LOGINHmm.. mukhang may panibago na namang panganib kay Noelle kung kailan may hearing na sina Conrado at Mang Vergel.
Napasinghap ako nang maramdaman kong nasa magkabilang gilid ng katawan niya iyong mga binti ko.Biglang naging sobrang intimate ng posisyon namin.At kahit ilang beses nang may nangyari sa amin…Hindi pa rin talaga ako sanay.Lalo na kapag ganito siya makatingin.Iyong isang kamay niya ay nasa bewan
Mitch“I can explain about Venice,” mahinang sabi ni Chandler habang mahigpit akong nakayakap sa kanya.May kung anong bigat sa boses niya na parang ayaw niya talagang magkaroon ako ng maling idea tungkol sa babaeng iyon.Hindi ko alam kung bakit, pero kusang umangat ang mga kamay ko at niyakap ko r
Iyong mga simpleng detalye na hindi mo agad mapapansin pero consistent niyang ginagawa para sa’yo.Iyong paraan ng pag-aalala niya nang hindi niya kailangang sabihin nang diretsahan.Napangiti tuloy ako nang hindi ko namamalayan kaya mabilis akong umiwas ng tingin bago pa niya mahalata.“Let’s go,”
Pero syempre… hindi ibig sabihin no’n na okay lang sa akin lahat ng nakita ko.Tahimik ulit kami habang tumatakbo ang motor sa gitna ng malamig na gabi.Nakasandal pa rin ako sa likod niya habang nakayakap sa bewang niya. Paminsan-minsan ay nararamdaman ko ang marahang paghaplos ng hangin sa balat k
MitchTahimik lang kami ni Chander sa elevator kahit na pansin kong gusto niyang magsalita.Iyon yung klase ng katahimikan na hindi naman totally awkward pero ramdam mong may mabigat na nakasabit sa pagitan ninyong dalawa.At sa bawat segundo na lumilipas, lalo kong naiisip iyong Venice na iyon.Bwi
Humugot ako ng malalim na buntong-hininga bago pinatuyo ang kamay ko gamit ang tissue. Tinitigan ko pa sandali ang sarili ko sa salamin.Mukha pa naman akong composed.Sana.Pagkatapos no’n ay saka ko binuksan ang pinto.Agad bumungad si Chandler na nakatayo mismo sa harap nito. Nakasandal siya sa d
Chansen“Hindi ka naman nahihirapan?” tanong ni Kuya Jerome habang nakatayo at inaayos ang mga gamit sa table niya. Nasa opisina niya ako ngayon, at gaya ng dati, punong-puno ng energy at good vibes ang buong paligid. Iba yata talaga ang nagagawa ng pag-aasawa.Ngumiti ako. “Nahihirapan? Kuya naman,
Estella May ilang pagkakataon na sinubukan ni Tristan na kausapin ako. Pero nginitian ko lang siya ng pilit pero magalang—at sinabihan ko siyang wala siyang dapat ipaalala. “I’m fine, Tristan. Promise,” sabi ko, sabay irap na pabiro ng kaunti para magmukhang convincing kahit alam kong hindi naman t
Estella“Kung naloloko mo ang ibang tao dahil sa akala nila na nakuha mo ang lahat ng meron ka sa sarili mong kayod, hindi ako ‘yon, Estella,” matalim na sabi ni Nayomi, halos idura na ang pangalan ko. “Marumi ka rin naman. Imposible sa pagsusumikap mo lang, bigla ka na lang naging si Alletse.”Para
Estella Sinundan ko ng tingin si Chansen habang naglalakad palayo para sundan si Dad, ang biyenan kong lalake. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago siya tumalikod; ‘yung tipong nakangiti pero may pag-aalala. “Hija,” tawag ni Mommy dahilan upang lingunin ko siya. “’Wag kang mag-alala, walang mangya







