My Very True Love

เรื่อง : ทาสรักเมีย​เด็ก​

เขียน : เจ้าหมูน้อย

ภาพปก : Poo Pan

พิสูจน์อักษร : เจ้าหมูน้อย

นิยายทุกเรื่องของนามปากกาเจ้าหมูน้อย ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พุทธศักราช ๒๕๓๗ ห้ามมิให้ทำการคัดลอก ดัดแปลง หรือแก้ไข ส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเพื่อนำไปใช้ก่อนที่จะได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมาย

ช่องทางการติดต่อ

F******K PAGE : นิยายของเจ้าหมูน้อย

            ทักทายค่านักอ่านที่น่ารัก

เจ้าหมูน้อยต้องกราบขอบพระคุณที่สนับสนุนและติดตามผลงานของนักเขียนตัวน้อยๆ คนนี้ตลอดมานะคะ ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยายได้เลยนอกจากคำว่ารักและขอบคุณจริงๆ ค่ะ ขอบคุณจากใจอีกครั้งค่ะ

ส่วนนิยายเรื่องนี้เจ้าหมูน้อยเขียนขึ้นมาเพื่อให้ความบันเทิงแก่ทุกๆ ท่านค่ะ เน้นการบรรยายแบบบ้านๆ อ่านเข้าใจง่าย บางคำไม่ได้เขียนผิดแต่ว่าจงใจใช้คำนั้นค่ะเพื่อให้ได้อรรถรส เนื้อเรื่องก็สบายตับไตและหัวใจ(มั้ง) ความฟินความคลั่งรักก็มีค่ะ ที่สำคัญมีคนโบ้ด้วยแหละ อิอิ

เนื้อหาในนิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป อาจมีภาพและเนื้อหารุนแรง การใช้ถ้อยคำหยาบคายเกินไปซึ่งไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นมาจากจินตนาการของผู้เขียนเพื่อให้ได้อรรถรสในการอ่านเท่านั้น ตัวละคร สถานที่ ล้วนไม่มีอยู่จริง โปรดอ่านด้วยความบันเทิง หากมีขาดตกบกพร่องประการใด

                  ต้องกราบขออภัยด้วยค่ะ

                   แวะอ่านทำความเข้าใจอีกสักนิดนะคะนักอ่านที่รัก

นิยายเรื่องนี้เราใช้การบรรยายเรียบง่ายและมีคำหยาบคาย ใช้กู มึง และคำอื่นๆ ทั้งนี้ก็เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน

สถานที่และเนื้อหาในนิยายเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น จริงบ้างไม่จริงบ้างค่ะ

เนื้อหานิยายเพื่ออรรถรสไม่ได้มีเจตนาจะลบหลู่ หรือดูหมิ่นให้เสื่อมเสียใดๆ ทั้งสิ้น

เหมาะสำหรับผู้หื่นที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ

นิยายเรื่องนี้เขียนเพื่อคลายเครียดนะคะ สมจริงบ้าง ไม่สมจริงบ้าง เนื้อหาไม่สั้นไม่ยาว ใช้ภาษาบ้านๆ เน้นอ่านสบายๆ และอ่านเข้าใจง่ายค่ะ

เพราะฉะนั้นงดมีดราม่าน้า

ตอนที่​

#เตย์

ร้านกาแฟ

หลังจากเสร็จงานตั่งต่างผมและลูกน้องก็มานั่งจิบกาแฟให้ชื่นใจสักหน่อย​ บรรยากาศ​ภายในร้านค่อนข้างดีแต่มีดีกว่าที่นอกร้าน​ สาวๆ​ นักศึกษา​พากันเลิกเรียนและเดินผ่านหน้ากันเป็นขบวน

ขาว​ สวย​ หมวย​ น่า…ทุกคน!

ไม่ใช่แค่เจ้านายที่ตาเป็นมัน​ แต่ลูกน้องสามสี่คนก็น้ำลายไหลย้อยเป็นแถว

แถวนี้มันเด็ดจริงๆ​ เลยวุ้ย!

ผมแทบไม่เป็นอันจิบกาแฟ​ มองพวกเหล่าสาวสวยแล้วส่งสายตาเล็กสายตาน้อยให้​ แต่น่าเสียดายที่พวกเธอ​ทำเพียงเดินผ่านไปโดยไม่คิดจะเข้ามาทำความรู้จักกัน

“สาวๆ​ ก็ยิ้มให้กูนะ​ แต่ทำไมไม่มีใครเข้ามาหาวะ​ กูก็หล่ออยู่นี่หว่า” ผมเ​อ่ยถามลูกน้องข้างๆ​ ด้วยความแปลกใจ​ เพราะคนอย่างผม ‘เตย์​ นันทพิวัฒน์’ ไม่เคยมีที่สาวๆ​ จะไม่สนใจ

“อาจจะเพราะไม่กล้ามั้งครับ” มินมันตอบกลับ​

ไอ้นี่เป็นลูกน้องคนสนิทของผม​ หน้าตาก็หล่อเอาเรื่องอยู่​ แต่ผมแม่งดันหล่อกว่าว่ะ

“เหรอวะ” ยกกาแฟขึ้นมาจิบแล้วยังคงมองอาหารตาอยู่​ “มีแต่เด็ดๆ”

แจ่มๆ​ ทั้งนั้น​ ฮืม!

