Home / Romance / Un salvaje para la Duquesa / Capítulo 49: El orgullo le gana al dolor

Share

Capítulo 49: El orgullo le gana al dolor

last update Petsa ng paglalathala: 2023-02-28 06:12:04
Brock

Ella me ve ahí en el piso arrodillada, llorando y temblando. Finalmente, decido que eso ha terminado y salgo de la habitación dando un portazo. Esa puerta no va a aguantar mucho, no es que quiera volver a entrar ahí. Mientras me voy sigo escuchando como llora.

Estoy furioso ¡Ahora parece que soy un ogro malvado que se aprovecha chicas inocentes! ¡Un bárbaro que se deshacería de su esposa por un título! ¡Además, para dejarla por Hilda!

Voy al cuarto y me siento en la cama con mi cara e
Federica Navarro

Hola hola! ¿Qué piensan de Brock?  Los leo! Bso Kika

| 28
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter
Mga Comments (3)
goodnovel comment avatar
Mirta
Brock tiene cero habilidades blandas
goodnovel comment avatar
Letizia Macías
esto es falta de comunicación y malos entendidos, en cuanto a la discusión todo fue el calor del momento y ambos se dijeron cosas hirientes
goodnovel comment avatar
Eva Beroiza
Tiene toda la razón, ella se comporta de manera muy caprichosa y no dio pie a un diálogo sano. Él nunca le dio motivos para que pensara tan mal de su persona.
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • Un salvaje para la Duquesa   Capítulo 120: El futuro

    Azaleia Veo el guardarropa, un perchero con mi cartera para mis animales y mi bufanda violeta, una esquina con alfombras y cojines supongo para los lobos y Till. Luego están el baño adjunto con una gran bañera de metal que sin duda cabremos felizmente. Está decorado con detalles de hojas y ramas y ya veo pequeños frascos de vidrios que seguramente contendrán esencias y sales aromáticas especiales de Dashi. —Es hermoso Brock— le digo encantada volviendo a besarlo. —Aún falta la parte más importante — me dice él con satisfacción. Yo me quedo asombrada ¿Qué más puede ser? Me pregunto. Me lleva a otra esquina, muy cerca del balcón, y lo veo: los cuadros de mi padre y mi madre colocados con esmero y amor. Se me hace un nudo en la garganta de la emoción. También hay un escudo de Bousquet y él sumó un signo de un árbol. Es todo tan perfecto y detallado que por unos segundos me quedo simplemente observando. Jamás imaginé volver aquí, con ellos… sabiendo de ellos. En este, mi hogar. —E

  • Un salvaje para la Duquesa   Capítulo 119: Bousquet

    Azaleia —¿Puedo entrar por fin?— pregunto entre risas. —Aún no— dice mi esposo. Y así ha sido esto, hace ya varios días. Desde que llegamos a Bousquet… todo se siente tan real. Hace varios meses, una gran tragedia sucedía aquí, una que no creo poder olvidar en toda la vida. Yo había perdido todo, había sufrido y me había quedado completamente sola. Cuando Brock y Layne me tomaron y me llevaron con ellos, yo pensaba lo peor. Parece que el tiempo pasó y como si fuera un viento torrencial, había cambiado todo el juego. Y aquí estaba yo de vuelta. Feliz… realmente feliz, había sufrido muchas cosas, pero había visto, aprendido y experimentado mil cosas. Ahora venía acompañada, muy bien acompañada y tenía de todo… un título representando a la gente que amo, tenía amigos y además había reencontrado la parte de mi familia, y ahora sabía qué había sido de mis padres, de mi pasado, de mis orígenes. Pero sobre todo tenía las manos llenas, porque mi esposo me tomaba de la mano. No necesitab

