My Sister's Fiance, My Unexpected Love

Halos karamihan ng taong nakakakilala sa kanila ay alam na mahal na mahal ni Brixie si Morris.

Tanging si Morris lamang ang nagkukunwaring walang alam.

Hanggang sa araw na isinuot niya sa pulso ng ibang babae ang bracelet na sumisimbolo sa “Eternal Love.”

May ilang taong naaawa kay Brixie kaya hindi nila napigilang tanungin si Morris.

“Ano ba talaga ang turing mo kay Brixie sa lahat ng mga taon na magkasama kayo?”

Bahagyang umangat ang mga sulok ng labi ni Morris. Kaswal siyang ngumiti na para bang walang bigat ang tanong.

“Childhood sweetheart ko siya. Ano pa ba?”

...

Sa 20th birthday ni Brixie, matapos ang ilang araw na walang tigil na pag-ulan, biglang luminaw ang panahon. Matingkad na asul ang kalangitan, at tila mas maliwanag ang buong mundo.

Tanghali nang pumasok si Brixie sa cafeteria ng University. Agad siyang nilapitan ng kaniyang best friend na si Russel, na parang igat na sumingit sa gitna ng mga tao bago misteryosong hinawakan ang kamay niya.

“Beb, nag-leave ako ngayong umaga para bumili ng ilang gamit. Hulaan mo kung sino ang nakita ko?”

Kaswal na kumuha si Brixie ng dalawang tray at iniabot ang isa kay Russel.

“Sino?”

Napangisi si Russel bago yumuko at bumulong sa tainga niya.

“Si Morris! May binili siyang bracelet sa jewelry counter na ang pangalan ay My Love in This Life.”

Pagkasabi niya niyon, napansin niyang namula si Brixie.

Lalong lumapad ang kaniyang ngiti. Mapaglaro niyang tinapik ang balikat ng kaibigan.

“Hoy, sa tingin mo ba, magko-confess na sa iyo si Morris mamayang gabi?”

Lalong namula si Brixie..

“Hindi ko alam! Huwag ka ngang manghula.”

Kumuha si Russel ng ilang pirasong braised pork. Nang makita ang nakakatakam na kulay nito, hindi niya napigilang kumuha pa ng dagdag.

“Tsk! Kung ako ang tatanungin, matagal na dapat nag-confess sa iyo ang lalaking iyon. Ilang taon na siyang nakabuntot sa iyo, pero wala pa ring ginagawa! Dahil sa kanya, iyong mga junior na may crush sa iyo, hanggang tingin na lang. Gusto ka man nilang ligawan, wala silang lakas ng loob dahil lagi siyang nakadikit sa iyo!”

Sang-ayon si Brixie sa unang bahagi ng sinabi ng kaibigan niya. Pero nang marinig ang kasunod na mga salita, may napansin siyang kakaiba.

Agad niyang itinaas ang sipit na ginagamit niya sa pagkuha ng pagkain at kunwaring hahampasin si Russel.

“Ang kulit mo!”

Nagtawanan silang dalawa habang tinatapos ang pagkuha ng pagkain. Nang makahanap sila ng mauupuan, dalawang beses na tumunog ang cellphone ni Brixie.

Binuksan niya iyon at nakita ang mensahe mula kay Morris.

Una, isang meme ng husky na may hawak na karatulang may nakasulat na Happy Birthday.

Kasunod nito ang isa pang mensahe.

“Mamayang 9 PM. Prime Luxury Club. Hihintayin kita.”

Sa bilis ng mata ni Russel, agad niyang nakita ang dalawang mensahe.

“Wow!”

Halos mapasigaw siya sa sobrang excitement.

“Ano'ng sabi ko sa iyo?! Hindi ba't sinabi ko nang may plano siya? Wala akong pakialam, sasama ako sa iyo mamayang gabi! Hindi ko palalampasin ang ganitong ka-romantic na moment!”

Hindi sumagot si Brixie, pero sa loob-loob niya, para bang may fireworks na sumabog sa kanyang puso.

Buong hapon, hindi siya makapag-concentrate sa klase. Paulit-ulit niyang tinitingnan sa cellphone ang iba't ibang design ng bracelet na My Love in This Life, habang paulit-ulit ding iniisip kung paano kaya magko-confess sa kaniya si Morris mamayang gabi.

Magkalapit lamang ang tirahan nilang dalawa. Mula pagkabata, magkasama na sila at marami nang pinagdaanan nang walang ibang taong namamagitan sa kanila.

Magkasama silang nagpa-piercing ng tainga. Nang makita nilang pareho silang napapangiwi sa sakit, hindi nila napigilang magtawanan.

Magkasama rin silang lumiban sa klase para manood ng light show.

Maraming Bagong Taon na rin silang magkasamang sinalubong, nagpapalitan ng pagbati habang pumuputok ang mga paputok sa kalangitan.

