Mag-log inเมื่อผู้หญิงที่เขารัก ทำให้เธอต้องกลายเป็น ‘ของเล่นบนเตียง’ และฝากแผลใจให้เธอเจ็บเจียนตาย เธอยอมกระโดดลงไปเล่นเกมส์นี้ จนเผลอใจไปรัก ‘ควาe’ อย่างเขา สุดท้าย…เธอยอมอยู่ ‘แบบคนไม่มีสถานะ’ และรอวันเอาคืนผู้หญิงที่เขารัก ‘ให้จำไปจนตายว่า กำลังเล่นผิดคน’
view moreครืน ครืน ครืน~ เสียงฟ้าร้องดังสนั่นไปทั่วบริเวณ ภายในรถหรูของ ควีนน์ คนตัวเล็กหลังพวงมาลัย ตอนนี้เธอเหงื่อท่วมไปทั้งตัวและทั่วใบหน้าสวย ควีนน์ยกมือขึ้นมาเช็ดหน้าตัวเองอีกครั้ง ดวงตากลมมองไปด้านหน้า ที่ปัดน้ำฝนกำลังทำงานอย่างหนักหน่วง
เม็ดฝนที่หยดลงกระทบกับกระจกรถ ทำให้เธอแทบมองไม่เห็นทางข้างหน้า ควีนน์เลื่อนมือไปปรับแอร์ให้เย็นมากขึ้นกว่าเดิม เธอไม่รู้ว่าตอนนี้ร่างกายเป็นอะไร แต่รู้แค่ว่าตัวเองมือไม้สั่นและสติไม่เต็มร้อย
มือเรียวเอื้อมไปควานหาหยิบโทรศัพท์ตัวเองในกระเป๋า จากนั้นก็กดโทรหาเพื่อนสนิท
( ควีนน์ แกอยู่ไหน? ฉันโทรหาแกหลายสายมาก )
“มีนา ฉัน... ฉันหายใจไม่ออก” เสียงแผ่วเบาของควีนน์พูดขึ้นกับเพื่อน
( แกขับรถอยู่หรือเปล่า จอดก่อน แล้วส่งโลเคชั่นมา ฉันจะไปหาเดี๋ยวนี้!”
สายของเพื่อนถูกตัดไป ควีนน์กำลังมองข้างทางเพื่อหาที่จอดรถ เธอควบคุมจังหวะน้ำหนักเท้าของตัวเองไม่ได้ ทำให้รถแล่นมาด้วยความเร็วที่ยังไม่ลดลงแม้แต่น้อย ควีนน์สะบัดหน้าแรง ๆ อีกครั้งให้ตัวเองมีสติ
แต่ทว่า!
โครม!! ปึก!! รถของควีนน์ชนเข้ากับบางอย่างกลางถนน รถของเธอลื่นไถลและหมุนเป็นวงกลม จากนั้นรถก็พุ่งชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่เต็มแรง กระจกทุกบานในรถแตกละเอียด ถุงลมนิรภัยทำงานและดีดอัดกระแทกที่ใบหน้าของคนหลังพวงมาลัย ควีนน์แน่นิ่งไปพักหนึ่ง
จากนั้นเธอก็ได้สติ ควีนน์ลืมตาตื่นขึ้นมา หยดน้ำสีแดงหนืดไหลทั่วใบหน้าสวย มือเล็กควานหาด้านข้างเพื่อจะเปิดประตูออกไป
เมื่อเปิดประตูออกมาได้ ทั้งร่างของเธอเปียกชื้นไปด้วยเม็ดฝนที่ยังตกลงมาอย่างต่อเนื่อง ควีนน์แทบประคองตัวเองไม่ไหว เธอคลานออกมาจากตัวรถ ไปตามถนนตรงหน้า เพราะกลัวว่ารถจะระเบิด ดวงตาพร่าเบลอมองตรงไปด้านหน้าอีกครั้ง
แต่แล้ว. ..ทั้งร่างก็นิ่งค้าง ตัวควีนน์สั่นระริกด้วยความหวาดกลัว
ภาพของผู้หญิงคนหนึ่งนอนจมกองเลือด สภาพของเธอแทบดูไม่ได้ ร่างกายบิดเบี้ยวไม่เป็นรูป ควีนน์อยู่ในอาการช็อก ไม่มีเสียงพูดอะไรหลุดออกมา ตอนนี้มีแค่เสียงฟ้าร้องที่ดังสนั่นอยู่อย่างนั้น ควีนน์เอามือปิดหูตัวเองและร้องไห้ออกมา เธอกำลังกลัวที่สุดในชีวิต กับความจริงที่เจอ
...ว่าตอนนี้เธอได้ฆ่าคนตายไปแล้วจริง ๆ
