FAZER LOGINNapaatras si Evony noong magtakang humakbang palapit ng kanyang ina. Hindi makapaniwala ang kanyang mga mata. Parang kanina lang niya nalaman na ipinapahanap siya ng mga ito at ngayon ay nasa harap niya na mismo ang buo niyang pamilya—ang kanyang Mommy Sloane, Daddy Saint, and Kuya Radleigh. They all looked a bit older… and stressed. “Evony…” her mom murmured her name like an answered prayer. Nakaakbay ang buong braso ng daddy niya sa balikat nito dahil animo’y kaunting tulak lang ay mapapaupo ito sa sahig. “Anak ko…”Hindi pa humuhupa ang gulat ni Evony kahit na ilang minuto na silang nagtititigan. Her mind cannot comprehend the fact that her family is really in front of her. For her, they were just fragments of her imagination. Pero ang imahinasyon na iyon ay malaking katotohanan na ang pamilyang tinakasan niya ay narito na sa harap niya ngayon, may kanya-kanyang luha sa mga mata at ginhawa sa kanilang mukha.Nanigas siya sa kanyang kinatatayuan nang maramdaman ang mainit na palad
Gaya ng bilin ni Ice, nanatili lamang si Evony sa kanyang hotel room habang hinihintay na lumipas ang oras. Siniguro naman siya ng lalake na matatabunan din ang pictures niya sa internet. Pinayuhan din siya nitong huwag muna magbukas ng social media para hindi na siya ma-stress pa.“But I don't even have social media accounts,” kontra niya rito.“I know,” Ice deadpanned. “But I also know how curious you are, so don't even bother looking it up on any internet sites.”Napapailing na lamang si Evony habang inaalala ang pag-uusap nila ni Ice. Wala naman talaga siyang social media accounts sa mga nakalipas na taon. Tanging call and text lang ang source of communication niya sa mga kaibigan kapag nasa Maynila ito. Marahil ito rin ang rason kung bakit wala siyang kaalam-alam na pinapahanap na pala siya ng magulang.She wanted to follow Ice’s orders. Gusto niya ng peace of mind kaya ayaw niyang magbukas ng internet, pero gaya ng sinabi ng lalake, madalas ay nananalo ang kuryosidad niya.She t
“Bakit parang wanted ako?”Iyon ang paulit-ulit na tanong ni Evony sa kanyang sarili hanggang sa makaratingsiya sa hotel. Balot na balot siya kahit na napakainit sa labas para lang makauwi siya nang matiwasay. Marami rin kasi siyang nakuhang atensyon kanina lalo na’t nag-i-standout ang makulay niyang buhok na para bang traffic lights. Lahat sila ay iisa lang ang tanong.‘Kaano-ano niyo po ang mga Irvine?’Nang makarating siya sa hotel ay pasalampak siyang naupo sa couch. Tinanggal niya ang sombrero at kanyang salamin, napapahilot na lamang sa sintido. Agad niyang kinuha ang cellphone niya saka mabilis na dinial ang number ni Ice. Mabilis din namang sumagot ang lalake na tila ba’y hinihintay niya ang tawag ng dalaga.“Explain, Ice.” Evony didn’t even stutter. “What was that? Bakit kilala ako ng mga tao?”“Can you please calm down for a minute? Your breathing is ragged. Huminga ka muna nang malalim,” Ice calmly replied. Lalo namang na-frustrate si Evony.“Paano ako kakalma kung tinuturi
Daig pa ni Evony ang natatae dahil sa pagpilipit ng kanyang sikmura nang marinig niya iyon. All of a sudden, naging mapait na ang mga pagkaing kanina lang ay ganadong-ganado niyang kinakain. Tila nandiri siya sa lasa nito at gustong isuka ang mga nakain niya. Her stomach was twisting so bad the more she heard news behind her. Marami pang sinabi ang babae kagaya ng ilang taon na siyang pinapahanap ng mga Irvine—ng kanyang mga magulang—at kung paano sila nakipag-kasundo sa buong gobyerno para lang mahanap siya. It was a whole catastrophe especially during the first few months of her absence. Nabalita pa raw na naospital ang kanyang ina dahil sa high blood pressure at stress. Ang nakatatandang Irvine naman daw, ang kuya niya, ay sandaling nawala nang halos isang taon bago muling nagpakita. Sa bawat salitang pumapasok sa kanyang tainga ay nananatili ito sa kanyang utak, kinakatok ang nag-iisang pakiramdam na ayaw ilang taon niyang iniwasan—ang kanyang konsensya. The news made her want
