No memories of my Billionaire Husband

นี่เราต้องใส่แค่นี้จริงๆ เหรอ...

สาวสวยร่างเล็กกะทัดรัดยืนคิดอยู่ในห้องแต่งตัวเล็กๆ เพียงคนเดียวขณะมองดูของในมือที่เพิ่งได้รับมาจากจุดลงทะเบียนด้านหน้า เธอรูดซิปเปิดถุงพลาสติกใสแล้วเทของด้านในออกมาพิจารณาดูด้วยความเป็นกังวล เพราะสิ่งที่ได้รับคือผ้าคลุมหัวบางๆ สีดำสนิทที่มีช่องเปิดไว้แค่ตรงปาก กางเกงในจีสตริงเป็นสายเล็กๆ สีดำที่แทบจะปิดอะไรไว้ไม่ได้ และสติกเกอร์ปิดจุกนมอีกสองแผ่น

เธอหยิบกระดาษที่แนบอยู่ในซองออกมาอ่านกฎระเบียบต่างๆ ด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะหลับตาถอนหายใจยาวๆ อีกหลายทีแล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าตัวเองออกทีละชิ้นจนหมด หยิบกางเกงในมาสวมโดยพยายามอย่างถึงที่สุดเพื่อจัดการให้ผ้าผืนน้อยมันปิดส่วนสำคัญตรงหว่างขาไว้ให้มิด เสร็จก็ลอกแผ่นสติกเกอร์ออกบรรจงทาบลงไปที่ยอดอกตัวเองแล้วรีดให้แน่ใจว่ามันจะไม่หลุดออกมา

"เอาล่ะ.. ชิ้นสุดท้าย.. คลุมทั้งหัวแบบนี้จะมองเห็นอะไรไหมเนี่ย แล้วจะหายใจยังไงนะ...... เฮ้ออออ ช่วยไม่ได้ ดีกว่าให้คนอื่นจำหน้าได้ละกัน"

เธอบ่นกับตัวเองเบาๆ แล้วสวมผ้าคลุมเข้าที่หัว ดึงรูดมันลงมาถึงคอแล้วจัดให้ช่องที่มีมันตรงกับปาก หันไปมองตัวเองในกระจกบานใหญ่ที่เห็นทั้งตัวก็ยิ่งใจเต้นแรงกับสภาพที่เห็น

ถึงผ้าคลุมหัวจะเข้ารูปศรีษะปิดไว้ทั้งหมดแต่เธอก็ยังสามารถมองลอดผ่านเส้นใยออกไปเห็นด้านนอกได้ลางๆ แม้จะอึดอัดกับการหายใจที่ไม่ค่อยสะดวกอยู่บ้างแต่ก็แลกมาด้วยการปิดบังตัวตนที่ช่วยให้มั่นใจว่าคนข้างนอกจะจำไม่ได้แน่นอนว่าเธอเป็นใคร

"เอาวะ.. เป็นไงเป็นกัน"

เธอพูดให้กำลังใจตัวเอง เก็บเสื้อผ้าและของต่างๆ ของไว้ในตู้แล้วล็อคด้วยรหัสตัวเลขที่ตั้งขึ้น เดินไปที่ประตูหยุดทำใจพักหนึ่งก่อนจะเปิดมันออกไป

"มาแล้วเหรอ เป็นไงบ้าง"

"หะ-หา! พี่น.. อุ๊บบ!!"

"จะบ้ารึไง! อยู่ที่นี่อย่าเรียกชื่อกัน เธอไม่ได้อ่านกฎเหรอ เดี๋ยวก็โดนลากออกไปหรอก"

เธอตกใจเมื่อเปิดประตูห้องออกไปก็เจอผู้ชายที่มาด้วยยืนรออยู่ ซึ่งเขาสวมหน้ากากครึ่งหน้าที่ปิดจากสันจมูกเลยขึ้นไปถึงหน้าผากและมีช่องเปิดตาเอาไว้ แต่สิ่งที่ทำให้เธอสะดุ้งเกือบหลุดเรียกชื่อออกมาจนเขาต้องรีบใช้มือปิดปากเธอไว้คือเขาไม่ได้สวมอะไรมากไปกว่านั้น ยืนลำตัวเปลือยเปล่าอวดของลับห้อยโทงเทงให้เห็นเต็มตา