  • Un salvaje para la Duquesa   Capítulo 118: Por un puma

    Brock —Veo que no es muy larga, algunos están muertos, otros desaparecidos, según lo que se indica aquí… bla bla bla— hasta que llego a un punto… no puede ser. Me quedo parado en seco, releo varias veces tratando de entender. — Unos gemelos Flynn y Lynn de no más de quince años— digo murmurando. Todos me miran con sorpresa. Mi esposa se asoma a leer la carta ella misma y Dashi me pide el papel para ella ver ella también, ya que ha perfeccionado su lectura. Los gemelos tienen cara de asustados de haberse metido en problemas. Sus cabellos oscuros están peinados ahora de forma diferente y poco a poco se empiezan a diferenciar, antes parecían dos pequeños muchachos y no una niña y un niño. Por supuesto que además se ve más rozagantes y saludables, dos chicos perfectos, no como cuando los encontramos. Quién sabe qué vida terrible deben haber pasado. Estos chicos… unos Garbarán. —¿Ustedes sabían algo de esto?— pregunta Layne a ellos y se ven realmente espantados. La chica contesta con

  • Un salvaje para la Duquesa   Capítulo 117: Conde Roldán

    BrockA veces tenemos mucho miedo o ansiedad de las cosas, de que sucedan… sean buenas o malas, las esperamos impacientemente, y cuando finalmente llegan… pasan rápido y a veces nos levantamos por la mañana y ni recordamos que sucedieron. La muerte de mi padre, la batalla, Blatta, Heral. Todo eso sucedió y ahora nos quedamos recogiendo las cenizas, escombros y corazones rotos. Yo, Azaleia y Nicasia hemos trabajado para que todas las familias tengan su hogar de vuelta con el menor de los problemas posibles, y debo decir que sin ellas, esto iba a ser una tarea imposible. Nicasia era una especie de general innata, tomó las riendas del castillo de una manera que no sé si nos asombraba, ya que siempre había sido una mujer increíble, pero francamente no esperábamos que todo se reintegrara tan bien, yo al menos esperaba un periodo de adaptación, uno en que las piezas del engranaje se consolidara poco a poco. Pero me daba la impresión de que ella se preparó para esto desde toda su vida, co

  • Un salvaje para la Duquesa   Capítulo 116: El árbol de la vida

    Brock —Mi esposa estaba obligada a casarse y los señores creyeron, erróneamente, que tú eras buena opción… ella jamás albergó sentimientos por ti y se dio cuenta rápidamente de quién eras— le digo dando pasos hacia él. —Eso es lo que tú crees…. yo recuerdo como me sonreía y como tú estabas celoso… la deseabas desde entonces… la querías tener. Querías pasar tus manos de bestia salvaje por su pequeño cuerpo…poseer a la pequeña criada— dice y yo empiezo a gruñir como un salvaje, de hecho. A él obviamente le gusta el efecto de sus palabras y continua. —¿Acaso ella no te contó…? Como la llevé a mi habitación y ella… estaba en mi cama, debajo de mí… retorciéndose de placer mientras yo la tocaba. Incluso se desvestía para mi, levantaba su vestido par ami, muy dócilmente, mientras yo hacía lo que yo quería, inspeccionándola, haciendo el trabajo que tú no hiciste. Incluso ella me dijo que yo lo hacía mucho mejor que tú… que el salvaje de Haggard no la satisfacía en lo más mínimo y …— hace

  • Un salvaje para la Duquesa   Capítulo 115: Ajustando cuentas

    Brock—¿Qué dices insecto? ¿Qué se siente estar ahora en desventaja? Sin mentiras, sin engaños, sin hacerte el encantador…— le digo acercándome a él.—Sin tener a tu querido padre que haga las cosas por ti… ¡Todo! Inclusive llevarte a una dama, una dama decente ¡Y casada! En tu cama… ¡Escoria!— le digo y entierro la punta de mi espada en el suelo, haciendo un ruido terrible.Los lobos están mirándome, gruñendo a Blatta, los caballos nos observan si siquiera relinchar. Veo que mi esposa se trajo un caballo particularmente poderoso, se le ve por el estado en que está y las patas largas.Había pasado las horas más desesperantes. Cua

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status