Chapter 7

Alora Andrade

Ilang araw na ang lumipas pero tulala pa rin si Alora. Tagos ang bawat tingin niya, at ang isip niya ay napakalayo na ng narating. Napaluha na lang siya nang sumuko at tanggapin na ito na marahil ang nakaukit na kapalaran sa kanyang palad. Hindi niya na mababago pa ang kanyang hinaharap.

Nagpunta siya sa kanyang kapatid dahil ito lang ang tanging makakapagpapagaan ng kanyang kalooban.

"Ate... may problema po ba?" Hindi robot si Arhon para hindi maintindihan ang nangyayari. Wala siyang hindi alam pagdating sa ate niya. Alam niya kapag may malalim itong iniisip, may problema man o wala. Kabisado niya ang bawat sulok ng puso nito. "Ate, may sakit lang ako pero kapatid mo ako. Pwede mong sabihin sa akin kahit na ano."

Napayuko si Alora dahil biglang tumulo ang kanyang luha. Pinahid niya ito bago binalingan ang kapatid. "Okay lang ako basta okay ka."

Naalala niya bigla ang deal nila ni Zephyra. Sinabi nitong hindi na siya magkakaproblema sa mga gamutan ng kapatid. Kasama ang privilege na iyon sa oras na makasal sila ni Zephyra. Sa totoo lang, hindi na ito masamang solusyon sa mga problema niya.

Isa lang naman ang hindi alam ni Arhon—iyon ay ang trabaho ng ate niya kung saan nanggagaling ang ipinanggagamot sa kanya. Ayaw niyang malaman ito ng kapatid dahil baka sisihin lang nito ang sarili. Ayaw din niyang malaman nito ang tunay niyang saloobin tungkol sa magiging parte niya sa mundo ni Zephyra. Gusto niyang ipagpatuloy ang pagpapanggap at magmistulang masaya kapag nasa harapan ni Arhon.

"May hindi ka sinasabi, ate. Ramdam ko."

Pinilit ni Alora na ngumiti nang kumbinsido para ipakitang okay lang siya. Hinawan niya ang kamay ni Arhon at hinugot ang lahat ng natitirang lakas. Para masabi kay Arhon ang mga salitang maski sa panaginip ay hindi niya inakalang lalabas ngayon mula sa kanyang mga labi.

"Ikakasal na ang ate mo."

"Talaga, ate?" Sobrang saya ni Arhon sa magandang balita. Matagal niya na kasing gustong magkaroon ng katuwang ang kapatid sa buhay.

"Pero sa isang babae." Pinakatitigan niya ang kapatid at inabangan ang magiging reaksyon nito.

"I knew it..." naging sagot nito na biglang nagpagulo sa kanyang utak.

"Hindi ka galit?"

"Bakit naman ako magagalit, ate? Iyon ba ang inaalala mo kaya ka ganyan ngayon?"

Tumango na lang siya kahit hindi naman talaga iyon ang dahilan.

"Love has no gender, ate."

Muli siyang napayuko. Pero walang love sa pagitan nila ni Zephyra. At ang kasal na ito ay parte lang ng laro ni Zephyra.

"Oo nga naman," ngumiti siya para takpan ang tunay niyang dinadala.

Ilang sandali pa ay biglang bumukas ang pintuan. Laking gulat ni Alora nang masilayan ang taong iniluwa niyon. Sabay silang napatingin ni Arhon sa gawi ng taong pumutol sa moment nilang magkapatid.

"Siya na ba 'yun, ate?" May galak sa mukha ni Arhon habang nakatingin sa kanya.

Inalis na lang ni Alora sa isip ang katanungan kung paano nalaman ng babaeng ito kung saang ospital naka-admit ang kapatid niya. Pero bakit nga ba siya nagtataka, kung walang hindi kayang gawin ang isang katulad ni Zephyra?

Ito na marahil ang simula ng kanyang pagpapanggap, dagdag sa mga kasinungalingan niya at paglilihim sa kapatid. Tumango siya at ngumiti kay Arhon, kaya lalo pang lumapad ang ngiti nito.

Lumapit si Zephyra kay Alora. Hinapit niya ito sa bewang at biglang humalik sa mga labi nito. Kinilig si Arhon sa nasaksihan, habang si Alora naman ay halos bumaliktad ang sikmura.

"I've been missing you," sinabi ito ni Zephyra habang hapit pa rin sa bewang si Alora at nakatingin nang masinsinan sa mga mata nito.

Bago ang tagpong ito ay kausap muna ni Zephyra si Hellena. Hindi makapaniwala si Hellena na nauwi sa kasalan ang dapat lang ay paglalaro ni Zephyra. Ang huling pagkakaalam niya kasi, dala lang ng init ng katawan ang gusto ng boss niya. Akala niya ay pure lust lang ang nararamdaman ni Zephyra kay Alora, dahil hindi naman ito ang unang beses na nahumaling sa babae ang kanyang boss. Nung una ay pinigilan ni Hellena si Zephyra sa balak nitong gawing asawa si Alora, pero sino nga ba ang makakapigil sa anumang naisin ng isang Zephyra Zamora?

"You're staying with me," bulong niya kay Alora.

Patagong kumurap si Alora at itinago ang totoong nararamdaman. Hindi pwedeng magkaroon ng hinala ang kapatid niya kaya mas ginalingan niya ang pag-arte. "Syempre naman," sagot niya, at humawak din siya sa bewang ni Zephyra sabay harap pa rito.

Hindi inasahan ni Zephyra ang naging kilos ni Alora. Pero alam naman niya kung bakit ito ganito. Hiniling kasi sa kanya ni Alora bilang kapalit ng pagpayag nitong maging asawa niya, na magpapanggap silang tunay na nagmamahalan sa harapan ng kapatid nito.

Nagdala ng kakaibang haplos sa puso ni Zephyra ang biglang pagiging clingy ni Alora. Tila ba tinunaw nito ang malamig na yelong nakapalibot sa kanya. Pinagmasdan niya lang si Alora nang malapitan.

"I'm starting to love this game, honey." Sapat lang ang lakas ng bulong na iyon para marinig ni Alora at hindi ng kapatid nito.

Ginantihan lang ng ngiti ni Alora ang mga naging kataga ni Zephyra. Pero ang puso niya ay parang pinipiga sa isiping makukulong siya sa larong ito ni Zephyra. Na iikot ang buhay niya sa isang total stranger. Hindi niya ito gusto, at para itong isang kulungan ngayon sa kanya. At si Zephyra ang mismong selda niya.