Masukตอนที่ 20 แต่งงานกับฉันไหมป๊อปเรียนจบแล้วและเข้าทำงานในบริษัทแม่ของตัวเองทำธุรกิจส่วนตัวที่อยากทำนั่นคือการเปิดคาเฟ่เด็กคีตะยังคงทำงานที่เดิมผ่านมาเกือบสองปีแล้วที่เขาใช้ชีวิตแบบอยู่บนฝั่งหนึ่งเดือน และอยู่กลางทะเลหนึ่งเดือน ทว่ามันก็ไม่ชินสักทีกับการที่ต้องห่างกัน นั่นอาจเป็นเพราะเวลาทั้งเดือนที่
ทั้งที่เขาบอกแบบนั้นแต่ปฏิกิริยาที่เธอตอบกลับมานั้นกลับเป็นการส่ายหน้าไปมา เพราะสาเหตุมันมาจากข้างล่างนั้น เขาสอดนิ้วเข้าไปอีกนิ้วแล้วขยับมันเข้าออกรัวเร็วเล่นเอาเธอแทบขาดใจป๊อปครวญครางไม่เป็นภาษา ขยับร่อนสะโพกไปกับการถูกปลุกอารมณ์ร่านในตัวเธอ เธอลืมอายอีกแล้ว เพราะเขา“หึ”คีตะหัวเราะในลำคอ เขาชอบ
“ป๊อปขออาบก่อนนะ”เขาพยักหน้าเป็นคำตอบก่อนจะเดินไปชาร์ตแบตมือถือของตัวเอง เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว ถอดเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่าและพันผ้าเช็ดตัวผืนเดียวไว้ที่เอว ก่อนจะกลับมาเคาะประตูห้องน้ำที่เพิ่งได้ยินเสียงเปิดน้ำจากฝักบัวได้ไม่นาน“มีอะไรคะ”“เปิดหน่อย” เอาบอกเธอด้วยน้ำเสียงราบเรียบคนด้านในยอมเปิดแต่โผล
คนที่เธอเอาแต่คิดถึงเขาจนทรมานอยู่ทุกวัน“พี่ คี...”น้ำตาแห่งความคิดถึงและความดีใจของเธอทะลักล้นออกมา เธอโผเข้าไปกอดเขาแบบไม่ต้องคิดอะไร เขาไม่ได้บอกเธอว่าจะมา ไม่บอกว่าจะขึ้นฝั่งด้วยซ้ำ ปล่อยให้เธอรอ ปล่อยให้คิดถึงจนเหม่ออยู่ทุกวัน“คิดถึงจัง”เขายืนมองเธออยู่นานแล้ว อยากจะลากกลับห้องมันทันทีตอนที
ตอนที่ 19 ด้วยความคิดถึงสิ่งที่ทรมานที่สุดตอนนี้คงเป็นการเอาแต่คิดถึงใครสักคน แต่มันก็ยังดีกว่าการที่ต้องสูญเสียใครไปที่ไม่มีวันกลับคืนมา อย่างน้อยการได้คิดถึง การเฝ้ารอของเธอมันก็ยังมีจุดหมาย ยังรู้ว่าวันหนึ่งเธอก็จะได้เจอเขาตั้งแต่ที่คีตะเดินทางไปอบรม ก่อนที่เขาจะเริ่มทำงาน จนถึงตอนนี้ที่เขาออกไ
“ขอโทษ ตอนนี้ก็คิดได้แล้ว”“แล้วยังไง แค่คิดได้เหรอ”“อืม คิดได้ว่าชอบเธอมากเหมือนกัน”ป๊อปพูดไม่ออกเพราะไม่คิดว่าคำว่าชอบของเขามันจะพูดง่ายขนาดนี้ทั้งที่เมื่อหลายวันก่อนนั้นเขายังปฏิเสธเธออยู่เลย มันไม่สมกับเป็นเขาการที่เขาไม่เหลือใครมันอาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้ตัวเขาอ่อนแอและหวั่นไหวกับการที่มีเธออ






![ชีวิตนี้ฉันขอชดใช้ ด้วยลมหายใจสุดท้าย [SM] NC25++](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
