Home / Hombre lobo / Ya No Soy Tuya / Capítulo Diez

Share

Capítulo Diez

Author: Nao Sol
last update Petsa ng paglalathala: 2026-06-10 01:15:14

{ Olivia }

En cuanto Clara llega, tomo la mano de Félix y camino rápidamente hacia mi habitación.

Puede parecer que salí corriendo, pero no lo hice porque soy una adulta.

Simplemente caminé rápido.

Después de correr por el bosque durante quién sabe cuánto tiempo, regresé con Félix y él seguía allí, intentando no perder la cabeza por lo que acababa de ver.

Volví a mi forma humana y le solté toda la historia sobre Daniel.

No se lo tomó tan mal como esperaba, aunque quizá sea porque todavía cree q
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Ya No Soy Tuya    Capítulo Sesenta y Cinco

    Frank me mira con los ojos entrecerrados durante un par de segundos y luego asiente.—No me gusta, así que acepto. Peleemos. Pero lo haremos legalmente —añade— Si yo gano, tendrás que abandonar el clan. Y si tú ganas, me haré a un lado y dejaré que Olivia haga lo que le dé la gana, incluso si eso significa tener otros siete hijos sin casarse todavía.—Me parece bien —respondo, sosteniéndole la mirada— Te considero la figura paterna buena que nunca tuve, Frank, pero cuando se trata de Olivia estoy dispuesto a hacer esto. Además, aunque pierda... no creo que puedas impedir que Olivia abandone el clan conmigo.—Claro que puedo —me interrumpe con la voz tensa y el pecho subiendo y bajando con fuerza— Serías considerado un lobo rebelde y eso te quitaría los derechos legales sobre mi hija.—Eso no hará que la marca desaparezca ni que pierda su significado... ni hará que Olivia deje de amarme, así que me importa una mierda —le escupo, sorprendiéndolo. Supongo que esto va completamente en con

  • Ya No Soy Tuya    Capítulo Sesenta y Cuatro

    { Daniel } Cuando Olivia toma a Laurie, lo carga como si fuera un saco de papas y sale de mi camioneta sin dedicarme ni una sola mirada más, me doy un segundo de paz y tranquilidad antes de estacionarme para bajar también. Sé que mi suegro ya está en casa y que ha estado comunicándose con la gente para hacerles saber que volvió a estar al mando de la manada. Sé que tengo que actuar rápido e ir directo con Frank antes de que Olivia intente contarle lo de la marca. Por suerte, conozco lo suficientemente bien a mi chica como para estar seguro de que no irá corriendo a decírselo. En este momento ella probablemente se escondió para pensar cómo ocultar la marca el mayor tiempo posible o cómo inventar una excusa que la libre de toda culpa porque está aterrada de decepcionar a su padre. Pero, aunque ella no quiera escucharlo, no mentí cuando dije que asumiría toda la responsabilidad por lo que hice. A partir de este momento, Olivia es oficialmente mi pareja. Tengo absolutamente todo e

  • Ya No Soy Tuya    Capítulo Sesenta y tres

    —Ah... —dejo escapar todo el aire de mi cuerpo y mis hombros se relajan por primera vez en toda la mañana. Incluso empiezo a sonreír cuando pienso en lo que acaba de decir ahora que tengo la cabeza despejada. Mi pequeño es un alfa, qué maravilloso— Entonces es algo bueno, ¿verdad? Laurie será fuerte y poderoso. —Sí, básicamente. Felicidades —pone los ojos en blanco. Puedo ver que comparte el desprecio por los alfas que tiene su hija Mallory— Suele pasar con las parejas compatibles. Madre lo tiene todo perfectamente planeado... lo que nos lleva al siguiente punto que estoy segura de que quieren hablar conmigo, ¿Cómo se sienten desde el ritual? —Como si no hubiera pasado nada —responde Daniel con tono seco, cruzándose de brazos— Sigo queriendo a Olivia igual que antes. Mi lobo la desea tanto o incluso más que antes. Y además... enséñaselo, Oli. Bajo la mirada expectante de Isabelle, bajo el cuello de la sudadera de Daniel y le enseño la marca que sé que sigue ahí. Lo sé porque la si

