”Intenté responder, pero un mareo me cortó la voz. Todo giraba a mi alrededor. El ruido del circo se convirtió en un zumbido lejano.“Agatha, ¡mírame!” insistió Theron, tomándome por los hombros.Nyx respiraba con dificultad dentro de mí.Su tono, normalmente firme y provocador, sonaba ahora… asustado.“Agatha… no puedo… mantenerme despierta…”“¿Nyx?” susurré, tambaleándome.La visión comenzó a nublarse. Las luces del lugar se distorsionaron hasta ser solo manchas de color.Escuché mi propio nombre, la voz de Theron r

  • Atada   Capitulo 39

    El aire del lugar tenía un aroma dulce, entre pan recién hecho y flores húmedas. Las luces doradas colgaban entre los balcones, y la gente pasaba con calma, sonriendo, hablando bajo.Aun así, yo no podía dejar de sentir el peso de la mirada de Theron a mi lado. Caminábamos tan cerca que mis dedos rozaban los suyos a cada paso.No sé quién de los dos cedió primero, pero nuestras manos se entrelazaron. Fue un gesto tan natural que me estremecí.“¿Estás temblando?” preguntó con voz suave.“Hace frío,” mentí.Nyx rió dentro de mí, baja.“No es el frío, mentirosa.”Theron me miró de reojo, y el brillo de sus ojos hizo que el corazón me latiera más rápido.Seguimos caminando, sin rumbo fijo, hasta que entramos a una calle empedrada con faroles viejos y tiendas que parecían de otro siglo. En una de ellas, una librería pequeña con el letrero descolorido, una vitrina mostraba pilas de libros usados.Me detuve.Había un ejemplar entre todos, cubierto de polvo, con una portada azul gastada y let

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status