"ใจเย็นๆ ตั้งสตินะ.. ผู้ชายใส่กันแค่นี้ เธอก็รู้ตั้งแต่ก่อนเข้ามาแล้วนี่...... โอเครึยัง พี่จะปล่อยแล้วอย่าโวยวายนะ"

หญิงสาวพยักหน้าตอบเขาเลยปล่อยเธอเป็นอิสระ เธอรีบยกสองมือขึ้นมาปิดบังส่วนสำคัญไว้ทั้งบนล่างด้วยความเขินอาย แต่พอแอบเหลือบมองร่างกายเขาก็เห็นว่าแก่นกายตรงหว่างขามันเริ่มพองตัวขึ้นมาช้าๆ เลยอดพูดไม่ได้

"นี่.. อย่าบอกว่ามีอารมณ์นะ"

"ฮ่าๆ มันก็แน่นอนอยู่แล้ว หุ่นเธอสวยขนาดนี้...... มองตอนใส่เสื้อผ้าไม่คิดว่าจะขนาดนี้นะเนี่ย"

"พอเลยนะ เราไม่ได้จะมาทำอะไรแบบนี้ซะหน่อย.. รีบไปกันได้แล้ว"

"รู้แล้วน่า ขอพี่ดูอีกแป๊บละกัน"

เขาไม่ได้แค่มองอย่างเดียวแต่ยืนสาวมือชักลำเอ็นของตัวเองแบบไม่มีเขินอายกับภาพร่างกึ่งเปลือยของสาวสวยตรงหน้า เธอถึงกับบิดหน้าหันไปทางอื่นทำเป็นไม่มองปล่อยให้เขาแทะโลมทรวดทรงทุกส่วนตามใจชอบ

"เฮ้อออ.. ถึงจะคุยกันแล้วก็เถอะ แต่เอาเข้าจริงๆ พอมาเจออะไรแบบนี้ก็อึดอัดเหมือนกันนะ.. รีบไปเหอะพี่"

"โอเคๆ มาสิ.." เขายื่นมือออกไปหมายจะให้เธอจับมือเดินไปด้วยกัน

"เอ่อ.. ไม่ต้องจูงมือก็ได้มั้งคะ"

"ไม่ได้สิ เราต้องทำตัวกลมกลืนกับสถานที่นะ คนอื่นจะได้รู้ว่าเราเป็นคู่กัน.. มาครับ คืนนี้พี่ขอยืมควงหน่อย"

"ค่าๆ ก็ได้ๆ"

เธอถอนหายใจยาวๆ แล้วจับมือเขาพากันเดินไปถึงประตูทางเข้าห้องโถงหลักที่ได้ยินเสียงดนตรีลอดออกมา พอเขาหันมาถามเช็คความพร้อมอีกรอบเธอก็พยักหน้าให้ เขาเลยเปิดประตูพาเข้าไปด้านใน

แม้มองผ่านผ้าคลุมจะมองเห็นไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่แต่หญิงสาวก็รับรู้ได้ทั้งหมดว่าอะไรเป็นอะไร เธอแทบจะก้าวขาต่อไม่ไหวเพราะกำลังตกตะลึงกับห้องปาร์ตี้สุดพิสดารที่ไม่เคยเห็นกับตาตัวเองมาก่อน

ในห้องโถงขนาดใหญ่ที่มืดทึบมีเสียงเพลงเปิดดังลั่นเหมือนกำลังอยู่ในผับ มันถูกตกแต่งอย่างหรูหราประดับด้วยไฟสลัวสีแดงสลับม่วงตามจุดต่างๆ ให้พอเห็นกันได้ลางๆ โดยที่ฝั่งหนึ่งแบ่งเป็นโซนโซฟานวมขนาดใหญ่ตั้งอยู่หลายชุด

อีกฝั่งมีเตียงกลมจัดตั้งไว้เรียงกันอยู่ 3 เตียง และทางด้านหลังเป็นกลุ่มอุปกรณ์ที่เห็นแล้วก็เข้าใจได้ไม่ยากว่ามีไว้ใช้ทำอะไร ทั้งเก้าอี้ทรงแปลกๆ บาร์เหล็กคานที่มีสายห้อยระโยงระยาง รวมถึงโต๊ะยาวที่ตั้งอยู่ข้างๆ ก็มีเซ็กส์ทอยทุกชนิดที่เคยเห็นในหนังโป๊วางเรียงเต็มไปหมด