Pagkababa ni Evony sa reception area ay tinitigan agad siya ng receptionist. Ang mga mata nito ay tila luluwa na sa pagsusuri sa kanyang kabuuan na para bang minumukhaan siya nito. Evony felt slightly uneasy, especially when the receptionist grabbed the telephone and dialed a number. Agad siyang nagdire-diretso ng labas at nag-para sa dumaang taxi. “Sa Central lang po, sir,” wika niya habang sinusulyapan sa bintana ng taxi ang reception area kung saan tanaw niya pa rin ang babae na abala sa kausap nito sa telepono.The taxi started its journey along the busy highway of Manila. Medyo ma-traffic kaya naman halos trenta minutos ang lumipas bago siya nakarating sa Central. Isa itong malawak na park na nasa likod lang ng isang sikat na mall sa lugar, usually ay takbuhan ng mga solo traveler or gustong mag-solo date dahil sa tahimik nitong espasyo.Nagbayad lang siya ng saktong amount at saka bumaba ng taxi. Agad niyang natanaw ang tagong daan papasok sa Central kaya naman dire-diretso la
Pagkababa ni Evony sa reception area ay tinitigan agad siya ng receptionist. Ang mga mata nito ay tila luluwa na sa pagsusuri sa kanyang kabuuan na para bang minumukhaan siya nito. Evony felt slightly uneasy, especially when the receptionist grabbed the telephone and dialed a number. Agad siyang nagdire-diretso ng labas at nag-para sa dumaang taxi. “Sa Central lang po, sir,” wika niya habang sinusulyapan sa bintana ng taxi ang reception area kung saan tanaw niya pa rin ang babae na abala sa kausap nito sa telepono.The taxi started its journey along the busy highway of Manila. Medyo ma-traffic kaya naman halos trenta minutos ang lumipas bago siya nakarating sa Central. Isa itong malawak na park na nasa likod lang ng isang sikat na mall sa lugar, usually ay takbuhan ng mga solo traveler or gustong mag-solo date dahil sa tahimik nitong espasyo.Nagbayad lang siya ng saktong amount at saka bumaba ng taxi. Agad niyang natanaw ang tagong daan papasok sa Central kaya naman dire-diretso la
Nanindig ang balahibo ni Evony sa pamilyar na boses ng lalake sa likod niya. Nang lingunin niya ito ay sumalubong sa kanya si Roman na nakatitig sa ultrasound copy na nasa kamay niya.“S-Sir!” gulat na bulalas ni Evony. Pasimple niyang itinago ang papel sa likod niya. “A-ano pong ginagawa niyo rito
Muling narinig ni Evony ang boses ng babae na iyon sa stage. Ngunit ngayon ay wala naito sa likod ng kurtina, kundi nasa harap na nila mismo, nakatayo sa gitna ng stage at proud na proud sa kumikinang na gold tube gown na suot nito. Evony squinted her eyes to get a clear look of the woman’s face.
FEBRUARY 21. The night of the coronation. Ang pinakahihintay ng mga Constantino at ng buong Duello.Nasa labas pa lang ng venue ay damang-dama na ang malamig na simoy ng hangin sa loob ng limang SUV na siyang sinasakyan nina Evony at ng buong Duello. May back-up ding tatlo pang van na siyang tauhan
FEBRUARY 21. THE MORNING OF THE CORONATION. Umaga pa lang ay balisang-balisa na si Evony habang naghahanda ng mga armas sa loob ng headquarters. Hindi niya alam ngunit mas mabigat ang nararamdaman niya ngayon kumpara noong nasasabik pa siyang matapos ang misyon. Ngayon naman kung kailan matatapos