จังหวะนั้นผมก็ดันไปสะดุดตาเข้าให้กับสาวคนหนึ่ง​ หน้าตาเธอสวยเด่นมาแต่ไกล​ ผิวนี่ขาวผ่องสะอาดตา​ ใครเห็นเป็นต้องมอง

“คนนั้นเข้าตาว่ะ” ผมพูดโพล่งขึ้นแล้วยกยิ้ม

“คนไหนเหรอครับ” มินมันถาม

“คนนู้น” ผมชี้นิ้วไปที่เธอคนนั้น​ “กูว่าคนนี้ใช่​ เห็นครั้งแรกก็สะกดใจและสะกดสายตากูได้”

“…” มินมันหันไปมองแล้วเงียบ

“สวยมั้ย”

“สวยครับ”

“ถูกใจอะ เข้าไปขอเบอร์ให้หน่อยดิ” ออกคำสั่งกับลูกน้องแล้วมองสาวสวยตาไม่กะพริบ​

“คือว่า…”

“ไปขอเบอร์ให้กูหน่อยไอ้มิน” ออกคำสั่งกับมันอีกครั้งแล้วมองเขม็ง​ใส่ไปที​ มายืนนิ่งอยู่ได้​

“คงจะไม่ได้หรอกครับนาย”

“ทำไม?”

“ก็คนนั้นอะ…แฟนผมเอง” ไอ้มินตอบพลางยิ้มแหยๆ​ ให้ผม

“ฮะ!” ผมตกใจแล้วมองหน้ามัน ไอ้มินมันมีแฟนสวยขนาดนี้จริงดิ​ ที่สำคัญมันไปมีตอนไหน​ ไม่เคยเห็นพามาเปิดตัว

“ขอโทษด้วยครับนาย​ ​และขอตัวสักครู่นะครับ” ว่าจบไอ้มินก็วิ่งออกจากร้านกาแฟเพื่อไปหาสาวสวยที่มันบอกว่าเป็นแฟน​ เห็นคุยหนุงหนิง​อะไรไม่รู้​ สักพักก็พากันเดินเข้ามาหาผมที่นั่งอยู่​ “นี่มุก​ แฟนผมเองครับนาย” แนะนำตัวแฟนสาวแล้วยิ้มกว้าง

“สวัสดีค่ะ” เธอยกมือไหว้ผม​พร้อมรอยยิ้ม​

“สวย” เห็นไกลๆ​ ว่าสวย​แล้ว​ พอมองใกล้ๆ​ ยิ่งสวยเข้าไปใหญ่​ “สะอาดตา”

ฉิบหาย!

ไม่อยากจะเชื่อเลย​ แฟนลูกน้องกูเนี่ยมันต้องสวยใสขนาดนี้เลยเหรอวะ​

ไอ้มินแม่งมีของดีอะไรกันนะ?

“แฟนผมครับ” มันรีบพูดแทรกแล้วยืนบังคนตัวเล็กไว้จนมิด

“กูรู้​” ตอบมันอย่างหงุดหงิด​ มองนิดมองหน่อยไม่ได้เลยไอ้เวร

“นายจะว่าอะไรมั้ยถ้าผมจะขอไปส่งแฟนที่บ้านก่อนน่ะครับ”

“ที่ไหน”

“ที่บ้านครับ”

“กวนตีนกูเหรอ!” ผมทำท่าจะเตะไอ้มินแต่ก็ไม่ได้ทำหรอก​ มันเป็นลูกน้องคนโปรด​หนิ​

แต่ตอนนี้โปรดแฟนแม่งมากกว่าอีก​ ฮึ่ย​ อยากฟัดเธอให้จมเขี้ยว!

“เปล่าครับ”

“เดี๋ยวมุกกลับเองก็ได้​ พี่มินทำงานเถอะค่ะ” น้องมุกคนสวยพูดขึ้น​

“พี่เป็นห่วง” มินมันตอบกลับแล้วหันไปจับใบหน้าสวยก่อนจะลูบแก้มเบาๆ

เชี่ย!

