Share

54. Capítulo: Cosquilleo

last update Petsa ng paglalathala: 2024-04-11 12:13:24

Lo único a lo que papá se le explicó es que mi secuestro fue por nuestra posición social, que Aleksander pagó la cifra que pedían sin meter a la policía, todo ese teatro montado para no decir la verdad y dejarse ver cómo realmente es. Así me informó Jake durante el viaje, pero nunca que la mafia estaba involucrada y mucho menos por Aleksander. A estas alturas papá sigue sin saber lo que hace mi marido.

—Ellos solo buscaban dinero —me encojo de hombros —. Una vez tuvieron lo que pedían, me deja
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Secuestrada Por Un Mafioso Millonario     EPÍLOGO

    EPÍLOGO Todos presenciamos el momento en que papá se arrodilla. Mamá no lo puede creer y se cubre la boca. Lloro en mi lugar, Aleksander me abraza por la cintura, intenta contener mi emoción, pero ya lloro a moco suelto. Es demasiado para mí. —Elena, amor de mi vida, ya quiero que seas mi esposa, no hay nada ni nadie que pueda impedirlo. Eres lo mejor que me ha pasado, en medio de altibajos o de momentos buenos y malos, el amor no se esfuma, es más fuerte que todos los desafíos a los que no enfrentamos. Hoy, frente a nuestros hijos, arrodillado ante ti, te pido que aceptes ser mi esposa. ¿Quieres pasar el resto de mi vida conmigo? —Dios mío, claro que sí —exclama abrumada, se deja poner la preciosa sortija y lo besa con amor. Nuestra ovación los aplaude. Estoy tan feliz. Entonces, luego de aquel beso, ocurre lo que menos imaginé, Aleksander va y abraza a su madre, se echa a llorar en sus brazos. Todos estamos impactados por la escena, no nos atrevemos a decir nada. Parece un niño

  • Secuestrada Por Un Mafioso Millonario    74. Capítulo: FINAL

    FINALCuatro Meses Después…Aleksander atraviesa cada parte de mi cuerpo de una forma que me prende en segundos. Sabe que no estamos solo, afuera está casi toda la familia, sin embargo, a él le importa un bledo seguir con el manoseo. Aunque poco me atrae que se detenga. En este punto necesito de sus largas caricias.—Alek…—Un momento y ya… —dice gruñendo sobre mi boca. Enredo las manos detrás de su nuca y rozo sus labios. Si quiere continuar, adelante, pero no dejo de pensar en mi familia, que vergonzoso sería que nos escucharán. —Para, quisiera más pero no es el momento adecuado, Aleksander —lo regaño y me separo de sus labios por completo. Hace un mohín gracioso, ruedo los ojos. —No me dejes así.—Pareces un niño chiquito, eh —apunto negando con la cabeza. Él suspira resignado. —Bien —posa cada una de sus palmas a cada costado de mi enorme barriga. Tan solo son cuatro meses y medio, pero es gigante. A veces creo que el doctor se ha equivocado, ¿tendré dos bebés en lugar de un

  • Secuestrada Por Un Mafioso Millonario    73. Capítulo: Maldición

    —Hola, Luna. ¿Ha pasado algo? Es raro cuando me llamas —añade, su tono no oculta la preocupación. Está extrañada de que le llame. —Necesito decirte algo, y no, claro que sí suelo llamarte, ¿por qué te extraña? —suelto tomando aire. —Solo digo —se queda en silencio un momento. Cada segundo cuenta, en uno, todo cambiará… No saber cómo saber cómo puede tomarlo me asusta. —¿Podrías venir? Sé que tienes muchas cosas que hacer, pero es urgente, Grace. —¿En serio? Me estás asustando, ¿es tan grave que no puedes decirme por aquí? —dice vacilante —. Me estás poniendo nerviosa…Su admisión incrementa el nerviosismo en mí. No es la única que se siente así. —Deberías venir, Grace. Lo que debo decirte no es fácil de procesar, debo admitir. Pero mantén la calma, lo menos que quiero es verte alterada. ¿De acuerdo? —¿Le pasó algo a mamá? —pregunta rápidamente. Se oye un sollozo. —No no, no te precipites, estamos bien. Dile a Dominic que venga, él necesita estar presente —añado. —De acuerdo —

