《Ang Asawa kong Tinitingala ng Lahat》全部章節：第 5651 章 - 第 5660 章

Patas na lumapag ang atake ni Archfiend Antigonus sa dibdib ni Jacon, nang napatigil siya. Narinig niya ang kaluskos at lumipad bago pa siya makakilos. Siya ay itinapon pabalik sa loob ng higit sa isang daang metro bago bumagsak sa isang napakalaking bato."Papa!" Hindi mapigilan ni Graham ngunit sumigaw nang makita niya ang eksenang iyon. Nais niyang suriin ang kalagayan ni Jacob, ngunit ang kanyang mga kamay at paa ay nakatali. Hindi man siya makatayo.Sa sandaling iyon, dahan-dahang tumayo si Jacob, gumagalaw. Maputla ang mukha niya. Siya ay dumura ng dugo. Tiningnan niya si Archfiend Antigonus na natigilan sa kanyang mga mata.Naramdaman niya na ang pag-atake ni Archfiend Antigonus ay nasira ang kanyang mga ugat sa puso.Sa sandaling iyon, wala nang kakayahan si Jacob upang labanan."Ikaw —" Natigilan at nagagalit, tiningnan ni Jacob si Archfiend Antigonus. Gusto niyang sabihin ng isang bagay, ngunit sa sandaling binuksan niya ang kanyang bibig, dumura siya ng isa pang dugo.

Sa ilalim ng tingin ng lahat, mahinang bumuga ng hangin si Archfiend Antigonus at sabi, "Ako ang pumatay sa kanya."Ang lahat ay napaatras sa sinabi niya. Hindi maari na pinatay ni Beka si Jacob. Umiling si Archfiend Antigonus at sabi, "'Nong sinamahan ko si Jacob sa Falling Zen Temple, kasama ko si Graham. Sinadya kong gamitin ang kumplikadong kapaligiran 'don para mahuli ng buhay si Jacon, para sagipin ang mga tao, ganap na nabaliw siya at patuloy na inatake ako na may intensyong patayin ako. Kaya, binago ko ang estratehiya ko, at habang nakikipaglaban sa kanya, inasar ko siya. Sinabi ko na hindi na nakakagulat na lumabas na sakim si Graham kasama niya bilang guro dahil noong nasa taas na umaaktong hindi karapat-dapat. Hindi alam ni Jacob kung paano bumawi pabalik at nagalit nang labis. Pagkatapos magwala, nawala niya ang lakas niya, kaya kinuha ko ang oportunidad na tusukin ang puso niya ng mahabang espada."Mukhang masaya ang mukha ni Archfiend Antigonus nang natapos ang kwento

"Sino 'yan?""Sino ang nandoon?"Nang makita ng dalawang alagad ng Elysium Gate si Rachelle na papalapit, nag-alala sila at sumigaw nang sabay.Huminga ng malalim si Rachelle, ibinaba ang kanyang tinig, at sinabi nang taimtim, "Narito ako sa utos ng sekta na panginoon na alisin ang bilanggo. Ito ang warrant." Kumuha siya ng isang bagay mula sa kanyang bulsa at ibinigay ito habang nagsasalita siya.Ang dalawang alagad ng Elysium Gate ay natigilan sa ilang sandali habang nakatingin sila sa isa't isa at sa kamay ni Rachelle. Napagtanto nila na si Rachelle ay hindi may hawak na warrant ngunit isang simpleng jade na kwintas.Gayunpaman, sa sandaling iyon, bago ang dalawang alagad ng Elysium Gate ay maaaring gumanti, ang kamay ni Rachelle ay lumipat tulad ng kidlat at tinamaan sila sa kanilang mga leeg. Dalawang mapurol na tunog ang narinig, at ang dalawang alagad ng Elysium Gate ay lumipas at nahulog sa lupa.Matapos matumba ang dalawang alagad ng Elysium Gate, kinaladkad sila ni Rach

Nagpakawala ng mahabang iyak ang Snow Eagle sa paghaguygoy, at ang malaking katawan nito ay lumipad sa kalangitan, inaabot ang taas ng tatlong libong taas sa isang iglap. Ibinaba ni Prinsipe Auten ang kanyang sundang at mahigpit na hinawakan ang leeg ni Snow Eagle sa parehong mga kamay, na pinapanood ang mabangis na labanan sa pagitan ni Rachelle at ng mga alagad ng Elysium Gate sa ibaba na hindi mailalarawan na kaguluhan sa kanyang puso.'Maaari akong umalis. Masiyahan sa iyong pakikipaglaban sa mga alagad ng Elysium Gate, b * tch ka!'Bumalik sa Begonia Residence.Hinawakan ni Rachelle ang kanyang mga ngipin sa harap ng pagtaas ng bilang ng mga alagad ng Elysium Gate. Labis siyang nag-aalala nang marinig niya ang sigaw ni Snow Eagle at likas na tumingala. Naging mas nababahala siya nang makita niya ang eksena sa itaas — Sumakay si Prince Auten ng isang snow-white na agila sa kalangitan ng gabi, at sa mga pakpak ng agila ay kumalat nang malawak at lumilipad nang mataas, ang dalaw

Gayunpaman, mabilis na nakabawi si Prince Auten. 'Ang batang 'yon ay nagkamali na pagkamalan ako bilang alagad ng Elysium Gate.' Isip niya sa kanyang sarili. Umalis si Prince Auten sa Snow Eagle, mapait na ngumiti, at sabi. "Wala 'to. Hinabol lang ako ng isang kaaway. Pwede ko bang malaman kung sino ka?"Habang nagsasalita siya, sikretong pinagmasdan ni Prince Auten si Graham. Ang batang lalaki sa harap niya ay maayos at gwapo, perpekto para sa kanya kontrolin ang katawan niya at tumakas sa kaguluhan kung saan siya galing. Patay na ang katawan ni Adam pagkatapos matusok ang puso niya gamit ang espada ni Rachelle. Suguradong siya ang unang pumayag sa ibang banda na ikalma ang pagbabantay bago hulihin ang katawan niya. Nang hinarap niya ang tanong, hindi na sinubukan ni Graham takpan ang pagkakakilanlan niya, simple siyang sumagot, "Ako si Graham mula sa Wudang Sect."Patagong nagulat si Graham nang napansin ang galos sa katawan ni Prince Auten habang nagsasalita. Natusok ang puso ng