Mag-log inCALEBTahimik ang buong silid. Sa gitna ng lamig na nanggagaling sa aircon, nakatutok lang ang tingin ko sa kisame habang nakahiga kami ngayon ni Seline sa kama. Nakasuksok ang ulo niya sa kili-kili ko, her warm breath fanning softly against my chest. My fingers automatically traced soothing circles on her soft hair, twirling a few strands of it. Pareho kaming tahimik, pero ramdam na ramdam ko ang matinding kabog ng dibdib niya. We were physically resting, pero ang mga utak namin? Running a hundred miles per hour.Fvck! Lahat ng nangyari ay parang isang napakabilis na bangungot. Si Drew na pilit na binubungkal ang katotohanan habang hinaharap ang sarili niyang corporate drama. Si Seline na kailangang magpanggap at magpakababa sa harap ng sarili niyang ina. At sina Tasha, Veronica, at Mrs. Patterson na patuloy na kumikilos sa kanilang mga plano.I tightened my grip around Seline's shoulder. Gagawin ko ang lahat. I desperately hoped that this fvcking blueprint would work. Kailangan n
TASHAConfident kong nilakad ang kahabaan ng maliwanag na hallway ng hospital. I held my head high, posing like a woman who owned the whole damn building. Failure was never an option today. Hindi ako pwedeng magkamali, kahit sa pinakamaliit na detalye. I needed to execute this flawlesly para makuha ko ang buong tiwala ni Mrs. Patterson at mapatunayan sa kanya na ako lang ang may kakayahang magpalakad ng lahat.Kasi naman, lecheng Caleb Foster na yon! Bigla ba naman akong pinabayaan sa ere matapos mangakong tutulungan ako sa plano? Akala siguro ng gago ay mauuwi ako sa wala dahil lang tinalikuran niya ako. Well, joke’s on him. Hindi niya alam na mas matalas pa ako sa inaakala niya. Mabuti na lang at mabilis akong nakahanap ng bagong alas na gagamitin laban sa kanilang lahat. And just like the blueprint I pitched in Veronica's car, I moved quietly toward the ICU section’s primary utility module. Sa loob ng maliit na maintenance lounge malapit sa critical care wing, mabilis kong hina
VERONICA"Sigurado ka ba talaga sa gagawin mo, Tasha?" Malamig ang aircon sa loob ng car ko, pero pawis na pawis ang likod ko. Gosh. Nakatitig lang ako sa labas ng tinted na bintana kung saan nagtataas ang puting gusali ng ospital. Nasa backseat si Mrs. Patterson, nakade-kwatro habang hawak ang paborito niyang mamahaling leather bag, samantalang si Tasha naman ay busy sa front passenger seat. Tasha didn't even bother to look back at me. Dahan-dahan niyang inayos ang collar ng kanyang black silk blouse, running a hand through her polished hair before checking her lipstick sa rearview mirror. Super unbothered pa siya, cold at sobrang yabang."How many times do I have to remind you, Veronica?" Tasha scoffed, napa-smirk pa ang puta sa harap ko. "Ikaw ang utak, ako ang katawan. You draft the plans, and I do the dirty work. Simula’t sapul, ganyan na ang division of labor natin, right? So why the cold feet now?""Hindi sa nagdadalawang-isip ako, gaga!" asik ko habang pilit kong kinak
"Bullshit!" sigaw ni George, his voice echoing violently inside the damp concrete walls. "Huwag mo akong madaang-daang gago ka sa mga kathang-isip mong kwento! Do you really think I'm that gullible, Drew?"Marahas niyang binitiwan ang buhok ko, causing my head to snap backward against the wooden chair. Napapikit ako nang madiin. Fvck. Ang sakit ng panga ko, at ramdam ko ang maligamgam na dugong patuloy na dumadaloy mula sa sugat ng labi ko patungong leeg.Inangat ko ang tingin ko sa kanya, keeping my gaze steady. "I'm telling you the fvcking truth, Georgie. It's up to you kung paano mo tatanggapin.""Liar!" sigaw niya uli, taking a step back while running his shaking hands through his messy hair. "Hindi tanga si Tasha para magbuntis sa akin at ipasa sa'yo! Yes, may nangyari sa amin. Ilang beses pa nga. But hindi siya ganung tao! At alam kong wala kang ibang ginawa kundi iiwas ang sarili mo sa kanya! Hindi ako naniniwala sa'yo!"Nagsimulang dumaan ang kaba sa dibdib ko. Fvck. My j
DREW Shit! Tangina! Puta, ang sakit ng ulo ko. Fvck! Paragraphs of pain are literally throbbing inside my head. Naimulat ko na rin ang mga mata ko, pero agad ding tumambad sa akin ang hitsura ng buong paligid. Cold concrete walls, molds on the corner, and dust everywhere. Kita ko pa ang nagtatumpok na mga sirang wooden crates. Goddammit! Para akong berada sa loob ng isang lumang bodega. Literal na setup ng mga napapanood sa pelikula kapag kinidnap ang protagonist. Nakabaon pa nang madiin ang mga wrists ko sa lubid. Naka-angkla rin ang mga binti ko sa isang lumang wooden chair. Shit! Tangina! I was completely, fvcking tied up. Sino kaya ang may gawa nito? Who the hell paid these goons? Si Tasha ba? Si Veronica? O baka naman si Caleb? Putangina! Paano ako makakakilos ngayon kung nandito ako, tied up and nowhere else to go? "Veronica!" pagsisigaw ko pa, pilit na tumatawa nang malakas. My instincts screamed at me na siya ang nasa likod nito. "Hindi mo ako mapapadala sa mga ganito
"No more waiting, Seline," pang-aakit pa niya sa akin, his baritone voice dripping with pure sin. "You wanted to ruin my focus earlier, right? Panindigan mo 'to.""Gago ka talaga. Putangina mo, Caleb." pabulong kong asik pero hindi ko maitago ang panginginig ng boses ko. At bago pa ako makahuma, bumaba ang ulo niya.He chuckled, yung klaseng pagtawa na parang sinasabi niyang kailangan kong maghanda. "Huwag kang sumigaw diyan. Ginusto mo ito, 'di ba? Kanina kausap ko lang si Tasha pero anong ginawa mo? Inakit mo ako, Seline! Ngayon, damhin mo ang bagsik ng isang Caleb Foster."At bago pa ako makahuma, bumaba ang ulo niya."Ah! Fvck!" napasigaw ako at napakapit ako nang mahigpit sa gilid ng glass table nang maramdaman ko ang direktang pagdampi ng mainit at basang dila niya sa sensitive spot ko.It was an electric shock straight through my system. Puta, napapaarko ang likod ko sa bawat hagod at sipsip na ginagawa niya. Caleb was unhinged, merciless, and completely taking his sweet