  • Secuestrada Por Un Mafioso Millonario    72. Capítulo: Peor Forma

    —Confié en ti, creí que tú también lo hacías, ¿Qué clase de broma es esta, Luna? ¿Sabes lo que significa que estés casada con un mafioso? —declara negando con la cabeza. —Hay mucho peligro, lo sé padre. Pero amo a Aleksander. Ojalá pudiera haberte dicho esto antes, en serio —susurro con una marea de emociones en el alma que es difícil de lidiar. —¿Por qué me lo dices ahora? —suelta respirando como un búfalo. —Porque… —le sostengo la mirada, aunque ahora el contacto visual queme y me desgarre el corazón —. No quiero seguir viviendo así, mirarte y en el fondo saber que no sabes la verdad. Papá, solo quería decírtelo porque la mentira es como una alud que tarde o temprano iba a caernos encima, era mejor evitar el impacto sorpresa y decirlo ahora —bajo la cabeza y juego con mis manos —. Sé que mamá debe hablarte, pero no seas duro con ella.—No tienes derecho, corrección, no tienen derecho de pedir compasión, me han mentido. Esto es imperdonable —vocifera. —Pero sé que tipo de hombre

  • Secuestrada Por Un Mafioso Millonario    71. Capítulo: Fragilidad

    —¿En serio? —Sí, Luna —dice papá, ha llegado hace unos minutos y no puedo creer lo que me dice. —Eso es grandioso, se lo merecen —admito profundamente emocionada. Mi padre sonríe y acaricia el dorso de mi mano sobre la mesa. Ha estado hablado sobre proponerle matrimonio a mamá. Lo que ella ha tenido una sospecha. Me parece genial que puedan unirse de tan especial manera. —Así que esperaba tu aprobación, ¿crees que París sea el escenario adecuado? —quiere saber. —Lo es papá. Es ideal y romántico —expreso sincera. Lo que me preocupa de esto, es que aún mamá no es sincera con mi padre. Siento que no deberían de haber secretos, y que oculte lo que era su exesposo, es un enorme secreto que no puede guardar para siempre. Sé que eso significa que yo también deba confesarle la verdad a mi padre. No tengo de otra. Tal vez sea el momento, pero eso arruinaría la ilusión que tiene de ver a mamá en el altar. No quiero dañar su deseo, pero el empuje por serle franca es fuerte y me gana.—Pap

  • Secuestrada Por Un Mafioso Millonario    70. Capítulo: Nervios a Flote

    Respiro agitada, me encuentro exaltada bajo la oscuridad de la habitación. Aún no amanece, y odio que sea así porque me resultará difícil volver a dormirme. He conseguido calmar el rápido latido de mi corazón, antes se estremecía con furor dentro de mí. El sudor frío sigue en mi frente y los nervios a flote. Revivir esa escena me muerde los sentidos. Fue un momento horrible que afortunadamente pasó. Sin darme cuenta recupero el sueño. Me levanto de la cama y camino hasta el baño. No sin antes volverme y mirar a mi angelito que sigue placido sobre la colcha. Él sí que puede dormir a pierna suelta, lo que me agrada. Una vez en el baño empiezo a lavarme los dientes, tardo más de lo habitual en ponerme decente. Luego viene una ducha que me relaja. Al volver a la habitación, Matthew ya está despierto. Brinca sobre la cama hasta caer sobre la misma colcha. Se ha levantado bastante enérgico. Me da un abrazo y beso de buenos días. —¿Quieres ducharte en el baño? —le pregunto. —¡Sí! —excla

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status