  • Ya No Soy Tuya    Capítulo Sesenta y dos

    Cuando Olivia empieza a verse desesperada y al borde del llanto otra vez, decido hacer algo al respecto y me acerco a ellas en el suelo, ignorando las miradas que Lucinda y Dalia me lanzan. Tomo a Laurie de una mano, obligando a Olivia a soltar el agarre mortal con el que lo tenía sujetado.—Oye, Laurie, ¿Puedo hablar con tu lobo? —le pregunto. Me mira confundido porque no sabe cómo hacerlo— Relaja tu mente y deja que salga.Laurie frunce el ceño mientras intenta hacer lo que le dije y, unos segundos después, puedo ver cómo sus pupilas se dilatan y su lobo toma el control.—Hola, Alfa —habla con claridad, haciéndonos jadear a todos porque su voz suena mucho más madura de lo que debería. Sigue sonando como un niño, pero dedo no suena como la dulce voz de Laurie.—Oye, cachorro, ¿qué demonios estás haciendo? —le exijo con voz severa, haciendo que vacile un poco.—Quiero estar afuera. Quiero correr y jugar. No quiero estar adentro todo el tiempo —responde con un tono arrogante, frunciend

  • Ya No Soy Tuya    Capítulo Sesenta y uno

    { Daniel }Olivia deja de luchar contra mí, sorprendentemente. Después de un par de segundos respirando hondo, empieza a moverse para darse la vuelta y quedar frente a mí.Esta vez la dejo hacerlo, esperando con impaciencia su respuesta.Olivia me mira fijamente a los ojos durante lo que parece una hora entera y entonces veo algo que me sorprende más que cualquier otra cosa.Una sonrisa.—¿Eso significa que... te alegra que te haya marcado? —me atrevo a preguntar, haciendo que la sonrisa de Olivia desaparezca al instante. Levanta el brazo para golpearme con fuerza.A estas alturas ya me estoy acostumbrando a esos ataques e incluso me parecen adorables.—¡Claro que no! Mi papá va a perder la cabeza todavía más, idiota! ¿Cómo se te ocurre siquiera marcarme como tu pareja sin siquiera ser mi novio? —vuelve a gritar, negando con la cabeza durante unos segundos antes de calmarse— Dicho eso, no puedo negar que es la primera cosa que dices o haces que demuestra que me quieres, así que no pu

  • Ya No Soy Tuya    Capítulo Sesenta

    Un par de segundos después, Olivia abre los ojos.—¿Qué hora es? —pregunta, como si yo fuera a saberlo. Solo me encojo de hombros, sin apartar los ojos de ella— ¿Daniel?—Él no está aquí ahora mismo, amor —respondo, y Olivia deja escapar una pequeña sonrisa al escuchar esa palabra. Mi pobre niña, eso es todo lo que quiere y ese idiota no es capaz de dárselo.Qué inútil.Por eso debería estar yo al mando todo el tiempo.—Oh... Alfa, ¿podemos tomar un pequeño descanso? Tengo hambre —dice, y asiento de inmediato. Ni siquiera recordaba que aún no le había dado de comer— Podemos pedir algo.—No hace falta, traje comida anoche —le hago saber, con los ojos puestos otra vez en su cuerpo. No puedo evitarlo, se ve tan hermosa debajo de mí, unida a mi nudo— ¿O podemos hacerlo una vez más? Puedo darte de comer al mismo tiempo, ¿no te gustaría?—No, me voy a atragantar y morir —exagera con una pequeña sonrisa— ¿Quieres que me muera?—No. Tendría que morirme contigo y no me gustó la última vez que

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status