เวลาล่วงเลยมาจนเกือบหนึ่งปี“พี่ไคล์ อ๊ะ~ ละ ลูกร้อง อ๊า~“”ซี้ด~ พี่จะเสร็จแล้ว“ร่างเล็กนอนสั่นไหวรุนแรงอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ที่ถูกสั่งมาพิเศษ ควีนน์หันไปมองด้านข้าง จากนั้นก็เอื้อมมือไปตบตูดเด็กน้อยที่เป็นลูกของเธอและคนที่กำลังอยู่ด้านบนตัวเองเอวบางถูกจับล็อกให้ลอยขึ้นอีกครั้ง เอวสอบเริ่มเร่งจังหวะถี่รัวขึ้นเรื่อย ๆ เตียงเริ่มสั่นไหว เสียงเด็กน้อยอีกคนหนึ่งร้องเสียงดังขึ้นมาพร้อมกัน ควีนน์หันขวับไปมองลูกชายคนที่สองที่ตื่นมาร้องไห้พร้อมกันควีนน์และไคล์ได้ลูกชายฝาแฝด และพวกเขาทั้งสองคนตั้งใจที่จะเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง เลยต้องเอาลูกมานอนบนเตียงด้วย“อ๊า~ พี่ไคล์ บะ เบา น้องคีธ กับ น้องคิงส์ ตื่นเลย อ๊ะ~““ลูก ๆ อย่าเพิ่งกวนป๊า อ๊า~ ป๊ารีบให้อยู่ลูก”เสียงเด็กน้อยสองคนดังประสานกัน ไคล์เหลือบไปมองลูกชายทั้งสองคน จากนั่นก็มามองตรงจุดเชื่อมอีกครั้ง เอวสอบเริ่มขยับอย่างเอาเป็นเอาตาย เสียงลามกตจรงจุดเชื่อมดังออกมาไม่หยุด ควีนน์ยังนอนอ้าขาให้เขาทำอยู่แบบนั้น ส่วนมือทั้งข้างเธอเอื้อมไปตบตูดลูกทั้งสองคนเอาไว้“จะเสร็จหรือยังคะ อ๊า~”“ซี้ด~ ใกล้แล้ว”ไคล์เร่งจังหวะสุดท้ายรัวเร็วมากขึ้นกว่าเดิมหลาย
ไคล์ในวัยแปดขวบเด็กชายตัวเล็กนั่งทำการบ้านในห้องนั่งเล่นภายในบ้านหลังใหญ่ ไคล์นั่งใส่หูฟัง ในมือถือกินสอ ดวงตาโฟกัสอยู่กับสมุดตรงหน้า“กรี๊ดดด~” เสียงแม่ของไคล์ดังขึ้นด้านบนที่ชั้นสอง เด็กหนุ่มไม่รู้เรื่อง และไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้น“คุณทำแบบนี้ได้ยังไง ไม่เห็นหัวฉันกับลูกเลยใช่ไหม”“ฟังผมก่อน”“ออกไป อย่ามาโดนตัวฉัน”แม่ของไคล์สะบัดมือตัวเองออกจากฝ่ามือหนาของสามี ดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา หันไปทางผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ซึ่งก็คือแม่ของขิม ทั้งสองคนอยู่ในสภาพล่อแหลม ดูก็รู้ว่าเพิ่งผ่านการทำอะไรกันมาแม่ของไคล์วิ่งลงมาจากชั้นสอง และเดินตรงมาทางเด็กหนุ่มในห้องนั่งเล่น“ไคล์ ไปกับแม่”เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นด้วยความงุนงง หูฟังที่ใส่อยู่ถูกแม่ของเขาดึงออกและโยนทิ้งไป แขรเล็ก ๆ ของไคล์ถูกดึงให้ลุกขึ้นและเดินตาม“แม่ครับ เราจะไปไหนกันครับ?” เสียงไร้เดี่ยงสาของเด็กน้อยถามขึ้น แต่ปม่ของเขาไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ไคล์ได้ยินเพียงเสียงสะอื้นเบา ๆ แม่ของเขา ยกมิอขึ้นมาปาดน้ำตาหลายต่อหลายครั้งทั้งสองคนเดินออกมาถึงลานจอดรถหน้าบ้านหลังใหญ่ เด็กชายถูกจับให้นั่งเบาะข้างคนขับ แม่ของไคล์ที่นั่งหลังพวงมาลัย เธอลนล
