INICIAR SESIÓNAng gabi ay hindi nagdala ng kapayapaan para sa mga taong nabubuhay sa kasinungalingan. Sa loob ng kaniyang marangyang kuwarto sa mansyon ng pamilya Storm, pabalik-balik sa paglakad si Rebecca habang hawak ang isang baso ng alak. Kahit gaano karami ang inumin niya, hindi nito mapawi ang malamig na pawis na kanina pa dumadaloy sa kaniyang likod. May kung anong mabigat na kaba ang lumalamon sa kaniyang dibdib simula nang makita niya si Joshua sa bar.Biglang umalingawngaw ang tunog ng kaniyang telepono. Agad niya itong sinagot nang makita ang pangalan ng kaniyang espiya—isang tiwaling tauhan sa loob ng IT at security department ng Storm Enterprises."Ma'am Rebecca," bulong ng boses sa kabilang linya, halatang natatakot na may makarinig. "May nakuha akong impormasyon mula sa log ng personal assistant ni Sir Ethan. Kaninang hapon, palihim na nakipag-ugnayan si Jake sa isang pribadong laboratoryo sa labas ng siyudad. Nagpa-book sila ng appointment para sa isang DNA paternity test bukas na
Ilang minuto na ang nakalipas nang umalis si Ethan sa bahay ni Serena, ngunit bakas pa rin sa kaniyang mukha ang matinding pagkalito at malalim na pag-iisip. Nakasandal siya sa backseat ng marangyang SUV, habang si Jake, na kaniyang personal assistant, ay hindi mapakali sa tabi ng driver at panay ang sulyap sa kaniya sa salamin ng sasakyan. Dahil kilala sa pagiging prangka at walang preno kung magsalita, hindi na nakatiis si Jake. "Sir, tama ako 'di ba? Kamukha mo ang anak ni Serena..." basag ni Jake sa katahimikan. Napatitig si Ethan kay Jake sa pamamagitan ng rearview mirror, madilim ang mga mata. "That is a coincidence, Jake." Napakibit-balikat si Jake, halatang hindi satisfied sa naging tugon ng kaniyang boss. Ayaw niyang magpatalo dahil malakas ang kaniyang kutob. "Mas kamukha mo pa si Enzo, Sir, kaysa kay Elliot na anak mo kay Ma'am Rebecca." "Don't talk too much, Jake! I don't need your opinion," mariing saway ni Ethan, pigil ang galit sa kaniyang boses. Natahimik si Jake
Pagbaba ko galing sa pinakatuktok na palapag ng gusali ay parang lumulutang ang aking mga paa. Muntik ko nang mabitawan ang hawak kong tray nang pumasok ako sa kusina ng cafeteria. Ang aking mga kamay ay nanginginig pa rin, at ang aking mukha ay tiyak kong singputla ng papel. Ang isang daang libong pisong danyos na sinabi ni Ethan ay parang isang malaking lubid na nakatali sa aking leeg, unti-unting humihigpit sa bawat segundong lumilipas. Saan ako kukuha ng ganoong kalaking pera kung pipiliin kong talikuran ang kontratang ito?"Chef Serena! Oh my god, anong nangyari?" Ang nag-aalalang boses ni Janet ang bumasag sa aking pagkatulala. Mabilis siyang lumapit sa akin, bitbit ang isang baso ng malamig na tubig na agad niyang iniabot. "Uminom ka muna. Para kang nakakita ng multo riyan."Tinanggap ko ang baso at mabilis na nilagok ang tubig, ngunit hindi pa rin niyan mapakalma ang nagwawalang pintig ng aking dibdib. Sa isang saglit lang, ang iba pa naming mga katrabaho sa kusina ay nagsimul
Parang namutla ako nang makita ko ang mismong CEO na bigla na lamang sumulpot sa cafeteria. Sa tindi ng kaba, pakiramdam ko ay biglang umurong ang lahat ng dugo sa aking mukha. Si Ethan, na may dalang malamig at nakatatakot na awra, ay dahan-dahang naglakad palapit sa amin. Madilim ang kaniyang mga mata, at halatang hindi niya nagustuhan ang malaking pumpon ng pulang rosas na dala ni Joshua."Flirting during office hours, Ms. Salazar?" malamig at mariing tanong ni Ethan. Ang kaniyang boses ay malalim at puno ng awtoridad, dahilan upang agad na manahimik ang lahat ng tao sa paligid."Sir, mali po ang iniisip ninyo. Hindi ko po—"Natigil ako sa pagpapaliwanag nang bigla niyang itaas ang kaniyang kanang kamay. Isang pamilyar na galaw na tila nagsasabing hindi niya kailangan ang anumang paliwanag mula sa akin."Just get back to work," seryoso niyang utos bago tumalikod at naglakad palayo.Kasabay ng pag-alis ni Ethan, agad namang kumilos si Jake. Sumenyas siya sa mga security guard na lum
Mabigat ang atmospera sa loob ng malawak na cafeteria ng Storm Enterprises. Habang abala si Serena sa pag-aayos ng mga huling tray ng pagkain para sa tanghalian, narinig niya ang marahas at mabilis na tunog ng mga takong ng sapatos na humahakbang papasok sa silid. Ang bawat tunog ay tila nagdadala ng babala ng isang darating na bagyo.Pag-angat ng kaniyang tingin, bumungad sa kaniya ang nakangisi at mapagmataas na mukha ni Rebecca. Nakasuot ito ng isang mamahaling pulang dress, may suot na itim na designer sunglasses, at ang kaniyang buong presensya ay sumisigaw ng karangyaan at poot."Well, look who we have here," maagang pambubungad ni Rebecca habang dahan-dahang tinatanggal ang kaniyang sunglasses at tinititigan si Serena mula ulo hanggang paa. "Ang dakilang chef ng cafeteria. Akala ko ba ay tinanggal ka na? Bakit nakikita ko pa rin ang marungis mong mukha sa kumpanya ng fiancé ko?"Natigilan si Serena, ngunit pinilit niyang panatilihin ang kaniyang pormal na disposisyon. "Good mor
Dumating ang araw na matagal nang pinaghandaan ni Rebecca. Sa loob ng opisina ni Ethan, naganap ang unang opisyal na pagtatagpo ng bilyonaryo at ng batang lalaki na ipinakikilala bilang si Nicolai. Nakasuot ang bata ng mamahaling damit, maayos ang gupit, at may mga matang tila pilit na sumusunod sa mga utos ng kaniyang ina.Umupo si Ethan sa tapat ng bata. Tinitigan niya ito nang mariin, hinahanap ang anumang koneksyon o spark na madalas sabihin ng mga magulang kapag nakikita ang kanilang sariling dugo. Ngunit sa harap ni Nicolai, wala siyang naramdamang bugso ng dugo. Walang pamilyar na pintig, walang init, at walang emosyon. Kakaiba ang lamig na nananatili sa kaniyang dibdib, ngunit hindi na lamang niya pinansin iyon. Inisip niya na baka dala lamang ito ng kaniyang labis na pagkamuhi sa ina ng bata. Alam niya sa kaniyang sarili na hinding-hindi niya tanggap ang nangyari sa kanila ni Rebecca limang taon na ang nakararaan, ngunit alam din niyang walang kasalanan ang bata. Hindi niya p