Nang tumanda sila, nagkasundo silang pumasok sa iisang unibersidad. Habang lumilipas ang panahon, lalo pang naging malapit ang relasyon nila.

Para kay Brixie, tila isang manipis na tabing na lamang ang naghihiwalay sa kanila mula sa pagiging magkaibigan tungo sa pagiging magkasintahan.

At ngayong gabi, sa wakas, si Morris na mismo ang mag-aalis sa harang na iyon.

...

Pagsapit ng gabi, eksaktong dumating sina Brixie at Russel sa entrance ng Club.

Kakababa pa lamang nila mula sa taxi nang dahan-dahang huminto sa tabi nila ang isang itim na luxury car. Agad na bumaba ang driver at mabilis na umikot sa likuran upang buksan ang p***o.

Nang makita iyon, hinila ni Russel ang kamay ni Brixie.

“Hoy, pustahan tayo! Baka sobrang gwapo ng lalaking bababa sa luxury car na iyan... o kaya naman, kalbo na, mataba pa ang tiyan!”

Sumulyap si Brixie sa kapansin-pansing plaka ng kotse.

“Ano ang pustahan?”

Napakagat-labi si Russel bago sumagot.

“Ang matatalo, libre ang pagkain ng isa sa loob ng isang linggo!”

Naging bilugan ang mga mata ni Brixie sa sobrang tuwa.

“Deal!”

Napangisi si Russel.

“Mauna na ako. Ang hula ko, kalbo at malaki ang tiyan ng lalaking nasa loob!”

Sa pagkakaalam niya, ang mga mayayaman at gwapong lalaki ay karaniwang nagmamaneho ng mga sports car, gaya ni Morris.

Bahagyang nag-pout si Brixie at kunwaring nag-aalinlangan.

“Kung ganoon, wala na akong choice kundi tumaya na sobrang gwapo niya. Baka naka-custom-made suit pa at may suot na gold-rimmed glasses.”

Hindi pa man lubusang lumalabas ang mga salita sa bibig niya, isang pares ng makintab na leather shoes na agad ang bumungad sa kanilang paningin.

Kasunod niyon, dahan-dahang lumabas mula sa kotse ang isang lalaking nakasuot ng suit.

Tumayo siya nang tuwid, kaswal na inayos ang bahagyang lukot ng kaniyang damit, saka bahagyang tumingin sa paligid sa likod ng kaniyang gold-rimmed glasses.

Nagkataong nagtagpo ang kaniyang mga mata at ang mga mata nina Brixie at Russel.

Nang makita ni Russel nang malinaw ang mukha ng lalaki, napasinghap siya at palihim na kinurot ang braso ni Brixie.

“Diyos ko! Hindi lang siya top-tier handsome! Grabe, sobrang perpekto niya!”

Napangiti si Brixie.

“Ang kulit mo! Nahulaan mo pang may salamin siya. Bakit hindi ka na lang magtayo ng fortune-telling stall sa overpass?”

Hindi sumagot si Brixie. Pinisil lamang niya ang labi niya upang pigilan ang ngiti bago naglakad patungo sa lalaki.

Dahil hawak niya ang kamay ni Russel, napilitan ding sumunod ang kaibigan niya.

“Hoy! Hoy! Ano'ng ginagawa mo?!”

Kaswal na sumagot si Brixie.

“Bumabati lang.”

Pagkatapos, huminto siya nang may tatlong hakbang ang layo mula sa lalaki at magalang na tumawag.

“Kuya”

Kuya?!

Natigilan si Russel.

Nakita niyang bahagyang tumango ang lalaki. Dumaan muna ang kaniyang gwapong mga mata sa direksiyon ni Russel bago tuluyang bumaling kay Brixie.

“Lumalabas ka kasama ng mga kaklase mo?”

Malalim at nakakaakit ang boses nito.

Bilang isang ganap na voice enthusiast, halos matunaw ang puso ni Russel nang marinig iyon.

Sa sandaling iyon, naisip niyang parang nasayang lamang ang pera niya sa dati niyang boyfriend na voice actor na mahilig magpanggap na cold at aloof.

Mahinang sumagot si Brixie.

“Hmm. Kuya, may business meeting ka ba rito?”

Tumango si Connor. Maikli at direkta siyang sumagot.

“May social engagement ako.”

Matapos ang ilang sandaling pagbati, natahimik silang tatlo.

Tumingin si Connor sa relo niya.

“Pumasok na tayo nang sabay.”

Sabay-sabay silang naglakad patungo sa main hall, ngunit bahagyang nahuli sina Brixie at Russel ng dalawang hakbang.

Palihim na hinila ni Russel ang kamay ng kaibigan.

“Hindi puwede! Dinaya mo ako! Hindi na valid ang pustahan natin!”

Tinakpan ni Brixie ang bibig niya habang tumatawa nang husto, halos manginig na ang kanyang mga balikat.

“Saan banda ang pandaraya? Hindi mo naman ako tinanong kung kilala ko ang taong nasa loob ng kotse!”

