INICIAR SESIÓN“Bakit ka nakangiti?” tanong ni Brent.“Hindi ako nakangiti,” mabilis na bawi ni Candice.Tumawa ang binata. Binuksan nito ang stereo at nagpatugtog ng music. Love songs pa talaga.Dumating sila sa isang restaurant na halatang hindi basta-basta, warm lights, glass walls, at mga taong naka-semi-formal.Pagpasok nila sa loob, mas lalong gumanda ang ambiance, soft jazz, at mabangong pagkain.Bago pa siya makapagsalita, hinawakan ni Brent ang bewang niya, gentle pero deliberate, parang nagpapakita ng label. Inalalayan pa siya papasok sa loob.“Sir Brent,” bulong niya habang naglalakad sila, “anong ginagawa ninyo?”“My love,” sagot ni Brent. “Relax.”“My love?!” muntik siyang madulas sa heels niya. “Sir Brent--”“Sshhh,” sabi nito, sabay hila ng upuan para sa kanya. “Sit down, my princess.”“My princess?”Pagkaupo niya, yumuko si Brent at bumulong. “You’re so beautiful.”Pero matalas ang pakiramdam ni Candice.Nagkrus siya ng braso. "Bakit mo ginagawa ito? May kailangan ka ba Sir? Sabihin
“Dating?” ulit ni Daryl, tila hindi makapaniwala.“Yeah,” sabi ni Brent, kalmado pero may diin, nakatingin kay Daryl. “We’re getting closer.”May pag-aangkin ang paraan ng pagkakasabi nito.At bago pa makabawi si Candice, inilapat ni Brent ang palad niya sa likod ng upuan nito, bahagyang dumukwang, sapat para maramdaman niya ang init ng katawan nito sa likod niya.Parang kinulong siya sa pagitan ng desk at ng katawan nito.“Sir Brent…” bulong ni niya. “Anong ginagawa mo?”Hindi siya sinagot ni Brent.Napansin ni Daryl. Kumunot ang noo nito, pero mabilis ding naglagay ng friendly smile, yung tipong ayaw maging bastos.“You look tired,” mahinahong sabi ni Daryl kay Candice. “Are you okay?”Muntik nang lumambot ang dibdib ni Candice. Si Daryl, lagi talagang ganun, gentle and considerate. Kaya nga ito ang naging crush noon.Pero bago pa siya makasagot, nauna si Brent.“She’s fine,” putol ni Brent, boses mababa pero matalim. “I took care of her.”Napatigil si Candice. Took care of her? Par
Sumugod si Cassandra paakyat, halos mabitawan ang phone sa panginginig ng kamay.“Ganyan ka ba talaga kainggit sa akin kaya gusto mong kuhanin ang room ko?”“Cassandra, sinong kausap mo? Ako o sarili mo?”“Aba’t mayabang ka talaga!”“Cassandra!” tawag ni Don Carlos mula sa ibaba, pilit pinapakalma ang sitwasyon. “Anak, ikaw na sa guestroom. Kakadating lang ng kapatid mo, pagbigyan mo na.”Pero hindi tumigil si Cassandra. Pagdating sa hallway, nakita ni Candice si Kuya Sonny at ilang mga tauhan na bitbit ang mga gamit upang ilipat sa guestroom.“Kuya Sonny!” sigaw ni Cassandra, sabay harang sa pinto. “Hindi mo pwedeng galawin ’yan! Room ko ’yan!”“Miss Cassandra, utos po ni Ma’am Candice…” mahinang sagot ni Kuya Sonny, halatang naipit sa gitna.“Bakit ako aalis sa room ko, Ma? Pa?” biglang humagulgol si Cassandra, sabay lingon sa hagdan. “Bakit ako ang papalipatin para sa kapritso ni Candice!”Dumating si Leah, hinihingal, naka-robes, pero ang mukha yung concerned na mukhang ready na r
“Candice,” tawag ni Brent sa ilalim ng payong.Umikot ang mata niya. “Ano na naman ba?”“’Yung damit ko… hindi pa pala ako nagpapalit.”Natigilan si Candice, tapos bigla siyang natawa. Isang tawang hindi niya napigilan dahil sa itsura ng boss niya. Masagwa talaga, para itong si Winnie the Pooh minus ang malaking tiyan. Si Brent, natawa rin.“Dadalahin ko na lang bukas sa office,” aniya.“Kailangan kong magpalit. Baka may makakita sa aking empleyado ng Timeless, mawalan ng respeto.”“Bakit? Bagay nga eh. Isang giling naman diyan,” aniyang tumatawa.“Candice, tara na. Huwag mo akong gawing katatawanan.”Pagpasok nila sa apartment, agad niyang kinuha sa washing machine ang damit at inabot ito sa binata.“Where can I change?” tanong nito.“Diyan na,” sagot ni Candice, sabay turo sa may sofa, pero mabilis siyang umiwas ng tingin.Nagpalit si Brent nang parang sinasadya, hindi naman mabagal, pero enough para mapansin niya. Tinanggal nito ang fitted shirt na suot, napatingin siya. Napalunok
Unang umiwas si Candice. Kinuha niya ang baso ng tubig, uminom, nagkunwaring nasamid.Brent cleared his throat. “So…” sabi nito. “Still looking for someone like Daryl?”Tumigas ang balikat ni Candice. “Oo, sana.”Brent smirked pero hindi na playful. “Good luck.”“Bakit?” napataas ang kilay niya.“Because men like that,” sabi ni Brent, mababa, “don’t exist. Or if they do… They won’t choose someone like you. And besides, they are boring.”Napatigil si Candice sa pagnguya. Hindi nagustuhan ang naidnig.Biglang lumapit si Brent.“Ang dapat mong hanapin ay ang kagaya ko.”“Naku, sasakit lang ulo ko sa’yo. Pass.”Napansin niya ang galaw ng kamay nito sa gilid ng mata niya. Isang simpleng kilos. Isang segundo lang. Pero parang bumagal ang mundo.Dumampi ang hinlalaki ni Brent sa gilid ng labi niya.Warm. Dahan-dahan. Parang walang ibang bagay sa paligid kung hindi siya.“...You’re messy,” sabi ni Brent, mababa ang boses, tila nang-aasar pero may halong tenderness.Nanigas siya. Hindi siya na
“Sinasabi mo bang gold digger ako?” tumalim ang boses ni Candice, nanginginig sa inis pero pilit pinipigil dahil ayaw niyang magmukhang apektado.“Wala akong sinasabi,” sagot nitong kalmado. “Ikaw nagsabi n’yan.”“Wow. Galing. Gaslight pa more.”Tumingin si Brent sa kanya, bahagyang umangat ang kilay. “Oh? Big words.”“Kung gold digger ako,” aniya sabay taas ng baba niya, “edi sana ikaw na una kong tinarget? CEO ka, di ba?”Saglit na natigilan si Brent. Parang hindi niya inasahang lalaban siya nang diretso. Parang may kumislap na amusement sa mata nito, then slowly, ngumisi.“Dahil alam mong hindi kita papatulan,” sabi ni Brent. “You’re not my type.”Napatigil si Candice. For a second, parang may sumundot sa dibdib niya, hindi dahil gusto niya si Brent, kundi dahil ang yabang nito. Iyon pa naman ang pinaka-pet peeve niya.Tumaas ang kilay niya. “Sir Brent, the feeling is mutual.”Naglakad siya pabalik sa kusina na parang ayaw niyang ipakita ang kahit anong reaksyon nito. “Ayaw kong ma