แต่สิ่งที่ทำให้เธอร้อนหน้าร้อนตาใจเต้นแรงในอกคือผู้คนมากมายในห้องนั้นทั้งชายหญิงล้วนแต่เปลือยกายและสวมหน้ากากกันทุกคน บ้างก็สวมแบบครึ่งหน้าเหมือนคู่ของเธอ บ้างก็สวมแบบเล็กที่ปิดไว้แค่รอบดวงตา ซึ่งมีส่วนน้อยมากที่จะสวมแบบคลุมทั้งหัวเหมือนเธอ

และทุกคนต่างก็กำลังเสพสุขในมุมของตัวเอง หลายคู่นั่งขย่มอยู่ข้างกันตรงโซฟาต่างก็หัวเราะชอบใจเหมือนกำลังแข่งกัน ทางด้านข้างกำแพงที่เป็นเตียงกลมก็มีหญิงนางหนึ่งกำลังโดนผู้ชายสามคนรุมขยี้โดยมีอีกหลายคนยืนมองรอบเตียงพร้อมกับยกแก้วเหล้าจิบดื่มไปด้วย ซึ่งเตียงถัดไปก็มีชายหญิงอีกสองคู่แบ่งใช้พื้นที่ร่วมกันกระหน่ำซอยอย่างดุเดือด

ไม่ว่าจะหันไปมองทางไหนก็มีแต่กิจกรรมลามกให้เห็นอยู่ทุกมุม หันไปมองบนเวทีด้านหน้าก็มีสาวสวยยืนเต้นยั่วๆ ไปตามจังหวะเสียงเพลงที่ดังลั่นปะปนกับเสียงสูดปากครางของคนทั้งห้อง เธอถึงกับยืนสั่นไม่รู้จะทำตัวยังไงจนคู่ที่มาด้วยต้องทักให้ได้สติ

"นี่.. ไหวมั้ย?"

"หะ?.. อ่อ.. ไหวค่ะ...... แค่ตกใจว่ามันขนาดนี้เลยเหรอ"

"ไปนั่งกันก่อนดีกว่านะ จะได้ตั้งสติหน่อย อยากดื่มอะไรเดี๋ยวพี่จัดการให้.. มายืนจ้องคนอื่นตรงนี้มันแปลกๆ"

"ค่ะ.. นั่งตรงไหนดีล่ะ"

"ตรงไหนก็ได้ที่ว่าง ในนี้ไม่มีใครนั่งเป็นที่นานๆ อยู่แล้ว... เอาเป็นนน.. ตรงนั้นดีไหม?"

เขาชะเง้อมองไปรอบๆ แล้วชี้ไปที่มุมโซฟามืดๆ มุมหนึ่งที่ด้านข้างมีผู้ชายกำลังนั่งเอนหลังยกเหล้าดื่มพร้อมกับกางขาออกให้หญิงสาวสองคนนั่งคุกเข่าช่วยกันโลมเลียให้ เธอเห็นก็รีบส่ายหัวยกมือปฏิเสธอย่างเร็ว

"ไม่เป็นไรๆ เราแอบดูกันไกลๆ แบบนี้ก็ได้ค่ะ.. ขอแค่ให้ได้เห็นเขาก็พอ จะได้รีบกลับ"

"เอางั้นเหรอ.. ตามใจละกัน"

เธอแอบเห็นเขาแสยะยิ้มเล็กๆ ที่มุมปากแล้วหันไปสนุกกับบรรยากาศโดยรอบ พร้อมกับสาวมือชักเอ็นแข็งของตัวเองเหมือนเป็นเรื่องปกติ ความรู้สึกไม่ปลอดภัยเกิดขึ้นในใจทำให้เธอขยับตัวออกห่างจากเขามากขึ้น แล้วก็ต้องสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงผู้ชายร้องทักมาจากด้านข้าง

"โทษนะครับน้อง ว่างอยู่รึเปล่าครับ.. น้องหุ่นสวยมากเลย ขอพี่ยืมตัวสักรอบเถอะนะ"