Napangisi si Russel at kiniliti ang tagiliran ni Brixie.

Napahiyaw si Brixie at napatalon palayo, ngunit aksidente siyang bumangga sa likod ni Connor.

Mabuti na lamang at mabilis ang naging reaksiyon nito. Agad siyang hinawakan upang hindi tuluyang matumba sa sahig.

Namula ang mukha ni Brixie habang pilit na itinatayo nang maayos ang sarili.

“Sorry, Kuya hindi ko sinasadya.”

Mabilis ding lumapit si Russel upang tulungan siya.

“Kuya, sana hindi kita nasaktan. Kasalanan ko, naglolokohan kasi kami ni Brixie”

Dahan-dahang binitiwan ni Connor ang braso ni Brixie.

“Okay lang. Pero sa susunod, huwag kayong masyadong magharutan sa mataong lugar. Madali kayong mapahamak.”

Sabay na tumango ang dalawa.

“Opo.”

Para silang dalawang pugo na napagalitan.

Nang tuluyan nang mawala sa kanilang paningin si Connor sa dulo ng corridor, saka lamang sila nakahinga nang maluwag.

“Brixie, bakit hindi mo sinabi sa akin na mayroon kang napakagwapong brother-in-law?!”

Inalis ni Brixie ang tingin sa direksiyon ni Connor at hinila si Russel patungo sa Room na naka reserved para sa kanila.

“Six months ago, na-engage siya sa ate ko. Business marriage iyon.”

Napabulalas si Russel.

“Ah!”

Pagkatapos, kumislap ang kanyang mga mata sa excitement.

“Siguradong natatawa sa sobrang saya ang ate mo kahit natutulog! Nakapag-asawa siya ng ganoong ka-high-quality na lalaki! Ang cold at ang refined pa ng dating niya. Sa hitsura pa lang niya, parang kaya kong kumain ng tatlong mangkok ng kanin araw-araw!”

Hindi sumagot si Brixie.

Talaga bang ganoon siya ka-perpekto?

Mula nang ma-engage ang ate niya, halos araw-araw itong mukhang malungkot.

…

Nang makarating sina Brixie sa Room, nakita nilang bukod kay Morris, naroon din ang grupo ng mga kaibigan nito.

Punong-puno ng iba't ibang alak ang coffee table. Sa gitna naman ay may cake na tila ginawa para sa isang prinsesa sa fairy tale, maayos na nakalagay sa loob ng transparent na kahon.

Nakasandal si Morris sa sofa habang umiinom. Ngunit nang makita niya si Brixie, agad siyang umayos ng upo at tinapik ang bakanteng pwesto sa tabi niya.

“Brix halika rito. Dito ka umupo.”

Nang makita iyon, palihim na itinulak ni Russel si Brixie

“Sige na! Pupunta ako roon sa kabilang sofa. Mamaya, ire-record ko ang highlights ng romantic moment ninyo!”

Walang nagawa si Brixie kundi umupo sa tabi ni Morris.

Pagkaupo pa lamang niya, agad nitong ipinatong ang isang braso sa balikat niya at bumulong sa tainga niya.

“Happy birthday, Brix!”

Pagkatapos, iniabot nito sa kaniya ang isang eleganteng kahon ng alahas.

Magkalapit na magkalapit ang kanilang mga mukha. Halos maramdaman ni Brixie ang paghinga ni Morris.

Namula ang mga pisngi niya hanggang sa batok, habang bahagyang pinagpapawisan ang mga palad niyang nakahawak sa kahon ng regalo.

Hindi nakaligtas sa mga kaibigan ni Morris ang eksenang iyon.

“Birthday pala ni Brixie ngayon! Kaya naman pala todo ang paghahanda ni Morris!”

“May cake na, may regalo pa. Mukhang totoong pag-ibig na ito!”

“Hoy, hindi ba sinabi ni Morris na may mahalaga siyang ia-announce ngayong gabi? Ano ba iyon? Bilisan mo na! Hindi na kami makapaghintay!”

Lalong bumilis ang tibok ng puso ni Brixie. Pakiramdam niya, anumang sandali ay tatalon na iyon palabas ng kaniyang dibdib.

Tumawa si Morris at nagmura nang pabiro bago bahagyang sinipa ang lalaking nagsalita.

“Hindi nga ako nagmamadali. Bakit kayo ang atat na atat?”

Ngunit bago pa man tuluyang mawala ang ngiti sa labi niya, biglang bumukas ang p***o ng private room.

Isang babaeng nakasuot ng pulang halter dress ang lumitaw sa harap nilang lahat.

“Excuse me, late na ba ako?”

Napatingin ang lahat sa bagong dating. Ngunit ang higit na ikinagulat ni Brixie ay ang biglang pagtayo ni Morris at ang ekspresyong lumitaw sa mukha nito.

Sino ang babaeng iyon, at bakit tila hindi na makapaghintay si Morris na salubungin ito?