บาดตาบาดใจ​ แถมยังรู้สึกอิจฉามันอีก​

“ไม่ต้องห่วงหรอก​ ทำงานเถอะค่ะ” เธอเองก็ไม่น้อยหน้า​ โอบกอดไอ้มินแล้วมองตากันหวานฉ่ำ

กระซิก​

น้ำตาซึม​ เหมือนโดนหักอก​

“นายเป็นอะไรหรือเปล่าครับ” ลูกน้องอีกคนถามขึ้นเมื่อเห็นผมเอามือปิดปากแล้วก้มหน้าก้มตา

“…” ยกมือขึ้นดัก​ แล้วทำตัวขรึมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น​ “ไปสิ จะไปส่งที่ไหน​ เดี๋ยวไปด้วย” ผมเสนอตัวและลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

“ไม่เป็นไรครับนาย​ จะเสียเวลานายเปล่าๆ​​” มินมันรีบดักทางแล้วจับมือแฟนสาวไว้

“ไม่เลย​ เวลากูเหลือเฟือ​ เนี่ยว่างตลอด​” ยากหน่อยนะ​ พอดีใจสู้ว่ะ​ มึงดักทางกูไม่ได้หรอกไอ้มิน​ ฮึ

ถือคติที่ว่า​ เธอมีผัวแล้วมันยังไง​ ก็ใจพี่มันชอบอะ!

“ไม่เป็นไรครับ​ ผมให้แฟนกลับเองก็ได้”

“ไปส่งสิ มึงนี่เป็นคนยังไง​ ปล่อยให้แฟนกลับเอง​ ไอ้บ้า” ไปส่งก็ดี​ จะได้รู้ที่อยู่ของน้องมุก​ เผื่อจะแวบไปหา

“มุกกลับได้ใช่มั้ย” มันหันไปถามสาวสวย

“ได้ค่ะ​”

“เดี๋ยวพี่ไปส่งดีกว่าคนสวย” ผมอาสาที่จะไปส่งและเรียกแทนตัวเองว่าพี่​

ก็แหม่​ คนเพิ่งจะอายุสามสิบห้าเอง​ ยังไม่แก่เลย

“ไม่เป็นไรค่ะ​” เธอตอบปฏิเสธ​ผม

เพล้ง!

หน้าแตกไหมล่ะกู​ แต่ไม่เป็นไร​ ใจสู้

“เอาน่า​ พี่ว่างครับ​ นั่งรถพี่สบายนะ​ เบาะนุ่มมาก” ตื๊อเท่านั้นที่จะครองโลก

“กลับแท็กซี่ใช่มั้ยมุก​ นั่นไง​ รถมาพอดี​ เดี๋ยวพี่เดินไปส่งที่รถนะ​” ไอ้มินมันชิงพูดตัดบท​ แล้วจูงมือพาคนสวยเดินหนีไปขึ้นรถแท็กซี่ที่จอดอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่นัก​

ไอ้นี่มันยังไงวะ​ หวงแฟนขนาดนั้นเชียว!

ส่งแฟนขึ้นรถเสร็จ​ก็เดินกลับมาหาผมแล้วปั้นยิ้มกวนบาทาใส่​ “จะไปไหนต่อมั้ยครับนาย”

“…” ไม่รู้จะพูดอะไรดี​ ทำเพียงมองหน้าไอ้มินแล้วก่นด่าในใจ​ ด่าออกไปตรงๆ​ ไม่ได้​ เดี๋ยวแม่งลาออกจากการเป็นลูกน้องคนสนิทจะแย่เอา​ ไม่มีใครทำงานดีและรู้ใจผมเท่ามันอีกแล้ว

“มุกแฟนผม” อยู่ๆ​ มันก็พูดขึ้นมา

“แล้ว?” จะมาย้ำทำห่าอะไร

“เผื่อนายยังชอบอยู่”

“ก็ชอบอยู่​ มึงจะทำไม?!” ทำทีเสียงดังใส่

“โถ่นาย​ ผู้หญิงมีตั้งเยอะตั้งแยะ”

“แต่กูชอบน้องมุก​อะ”

“แฟนผมครับ”

“ย้ำอยู่ได้ไอ้เวร” ผมปิดท้ายด้วยการตบกบาล​มันไปหนึ่งทีแบบไม่ลงแรง​ ก่อนจะเดินไปขึ้นรถ

ภายในจิตใจยังว้าวุ่นไม่หยุด​ คิดถึงหน้าสวย​ ตัวเล็กน่าอุ้ม​ และรอยยิ้มหวานๆ​ ของน้องมุก​ คนนี้แหละตรงใจ​ แต่ติดตรงที่มีแฟนแล้ว​

โว๊ะ!

หงุดหงิด​