LOGINKasama ka na talaga Mitch. Obvious naman na love na love ka ni Chandler.
MitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
MitchNasa sala ako ng seventh floor, tahimik ngunit mabigat ang hangin, at kaharap sina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Kagabi lang ay panalo kami sa match laban sa bagong team na HonoPH—isang clean win, solid plays, walang palya. Dapat masaya ako. Dapat nagce-celebrate pa rin. Kaya nga raw nandito
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Chanden Kabuwanan na ni Noelle at lagi na siyang nakabestida para daw ready kapag manganganak na siya. Ayon sa kanyang doktor, anumang oras ay maaaring lumabas na ang aming munting anghel. Ramdam ko ang halo-halong emosyon. Kasabikan, kaba, at higit sa lahat, pagmamahal. Pero kahit anong saya ang
NoelleKinaumagahan, sa restaurant ng Empire kami nag-almusal ni Chanden kasama ang kanyang mga magulang. Hindi ko maiwasang mapahanga sa engrandeng disenyo ng lugar, mula sa eleganteng chandeliers hanggang sa malalambot na upuan na tila niyayakap ang sinumang mauupo. Hindi na nakapagtataka, dahil p
Noelle"Ulitin mo nga ang sinabi mo!" mariing sabi ni Chessa, halatang nanggigigil na siya sa galit. Kumuyom ang kanyang mga kamay, at kitang-kita ko kung paano nanginig ang kanyang mga labi sa pagpipigil ng emosyon. Kahit galit ay gusto pa rin niyang poise siya.Juicemiyo Marimar, kung magkakasabun
NoelleMonday, first day of work. Suot ko ang binili kong terno sa mall na nadaanan namin ng pababa na kami dito sa lungsod.Habang hinihintay na mag lunes ay niyaya rin akong mamili ulit ng amo ko ng iba ko pang kakailanganin. Ayaw daw niyang mapulaan ako dahil magiging kapulaan din daw niya iyon d