...สองอาทิตย์ต่อมาควีนน์นั่งอยู่ในห้องทำงานของไคล์ ในโกดังแลปของเขา เธอหยิบยาดมขึ้นมาดมเพราะรู้สึกเวียนจากการเดินไปเดินมาเมื่อกี้แกรก~ เสียงประตูถูกเปิดขึ้น ไคล์เดินเข้ามาเห็นภรรยาตัวน้อยของตัวเองนั่งอยู่ตรงเก้าอี้ตัวใหญ่ก็ยิ้มกว้างออกมา และรีบเดิมมาหาคนตัวเล็ก“เป็นอะไร ทำไมหน้าซีด?”“เวียนหัวค่ะ”“พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าเมื่อเช้าให้กินข้าว ทำไมชอบดื้อ”“อื้อ อย่าบ่นได้ไหม” ควีนน์หมุนเก้าอี้หลบ และยกยาดมมาสูดอีกครั้ง“ไหนให้พี่ดูหน่อย” ไคล์หมุนเก้าอี้ให้หันกลับมาทางตัวเอง เขาเอาหน้าไปใกล้ร่างเล็ก ควีนน์เงยหน้ามองเขา จากนั้นก็รู้สึกพะอืดพะอม จนต้องผละเขาให้ออกห่าง“เหม็น” ควีนน์ยกมือขึ้นมาปิดจมูกตัวเอง“เหม็นอะไร?” ไคล์ดมกลิ่นที่เสื้อตัวเอง เพราะเมื่อกี้เขาออกไปสูบบุหรี่มา“เหม็นหน้าพี่”“อ่าว มาเหม็นหน้าผัวตัวเองได้ยังไงละคนสวย”ร่างเล็กไม่พูดเปล่า เธอลุกขึ้นพรวด และรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ควีนน์อ้วกออกมา จนไคล์ต้องตามไปดูอาการ เขาลูบหลังให้เธอเบา ๆ และคอยดูอยู่ไม่ห่าง ควีนน์เงยหน้าขึ้นเอามือทาบอก พยายามปรับลมหายใจตัวเองควีนน์เดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีไคล์ประคองเอาไว้ ดวงตากลมเริ่มพร่าเบ
...เกือบสองเดือนต่อมา“เอามาวางตรงนี้เลยก็ได้ค่ะ ส่วนอันนั้นวางตรงนั้นค่ะ”เสียงหวานของควีนน์กำลังพูดสั่งคนงานที่ยกเฟอร์นิเจอร์เข้ามาในห้อง ตอนนี้ควีนน์ย้ายมาอยู่กับไคล์เต็มตัวแล้ว เธอเป็นคนขอเขาเอาไว้ว่าเฟอร์นิเจอร์ทุกอย่าง เธอจะเป็นคนเลือกและซื้อมันเอง เพราะแค่ค่าห้องนี้ก็แพงเท่ากับบ้านหลังหนึ่งได้เลย“สวยไหมคะ?” ร่างเล็กเดินมาถามคนตัวสูงที่ยืนกอดอกอยู่“สวย” ไคล์โน้มหน้ามาพูดชิดข้างหูคนตัวเล็ก “สวยที่สุด”“อย่าพี่ไคล์ คนอยู่เยอะ”ควีนน์ผลักที่อกเขาให้ออกห่างจากตัวเอง จากนั้นก็เดินไปดูงานต่อ ไคล์ยกยิ้มและมองไปรอบ ๆ ห้อง ตอนนี้ทุกอย่างในห้องของเขามันดูมีชีวิตชีวาไปหมด ข้าวของที่เขาเคยใช้ ที่มันมีแต่สีดำ ตอนนี้ทุกอย่างดูมีสีสันและน่าอยู่ขึ้นมาก...ช่วงค่ำของวันนั้นวันนี้ควีนน์และไคล์มีนัดไปกินข้าวกับทางพี่ชายของร่างเล็ก ไคล์ประหม่าและไม่รู้จะทำตัวยังไง เพราะนี้มันคือครั้งแรกที่เขาจะได้พบกับพี่ชายเธอในฐานะว่าที่น้องเขย“พี่ไคล์นั่งนิ่ง ๆ สิคะ จะเขย่าขาทำไม” เสียงของควีนน์พูดตำหนิเขา“ก็พี่ตื่นเต้น ทำตัวไม่ถูก”“เฮียเดร็กไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ วันนี้น้องสาวพี่ก็มานะ”“ถ้าพี่ชายเราต่อยพี่ขึ้